Lucas 24
Sa'a New Testament (APB_WBT) vs BKJ
1 Oto mola i maahu'o-hu'o i ho'owa aana dinge i purine Dinge Maa'i Mo Jiu, mo keni kire lae mai saana kilipwe'u, na kire toolea mai mo ola wasu diana nge kire dau aakau eeni.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Na kire lio oodoie hau ta'aasilana e lae oto mwaanie maana kilipwe'u.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Oto kire sili hao i laona kilipwe'u, ta'e kire ka'a lio oodoie ike lo'u rae aana a Jisas Aalaha.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Maholo kire ko lo'o-lo'onga'i pe'ie taipu'o-pu'onga i sulie nga taa e raune, na e ro mwane kire to'oni aani to'oni rere'a wana-wana kire uure oto pe'ire.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Oto maholona mo keni kire liotoli oto i aano aana kire ko tohungei me'u hiito'o. Oto e ro mwane ngeena ko te'uri hunire, “?E ue ni omu ko heitalea iini e mauri oto lo'u i matolana mo iini e mae?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ingeie ha'ike oto i leu, ta'e e ta'ela'i oto. Omu ke aamasito'o aana nga taa e unue huni'omu maholo na ingeie ue pe'i'omu hai Kalili. Aana e unue uuri,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Kire kei niieu a Kale Ni Iinoni i laona nimana kira ooraha'aala huni horo maesieu i lengine po'u-po'u, na oolune nga hai dinge ne kei ta'ela'i lo'u.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Oto mo keni kire si aamasito'o aana nga taa a Jisas e unue.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Oto kire lae mwaanie kilipwe'u, kire ko si lai ha'arongoa aawalai pwaarongoisuli mwana eeta, na ngaeta mo iini lo'u.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mo keni nge kire ha'arongoa mo hurula'aa aana nga taa e rau, nge a Meri ni Makdala, na a Joana, na Meri nikana Jemes, na ngaeta mo keni lo'u.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta'e mo hurula'aa kire lo'onga'inie mola uri nga taa mo keni e unue e ka'a rongo ike mala nga mei ola, na kire ka'a hiiwalaimoli ike aada.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ta'e a Pita e ta'ela'i, na ko huru oto i saana kilipwe'u. E lae ta'au i aonga'i, na ko leesie mola ta'e sala rere'a nge kire uloa sapena Jisas aana. Oto e si eeliho'i mola pe'i tola ohie nga taa e raune.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Oto lo'u mola aana hai dingena, ngaeta ro iini aana mwala ko lulu i sulie a Jisas ko lae hunie huilume i Emeas, ola mala aawalai kilomita mwana eeta ha'ataulie i Jerusalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Na kirerue ko lae pe'i ere-ere i sulie walu ola e raune.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Maholo kirerue ko lae pe'i totola i sulie walu olana, na a Jisas maraana ko lae oto mai saadarue na ko hekusirerue oto.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kirerue leesie taane a Jisas, ta'e kirerue ka'a lio saie ike.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 A Jisas ko te'uri hunirerue, “?Nga taa ni more ko lae pe'i ere-ere i suliena?” Oto kirerue uure hahuroto na maadarue ko rehitou oto.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Oto ngaeta iini aadarue, iini nge satana a Kleiopas, ko te'uri hunie a Jisas, “!Ha'ike eena! Sa'a mola i'oe oto ta'a-ta'a iini ni Jerusalem nge o ka'a sasaie ike nga taa e rau aana mo dinge e mango haona.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Oto a Jisas ko dolosi aadarue uuri, “?Nga mo ola uri taa?” Oto kirerue ko unue uuri, “Mo ola nge kire rau aana a Jisas iini ni Nasaret. A mwaena ingeie nga ha'a-uusuli diana na propet nanama nge a God e ne'isae paine haahie na ahutana mwala kire ha'ama'u aana.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Oto i'emeelu, melu lo'o-lo'onga'inie uri ingeie ni oto iini kei esuie mwala ni Israel ke ii'o luheta'i mwaanie aalahanga ni Rom. Ta'e mo na'ohai pris na mo aalaha, kire niie oto hunie mo Rom kire ke lei mae aana na kire horo maesie oto i lengine po'u-po'u. Na oolune nga hai dinge uure oto aana mo olana e rau lo'u ie.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Oto ngaeta mo keni aameelu ko si ladoa lo'u mo ola ni pangata'inge uri kire ha'ahu'olie kilipwe'u,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ta'e kire ka'a lio oodoie ike rae aana i laona. Mo keine kire aaliho'i mei, oto kire ko unue uri kire leesie mo ensel e haata'i hunire, na mo ensel ngeena kire unue uri a Jisas e mauri lo'u.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ngaeta mo iini aameelu kire lae no'one i saana kilipwe'u, na kire lio oodoie oto mala mo keni e unue ka'u. Ta'e kire ka'a leesie ike a Jisas.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Oto a Jisas ko te'uri hunirerue, “!Mwae! More tohungei pweu na more ka'a sai lio saie ike nga taa e to'ohuu lau-leu. E malisine uri more ke hiiwalaimoli oto aana mo ola mo propet kire unu'i.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Aana kire unue uri a Kraes kei saro sapesalu na kei mae oto urine, nge ke si lai ii'o aana manikuluha'ana.