Marcos 6
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs VC
1 Oto a Jisas e uure mwaanie i leune, e si eeliho'i hunie huilume nge e paine ta'e aana, na mo pwaarongoisuli ingeie kire lae no'one pe'ie.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Na maholo e hule aana Dinge Maa'i Mo Jiu, oto a Jisas ko aehota ha'a-uusuli lo'u i laona nume ni palo-palo. Na mwala hunge kire loko hunie kire ke pwaarongo i sulie mo ha'a-uusulinge ingeie. Oto maholo kire rongoa mo ha'a-uusulinge a Jisas, kire ko tohungei pangata'i na kire ko te'uri, “!Ha'ike eena! ?Uri a mwane ngeena e saie ka'u walu ola ngeena uri taa? ?Na a tei ni e niie saenanaunge ngeena hunie? ?Na e to'o aana nanamanga huni esuie mo hu'i-hu'ite paine ngeena uri taa?”
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Na lau-leu kire ko upwesie lo'u mola uuri, “Kolu meni saie mola uri ingeie mwane aadu-eedu mola ni ngeena. Nikana ka'u mola a Meri, na mo eesine kire mani hute ka'u mola a Jemes, na a Josep, na a Jiudas, na a Saemon. Mo eesine keni ka'u no'one mola i leu pe'ikolu.” Oto kire ko si mola.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 — ausente —
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 E soie mai aawalai pwaarongoisuli mwana rue ingeie, oto e uusunge'inire hailiu, to'o ro mwane aani henue. Na e niie nanamanga e saka hunire hunie kire ke oohe aasie ahutana mo li'oa aaela.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 “Oto ta'ena nga nume omu ko lai sili aana, aana ta'ena nga hanue, omu ke ii'o ka'u i leune lai hule aana omu kei lae mwaanie hanuena.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mala uri nga hanue omu ko lai aarapuu aana na mwala ka'a soi koni'omu, wa kire ke sare rongo huni'omu, nge omu ke lae mwaanie hanuena, na omu ke tataa'inie mo wasa-wasa mwaanie ae'aemiu, domana uri nga ha'apasunge hunire uri a God kei ha'aloire.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Oto mo pwaarongoisuli kire ko lae oto i taroha'inie oodoie mwala uri kire ke oonisae na aali'u oto mwaanie mo ooraha'aa ikire.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Na kire oohe aasie mo li'oa aaela hunge, na kire suuhie mo mae-maea'a aani rumu na kire ha'a-uurire oto.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Oto a Herod Antipas Inemauri e rongoa tataroha aana a Jisas aena aana tataroha aana ko taro hailiu. Ngaeta mwala ko unue uuri, “A Jon Loto Maa'i ni oto e mauri lo'u ie, ka'u e to'o aana nanamanga huni esuie mo hu'i-hu'ite urine.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ngaeta mo iini ko unue lo'u uuri, “A Elaeja oto ni ngeena.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Oto a Herod e rongoa tataroha aana, ko si te'uri, “A Jon Loto Maa'i nge nou lama mousie ka'u pwaune ni ngeena, ta'e e mauri lo'u.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 A Herod oto maraana nge e unue hunie mo ramo ingeie uri kire ke pwasue a Jon Loto Maa'i na kire ke ne'ie i laona nume ni ho'o. E te'urine aena aana a Jon e ere aana Herod haahie e to'o aana a Herodias, hu'e a Pilip mwane aasine,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 aana a Jon e ere uuri hunie, “O waelie oto ha'atolanga aana o to'o aana hu'e mwane aasimu.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Oto aena ngeena a Herodias e saewasulie a Jon, na e sare horo maesie oto. Ta'e e aasa
