Lucas 7
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs NVT
1 I purine a Jisas e saro ere-ere mango aana walu ola ienini hunie mwala, e si lae hunie i Kapaneam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Na koni-konihe ngaeta na'ohai mwane aana mae ni Rom ko tohungei mweri oto hiito'o wau i leune. Koni-konihe ngeena ko kara'i mae oto, na poro paine ingeie e tohungei ne'isae paine haahie.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Oto maholo na'ohana mae ngeena e rongo tarohana a Jisas, oto ko uusunge'inie ngaeta mo rato aana mo Jiu, uri kire ke lai eitanaie a Jisas hunie ke lae mai ha'a-uurie koni-konihe ingeie nge ko mweri ngeena.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Mo rato ni mwane ngeena kire lae mai saana a Jisas, oto kire ko eitanaie uuri, “E tohungei adona oto uri o ke pe'ie a poro paine aana mae ie,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 aena aana e manata diana hunikie mo Jiu, hule aana ingeie maraana e tohue nume ni palo-palo hunie huilume i'emeelu.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Oto a Jisas e lae oto pe'ie mo mwaena. Maholo ko lae oto mai kara'inie nume a poro painena, na a porona ko uusunge'inie oto ta'au ngaeta mo malahune honosie huni ha'arongoa uuri, “Aalaha ineu, o ke su'uri ha'aweo'o lo'u huni lae mai, aana nou ka'a malisine ike uri o ke lai sili i nume ineu.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Aena leune no'one nge nou lo'onga'inie uri nou ka'a malisine ike laenga mai honosi'o. Ta'e nou hiiwalaimoli uri aana o ke unue mola nga mei wala, na koni-konihe ineu kei awaa oto.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Aana ineu na nou ii'o no'one i mamalutana nanamanga ngaeta mo poro paine, na nou to'o aana no'one mo ramo i meluteku. Na mala no ko unue hunie nga ramo uuri, ‘Lae wau,’ na ko lae oto wau. Na mala no ko unue hunie ngaeta ramo uuri, ‘Lae mai,’ na ko lae oto mai. Na mala no ko unue hunie koni-konihe ineu uuri, ‘O ke asuie mei esunge waune,’ na ko esuie oto.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Maholo a Jisas e rongo urine, e si pangata'inie na ko te'uri hunie mo iini ko lae i sulie, “To'ohuu no ko unue huni'omu uri nou ka'a lio oodoie ike ue nga mwane ni Israel ke hiiwalaimoli eeku mala mwane ni Rom ie.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Oto mo malahune a poro paine ngeena kire aaliho'i ta'au i nume ingeie, na kire ko leesie oto koni-konihe ingeie e awaa oto lo'u.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Oto lo'u mola i purine leune e rau, a Jisas na mo pwaarongoisuli ingeie kire ko he'i lae lo'u hunie huilume i Nein. Na mwala hunge kire hakusire no'one aana maholona.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Maholo ko nanauhie mai maana para aana huilume, na ko leesie mwala ko lai heitoli. Kire aanga'inie rae aana ta'a-ta'a kele mwela moute'i, kalena mei nao keni, na mwala hunge aana hanuena no'one pe'ie.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Oto maholo a Aalaha e leesie ko si aamasie, na ko te'uri hunie, “Su'uri ngara-ngara.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Oto a Jisas e lae wau kara'inie, ko hele aana taetahe, na mwala e aanga'i kire uure hahuroto oto. Oto ko te'uri, “!Saanau, no ko unue huni'o, o ke ta'ela'i!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Oto saanau ngeena e ta'ela'i, na ko aehota ere-ere oto. Oto a Jisas e si toli'aasie hunie a nikana.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Oto ahutana mwala ko meni pangata'i na kire ko soi ha'amanikulu'aa God uuri, “!Nga propet paine liutaa ka'u e ta'ela'i i matolakaelu ie! !A God e lae oto mai huni ha'a-uurie mo iinoni ingeie!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Oto tataroha aana a Jisas e si taro i sulie ahutana po'o ni henue i Jiudia na ahutana mo henue kali-kelie.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Maholo mo pwaarongoisuli a Jon kire ha'arongoa aana walu ola nge a Jisas e asui'ine, oto a Jon ko haaraie ngaeta ro iini aada i saana.