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Oto a Jisas ko aehota luhesie hunirerue mo ola uusuleni e lae i sulie maraana i laona mo Ha'atolanga a Mosis lae hule aana mo Uusu-uusu Maa'i mo propet.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Maholo kiraelu lae mai kara'inie huilume nge kirerue ko lae huniena, oto a Jisas ko deu uri ke liu tara'asi mola mwaanirerue.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ta'e kirerue haaraie, kire ko te'uri, “Kolu ke ii'o ka'u i leu aana ko seulehi oto, na kara'inie ke rodo oto.” Oto a Jisas e si lae na ko ii'o oto pe'irerue aana nume kirerue ii'o aana.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Oto maholo kiraelu ii'o i aano huni ngeu, a Jisas e hele aana ho bred na ko ere ni paalahenga haahie. Oto e nisie, ko si niie hunirerue.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Oto aana maholoi satona, maadarue e si taha na kirerue ko lio saie oto a Jisas. Ta'e e tolana waa lo'u mola mwaanirerue.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Oto kirerue ko si ere hailiu hunirerue uuri, “!Mwae! Maholo nge e ere-ere hunikure i sulie tala na e luhesie lo'onga'inge i laona mo Uusu-uusu Maa'i, e tohungei rongo hai sai'i oto.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Oto kirerue ko tolana ta'ela'i oto aana maholona, na kirerue ko eeliho'i oto hunie i Jerusalem. Kirerue lae ta'au na kirerue ko lio oodoie aawalai pwaarongoisuli mwana eeta pe'ie ngaeta mwala lo'u kire loko.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Oto kire ko hola'i ha'arongorarue uuri, “A Aalaha e ta'ela'i oto to'ohuu na e haata'i hunie a Saemon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Oto kirerue ko ladoa lo'u nga taa e rau i sulie tala, na aana kirerue lio saie a Jisas maholo e nisie ho bred.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Maholo kirerue ko ha'a-ha'arongora aana mo olana, na a Jisas maraana e uure oto i matolada na ko te'uri, “Hanuelamanga ke ii'o pe'i'omu.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Oto kire apara'i na kire ko tohungei me'u oto, aana kire lo'onga'inie uri kire ko leesie aakalo.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ta'e a Jisas e te'uri hunire, “?E ue ni omu ko lae otoi me'u hiito'o urine? ?Na e ue ni saemiu ko rue-rua'a?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Omu ke leesie ka'u e ro nimeku na e ro ae'aeku. Ineu taane ni ie. Omu ke hele ka'u i sapeku hunie omu ke saie, aana aakalo ka'a to'o hasi'o ike na ka'a to'o suisuli ike, mala omu ko leesi'i eeku ie.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 E ere urine mango, ko si haata'inie e ro nimana na e ro ae'aena aada.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Kire ko tohungei pangata'i na kire ko ilenimwa'e oto liutaa, ta'e ma'alana e urine na kire ka'a hiiwalaimoli ike ue aana. Oto a Jisas ko dolosi aada uuri, “?Omu to'o aana nga mei ola ni nga i leu?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Oto kire ko niie mei ii'e maado'o hunie,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 na e hele aana, ko si ngaa i maada huni haata'inie uri ingeie nga aakalo ha'ike.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Oto ko te'uri hunire, “Mei ola nge e rau eeku ngeena, nou unu mangoa oto oodoi'omu maholo nge nou o'o'o ue pe'i'omu. Aana nou unue uri ahutana walu ola uusuleni e lae i sulieu i laona Ha'atolanga a Mosis na aana mo Uusu-uusu Maa'i mo propet na aana Puke ni Kana, kire kei saronai oa mango.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Oto a Jisas e si tahanie manatada hunie kire ke lio saie mo Uusu-uusu Maa'i.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Na ko te'uri hunire, “Uusulana e lae oto uurini. A Kraes kei saronai sapesalu na kei saronai ta'ela'i lo'u mwaanie maenga aana oolune nga hai dinge.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Kire unue no'one uri mei wala i sulieu ke lae hunie ahutana mo iinoni ni welumalau ke aali'u takoie God hunie ke sae'aasie mo ooraha'aa ikire. Oto omu ke lai ha'arongoa mwala aana walu olana, aehota mai i Jerusalem, lae hule aana ahutana mo komu ni welumalau.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Na ineu maraaku, ne ke si uusunge'inie mai haahi'omu nga taa nge Aamaku e haiholota'inie. Ta'e omu ke ii'o ka'u i Jerusalem hule aana omu kei hele aana nanamanga ngeena uure i Lengi.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Oto a Jisas e toolera ta'au mwaanie i Jerusalem hule i hoorana huilume i Betani, e si susue'inie e ro nimana, ko ha'adiana'ara.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Maholo ko ere-ere ni ha'adiana'ara ue, na ko oopa oto mwaanire aana a God e tahela'inie oto ta'au i Lengi,
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 na kire ko mani pouruuru ni ha'ama'unge aana. Oto kire si eeliho'i pe'ie saemangonga oto liutaa ta'au i Jerusalem.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Na kire si ii'o mola suli maholo ta'au i Nume Maa'i Peine pe'i paalahelana God.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.