João 20
Mufian NT (AOJ_WBT) vs BKJ
1 Akot ataꞌ tail, felefeleꞌma kuhumbita nemaf Sande Maria Makdalaiꞌwi kosafel kwafeꞌ matmat. Eaꞌ kwati otam ina ataꞌ masopama uta matmati, owaꞌatin. Anin epen nelefatam aꞌ mafeꞌ maꞌoh waꞌol.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Eaꞌ kotanima kwasagih kwafiꞌmai aeꞌi Saimon Pita wagapoma, aeꞌ alipuwai Jisasi okom magamagailai. Eaꞌ kwaꞌipafa kwaꞌi, “Anis safeꞌ sofaꞌ Dembinai nakwaha matmat asafeꞌ. Eaꞌ afaꞌ ina ogawana safeꞌ sambeꞌana anima.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Eaꞌ eaꞌ aloma Pita wasagih wafeꞌ wataga matmat atamba. Wasagih wafeꞌ, apaꞌ aeꞌ ikilaꞌ Pita aliꞌ afaꞌ ataga matmat atamba.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 — ausente —
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Eaꞌ indiwa nembawa etawa ati luwaguf atif faꞌoh nomon apaꞌ ina awis nomon, owaꞌ.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Owaꞌ Saimon Pita nagiꞌmi nafiꞌi nataga eaꞌ nawis matmat bolotaf nomon. Eaꞌ nati luwaguf mogowaꞌanami atom maꞌoh, maloma anef lowaf mandaꞌaf mogowaꞌ balagonafi. Lowaf afamba sindiwaf sambeꞌaf faꞌoh anagon daiagon. Apaꞌ luwaguf ifimba anif faꞌoh dei.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 — ausente —
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Eaꞌ aeꞌ aliꞌ agafeꞌ matmat atambai agiꞌmana awis nomon ati hiahawes isimba aꞌ ahapifana.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 Nogota atamba afaꞌ ina ogawa basef fagail Buk Baibeli fagaꞌi Jisas nogaꞌ notanima nogosafel wapani, owaꞌ.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Eaꞌ afaꞌ biafa utanima wafeꞌ ipat.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Apaꞌ Maria atoꞌw kwalutu kwalopana matmat andoꞌ. Kwalutu kwalopana atin, kwasisil kwati bolotaf matmat nomon,
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 akwati ensel biam mala luwaguf afitimi mape anamba alop Jisasi dokoꞌ pagaꞌoma. Amom biam anona nape balaga Jisasi gagafeꞌma, anona boꞌwagah hagafeꞌma.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Eaꞌ mahaliꞌakw maꞌi, “Inaꞌ nalopa main?” Eaꞌ akoꞌw kwagwamam basef kwaꞌi, “Anis asofaꞌ Dembinai aeꞌanai safeꞌ eaꞌ ina egawa anamba safeꞌ sagambeꞌanama, owaꞌatin.”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Kwaꞌipam basef ifimba ma eaꞌ, kwandambema owaꞌ kwati Jisas nalutu nalomaꞌw. Apaꞌ ina kogawa anen kwaꞌi Jisas, owaꞌ.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era Jesus.
15 Eaꞌ Jisas nahaliꞌakw naꞌi, “Nemataꞌw, deiꞌ maina inaꞌ nagalef? Inaꞌ newandoꞌma ami?” Akoꞌw okom maꞌi owaꞌ anona nandaꞌ maol aofi. Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, iꞌi inaꞌ negefaꞌanama, niꞌipi anamba nefaꞌana nafeꞌ nagambeꞌanama?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Maria.” Eaꞌ kwandambema kwati anen kwaipana diga Hibrui kwaꞌi, “Rabonai.” Basef kofagefa faꞌi Dembinai Tisa.
