João 4
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs NAA
1 Oto mo Parise kire rongoa uri mo iini hunge ko lulu i sulie oto a Jisas, na ko loto maa'i oto aada, na hule aana kire hunge oto liutaa aana mo iini kire ko pwaarongo i sulie a Jon Loto Maa'i.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ta'e a Jisas maraana e ka'a loto maa'i ike aana mwala. Mo pwaarongoisuli ingeie ni mola kire ko esuie loto-maa'inge.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Oto maholo a Jisas e manata'inie uri mo Parise kire rongo oto urine, e si ta'ela'i mwaanie po'o ni henue i Jiudia na ko eeliho'i oto hunie po'o ni henue i Kalili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Na tala hunie i Kalili ngeena e liu i laona po'o ni henue i Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Oto a Jisas ko si hule i Samaria aana huilume satana i Saeka. Huilume ngeena, e ii'o mola kara'inie mei aano nge a Jekob e niie oto waite nana a Josep, a kalena.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A keine ko tohungei pangata'i aena aana mo Jiu ko tohungei leledie mo Samaria, hule aana kire ka'a sare ngau ike wa kire ke inu aana mo kao-kao mo Samaria. Oto a keine ko te'uri hunie a Jisas, “I'oe mwane ni Jiu, na ineu keni ni Samaria. ?Oto e ue o ko si sukaa nga mei wei emue aaku?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 A Jisas e aalamie ko si te'uri hunie, “I'oe o ka'a saie ike mei niinge a God ko sare niie huni'o, na o ka'a saie no'one uri a tei nge ko suke wai eemu ienini. Ha'alaa, o sukaa oto mei wei meuri emue mwaanieu, na nou niie oto huni'o.”
10 Jesus respondeu:
11 Oto a keine ko te'uri, “Poro paine, kakalu ienini e kokoro oto hiito'o na nga mei ola huni dengu wei aana ha'ike aamu. ?Oto o ke si toolea mei wei meuri ngeena ka'u uure i tei eena?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ?Uri o ko lo'o-lo'onga'ini'o uri o paine lo'u liutaa aana weuwaka a Jekob oto wau i na'o nge e niie kakalu ie naka? ?Oto nga mei wei diana uri taa o kei niie lo'u, aana a Jekob na mo kalena na ahutana mo ola mauri ingeie kire mani inu-inu mola aana kakalu ienini?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Oto a Jisas e aalamie ko te'uri, “Ta'ena nga iini ko inu-inu aana wai ie, e sai maarou lo'u mola.
13 Jesus respondeu:
14 Ta'e iini nge ko inu aana mei wei nge ne kei niie ana, e sa'a maarou lo'u. Mei wei nou niie ana ngeena kei ne'i huulaa mauri i lalo aana, na kei niie maurihe huu hunie.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Oto a keine ko si te'uri hunie a Jisas, “Poro paine, o ke niie mei wei ngeena akue hunie ne ke su'uri he'i maarou lo'u, na mwaanie nou he'i lae lo'u mei huni tei wei i leu.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Oto a Jisas ko unue hunie uuri, “O ke lai unue hunie poro i'oe uri more ke lae ka'u mei seeku i leu.”
16 Jesus disse:
17 Oto a keine ko aalamie a Jisas, ko te'uri, “Nou ka'a to'o poro ike.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Aana o to'o aana ka'u e lime poro, na iini nge o ko o'o'o i saana maholo ienini na ingeie nga poro to'ohuu i'oe ha'ike. O ko ere to'ohuu oto.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Oto a keine ko si te'uri hunie a Jisas, “Poro paine, no ko si lio saie uri i'oe nga propet ni ngeena.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Oto saeku hunie uri o ke ere luhesie hunieu iini uri taa e to'ohuu. Mo weuwemami mo Samaria oto i na'o, kire palo-paloa God i lengine toloi henue ie, ta'e i'omu mo Jiu, omu unue uri i Jerusalem hali'ite ni leu huni palo-paloa God.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Oto a Jisas ko te'uri lo'u hunie, “Keine, o ke hiiwalaimoli eeku aana no ko unue uri maholo nge ko lae maine, mwala sa'a palo-paloa ike taane lo'u a Mama'a mola i lengine toloi henue ienini wa ta'au i Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 I'omu mo Samaria, omu ka'a tohungei sai diana aana ike uri a tei ni omu ko palo-paloa. Ta'e i'emi mo Jiu emi saie a tei nge emi ko palo-paloa, aena aana a Ha'a-uuri ingeie mwane ni Jiu.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Na maholo ko nanauhie oto mai, na e hule mone oto, hunie mwala ke palo-paloa a God Mama'a oto to'ohuu aani sae na aani walaimolinge. Aana a Mama'a e tohungei saeto'o aana mo iini kire ko palo-paloa urine.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 A God e ka'a to'o aana ike mei sape mala iinoni aena aana ingeie Li'oa, na mo iini ko palo-paloa, kire ke palo-paloa oto aani sae na aani walaimolinge.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Oto a keine ko te'uri hunie, “Nou saie taane uri a Kraes kei lae mai, na maholo kei hule oto mai, nge ke si unu diana aana ahutana walu ola hunikie.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Oto a Jisas ko te'uri hunie a keine, “Ingeie ka'u oto ko ere-ere pe'i'o ienini. Ineu oto ingeie.”
