Atos 27
Bukiyip NT (APE_BWB) vs VC
1 Douk chabo balan umu apak eke mulau kolohuk munamu enyudak nebenyi kantri Itali,ali cholu Pol nanu amudak anam kalabus Julius ananis wis umu nulawam hunak. Anudak alman Julius douk nape nebenalimu 100-poleim soldia. Anan nanu ananim soldia douk anam umu anudak nebenali gavman Sisa ananin nebenyi ami.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ali malto onok kolohuk douk kwolali Adramitiam kwanaki uli. Okwudak kolohuk chakli kunak chuwechikok chunak analub walub douk blape enyudak provins Esia uli. Malto ali kwalawapu manak. Aristakas douk napeli Tesalonaika uli douk nanamapu manak. Abuldak wabul Tesalonaika douk blape enyudak provins Masedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Manak aliga wehluwih manak matoglu Saidon. Julius nenek yopinyimu Pol ali wosik naklipanu nanak natik ananich elpech umu chukanu kakwich o echudak anan nakliyech uli.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Aliga matukemaguk Saidon manak. Manak wihun dodogowinu atunu ali kolohuk kwatanamu kwanak woblahahin umu ailan chohwalenyumu Saipras uli. Manak agundak wihun wak ananamu e.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Mablo manak halakatimu enyudak bien provins chohwalen umu Pamfilia uli Silisia aliga manak matolgu wabul yeulibulmu Maira. Abuldak wabul douk blape enyudak provins Lisia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Kolohuk kwatoglu kweil agnabuk ali nebenalimu amam soldia uli nogwatu kipaikwi douk kwolali Aleksandria kwanaki umu kwakli kunamu enyudak kantri Itali uli. Ali nalawapu manak malto okwobuk.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Malto ali kwatukemaguk Maira kwape kwanak chokubul ati umu eneh nyumneh. Amam boskru henek nebenyi moul aliga manak matoglu halakatimu anabul wabul Naidas. Wihun dodogowinu atunu ali apak mabilak umu munak wak. Namudak ali masahul manak woblenyumu ailan Krit agundak wihun wak ananamu e. Manak halakatimu ananu poin chohwalanamu Salmani uli.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Henek nebenyi moul umu kolohuk ali masahul manak halakatimu algasinyumu enyudak ailan. Aliga manak matoglu anagun douk chakli yopugunmamu kolohliyol wunak wulu kalbu abudak nyultab wihun nulumu. Agagun douk gnape halakatimu anabul nebebuli wabul yeulibulmu Lasia.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Mape agnabuk wolobaihi nyumneh aliga ali ahudak nebehi nyumnah umu echech Juda chenek tambumu kakwich umu hanak hechalakuk.Ali ababuk nyultab yous douk chopuk gwanubu yoweg umu munak umu. Ali Pol naklipam umu hudukemech nakli,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Aipo, yek yadukemech umu nameitu mukli munak umu, banubu yowebali nyultab eke butoglomapu. Wolobaihi jah hunu kolohuk eke chunak chuwichuk. Ali wo jah uli kolohuk atich e. Elpech chopuk eke chugak.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Wakuli nebenali soldia nasuhuk henek moul kolohuk uli amaminu nebenali nanu kolohukinali amamin balan. Pol naklipam enyi wak nuhwen e.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Asudak basis kolohuk kwanak kwolomu douk wo yopus e, umu kolohuk kwulu abudak nyultab nebenali wihun nulumu, wak. Namudak ali wolobaimi almam habo balan umu hakli hutukemaguk agnudak hunak. Hakli hichakamech hunak hutoglu Finiks ali dakio hupe agnabuk abudak nyultab nebenali wihun nulu abali. Finiks douk chohwalu anas basis sape enyudak ailan Krit. Asas douk sape satik agundak aun nabuh umu.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Ananu chokunali wihun nalu nanaki saut uli nape nalu ali amam hakli kolohuk eke kusahul kalbu aliga kunak kutoglu asudak basis Finiks. Namudak ali hasonuk anka henyemu iluh ali kwape kwasahul kwanak huluhuluk umu algasinyumu enyudak ailan Krit.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Wakuli wo loubali e ananu nanubu takweinali wihun chohwalanamu Not Is uli nalu nakih nabagliki enyudak ailan.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Nalu nabihi nabo kolohuk ali mabilokok umu kuwichanu kunak mabilak wak. Namudak ali wihun nape nalawok nanak.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Nalawapu manak aliga manak woblahahin umu enen chokwinyi ailan chohwalen umu Koda uli. Manak agnabuk ali monek nebenyi moul umu mabilak umu mutuki anatu chokutali bot kolohuk kwape kwasonukotu uli umu mutowemu iluh.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Hatuk bot hotowemu iluh ali heleyok analuh nadululuh olokohunik umu kolohuk umu dodogowik. Elgeim umu hakli kedeke wihun nulawak nunak nichopok kutaku kupe ananu wesan douk nakih olokohunig umu yous halakatimu enyudak kantri Libia. Namudak ali haunih selahas chabihi hobleyechuk ali wihun nape nalawok nanak.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Wihun nape namudak nalu nebebenu atunu yous yoweg ali kolohuk wo kusahul kalbu e, wak. Wehluwih ali ahape honik jah howachah haglukuk yous.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Wata chopuk wehluwih douk hakli bieh atuh umu amamis wis hape hohul nadululuh, enech selahas, anagu palag douk chosoh selahas umu howachech chaglukuk yous.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Wolobaihi nyumneh nyumnahinu aun uli unib wo kwalowi mutulich e, wak. Wihun nape nalu dodogowinu atunu. Namudak ali wo muklimu eke mupe ye, wak. Makli eke mugak umu atugun.