2 Coríntios 7
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs NAA
1 Maeni iinoni maa'i, ahutana mo heiholota'inge ngeena a God e nii'i oto hunikie. Aena urine kie ke kineta'inikie maraaka mwaanie walutana nga ola mada'a nge e sai ha'amada'aa mauriha'aka, na mwaanie kie asuie ta'ena nga ola aaela wa kie ne'isae aaela hunie nga iini. Na aena aana kie ha'ama'u aana God, kie ke lulu i sulie oto tolahana e maa'i.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Omu ke haata'inie oto uri omu manata diana huni'emeelu, aana i'emeelu, melu ka'a dau aaelasie ike nga mei ola aana nga iini. Melu ka'a waelie ike nga iini, wa melu ke ha'amwe'u-mwe'ue nga iini. Ngaeta mo iini eemiu ko ha'apeli'emeelu urine, ta'e e ka'a to'ohuu ike.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Nou ka'a ere ike urine huni ere aaelasi'omu, aana nou unue ka'u oto huni'omu uri melu manata diana huni'omu to'ohuu. Na ma'alana uri kolu ke mauri wa kolu ke mae lo'u, ta'e saemeelu hunie kolu ke ii'o tararuru oto tarau.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Suli maholo nou sai unu tahanga'inie mola saeku huni'omu, na no ko ere tooha'ini'omu mola tarau. Ma'alana melu sapesalu aana mo ola oto hiito'o, ta'e mo maholo no ko lo'onga'ini'omu, nge no ko si ilenimwa'e na saeku e susu oto.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Oto ne ke lalado lo'u i sulie laenga i'emeelu nge nou aehota ladoa ka'u hola'ina'o. Iau, melu uure oto mwaanie i Troas na melu lae i hule hao aana po'o ni henue i Masedonia. Ta'e maholo melu hule hao, melu ka'a to'o aana lo'u nga kele maholo huni mamalo. Mo ola hunge kire rau aameelu aana maholona, aana mwala kire uure honosi'emeelu mola, na i'emeelu maraameelu melu tohungei tolahi'e oto hiito'o.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ta'e ma'alana e urine, a God iini e sai pe'ie mo iini kire ko saehuu, e da hunie melu ke ilenimwa'e lo'u maholo e uusunge'inie mai a Taetas i saameelu.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Melu ka'a ilenimwa'e ike mola hahaiteli haahie a Taetas e hule, ta'e melu ilenimwa'e oto no'one haahie mei tataroha e unue uri i'omu, omu ha'asaediana'aa no'one. E unue oodoi'emeelu uri omu ko tohungei sare leesieu lo'u, na uri omu ko saehuu oto hiito'o haahie nga taa e rau ngeena, na omu ko sare uure mola aana aapa ineu si'iri ienini. Oto ineu na no ko tohungei ilenimwa'e hiito'o no'one.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Waite nou saehuu ke'u aana nou saie uri uusu-uusu ineu hola'ina'o e da omu saehuu. Ta'e ma'alana uusu-uusune e da ka'u omu saehuu, ta'e si'iri nou ka'a saehuu lo'u aana uri nou uusu-uusu urine huni'omu, aana saehuunge i'omu ngeena mei ola mola hunie kele maholo o'oru'e.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Oto ienini nou ilenimwa'e mola aana uri nou uusu-uusu oto urine huni'omu. Ilenimwa'enga ineu e ka'a ike i sulie uri nou da omu saehuu, ta'e i sulie saehuunge i'omu e da omu oolisie tolahamiu. Tolahai saehuunge urine a God ko ilenimwa'e haahie, oto uusu-uusu ineu ngeena e ka'a waeli'omu ike, ta'e e pe'i'omu mola.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Aana saehuunge a God ko ilenimwa'e haahie ngeena ko da iinonine ko oonisae na ko oolisie tolahana oto takoie tala ni meurihe. Oto kie sa'a saehuu ike haahie taungei saehuunge urine. Ta'e maholo iinoni ko saehuu mola i sulie tolaha ni welumalau, nge maenga mola i leune, aana saehuunge urine e ka'a pe'ie ike iinonine hunie ke oonisae.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Omu ke leesie ka'u mei saehuunge nge a God e asuie aamiu ngeena, aana ko si da omu ko sare asuie walu ola diana, na omu ko sare haata'inie uri omu ka'a takalo ike mala iini e asuie mei roro'anga ngeena. Na mei saehuunge ngeena ko si da omu ko saewasulie mo iini ko deu-deu aaela, na omu ko me'ute'inie no'one ha'aloinge a God. Na omu ko si sare leesieu oto liutaa. Na lo'u ko si da omu ko ne'isae ha'ahi'e aana a God, na omu ko sare ha'aloie mo iini ko deu aaela. Oto aana ahutana walu ola omu ko deu'i ngeena, omu ko haata'inie oto uri omu rere'a mwaanie mei roro'anga ngeena.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Oto ma'alana nou uusue ka'u uusu-uusu ngeena, ta'e nou ka'a uusue ike mola aena aana nou lo'onga'inie iini nge e dau roro'anga ngeena. Na e ka'a ike mola aena aana nou lo'onga'inie iini nge mei roro'anga e hite aana. Ta'e nou uusue huni'omu hunie uri omu ke aamasito'o aana manata-diananga i'omu hunieu, na aena aana nou unue uri leune ke da omu ke lio saie i maana a God uri omu ko ne'isae paine aameelu to'ohuu.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Oto aena leune e rau urine, nge melu ko tohungei ilenimwa'e oto liutaa haahi'omu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Na mo ola nou ere tooha'ini'omu eeni i saana Taetas, nou ka'a masa ike aani, aana ahutana walu ola nge nou unu-unu'i i suli'omu kire mani to'ohuu mango, mala ahutana walu ola nge nou unu-unu'i huni'omu kire mani to'ohuu mango no'one.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Oto maholo ienini, a Taetas no'one e tohungei ne'isae paine aamiu aana ko lo'onga'i i sulie uri omu meni lio i suli diana aana, na omu me'ute'inie pe'i ha'ama'unge aana, hule aana omu meni mwa'e-mwa'e ni tola i sulie walana.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Oto no ko tohungei ilenimwa'e aena aana nou sai noruto'o oto aamiu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.