Lucas 20
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs NVT
1 A Jisas e ha'a-uusulie mwala ta'au i laona lolata aana Nume Maa'i Peine, na e lae-laeliwala aana Tataroha Diana. Oto aana ngaeta hai dinge, mo na'ohai pris na mo ha'a-uusuli aana mo Ha'atolanga a Mosis pe'ie mo rato ni mwane kire lae ta'au huni ere pe'ie.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Oto kire ko te'uri hunie, “?Nga nanamanga uri taa ni o to'o aana huni esuie walu ola o ko deu'i ngeena? ?Na a tei ni e niie nanamanga ngeena huni'o?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Oto a Jisas e aalamire ko te'uri, “Ne ke hola'i dolosi ke'u eemiu uuri,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ?A tei ni e niie nanamanga hunie a Jon huni loto maa'i aana mwala? ?A God wa mo iinoni mola?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Oto kire ko aehota ere hailiu i matolada uuri, “?Oto nga taa kolu kei unue? Mala uri kolu kei unue a God ni e niie nanamanga ngeena hunie a Jon, nge kei unue hunikolu uuri, ‘?Nge ko urine, na e ue omu ka'a hiiwalaimoli aana?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ta'e mala kolu kei unue, iinoni mola ni e niie nanamanga ngeena hunie a Jon, ahutana mwala ie kire kei meni uu'i kolu aani heu, aena aana kire hiiwalaimoli aana a Jon uri ingeie nga propet e uure mwaanie a God.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Oto kire aalamie mola a Jisas uuri, “!Oo! Melu ka'a saie ike.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Oto a Jisas ko te'uri lo'u hunire, “Ko urine, nge ineu na nou sa'a unue ike no'one oodoi'omu nga nanamanga uri taa no ko esuie mo ola ienini aana.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Oto a Jisas ko ere ni aalahuunge lo'u hunie mwala uuri, “Ngaeta mwane e o'o'o oto ko hesie hohola aani grep. Oto e ha'ahaulaa aana ngaeta mo mwane hunie kire ke lio i sulie maholo ingeie ko lae i suli henue, na e lae ngeena e kele lai ii'o tewa.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Oto e hule aana maholo ni so'okoninge, a mwaena ko uusunge'inie ngaeta koni-konihe ingeie huni toolea mai nga taa mo mwane ko lio i sulie hohola ingeie kei niie hunie. Ta'e mo mwane ngeena kire wini-winie mola koni-konihe ngeena, na kire uusunge'i eeliho'i aana mola mwaakule.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Oto poro painena ko he'i uusunge'inie lo'u ngaeta koni-konihe, ta'e mo mwane ko lio i suli ngeena kire ko he'i wini-winie lo'u mola, na kire ko tohungei waelie oto hiito'o, na kire ko uusunge'i eeliho'i lo'u mola aana mwaakule.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Na a porona ko he'i uusunge'inie lo'u oolune nga koni-konihe. Ta'e kire ne'i malaka lo'u mola aana, na kire si aasie po'oi sinaha mwaanie leune.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Oto poro paine nge e to'o aana hohola ngeena ko lo'onga'i uuri, ‘?Ne kei ue eena? Ne kei uusunge'inie kele madu ineu. Sa'a mola ingeie ha'alaa kire kei ha'ama'u aana.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Ta'e maholo kire leesie a kalena, kire ko si meni ere i sulie mola uuri, ‘Mwane nge kei to'o aana hohola ngeena oolisie aamana oto ie. Kolu ke horo maesie mola hunie kolu ke to'o aana oto hohola ienini.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Oto mo mwane ko lio i sulie hohola ngeena kire aasie kalena poro painena i sinaha mwaanie hohola, na kire ko horo maesie oto.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Maholo kei lae mai, nge kei tohungei horo suuhe'inie oto mwala aaela ngeena, na kei ha'ahaulaa lo'u hohola ngeena aana ngaeta mwala aaopa.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ta'e a Jisas e to'omaaire, ko si te'uri, “?Oto nga taa ni lo'onga'inge aana mo wala uusuleni e lae ienini, Hau nge mwala tou-tohu nume kire leledie ka'u, e ne'i tohungei heu susu oto aana nume? Sam 118:22
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Oto no ko unue huni'omu uri nga iini ko domu i lengine hau ngeena kei ma'oi oto, na mala uri kei teke haahie nga iini na kei pili memesoa oto.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Oto mo ha'a-uusuli aana mo Ha'atolanga a Mosis na mo na'ohai pris kire rongo saie uri aalahuunge a Jisas aana mo mwane aaela ngeena ko ere mola i sulire. Kire ko si sare tapolie oto aana maholona, ta'e kire ko me'ute'inie no'one mwala.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Oto kire ko si lio hunie nga maholo huni tapolie a Jisas. Na kire si uusunge'i mumuni aana ngaeta mo mwane uri kire ke lupwe'i lai dolosi aana mala ikire mwala oodota'i. Aena aana saeda uri a Jisas ke unue nga mei wala huni waelie maraana, huni uusu i maana i na'ona aalaha ni Rom.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Oto mo mwaena ko te'uri hunie a Jisas, “Ha'a-uusuli, melu saie uri nga taa o ko unu-unue na o ko ha'a-ha'a-uusuli aana e to'ohuu. Na i'oe, o ka'a aapwasu ike aana lo'onga'inge nga iini, ta'e o ko ha'a-ha'a-uusuli mola aana walaimolinge i sulie tolahana God.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ?Oto e ue, ohe e adona taane huni niie takis hunie aalahanga ni Rom wa ha'ike?