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 i sulie a Herod e ma'ute'inie a Jon, aena aana e saie uri a Jon mwane oodota'i na mwane maa'i. Oto a Herod e kineta'inie a Jon i laona nume ni ho'o, na e rorongo hunie. Maholo ko rongoa walana a Jon, manatana e rodohono mola ta'e ma'alana e urine ko sare rongo mola hunie.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Oto lae-lae a Herodias e si lio oodoie tala huni horo'ie a Jon Loto Maa'i, na e lae oto uuri. E hule aana maholo ni aamasito'o aana dinge a Herod e hute, oto e asuie ngauhe paine huni ngeu pe'ie mo mwane paine aana aalahanga, na mo na'ohai ramo aana mae ingeie, na ahutana oto mo aalaha haahie po'o ni henue i Kalili.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Oto keni haalu kalena Herodias e lae mai mao nada, na e tohungei to'ohie manatana a Herod na mo mwane paine. Oto a Herod Inemauri ko te'uri hunie a keine, “?Nga taa o ko saeto'o aana? Sukaa mola aaku na nou sai niie mola huni'o.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Na ko he'i heiholota'i lo'u hunie uuri, “Nou sai niie mola nga taa o kei sukaa ma'alana nga mei ola oto paine mala nga aapa aana aalahanga ineu.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Oto a keine e iisitaa i sinaha, ko si dolosi aana a nikana uuri, “?Nga taa nge ne kei sukaa?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Oto a keine ko huru oto lau-leu i saana inemauri, na ko te'uri hunie, “Nou saeto'o aana o ke niie oto mai pwaune a Jon Loto Maa'i hunieu i laona nga nime.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 A inemauri ko tohungei saehuu oto hiito'o. Ta'e aana e haiholota'i i na'ona mo mwane paine nge ko ngeu pe'ie, oto e ka'a sare unue ha'ike aana nga taa a keine e sukaa.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Oto a inemauri e uusunge'inie mola lau-leu ngaeta ramo hunie ke lai toolea pwaune a Jon. Oto ramo ngeena e lae i laona nume ni ho'o, na e lama mousie oto pwaune a Jon.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Oto e ne'ie i laona nime, e si toolea, ko lai niie hunie a keine. Oto a keine e toolea, ko lai niie hunie a nikana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Oto maholo mo pwaarongoisuli a Jon kire rongoa nga taa e raune, oto kire lai toolea rae aana a Jon, kire si lai heitolinge'inie.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Oto mo hurula'aa kire mani ooli mei saana Jisas, na kire ko ha'arongoa aana walu ola kire asui'i, na ha'a-uusulinge kire asuie hunie mwala e lae uri taa.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ta'e mwala hunge kire ko talei lae hailiu mola wau na mai, oto hule aana nga maholo huni ngeu ikire na ha'ike lo'u. Oto a Jisas ko te'uri hunire, “Kolu ke lae ka'u aana nga leu mwala ha'ike aana hunie kolu ke mamalo nga kele maholo o'oru'e.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Oto kire si lae maraada aana iiola takoie leu nga mo iinoni ha'ike aana.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ta'e mwala hunge kire leesie mola kire ko lae ngeena, na kire saire mola. Oto mwala ngeena kire uure mola mwaanie mo huilume ikire, na kire huru i sulie tala takoie leu a Jisas ko lae hunie. Na kire ko hola'i hule mola ta'au i na'ona a Jisas na mo pwaarongoisuli ingeie.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Oto maholo a Jisas e siho mai oone mwaanie iiola, na ko leesie mwala hunge e loko, ko si aamasire aana kire lio si'oha'a mala amaa ni sipu nge nga iini huni lio i suli'i ha'ike. Oto e aehota huni ha'a-uusulire aana mo ne'isaenga hunge.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Oto maholo kara'inie sato kei suu, mo pwaarongoisuli ingeie kire lae mai saana, oto kire ko te'uri hunie, “Ko seulehi oto na ikolu i laona hanuesala ni ie.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Oto o ke uusunge'inie mwala ngeena hunie kire ke lae aana mo henue hailiu huni holi ngeulaa ada.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Oto a Jisas ko aalamire uuri, “I'omu, omu ke nii ngeulaa mola ada.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Oto a Jisas ko he'i dolosi lo'u aada uuri, “?E nite ho bred omu to'o aani? Omu lae ka'u i leesi'i.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Oto a Jisas ko unue hunie mo pwaarongoisuli ingeie uri kire ke oopaa mwala hunie kire ke ii'o aani pulitaa i laona hahalisi.