João 4
Sa'a New Testament (APB_WBT) vs NTLH
1 Oto mo Parise kire rongoa uri mo iini hunge ko lulu i sulie oto a Jisas, na ko loto maa'i oto aada, na hule aana kire hunge oto liutaa aana mo iini kire ko pwaarongo i sulie a Jon Loto Maa'i.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Ta'e a Jisas maraana e ka'a loto maa'i ike aana mwala. Mo pwaarongoisuli ingeie ni mola kire ko esuie loto-maa'inge.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Oto maholo a Jisas e manata'inie uri mo Parise kire rongo oto urine, e si ta'ela'i mwaanie po'o ni henue i Jiudia na ko eeliho'i oto hunie po'o ni henue i Kalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Na tala hunie i Kalili ngeena e liu i laona po'o ni henue i Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Oto a Jisas ko si hule i Samaria aana huilume satana i Saeka. Huilume ngeena, e ii'o mola kara'inie mei aano nge a Jekob e niie oto waite nana a Josep, a kalena.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Na kakalu a Jekob e elie, e ii'o ue i leune. Oto a Jisas e lae wau e ii'o i aano i reune kakalu ngeena, aena aana ko weo aana laenga. Maholona sato e ngara e oono i seulehi,na i purine mo pwaarongoisuli kire lae ta'au i huilume huni holi ngeulaa, oto ngaeta keni ni Samaria e lae mai huni tei wei aana kakalu ngeena. Oto a Jisas ko te'uri hunie, “O ke dangu wei ekue.”
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 A keine ko tohungei pangata'i aena aana mo Jiu ko tohungei leledie mo Samaria, hule aana kire ka'a sare ngau ike wa kire ke inu aana mo kao-kao mo Samaria. Oto a keine ko te'uri hunie a Jisas, “I'oe mwane ni Jiu, na ineu keni ni Samaria. ?Oto e ue o ko si sukaa nga mei wei emue aaku?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 A Jisas e aalamie ko si te'uri hunie, “I'oe o ka'a saie ike mei niinge a God ko sare niie huni'o, na o ka'a saie no'one uri a tei nge ko suke wai eemu ienini. Ha'alaa, o sukaa oto mei wei meuri emue mwaanieu, na nou niie oto huni'o.”
10 Então Jesus disse:
11 Oto a keine ko te'uri, “Poro paine, kakalu ienini e kokoro oto hiito'o na nga mei ola huni dengu wei aana ha'ike aamu. ?Oto o ke si toolea mei wei meuri ngeena ka'u uure i tei eena?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ?Uri o ko lo'o-lo'onga'ini'o uri o paine lo'u liutaa aana weuwaka a Jekob oto wau i na'o nge e niie kakalu ie naka? ?Oto nga mei wei diana uri taa o kei niie lo'u, aana a Jekob na mo kalena na ahutana mo ola mauri ingeie kire mani inu-inu mola aana kakalu ienini?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Oto a Jisas e aalamie ko te'uri, “Ta'ena nga iini ko inu-inu aana wai ie, e sai maarou lo'u mola.