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Eaꞌ anen Jisas naꞌi, “Ina nigahapila alop aeꞌapi, owaꞌi. Deiꞌ main? Aeꞌ ina deiꞌ aꞌ itanima afeꞌma Ahame gani ilif ataꞌ owaꞌ. Inaꞌ nefeꞌma owape aeꞌami niꞌipam niꞌi, Aeꞌ aꞌ itanima ilita ilifa Ahame aeꞌanai a Ahamepa ipeꞌinai, efeꞌma God Dembinai aeꞌanai, a God Dembinai ipeꞌinai.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Eaꞌ akoꞌw kwafeꞌma alipumi ananimi magapoma kwaꞌipam kwaꞌi, “Aeꞌ ati Dembinai eaꞌ!” Eaꞌ kwaꞌipama basef ifimba anen nagaꞌipaꞌwafi.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Nemaf afamba Sande owamb, afaꞌ alipufai Jisasi wandakolas ondotowalo wape anota ipat nomon. Afaꞌ ombal mahafama amom dembami esis Judai. Owaꞌ Jisas nafiꞌi nalutu nalomafa naꞌipafa naꞌi, “Nelelemb ipeꞌilimbi bepe saꞌombel.”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Naꞌipafa basef ifimba eaꞌ, nihimbaꞌmafa lagufi lambeh ananisi. Eaꞌ afaꞌ wati Dembinai afaꞌinai eaꞌ, asonahafama anen aꞌowaꞌ.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Eaꞌ naꞌipafa wapani naꞌi, “Aeꞌ aꞌi nelelemb ipeꞌilimbi bepe awanalemb. Aeꞌ deiꞌ aꞌi esapaꞌepa pefeꞌ piꞌipasa basef Godi siꞌi Ahame nasapaꞌe afiꞌi agaꞌipipa.”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Naꞌipafa ifimba ma eaꞌ, aꞌ naomafa ambip naꞌipafa naꞌi, “Ipaꞌ pefaꞌ Ambal buꞌunai Godi.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ama iꞌi pegakwaha waf awafi epen ami nandaꞌafi, God wapani aꞌ nokwahomanaf okom mosoꞌanaf. Apaꞌ iꞌi ipaꞌ owaꞌ pekwaha waf afamba awafia, God wapani ina atiasi nokwahef okom mosoꞌanaf, owaꞌatin.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Anona ma afaꞌ 12-pelaifa alipufai Jisasi, Tomas agol waꞌagol Didimas. Kofagogola saꞌi maꞌmam kofolam atifi. Nemaf afamba Jisas nafiꞌi nagatolofa, Tomas ina nape nalomafa, owaꞌ.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Eaꞌ anom alipumi ananimi mafeꞌ maꞌipana maꞌi, “Afaꞌ wati Dembinai afaꞌinai eaꞌ.” Owaꞌ Tomas naꞌipam naꞌi, “Iꞌi aeꞌ owaꞌ ataꞌ iti melegwa lagof ananigufi sagahana nigufa, ma esa faf aeꞌafi ma niguf fagawisa eaꞌ esapaꞌ lagol aeꞌagili guwis nomon lambeh ananimbihi, daoꞌ ihapifana. Apaꞌ iꞌi owaꞌ, owaꞌatin.”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Nimaguf 8-pelaif fefeꞌma eaꞌ, afaꞌ wape anota ipat nomon, ondotowalo wape. Afamba Tomas wapani nape nalomafa. Owaꞌ Jisas nawisi nalutu nalomafa naꞌipaf naꞌi, “Nelelemb ipeꞌilimbi bepe awanelemb.”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Eaꞌ naꞌipa Tomas naꞌi, “Dowa faf ineꞌifi fifiꞌi naꞌa. Eaꞌ niti lagof aeꞌagufi. Nesapaꞌ lagol ineꞌigili guwisi lambeh aeꞌambihi nomon. Ina okom bimbiafim mopaina, owaꞌi. Nindahapifi endilisi.”
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Eaꞌ Tomas naꞌipana naꞌi, “O, Dembinai aeꞌinai, God aeꞌinai.”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Inaꞌ natolowe eaꞌ, deiꞌ nahapifi. Apaꞌ epes ami owaꞌ sogatolowaia, sahapifi sonahas endilisi.”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Jisas nandaꞌ hiahaom hiami banagami daiam siꞌi God nandaꞌami ma nogohnaep alipufai ananifai. Basefa hiahaom amamba ina andaꞌef hiꞌalef fape buk akwaꞌe, owaꞌ.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Andaꞌ basef ifimba doꞌwanif atifa hiahaom amamba ma ipaꞌ pigahapifa Jisas anen Nogamana Godi, anen Krais, God nandandepana nasapaꞌana nagafiꞌii. Ma pihapifa agol ananigili pefaꞌ ambal namili pegape namipa dondol lifilafi.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.