26 Então Jesus disse:
27 Maholona na mo pwaarongoisuli a Jisas kire si hule mola i saadarue. Kire ko tohungei pangata'i aana kire leesie uri a Jisas ko ere-ere pe'ie a keni ngeena. Ta'e nga iini aada e ka'a he'i dolosi lo'u aana a keine uuri, “?Nga taa o saeto'o aana?” wa ke dolosi aana a Jisas uuri, “?E ue o ko ere-ere pe'ie a keni ngeena?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Oto a keine e toli'aasie ho ate'a ingeie huni wei, na ko eeliho'i oto ta'au i huilume. E lai hule ta'au, ko si unue hunie mwala uuri,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “!Omu ke lae ka'u mei leesie a mwane mai ie! Ko unue mola walu ola nou talei deu-deu'i oodoieu. ?Mwaanie ohe ingeie ni oto a Kraes?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Oto mwalana kire ta'ela'i mwaanie huilume na kire ko lae oto i saana Jisas.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ta'e mo pwaarongoisuli, maholo a keine e lae mwaanire ngeena, nge kire ko ha'atohu aana a Jisas uuri, “Ha'a-uusuli, o ke ngau ke'u.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ta'e a Jisas e te'uri mola hunire, “Mei ngeulaa taane aaku hule aana i'omu na omu ka'a saie ike nga mei ola aana.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Oto mo pwaarongoisuli ko si dolosi heiliu aada uuri, “?Mwaanie ohe nga iini e tola ngaulaa oto mai ana?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Oto a Jisas ko te'uri hunire, “Mei ngeulaa ineu oto huni ha'ato'oa saena iini e uusunge'inieu mei, na hunie ne ke ha'amangoa oto mei esunge e niie hunie ne ke asuie.
34 Jesus lhes declarou:
35 Omu ko unu-unue ka'u uri e hai waro-waro lo'u nge kolu ke si so'okoni oto. Ta'e ineu, no ko unue huni'omu uri maholo hunie so'okoninge oto ie. Leesie ka'u ahutana mwala ngeena, aana kire urihana hohola nge e repo oto, na kire urihana mo ngeulaa e malisine oto so'okonileni ke lae.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Na maholo e hule oto hunie mo iini so'o-so'okoni kire ke asu hunie waaitada. Kire ke pe'ie mwala huni hiiwalaimoli oto aaku, na mo iinoni nge so'okonilada e lae ngeena, ikire no'one kire kei hele aana maurihe huu. Oto iini e hola'i taroha'inie walana God hunie mwala, na iini e toolera mai saana God kire kei meni ilenimwa'e tararuru. Leune e urihana mola lio i sulilana hohola, na
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 mei wala e to'ohuu taane nge kie ko unu-unue uri, ‘Nga iini ko hesie mo litei ola, na ngaeta iini lo'u ke so'okoni.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ineu no ko uusunge'ini'omu ta'au huni so'okonie mola mo ola omu ka'a hasi'i. Mo iini aaopa kire hola'i esu i laona hohola ngeena, na i'omu omu ko si helesie diananga mola aana asunge ikire.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mo iini hunge aana mwala ni Samaria i laona huilume ngeena kire hiiwalaimoli aana a Jisas, aena aana a keine e unue ka'u uuri, “Ko unue mola walu ola nou talei deu-deu'i oodoieu.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Oto maholo mo Samaria e lae mai hule i saana Jisas, kire ko ha'atohu aana uri ke ii'o ka'u pe'ire. Na e ii'o oto aana hanuena e ro hai dinge.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mo iini hunge lo'u kire hiiwalaimoli aena aana kire rongoa walana Jisas oto maraada.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Oto mwalana kire ko unue hunie a keine uuri, “Melu hiiwalaimoli oto eena, ka'a ike mola i sulie nga taa o unue, ta'e aena aana melu rongoa oto no'one walana maraameelu. Na ie melu saie uri ingeie ni oto a Ha'a-uuri hunie walumalau.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 I purine e ro hai dinge a Jisas e ii'o wau i leune e saro mango, e si ta'ela'i ko eeliho'i lo'u hunie i Kalili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 — ausente —
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Oto a Jisas ko te'uri hunie a mwaena, “Omu hiiwalaimoli mola aaku aena aana omu leesie oto mo ola ni pangata'inge na mo tolimaa aana mo hu'i-hu'ite.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ta'e a mwaena ko ha'atohu aana lo'u uuri, “Poro paine, o ke lae oto mai pe'ieu maholo a kaleku e ka'a mae ue.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Oto a Jisas ko si aalamie uuri, “O ke lae mola. A kalemu e awaa oto.” A mwaena e hiiwalaimoli aana nga taa a Jisas e unue hunie, oto e si lae.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Oto aana hai dinge lo'u i sulie, maholo ko lae-lae ue hao i sulie tala, na ko oodoie mo mwane au'esu ingeie. Oto kire ko unue hunie uri “A kalemu e awaa oto.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Oto a mwaena ko dolosi aada uuri, “?Maholoi sato uri taa e tala'ai awaa?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Oto aamana mwa'une e manata'inie oto uri maholoi satona ni a Jisas e unue hunie uuri, “A kalemu e awaa oto.” Oto a mwaena na ahutana mwala aana nume ingeie kire mani hiiwalaimoli oto aana a Jisas.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ienini ruana nga maholo a Jisas e lae mwaanie po'o ni henue i Jiudia hunie po'o ni henue i Kalili na e asuie hu'i-hu'ite huni haata'inie tolimaa aana uri ingeie a tei.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.