13 Então Jesus disse:
14 Ta'e iini nge ko inu aana mei wei nge ne kei niie ana, e sa'a maarou lo'u. Mei wei nou niie ana ngeena kei ne'i huulaa mauri i lalo aana, na kei niie maurihe huu hunie.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Oto a keine ko si te'uri hunie a Jisas, “Poro paine, o ke niie mei wei ngeena akue hunie ne ke su'uri he'i maarou lo'u, na mwaanie nou he'i lae lo'u mei huni tei wei i leu.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Oto a Jisas ko unue hunie uuri, “O ke lai unue hunie poro i'oe uri more ke lae ka'u mei seeku i leu.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Oto a keine ko aalamie a Jisas, ko te'uri, “Nou ka'a to'o poro ike.” Oto a Jisas ko te'uri hunie, “E to'ohuu oto aana o ko unue uri o ka'a to'o poro ike.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Aana o to'o aana ka'u e lime poro, na iini nge o ko o'o'o i saana maholo ienini na ingeie nga poro to'ohuu i'oe ha'ike. O ko ere to'ohuu oto.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Oto a keine ko si te'uri hunie a Jisas, “Poro paine, no ko si lio saie uri i'oe nga propet ni ngeena.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Oto saeku hunie uri o ke ere luhesie hunieu iini uri taa e to'ohuu. Mo weuwemami mo Samaria oto i na'o, kire palo-paloa God i lengine toloi henue ie, ta'e i'omu mo Jiu, omu unue uri i Jerusalem hali'ite ni leu huni palo-paloa God.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Oto a Jisas ko te'uri lo'u hunie, “Keine, o ke hiiwalaimoli eeku aana no ko unue uri maholo nge ko lae maine, mwala sa'a palo-paloa ike taane lo'u a Mama'a mola i lengine toloi henue ienini wa ta'au i Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 I'omu mo Samaria, omu ka'a tohungei sai diana aana ike uri a tei ni omu ko palo-paloa. Ta'e i'emi mo Jiu emi saie a tei nge emi ko palo-paloa, aena aana a Ha'a-uuri ingeie mwane ni Jiu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Na maholo ko nanauhie oto mai, na e hule mone oto, hunie mwala ke palo-paloa a God Mama'a oto to'ohuu aani sae na aani walaimolinge.Aana a Mama'a e tohungei saeto'o aana mo iini kire ko palo-paloa urine.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 A God e ka'a to'o aana ike mei sape mala iinoni aena aana ingeie Li'oa, na mo iini ko palo-paloa, kire ke palo-paloa oto aani sae na aani walaimolinge.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Oto a keine ko te'uri hunie, “Nou saie taane uri a Kraes kei lae mai, na maholo kei hule oto mai, nge ke si unu diana aana ahutana walu ola hunikie.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Oto a Jisas ko te'uri hunie a keine, “Ingeie ka'u oto ko ere-ere pe'i'o ienini. Ineu oto ingeie.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Maholona na mo pwaarongoisuli a Jisas kire si hule mola i saadarue. Kire ko tohungei pangata'i aana kire leesie uri a Jisas ko ere-ere pe'ie a keni ngeena. Ta'e nga iini aada e ka'a he'i dolosi lo'u aana a keine uuri, “?Nga taa o saeto'o aana?” wa ke dolosi aana a Jisas uuri, “?E ue o ko ere-ere pe'ie a keni ngeena?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Oto a keine e toli'aasie ho ate'a ingeie huni wei, na ko eeliho'i oto ta'au i huilume. E lai hule ta'au, ko si unue hunie mwala uuri,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “!Omu ke lae ka'u mei leesie a mwane mai ie! Ko unue mola walu ola nou talei deu-deu'i oodoieu. ?Mwaanie ohe ingeie ni oto a Kraes?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Oto mwalana kire ta'ela'i mwaanie huilume na kire ko lae oto i saana Jisas.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ta'e mo pwaarongoisuli, maholo a keine e lae mwaanire ngeena, nge kire ko ha'atohu aana a Jisas uuri, “Ha'a-uusuli, o ke ngau ke'u.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ta'e a Jisas e te'uri mola hunire, “Mei ngeulaa taane aaku hule aana i'omu na omu ka'a saie ike nga mei ola aana.”
