2 Coríntios 1
Tataroha Diana i Sulie Aalaha Ikie a Jisas Kraes (APB) vs VC
1 Saediananga mwaanieu a Pol, iini nge a God maraana e lio hilisieu uri hunie ne ke ne'i hurula'aa nana a Jisas Kraes. I'emere'i aasikaelu a Timoti, nge ni mere ko uusu-uusu hao huni'omu mwala aana soihaada'inge a God hao i Korinit, na no'one hunie ahutana mo iinoni maa'i a God aana ta'ena nga leu hao i laona po'o ni henue i'omu i Akaea.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Mere ko eitanaie a God Aamaka na a Jisas Kraes Aalaha ikie, uri kire ke haata'inie hahu'ana manata-diananga huni'omu, na uri kire ke niie hanuelamanga huni'omu.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Kie ke mani paalahea God, Aamana Jisas Kraes Aalaha ikie, aana a Mama'a oto aahu'ine aamasinge na iini ni ha'adodoa saeka mo iinoni.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ingeie oto ko ha'adodoa saemeelu i suli maholo melu ko lae oodoie mo aasanga, uri hunie i'emeelu no'one melu ke ha'adodoa saena mo iini kire ko lae oodoie no'one mo aasanga, na melu ke asu urine aana ta'a-ta'a mei pe'inge nge a God e ha'adodoa saemeelu aana.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 I'emeelu, melu ko sapesalu oto hiito'o i tehula'ana melu ko lulu i sulie a Kraes, ta'e maholo ko lae urine, nge a God ko si ha'adodoa saemeelu oto hiito'o i tehula'ana a Kraes.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Oto maholo melu ko sapesalu, nge sapesalunge ngeena ko he'i pe'i'omu lo'u hunie omu ke hele aana maurihe huu. E to'ohuu oto, i sulie a God ko ha'adodoa saemeelu hunie i'emeelu no'one melu ke ha'adodoa lo'u saemiu. Oto urine omu ke uure a'aila'a tara'asi mola maholo omu ko sapesalu lo'u mala i'emeelu ienini.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Oto melu hiiwalaimoli to'ohuu uri omu sai uure ma'uta'a taane, aena aana melu saie mola uri omu ko sapesalu no'one mola aana ta'a-ta'a taungei ola nge melu ko sapesalu aana, na a God ko ha'adodoa lo'u saemiu no'one mala ko ha'adodoa saemeelu ie.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Maeni eesiku maa'i, melu saeto'o aana uri omu ke sai diana aana mei si'oha'anga nge e hite ka'u aameelu weu aana po'o ni henue i Esia uri e hi'ei'emeelu oto liutaa, na e tohungei aasa oto hiito'o huni'emeelu hule aana melu lo'o-lo'onga'inie oto uri melu ke maesie mola.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Na melu saie uri melu ke tohungei mae to'ohuu oto. Ta'e leune e rau urine, uri hunie melu ke su'uri noruto'o mola aameelu maraameelu, ta'e hunie melu ke noruto'o mola aana God, iini e sai ta'ea mo iini e mae oto.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Na maholo melu kara'i mae ngeena, a God e ha'a-uuri'emeelu oto to'ohuu, na kei haro ha'a-uuri'emeelu taane ue. Melu maa'oohi susuto'o pe'ie hiiwalaimolinge aana uri kei haro ha'a-uuri'emeelu taane mola ue.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Na omu sai pe'i'emeelu no'one aani aarenga'inge talameelu. Urine mwala oto hunge ke si paalahea a God, aena aana kire kei meni leesie uri a God e sai rongo hunie aarenga'inge mo iini hunge na e sai ha'adiana'a'emeelu i tehula'ana mo aarenga'inge ikire ngeena.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Maeni eesiku, manataku e taha mola aana nou saie uri melu ka'a eeroa ike nga iini aana nga maholo, ta'e melu ko lulu i sulie mola oodo-oodonga nge a God e saeto'o aana. Walu ola melu ko eu'esui'i e uure mola aana hahu'ana manata-diananga a God, na melu ka'a asuie ike nga mei ola i sulie saenanaunge ni iinoni. Tolahameelu e diana oto urine tarau pe'ie ahutana mo iinoni, na oto liutaa maholo melu o'o'o pe'i'omu.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Oto aena aana nou tohungei hiiwalaimoli uri omu ko saediana hunieu urine, nge nou lo'onga'inie ka'u uri ne ke hola'i lae oto hao i leesi'omu, hunie uri ne ke leesi'omu aana e ro maholo na urine nge omu kei ilenimwa'e ha'arue.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Oto nou oala'i ke'u huni lae hao i leesi'omu aana maholo nou ne'isae huni lae mai hunie po'o ni henue i Masedonia, na uri ne ke si leesi'omu lo'u aana maholo ne kei uure mwaanie i leu, aana ne ke lae lo'u hunie i Jiudia. Urine nou lo'onga'i uri omu ke si pe'ieu aana laenga ngeena.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Sa'a mola omu ko lo'o-lo'onga'inie uri no ko eero wa no ko ere-ere mwaakule mola, aena aana nou ka'a lae ike i sulie oala'inge ineu ngeena. !Ta'e ha'ike! Ineu, nou ka'a asuie ike mo oala'inge mala mo iinoni ni welumalau ko eu'esui'i. Ineu nou ka'a sai unue ike, “Iau, ne kei te'urine” maholo no ko lo'onga'inie, “Ha'ike, nou sa'a te'urine ike.”
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Maholo no ko unue, “Iau,” no ko ne'isae oto to'ohuu huni esuie urine, na nou sa'a talei unue mola “Ha'ike” mai puri. Mala a God ko ere-ere to'ohuu oto tarau, ineu no'one no ko ere to'ohuu,
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 aena aana no ko lulu i sulie tolahana a Jisas Kraes. Ingeie oto Kalena God, nge i'emeelu a Saelas na a Timoti, melu taroha'inie huni'omu, na omu meni saie oto uri ingeie e ka'a unue “Iau” hunikie, na ko tolana unue lo'u “Ha'ike.” Ta'e i tehula'ana a Kraes mone, a God ko unu-unue “Iau” hunikie mo iinoni,
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 aana a Jisas oto ko ha'a-oaie ahutana mo heiholota'inge a God hunikie mo iinoni. Oto lo'u mola i tehula'ana a Kraes, ikie no'one kie sai ha'amanikulu'aa God uuri, “Iau, ke urine oto mala o ko unuena.”
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 A God maraana ni ko ha'ama'uta'aa hiiwalaimolinge ikie aana a Kraes. Na ingeie maraana no'one nge e lio hilisikie,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 na e niie Li'oa Maa'i ingeie ke ii'o huu oto i lalo aaka mala ha'a-ara a God. Li'oa Maa'i ko haata'inie uri ikie mo iinoni a God, na ahutana mo heiholota'inge a God kei oa oto hunikie.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Oto ne ke unue oodoi'omu aana e ue ka'u nou ka'a ooli ike mai i seemiu mala nou unue. A God e saie mola manataku, na e saie taane uri nga taa no ko unue e to'ohuu. Nou ka'a lae ike ue hao i Korinit, i sulie nou ka'a sare ere aamiu lo'u na urine kei aasa lo'u huni'omu.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Iau, e to'ohuu oto aana melu ko sare asu loko-loko mola pe'i'omu hunie omu ke ilenimwa'e, na melu ka'a sare paine ike haahi'omu huni deu rarahi'omu hunie omu ke hiiwalaimoli, aana melu saie uri omu uure ma'uta'a oto aana hiiwalaimolinge aana God.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.