Atos 12
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs NAA
1 Aana maholona no'one nge a Herod Akripa Inemauri e aehota huni ha'aloie ngaeta mo iini aana soihaada'inge.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 E unue kire ke horo maesie a Jemes Hurula'aa (aasine a Jon) aana naihi.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Na maholo e leesie mo rato ni Jiu kire ilenimwa'e haahie mei ola ienini, e si lae lo'u aana mo dinge aana Houlaa Ni Liumwaanie na e tapolie no'one a Pita.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Na maholo kire tapolie a Pita, kire si lai ne'ie i laona nume ni ho'o. Na a Herod e ne'ie i nimana e hai pulitaa aani ramo huni lio i sulie, na e hai pulitaa ngeena kire mani ado aani hai ramo aani pulitaa. A Herod ko sare leie a Pita i maana mwala i purine mo dinge paine aana Liumwaanie e mango.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Oto kire ko si tohungei kakali diana aana a Pita i laona nume ni ho'o, ta'e mo iini aana soihaada'inge kire ko aarea mola a God hunie ke pe'ie a Pita.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 I upui rodo aana hai rodo i na'ona hai dinge a Herod e lo'onga'inie hunie kei leie a Pita, a Pita ko ma'ahu i matolana e ro ramo. Kire ho'osie aana e ro iieli heu, na ngaeta mo kakalihe kire uure no'one i aena maa aana nume ni ho'o.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Oto ngaeta ensel a God e uure oto i laona nume ni ho'o, na raa-raa ko raa oto i laona nume ni ho'o. Oto ensel ngeena e hele wau i aalahana a Pita na ko ha'alioa na ko te'uri, “!O ke ta'ela'i lau-leu!” Na aana kele maholoi satona e ro iieli heu ko mou oto, na kire ko teke oto mwaanie ki'ine a Pita.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Oto ensel ko te'uri lo'u, “O ke ho'osie roroto'oni na ho'ohaahi'ae i'oe.” A Pita ko deu-deu mola i sulie nga taa ensel ko unue. Na ensel ko te'uri lo'u hunie, “O ke ho'osie lo'u to'oni tetewa i'oe, na o ke lae mai i sulieu.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Oto a Pita ko lae oto i sulie ensel ngeena, na kirerue ko lae oto i sinaha mwaanie duru ngeena. Ta'e a Pita ko lo'onga'inie uri nga mei ola to'ohuu ha'ike na uri ko leesie mola nga mei haata'inge.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Kire liue eetana nga kakalihe aana nume ni ho'o, na kirerue ko lae lo'u ta'au i liue ruana nga iini. Na iini ooreta nge maai para hau i matolana nume ni ho'o ngeena na huilume paine ngeena. Na maholo kirerue lae poi hule i saana maai para ngeena na ko taha mola maraana taladarue. Oto kire lae i sinaha, na kire kele lae i sulie ngaeta tala, na a Pita ko si lio talea mola ensel e ai'aa oto mwaanie.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Maholona nge a Pita ko si lio saie nga taa e rau aana. Oto ko te'uri hunie maraana, “!Ha'ike eena! !E to'ohuu oto! A God e uusunge'inie ensel ingeie huni ha'a-uurieu mwaanie nanamanga a Herod na mwaanie walu ola nge mo rato ni Jiu kire lo'onga'inie uri kire kei esui'i eeku.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Oto maholo e kele lo'o-lo'onga'i i sulie, e si lae wau i nume a Meri nikana a Jon nge ngaeta sata aana a Mak. Na mwala hunge nge kire ruru mei nume huni aarenga'i.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 A Pita e lae wau, ko iiki-iiki i kolune maa na ngaeta keni eu'esu, satana a Roda, nge ko lae mai huni tahanie maa.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Na maholo e rongo saie uri a Pita nge ko ere mai pe'ie, ko si tohungei ilenimwa'e na e aali'u mola mwaanie maa. Ta'e e huru eeliho'i mola hao i nume, na ko soi, ko te'uri, “!A Pita e uure oto i aena maa ta'au i sinaha!”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ta'e mwala ko te'uri mola, “A keni ngeena ko pweu, ohe.” Ta'e a keine ko rara oto uri a Pita to'ohuu, kire ko si te'uri mola hunie, “Ohe nunune mola ni ngeena.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ta'e a Pita ko iiki-iiki mola i kolune maa, na maholo kire tahanie maa na kire ko leesie, oto kire si tohungei pangata'i.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ta'e a Pita e salo haahire mola aana nimana hunie kire ke rohu, oto ko si lalado nada aana a God e ha'a-iisitaanga'inie mwaanie nume ni ho'o uri taa. Mango urine, e si unue kire ke ladoa laladonga ienini nana a Jemes na mo eesine i lalo aana a Kraes. Oto e si lae mwaanire, na e lae lo'u aana ngaeta leu.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Oto e dangi ho'owa, mo ramo ko si tohungei me'u, na kire ko dolosi aada hailiu uuri, “!Ha'ike eena! ?A Pita oto i tei?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 A Herod e unue kire ke haitale ohie a Pita, ta'e kire ka'a lio oodoie ike. Oto a Herod e dodolosi aana mo ramo nge kire kakakalie a Pita. Mango urine, e si leire hunie maenga no'one. Oto purine walu ola ienini, a Herod e lae mwaanie i Jiudia e si lai ii'o wau aana huilume i Sisaria.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Aana maholona a Herod ko tohungei saewasulie mwala aana e ro huilume i Taea na i Saedon. Oto mo rato aana e ro huilume ngeena kire ruru, kire ko si lai leesie a Herod aena aana e ro huilume ngeena ko tohungei sare holi ngeulaa ada aana po'o ni henue nge a Herod ko inemauri haahie. Ta'e i na'ona kire lae i saana Herod, kire hola'i lai ha'a-olaa a Blastas, poro paine haahie nume a inemauri hunie ke pe'ire. Oto mango urine nge kire si lai ha'arongoa a Herod uri kire ko sare ere pe'ie hunie kire kei uure ruru pe'ie.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Oto aana dinge e lio hilisie huni ere-ere pe'ire, a Herod e ho'osie mo sala diana ingeie, e lai ii'o aana naunekume ni aalaha, ko si ere-ere nana mwala.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Na mwala kire ko soi oto paine, aana kire ko lahea a Herod uuri, “!I'oe nga iinoni ha'ike ni ko ere-ere ngeena! !Ta'e i'oe ngaeta god!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 A Herod e saeto'o aana mwala ko lahea urine, na e ka'a unue ike hunire uri kire ke lahea mola a God. Oto mola aana kele maholoi satona, ensel a God e si da a Herod ke mata'i, na mo mwaa-mwaa kire ko ngeue hasi'ona lae-lae hule aana e mae.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ta'e walana God ko lai hule aana mo henue hunge, na mwala hunge kire ko hiiwalaimoli lo'u.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Oto maholo a Banabas na Sol kirerue asu mangoa asunge ikirerue aana niilana mei to'oha nge kirerue toolea mai hunie soihaada'inge i Jerusalem, kire si eeliho'i lo'u hunie i Antiok. Na maholona nge kirerue toolea no'one a Jon, nge ngaeta sata lo'u aana a Mak.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.