32 Jesus respondeu:
33 Oto mo pwaarongoisuli ko si dolosi heiliu aada uuri, “?Mwaanie ohe nga iini e tola ngaulaa oto mai ana?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Oto a Jisas ko te'uri hunire, “Mei ngeulaa ineu oto huni ha'ato'oa saena iini e uusunge'inieu mei, na hunie ne ke ha'amangoa oto mei esunge e niie hunie ne ke asuie.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Omu ko unu-unue ka'u uri e hai waro-waro lo'u nge kolu ke si so'okoni oto. Ta'e ineu, no ko unue huni'omu uri maholo hunie so'okoninge oto ie. Leesie ka'u ahutana mwala ngeena, aana kire urihana hohola nge e repo oto, na kire urihana mo ngeulaa e malisine oto so'okonileni ke lae.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Na maholo e hule oto hunie mo iini so'o-so'okoni kire ke asu hunie waaitada. Kire ke pe'ie mwala huni hiiwalaimoli oto aaku, na mo iinoni nge so'okonilada e lae ngeena, ikire no'one kire kei hele aana maurihe huu. Oto iini e hola'i taroha'inie walana God hunie mwala, na iini e toolera mai saana God kire kei meni ilenimwa'e tararuru. Leune e urihana mola lio i sulilana hohola, na
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 mei wala e to'ohuu taane nge kie ko unu-unue uri, ‘Nga iini ko hesie mo litei ola, na ngaeta iini lo'u ke so'okoni.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ineu no ko uusunge'ini'omu ta'au huni so'okonie mola mo ola omu ka'a hasi'i. Mo iini aaopa kire hola'i esu i laona hohola ngeena, na i'omu omu ko si helesie diananga mola aana asunge ikire.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mo iini hunge aana mwala ni Samaria i laona huilume ngeena kire hiiwalaimoli aana a Jisas, aena aana a keine e unue ka'u uuri, “Ko unue mola walu ola nou talei deu-deu'i oodoieu.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Oto maholo mo Samaria e lae mai hule i saana Jisas, kire ko ha'atohu aana uri ke ii'o ka'u pe'ire. Na e ii'o oto aana hanuena e ro hai dinge.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mo iini hunge lo'u kire hiiwalaimoli aena aana kire rongoa walana Jisas oto maraada.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Oto mwalana kire ko unue hunie a keine uuri, “Melu hiiwalaimoli oto eena, ka'a ike mola i sulie nga taa o unue, ta'e aena aana melu rongoa oto no'one walana maraameelu. Na ie melu saie uri ingeie ni oto a Ha'a-uuri hunie walumalau.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 I purine e ro hai dinge a Jisas e ii'o wau i leune e saro mango, e si ta'ela'i ko eeliho'i lo'u hunie i Kalili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Maholo a Jisas e hule hao i Kalili, mwala i leune kire ko ilenimwa'e mola haahie aena aana ikire no'one, kire lae aana Houlaa Ni Liumwaanie ta'au i Jerusalem, na kire leesie oto walu ola e asui'i ta'au. Ta'e kire ka'a tohungei lio saie ike uri ingeie a tei. E rau mola urine mala a Jisas maraana e unue ka'u i na'o, uri mwala aana tohungana hanue nga propet kire sa'a ha'ama'u ike aana.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 — ausente —
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Oto ngaeta na'ohai mwane a Herod Inemauri e o'o'o oto aana huilume i Kapaneam, na kele mwela mwane ingeie ko mata'i. Maholo a mwaena e rongoa uri a Jisas e lae oto mwaanie po'o ni henue i Jiudia na ko lae oto mai hunie po'o ni henue i Kalili, a mwaena ko si lae huni ere pe'ie. Oto e oodoie aana huilume i Kena aana po'o ni henue i Kalili, leu nge a Jisas e hu'isie wai ke ne'i waen aana. A mwaena ko si lae i saana Jisas na ko eitanaie uri ke lae oto i Kapaneam huni ha'a-uurie a kalena, aana kara'inie oto kei mae.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Oto a Jisas ko te'uri hunie a mwaena, “Omu hiiwalaimoli mola aaku aena aana omu leesie oto mo ola ni pangata'inge na mo tolimaa aana mo hu'i-hu'ite.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ta'e a mwaena ko ha'atohu aana lo'u uuri, “Poro paine, o ke lae oto mai pe'ieu maholo a kaleku e ka'a mae ue.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Oto a Jisas ko si aalamie uuri, “O ke lae mola. A kalemu e awaa oto.” A mwaena e hiiwalaimoli aana nga taa a Jisas e unue hunie, oto e si lae.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Oto aana hai dinge lo'u i sulie, maholo ko lae-lae ue hao i sulie tala, na ko oodoie mo mwane au'esu ingeie. Oto kire ko unue hunie uri “A kalemu e awaa oto.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Oto a mwaena ko dolosi aada uuri, “?Maholoi sato uri taa e tala'ai awaa?” Na kire aalamie uuri, “E tala'ai awaa oto aana ola mala sato e ngara e hiu i seulehi nonola.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Oto aamana mwa'une e manata'inie oto uri maholoi satona ni a Jisas e unue hunie uuri, “A kalemu e awaa oto.” Oto a mwaena na ahutana mwala aana nume ingeie kire mani hiiwalaimoli oto aana a Jisas.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ienini ruana nga maholo a Jisas e lae mwaanie po'o ni henue i Jiudia hunie po'o ni henue i Kalili na e asuie hu'i-hu'ite huni haata'inie tolimaa aana uri ingeie a tei.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.