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Oto mwalana kire ii'o tatalaa'i i aano aani pulitaa. Ngaeta mo pulitaa kire hule aana tangalau na ngaeta mo iini kire hule aana e lime aawala.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Oto a Jisas e hele aana lime ho bred ngeena na e ro ho ii'e, oto ko si lio i lengi, na ko paalahea a God. Oto e nisie mo ho bred ngeena, ko si nii'i hunie mo pwaarongoisuli ingeie hunie kire ke ha'a-adoa mwala aani. Na e te'urine no'one aana e ro ho ii'e hunie ahutada mango.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Oto ahutana mwala kire mani ngeu pote,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 na i purine kire ngau mango, mo pwaarongoisuli ko si ha'ahonue aawalai lu'e mwana rue aana mo ooretai ngeulaa.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Oto iidumilana mo mwane hali'ite nge ha'angaulada e lae, e hule aana e lime sinolai mwane.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Na oto mola lau-leu no'one aana maholona, a Jisas e unue hunie mo pwaarongoisuli ingeie uri kire ke ta'e i laona iiola na kire ke hola'i lae i na'o loosie aana po'o ni eesi po'o ta'au hatarie huilume i Betsaeda. Oto ingeie maraana ko oore ue i puri huni uusunge'inie mwala aaliho'i takoie mo henue ikire.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 I purine e uusunge'inie mwala takoie mo henue ikire, nge e si hanetaa maraana ta'au i lengine uuwo huni aarenga'i.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Maholo na ko seulehi rorodo'a oto, mo pwaarongoisuli ikire mola ue wau i denumana aasi aana iiola, na a Jisas mola maraana ta'au i lengine uuwo.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Na e leesie mo pwaarongoisuli ingeie kire ko tohungei ha'aweora oto hiito'o huni hotela'inie iiola suehie ooru. Oto maholo na ko hatari dengi oto, a Jisas ko lae oto mai saada, na ko lae mola mai kolune aasi, ko ne'isae huni liu mola mai kara'inire.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ta'e maholo kire leesie ko lae mai kolune aasi, oto kire ko lo'onga'i uri nga aakalo, na kire ko meni aawara oto paine.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Kire ko tohungei me'u oto hiito'o aana maholo kire leesie. Ta'e a Jisas ko tolana ere oto wau pe'ire uuri, “Saemiu ke hahuroto. Ineu taane mola ni ie. Mwaanie omu me'u-me'u.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Na ko lai hane oto wau i laona iiola. Oto maholona ooru ko tolana aapwana'i oto. Oto mo pwaarongoisuli ko tohungei pangata'i oto hiito'o,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 aena aana kire ka'a lio saie ike ne'isaenga aana hu'i-hu'ite nge a Jisas e si esuie aana mo ngeulaa ngeena, aana manatada e ka'a taha ue.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Maholo kire aatoholo hunie po'o ni eesi po'o wau, oto kire aarapuu aana po'o ni henue i Kenesaret, na kire pwasue iiola ikire oto i leune.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Maholo kire siho mola mai mwaanie iiola, na ahutana mwala ko meni lio saie oto a Jisas.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Oto kire ko huru heiliu oto i laona mo huilume aana po'o ni henuena, na kire ko toolea oto mai mo mae-maea'a aana mo hulite ikire takoie mo leu nge kire ko rongoa a Jisas e ii'o aani.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Na ahutana mo leu nge a Jisas ko lae aani mala mo henue paine wa mo huilume wa ngaeta mo leu lo'u, mwala kire ko ha'a-enohie mo mae-maea'a i laona mo amaa aana mo henue huni maa'oohie. Oto kire ko eitanaie uri hunie kire ke kopi mola aana ta'ena nga leu aana to'oni ingeie. Na ahutana mo iini kire kopi aana, kire awaa oto.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.