Lucas 24
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs BKJ
1 Oto mola i maahu'o-hu'o i ho'owa aana dinge i purine Dinge Maa'i Mo Jiu, mo keni kire lae mai saana kilipwe'u, na kire toolea mai mo ola wasu diana nge kire dau aakau eeni.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Na kire lio oodoie hau ta'aasilana e lae oto mwaanie maana kilipwe'u.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Oto kire sili hao i laona kilipwe'u, ta'e kire ka'a lio oodoie ike lo'u rae aana a Jisas Aalaha.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Maholo kire ko lo'o-lo'onga'i pe'ie taipu'o-pu'onga i sulie nga taa e raune, na e ro mwane kire to'oni aani to'oni rere'a wana-wana kire uure oto pe'ire.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Oto maholona mo keni kire liotoli oto i aano aana kire ko tohungei me'u hiito'o. Oto e ro mwane ngeena ko te'uri hunire, “?E ue ni omu ko heitalea iini e mauri oto lo'u i matolana mo iini e mae?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ingeie ha'ike oto i leu, ta'e e ta'ela'i oto. Omu ke aamasito'o aana nga taa e unue huni'omu maholo na ingeie ue pe'i'omu hai Kalili. Aana e unue uuri,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Kire kei niieu a Kale Ni Iinoni i laona nimana kira ooraha'aala huni horo maesieu i lengine po'u-po'u, na oolune nga hai dinge ne kei ta'ela'i lo'u.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Oto mo keni kire si aamasito'o aana nga taa a Jisas e unue.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Oto kire lae mwaanie kilipwe'u, kire ko si lai ha'arongoa aawalai pwaarongoisuli mwana eeta, na ngaeta mo iini lo'u.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mo keni nge kire ha'arongoa mo hurula'aa aana nga taa e rau, nge a Meri ni Makdala, na a Joana, na Meri nikana Jemes, na ngaeta mo keni lo'u.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta'e mo hurula'aa kire lo'onga'inie mola uri nga taa mo keni e unue e ka'a rongo ike mala nga mei ola, na kire ka'a hiiwalaimoli ike aada.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ta'e a Pita e ta'ela'i, na ko huru oto i saana kilipwe'u. E lae ta'au i aonga'i, na ko leesie mola ta'e sala rere'a nge kire uloa sapena Jisas aana. Oto e si eeliho'i mola pe'i tola ohie nga taa e raune.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Oto lo'u mola aana hai dingena, ngaeta ro iini aana mwala ko lulu i sulie a Jisas ko lae hunie huilume i Emeas, ola mala aawalai kilomita mwana eeta ha'ataulie i Jerusalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Na kirerue ko lae pe'i ere-ere i sulie walu ola e raune.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Maholo kirerue ko lae pe'i totola i sulie walu olana, na a Jisas maraana ko lae oto mai saadarue na ko hekusirerue oto.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kirerue leesie taane a Jisas, ta'e kirerue ka'a lio saie ike.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 A Jisas ko te'uri hunirerue, “?Nga taa ni more ko lae pe'i ere-ere i suliena?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Oto ngaeta iini aadarue, iini nge satana a Kleiopas, ko te'uri hunie a Jisas, “!Ha'ike eena! Sa'a mola i'oe oto ta'a-ta'a iini ni Jerusalem nge o ka'a sasaie ike nga taa e rau aana mo dinge e mango haona.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Oto a Jisas ko dolosi aadarue uuri, “?Nga mo ola uri taa?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Oto ngaeta mo keni aameelu ko si ladoa lo'u mo ola ni pangata'inge uri kire ha'ahu'olie kilipwe'u,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ta'e kire ka'a lio oodoie ike rae aana i laona. Mo keine kire aaliho'i mei, oto kire ko unue uri kire leesie mo ensel e haata'i hunire, na mo ensel ngeena kire unue uri a Jisas e mauri lo'u.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ngaeta mo iini aameelu kire lae no'one i saana kilipwe'u, na kire lio oodoie oto mala mo keni e unue ka'u. Ta'e kire ka'a leesie ike a Jisas.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Oto a Jisas ko te'uri hunirerue, “!Mwae! More tohungei pweu na more ka'a sai lio saie ike nga taa e to'ohuu lau-leu. E malisine uri more ke hiiwalaimoli oto aana mo ola mo propet kire unu'i.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Aana kire unue uri a Kraes kei saro sapesalu na kei mae oto urine, nge ke si lai ii'o aana manikuluha'ana.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Oto a Jisas ko aehota luhesie hunirerue mo ola uusuleni e lae i sulie maraana i laona mo Ha'atolanga a Mosis lae hule aana mo Uusu-uusu Maa'i mo propet.