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Namudak ali wolobaihi nyumneh wo hulau woligun e. Ali Pol naitak neyotu natulum ali naklipam nakli, “Ipak pukli pumnek yek ali mupeik Krit kobi kebes munakile deke kalbu. Deke kobi munek nebenyi moul namudak o munak muwimaguk anah jah namudak, wak.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Wakuli nameitu yaklipepu, michich kobi yowech ali dodogowipu pupe. Eke kobi ananu nugak, wak. Eke kolohuk otuk kunak kuwichuk.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Yek God ananiwe ali douk yenek lotumu anan. Ali kwiganikib wab enen ananin ensel nyanaki nyeyotu halakatimu yek ali nyaklipe namudak.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Nyakli, ‘Pol, kobi elgeinyu. Nyunak aliga nyunak nyutoglomu nebenalimu gavman uli Sisa nutulinyu. God nagakamenyu meyoh nenekumenyu yopinyi ali amabuk hanatimaguk hanenyu pape kolohuk uli eke hupe kalbu.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Namudak ali ipak dodogowipu pupe. Yek yanubu yakli adul umu God eke nuneken nyutoglu kobi naklipemu.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Wakuli apak wihun eke nulawapu ali munak mutoglu anagun enen ailan.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Aliga sakli 4-poleibus webus umu, wihun nalawapu masahul anagunigumu yous yeuligumu Mediterenian. Ali halakatimu olokohunib umu wab amam boskru hakli kolohuk ati akwanak huluk umu anab amnab.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Namudak ali hodo enech amamanyichi echudak onohw naduhw ali hautuhw yous umu hakli hunek metamu yous hudukemu lougumu. Douk hatukohwi ali hatik umu lougumu yous douk 40 mita. Douk kwagamu kwanaku henek namudak ati ali hatik umu nameitu loug umu douk 30 mita meyoh.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Hatik namudak ali elgeim hakli kedeke munak mutaku onou bulbudib. Namudak ali honik nubatich ankahas agundak kwagikumaguk kolohuk hautich yous umu chusuh kolohuk kulu meyoh. Ali hape henek beten umu gugluk wisnabul.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ali amam boskru ahape hatimu yegwih umu hulhwas hutukemaguk kolohuk. Namudak ali hautu chokutali bot tabih talu yous ali henek loh umu hakli wata hunik enech ankahas gani kwalik umu kolohuk hutichuk yous.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Wakuli Pol naklipu amam soldia hanu amaminu nebenali nakli, “Amudak boskru hukli kobi hupe kolohuk umu, ipak eke kobi pupe wak. Eke pugak.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Namudak ali amam soldia hobleik nadululuh hlasuh atudak chokutali bot uli ali taglukuk yous.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Halakatimu gugluk ali Pol nanalak umu amam hanatimaguk umu huwak enech kakwich. Naklipam nakli, “Loubomu nyultab ipak ulkwip yowep ali wo puwak enech kakwich e, wak. Pape meyoh aliga 4-poleih nyumneh.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Namudak ali nameitu douk yanalak-umepamu puwak enech echudak umu dodogowipu. Ipak panatimaguk eke pupe kalbu ali eke kobi enech echudak chunekepu, wak.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Naklipam julug ali nohul anatu bret nanaki agundak amam hapemu nenek tenkyumu God iyuh, ali nagwdukatu nape natowah.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Hanatimaguk hatik namudak amamich michich cholu kalbu ali chopuk hawak enech kakwich.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Manatimaguk motemu kolohuk uli douk wolobaipali 276-poleipu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Douk hawak woligun umu julug ali honik wit hawachatu taglukuk yous umu kolohuk hwalhwalik.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Aliga gagluk ali amam boskru hatiku algas anab amnab. Wakuli amam wo hudukemech e umu agagun douk meigunimu e, wak. Ali hatiku anas basis douk sanubu sawich ali yopunali wesan nakus. Namudak ali hakli wosik umu, hakli hichakamech hulawok kuwich asabuk basis aliga kunak kusuh wesan.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Namudak ali hatupak nadululuh douk ankahas cheiloluh uli chagluk chologuk yous. Ali ababuk atubu nyultab hokwechihuk nadululuh douk hlasuh stia uli. Ali haklik sel gani kwalik umu, umu wihun nulawok kunak duldul umu algas.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Wakuli kolohuk kwanak kwalto anatu chokutali nukut wesan chukamu yous ali kwataku kwape. Gani kwalik umu douk kwanubu kwataku kwape dadag wo kwalowi kunogwanamu e, wak. Agundak kwagikumaguk yous dodogowig otug gwape gwodudale-gehok muduk ati.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ali amam soldia hakli hubo kalabus hugak umu hakli kedeke hiyomeh hunak hukih buknap ali hulhwas.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Wakuli anudak nebenalimu 100-poleim soldia uli nakli wak umu nubo Pol nugak ali naklipam wak. Ali nanalak umu amabuk heyomeh kalbaluli umu hunatablig hugluk hiyomeh hulik ati aliga hunak hukih hiyotu buknap.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ali hunatimaguk hapeik uli adakio hunosuh palag uli o tutukanigasik umu kolohuk uli ahugikuk hiyomeh hunaku. Monek namudak ali manatimaguk manak matoglu buknap kalbu.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.