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Oto ko uusunge'inire i saana a Jisas hunie uri kire ke lai dolosi aana uri ohe ingeie ni oto a Ha'a-uuri nge kire hiiwalaimoli aana uri kei lae mai, wa ohe kire kei maa'oohie ue nga iini aaopa.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Oto maholo e ro mwane ngeena kire hule i saana Jisas, kire ko te'uri hunie, “A Jon Loto maa'i e uusunge'ini'emere'i huni dolosi eemu uuri, ‘?Uri i'oe ni oto a Ha'a-uuri kei lae mai, wa melu kei maa'oohie ue nga iini aaopa?’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Aana maholona no'one a Jisas ko ha'a-uurie mwala hunge pe'ie mo maelaa hai aaopa'i. E ha'a-uurie mo mae-maea'a na mo iini hunge mo li'oa aaela e hite aada, na e tahanie maana mo iini hunge maada e ulu.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Oto a Jisas ko aalamie e ro mwane ngeena uuri, “More ke aaliho'i na more ke ha'arongoa a Jon aana nga moi taa more ko leesi'i na more ko rongo'i ienini. Aana mo ulu ko lio-lio oto, mo rarasi ko lae-lae diana oto lo'u, mo iini ko sapesalu aana maelaa ni osa kire mola oto, mo iini e pungu ko rorongo oto lo'u, na mo iini e mae kire ko meuri eeliho'i oto lo'u. Na laeliwalanga aana Tataroha Diana ko lae oto hunie mo meitale.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Na more ke ha'arongoa no'one a Jon uri ilenimwa'enga paine kei lae hunie mo iini hiiwalaimolinge ikire e susu, na kire ka'a ne'isae rue-rua'a aaku.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Maholo e ro pwaarongoisuli a Jon kirerue aaliho'i oto, a Jisas ko si aehota ere-ere nana mwala i sulie a Jon uuri, “?Maholo omu lae ta'au i saana Jon i henuesala, nga taa ni omu lae ta'au huni leesie? ?Ohe omu lo'onga'inie uri a Jon nga iinoni saena e rue-rua'a mala apai rade ko eu'esule'i aana iiru? !Ha'ike!
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ?Wa nga ola uri taa ni omu lae-lae ta'au huni leesie? ?Ohe iinoni e to'oni eeni to'oni lio manikulu'e? !Ha'ike lo'u! Aana mwala nge kire to'o aana walu ola manikulu'e na kire ho'o to'oni diana urine, kire ko o'o'o mola aana mo nume mo inemauri.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ?Ta'e nga taa ni omu lae ta'au huni leesie? ?Huni leesie nga propet? !Iau! !E to'ohuu oto! Na a Jon nge omu leesie e paine lo'u liutaa aana mo propet oto i na'o.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Aana ingeie oto iini nge a God e ere rarangana i laona mo Uusu-uusu Maa'i uuri, Ne kei uusunge'inie hurula'aa ineu wau i na'omu hunie ke dau aakau aana tala i'oe loosi'o.” Malakae 3:1
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Oto a Jisas ko he'i unue lo'u uuri, “No ko unue oto huni'omu uri a Jon Loto Maa'i e paine liutaa aana ta'ena nga iini e hute mai welumalau. Ta'e iini nge e mwai-mwei oto liutaa aana Aalahanga a God e paine lo'u liutaa aana a Jon.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Maholo kire rongo urine, oto ahutana mo iini nge a Jon e loto maa'i aada, na oto mo iini e aaela oto hiito'o mala mwala susulu to'oha, kire mani unue uri leinge a God e oodota'i.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ta'e mo iini nge kire sere'inie uri a Jon ke loto maa'i aada mala mo Parise na mo ha'a-uusuli aana mo Ha'atolanga a Mosis, ikire maraada kire waelie mola ne'isaenga diana a God hunire.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Oto a Jisas ko he'i unue lo'u uuri, “?Ne kei unu ha'amalaa pwaunge aana maholo ienini aana nga taa? ?Na uri kire urihana nga taa?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Kire urihana mola pulitaa ni mwela nge ko pwarero i laona amaa, oto ruana nga pulitaa ko ere uuri hunire,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “I'omu, omu urihana mola mo mwela ngeena aena aana maholo a Jon e lae mai, e oolongau na e ka'a inu waen ike. Oto ahutana iinoni ko unue uuri, ‘A mwane ngeena nga li'oa aaela nge aana.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Oto ineu a Kale Ni Iinoni, nou lae mai na no ko ngeu na no ko inu waen mola, oto mwala ko unue lo'u mola uuri, ‘A mwane ngeena ngauhana e paine na e tohungei sai inu hiito'o. Na mo malahune oto mola mwala susulu to'oha na mo iinoni ooraha'aa.’”