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Maholo kiraelu lae mai kara'inie huilume nge kirerue ko lae huniena, oto a Jisas ko deu uri ke liu tara'asi mola mwaanirerue.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ta'e kirerue haaraie, kire ko te'uri, “Kolu ke ii'o ka'u i leu aana ko seulehi oto, na kara'inie ke rodo oto.” Oto a Jisas e si lae na ko ii'o oto pe'irerue aana nume kirerue ii'o aana.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Oto maholo kiraelu ii'o i aano huni ngeu, a Jisas e hele aana ho bred na ko ere ni paalahenga haahie. Oto e nisie, ko si niie hunirerue.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Oto aana maholoi satona, maadarue e si taha na kirerue ko lio saie oto a Jisas. Ta'e e tolana waa lo'u mola mwaanirerue.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Oto kirerue ko si ere hailiu hunirerue uuri, “!Mwae! Maholo nge e ere-ere hunikure i sulie tala na e luhesie lo'onga'inge i laona mo Uusu-uusu Maa'i, e tohungei rongo hai sai'i oto.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Oto kirerue ko tolana ta'ela'i oto aana maholona, na kirerue ko eeliho'i oto hunie i Jerusalem. Kirerue lae ta'au na kirerue ko lio oodoie aawalai pwaarongoisuli mwana eeta pe'ie ngaeta mwala lo'u kire loko.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Oto kire ko hola'i ha'arongorarue uuri, “A Aalaha e ta'ela'i oto to'ohuu na e haata'i hunie a Saemon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Oto kirerue ko ladoa lo'u nga taa e rau i sulie tala, na aana kirerue lio saie a Jisas maholo e nisie ho bred.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Maholo kirerue ko ha'a-ha'arongora aana mo olana, na a Jisas maraana e uure oto i matolada na ko te'uri, “Hanuelamanga ke ii'o pe'i'omu.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Oto kire apara'i na kire ko tohungei me'u oto, aana kire lo'onga'inie uri kire ko leesie aakalo.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ta'e a Jisas e te'uri hunire, “?E ue ni omu ko lae otoi me'u hiito'o urine? ?Na e ue ni saemiu ko rue-rua'a?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Omu ke leesie ka'u e ro nimeku na e ro ae'aeku. Ineu taane ni ie. Omu ke hele ka'u i sapeku hunie omu ke saie, aana aakalo ka'a to'o hasi'o ike na ka'a to'o suisuli ike, mala omu ko leesi'i eeku ie.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 E ere urine mango, ko si haata'inie e ro nimana na e ro ae'aena aada.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Kire ko tohungei pangata'i na kire ko ilenimwa'e oto liutaa, ta'e ma'alana e urine na kire ka'a hiiwalaimoli ike ue aana. Oto a Jisas ko dolosi aada uuri, “?Omu to'o aana nga mei ola ni nga i leu?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Oto kire ko niie mei ii'e maado'o hunie,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 na e hele aana, ko si ngaa i maada huni haata'inie uri ingeie nga aakalo ha'ike.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Oto ko te'uri hunire, “Mei ola nge e rau eeku ngeena, nou unu mangoa oto oodoi'omu maholo nge nou o'o'o ue pe'i'omu. Aana nou unue uri ahutana walu ola uusuleni e lae i sulieu i laona Ha'atolanga a Mosis na aana mo Uusu-uusu Maa'i mo propet na aana Puke ni Kana, kire kei saronai oa mango.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Oto a Jisas e si tahanie manatada hunie kire ke lio saie mo Uusu-uusu Maa'i.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Na ko te'uri hunire, “Uusulana e lae oto uurini. A Kraes kei saronai sapesalu na kei saronai ta'ela'i lo'u mwaanie maenga aana oolune nga hai dinge.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Na ineu maraaku, ne ke si uusunge'inie mai haahi'omu nga taa nge Aamaku e haiholota'inie. Ta'e omu ke ii'o ka'u i Jerusalem hule aana omu kei hele aana nanamanga ngeena uure i Lengi.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Oto a Jisas e toolera ta'au mwaanie i Jerusalem hule i hoorana huilume i Betani, e si susue'inie e ro nimana, ko ha'adiana'ara.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Maholo ko ere-ere ni ha'adiana'ara ue, na ko oopa oto mwaanire aana a God e tahela'inie oto ta'au i Lengi,
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 na kire ko mani pouruuru ni ha'ama'unge aana. Oto kire si eeliho'i pe'ie saemangonga oto liutaa ta'au i Jerusalem.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Na kire si ii'o mola suli maholo ta'au i Nume Maa'i Peine pe'i paalahelana God.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.