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ta'e a Jisas mone e saie mola kire ko raomae hunie, oto ko si te'uri hunire,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Omu ke haata'inie ka'u seleni hunie takis ngeena aaku. ?A tei ni nunune na satana aana seleni ienini?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Oto a Jisas ko te'uri hunire, “Ko urine, omu ke nii eeliho'i aana hunie inemauri ngeena mo ola ingeie, na hunie a God mo iini a God.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Oto kire ko si meni pangata'inie aalaminge ingeie. Kire toli rohu, na nga iini ka'a nguu. Na kire ka'a saie ike lo'u nga mei ola huni raomae hunie aana i na'ona mwala.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Oto ngaeta mo Sadiusi kire lae mai saana Jisas. Mo Sadiusi ngeena kire hiiwalaimoli uri nga iini sa'a ta'ela'i ike lo'u mwaanie maenga. Oto kire ko dolosi aana uuri,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Ha'a-uusuli, a Mosis e uusue ha'atolanga ie hunikie. Mala uri nga mwane ko mae mwaanie hu'e, na e ka'a to'o kalena, nge aasine mwane ke to'o aana lo'u mola nao keni iihana, hunie ke ha'ahute mwela oolisie aasine nge e mae ngeena. Diutronomi 25:5-6
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Oto wau i na'o, e hiu mwaasine mwane kire mani hute na kire o'o'o i leu. A na'ohada e tola hu'e, oto e mae mola na e ka'a to'o mwela.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Oto ruana nga mwane e he'i to'o aana lo'u naona, na ko mae lo'u.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Na oolune nga mwane ko he'i to'o aana lo'u mei nao keni ngeena, na ko he'i mae lo'u. E hiu mwaasine ngeena kire ko meni to'o aana oto mola ta'a-ta'a hu'e ngeena urine, ta'e kire ka'a to'o mwela ike.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Lae-lae, oto a hu'ena e si mae ooreta.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 ?Ha'alaa, kei hule aana hai dinge ta'ela'inge, a hu'e ngeena kei ne'i hu'e a tei aana e hiu mwaasine ngeena, aana kire mani to'o aana mola urine?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Oto a Jisas ko aalamire uuri, “Mai aano i leu mone mwala ko to'o poro na kire ko tola hu'e.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ta'e mo iini nge kire kei adona ta'ela'inge aaliho'i mwaanie maenga, na huni ii'o aana walumalau haalu nge kei lae maine, kire sa'a to'o-to'o poro wa kire ke totola hu'e lo'u,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 na kire sa'a mae lo'u. Oto aana ii'onga urine nge kire kei ii'o oto mola mala mo ensel. Mwala ngeena oto mo kalena God, nge kire ta'ela'i eeliho'i lo'u mwaanie maenga hunie maurihe haalu.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 A Mosis e haata'i diana aana oto uri iinoni e sai ta'ela'i eeliho'i lo'u mwaanie maenga. Maholo e uusu-uusu i sulie kele ai nge e ka'a waru ike aana dunge, e ere i sulie a Aalaha uri ingeie oto God nge a Ebraham, na Aesak na Jekob ko palo-paloa. Eksodas 3:6
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Oto aana ko unue uri kiraelu ko palo-paloa ue a God ma'alana kire mae e tewa oto, a God e haata'inie uri ma'alana nga iini e mauri ue wa e mae oto, ta'e ahutana mwala kire mani meuri mola i na'ona God. Oto a God e ka'a ike nada mo iini e mae, ta'e God nada mo iini e mauri.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Oto ngaeta mo ha'a-uusuli aana mo Ha'atolanga a Mosis ko te'uri, “Ha'a-uusuli, aalaminge i'oe e to'ohuu oto.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Na kire ko meni maarara oto huni dolosie lo'u nga mei ola aana a Jisas.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Oto a Jisas ko dolosi aada uuri, “?Aana e ue ni mwala ko unue uri a Kraes kei hute mola mai aana komu a Deved Inemauri?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Aana a Deved nge e unue maraana i laona puke ni kananga uuri, A God e unue hunie aalaha ineu, uuri ‘O ke ii'o ka'u i pwalo-pwaloku aana na'ohai ii'o-ii'oha,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 lai hule aana ne kei kama haahie mo maelonga i'oe i aano hunie o ke uuri puli-pulisire.’ Sam 110:1
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 A Deved maraana ni e unue uri a Kraes e ne'i aalaha ingeie. ?Ta'e e ue? ?Mwane nge e hute mola aana komu a Deved maraana, kei he'i ne'i aalaha ingeie lo'u uri taa eena?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Maholo ahutana mwala ko meni pwaarongo ue i sulie erenga ingeie, a Jisas ko si te'uri hunie mo pwaarongoisuli ingeie.
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Omu ke kineta'ini'omu mwaanie mo ha'a-uusuli aana mo Ha'atolanga a Mosis. Kire ko sare walo liu mola pe'ie launiha'ana mo to'oni maa'i, na hunie uri mwala ke ha'apaina'ara maholo kire ko walo liu i laona mo leu ni uusi'e. Na kire ko lio hilisie mo na'ohai ii'o-ii'oha i laona mo nume ni palo-palo, na mo na'ohai tolinge aani ngeuhe.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Na lo'u kire ko sare da mola uri kire ke lio manikulu'e aani aarenga'inge tewa i maana mwala. Ta'e hule aana kire ko ha'a-ha'amwe'u-mwe'ue mola mo nao keni, na kire ko leue mola mo nume ikire pe'ie ahutana to'o-to'olada. Ikire ngeena, ha'aloilada kei lae lo'u liutaa.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.