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Oto a Jisas e ha'amangoa erenga ingeie uuri, “Ta'e tolahana mo iini kire to'o aana saenanaunge a God kei haata'inie uri ikire oto mo iinoni to'ohuu.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ngaeta maholo a Saemon, ngaeta iini aana mo Parise, e haaraie a Jisas hunie ke ngau pe'ie i nume ingeie. Oto a Jisas e lai sili i nume a mwaena, kire ko eno i aano oto i sulie tolahada hunie ngaunge.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Na ngaeta keni aana hanuena e tohungei ooraha'aala oto hiito'o. Maholo a keine e rongoa uri a Jisas ko ngeu i nume Parise ngeena, oto e toolea mai ho ate'a diana e honu eeni rumu, ola e wasu mangoni oto hiito'o.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Oto a keine e lae mai i saana a Jisas ko pouruuru i saana e ro ae'aena, ko si ngara pe'i oonisaenga na ko ha'amedoa e ro ae'aena a Jisas aana mo wei ni aakalo ko aahe mwaanie maana. Na ko hulo a'ate aana e ro ae'aena aana iihune pwaune. Oto ko nono'ie e ro ae'aena, na ko huie ho rumu e wasu mangoni ngeena i lengini.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Maholo Parise nge e haaraie mai a Jisas e leesie urine, ko si lo'onga'i mola i saena maraana uuri, “Mala uri a mwane ie ke ne'ie nga propet to'ohuu, ha'alaa e lio saie mola taungei keni ie na e ka'a toli'aasie ike uri ke hele i sapena, aena aana keni ienini e ooraha'aala.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Oto a Jisas ko te'uri hunie, “Saemon, nou to'o aana nga mei ola huni unue huni'o.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Oto a Jisas ko unue uuri, “Ngaeta ro mwane kire o'o'o, kirerue mani tola kaoni aani to'oha mwaanie nga ta'a-ta'a aalaha huni su'ue lo'u mei puri. Nga iini e toolea e lime tangalai mei to'oha huni su'ue, na ngaeta iini e toolea mola e lime aata aawala.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ta'e lae-lae e ro mwane ngeena ka'a to'o aana ike nga mei to'oha huni su'ue lo'u nga taa kirerue tola kaoni aana. Oto aalaha ngeena, e unue mola uri kirerue sa'a su'ue lo'u nga taa kirerue tola kaoni aana ngeena. Oto ne ke dolosi mola uuri aamu, Saemon. ?Ha'alaa iini uri taa aadarue nge kei manata diana liutaa hunie aalaha ngeena?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Oto a Saemon ko aalamie uuri, “Nou lo'onga'inie uri sa'a mola iini nge e tola to'oha hiito'o mwaanie.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Oto a Jisas e aali'u takoie a keine na ko te'uri hunie a Saemon, “?O leesie taane a keni ie? Maholo nou lae mai sili i nume i'oe, o ka'a kele niie ike nga mei wei huni hodalie e ro ae'aeku i sulie tolahaka. Ta'e keita'aa ie nge e hodalie e ro ae'aeku aana mo wei ni aakalo e aahe mwaanie maana, na e hulo a'ate aani aana iihune pwaune.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 I'oe o ka'a tolakonieu ike aani nononga i sulie tolahaka, ta'e ingeie e uure ni nono'ie e ro ae'aeku aana nou lae mai ue ie.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 I'oe, o ka'a kele suuhie ike pwauku aana nga mei rumu i sulie tolahaka, ta'e keita'aa ie hule aana ko aalohie oto e ro ae'aeku aani rumu nge e tohungei wesu mangoni.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 No ko unue oto huni'o uri mo ooraha'aa ingeie e talei hunge taane, ta'e a God e sae'aasi'i mango oto i tehula'ana manata-diananga ingeie e paine. Aana iinoni nge sae'aasilana kele mei ola mola mwai-mwei ko lae hunie, manata-diananga ingeie kei mwei-mwei no'one mola.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Oto a Jisas e si te'uri hunie a keine, “Mo ooraha'aa i'oe, sae'aasileni e lae oto huni'o.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ngaeta mo iini kire ii'o no'one pe'ire aana maholona, kire ko si lo'onga'i maraada uuri, “?A tei mwane ni ie, na uri kei sae'aasi ooraha'aa uri taa?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ta'e a Jisas ko he'i unue lo'u mola hunie a keine uuri, “Hiiwalaimolinge i'oe e ha'a-uuri'o oto. O ke lae ni henuelama.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.