Romanos 4

BASEF BUꞋWAMI GODI (AOJ-FILIFITA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Apeꞌ miꞌi basefa Abraham akunamapa apeꞌ Judai miꞌimama? Anan nandaꞌ maina God naꞌi anan epen buꞌunai?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Endilisi Abraham ina nataga epen buꞌunai ma nandaꞌ maol buꞌunai, owaꞌ. Eaꞌ ina nafela agel ananinai luꞌuna ma naep Godi, owaꞌ. Anan nembaleꞌefa God naꞌi epen buꞌunai.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Baibel naꞌiam naꞌimama? Naꞌiam naꞌama naꞌi, “Abraham nombaleꞌefa God eaꞌ God nati baleꞌef ananinai naꞌi anan epen buꞌunai.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Apeꞌ mogawa epes sandaꞌ maoli ma sofaꞌ amamaga ma maol sandaꞌanai, amamaga amama ina miꞌiam miꞌi mofaꞌam etin siꞌi presen, owaꞌ. Amama amamaga satopaꞌ maolami.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Naꞌama God ina nati maol buꞌunai epes sandaꞌanai ma niꞌi esis epes buꞌwasi, owaꞌ. Anan nati emi egafis sembaleꞌefana laꞌifisi ma nefalas sandaꞌ waf aonai sataga epes buꞌwasi. Eaꞌ God nati baleꞌef asasinai deiꞌ naꞌi esis epes buꞌwasi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Fowaꞌ Devit wapotiꞌ nandaꞌ anom basef mail buk Baibela emi egafis God natilis naꞌi epes buꞌwasi, isima sandanifel. Esis ina sandaꞌ maol, owaꞌ. Sembaleꞌefana etin deiꞌ naꞌi esis epes buꞌwasi.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Devit nandaꞌ basef amama naꞌi,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Emi egafis Dembinai owaꞌ okom nopoma waf aonai esis sandaꞌanai isima sandanifel.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Epes isima Devit naꞌi sandanifel, epes isima satopaꞌ alopi etis? Owaꞌetin. Isima owaꞌ seatopaꞌ alopi wapotiꞌ. Deiꞌ main, doꞌok aeꞌ aꞌipipa Baibel naꞌi naꞌama naꞌi,
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Deiꞌ Abraham nape naꞌimama God okom napomana naꞌi epen buꞌunai? Anan naliꞌ natopaꞌ alop eaꞌ o ataꞌ owaꞌ neatopaꞌ alop? Anan ina deiꞌ natopaꞌ alopa God naꞌi anan epen buꞌunai, ataꞌ owaꞌ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Fowaꞌ gani Abraham naliꞌ nembaleꞌefa God nofalana epen buꞌunai. Eaꞌ nagiꞌ natopaꞌ alop. Waf anama natopaꞌ alopanai anona ikwaf God nihiꞌambana naꞌama naꞌi nemaf anama ataꞌ owaꞌ neatopaꞌ alopanai God naꞌi anan epen buꞌunai. Amama atom deiꞌ anan nataga akunamas epes hiesi sombaleꞌefa Godi owaꞌ seatopaꞌ alopi. Esis sembaleꞌefa God atona deiꞌ nofalas epes buꞌwasi.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Eaꞌ anan akunamas epes isima Juda satopaꞌ alopi wapotiꞌ. Eaꞌ esis ina satopaꞌ alop atona, owaꞌ. Esis saila boꞌwagah Abrahami sombaleꞌefa God siꞌi fowaꞌ anan nembaleꞌefana nogota anama ataꞌ owaꞌ neatopaꞌ alop.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Fowaꞌ gani God naꞌi basef endilisimi atom naloma Abraham naꞌi, “Aeꞌ anona nemaf eseꞌena etap hiagoma ineꞌ neloma esis bafasena akusena ineꞌisi wapotiꞌ.”
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Anom basef maꞌipapa amama maliꞌi naꞌama maꞌi, Iꞌi epes sila miꞌuli Godi ma sofaꞌ amamaga amama God neaseꞌasami, anona nemaf waf anama mombaleꞌefa Godi nowala eaꞌ basef endilisimi amama God naꞌiam nalomas wapotiꞌ owaꞌ laꞌifim, owaꞌ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Deiꞌ main, miꞌuli anama nawalapa okom wandafunai Godi ma noseꞌas nemanimi isima sosambala basefa miꞌuli anama. Iꞌi apeꞌ owaꞌ mila basefa miꞌuli anama, God okom wandafunai napomapa. Iꞌi miꞌuli anama owaꞌ, God ina niꞌi epes sumbisilaꞌ miꞌuli anama satopaꞌana, owaꞌ.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Abraham nembaleꞌefa God. Amama atom deiꞌ God naꞌipana basef amama endilisimi atom buꞌwami ma apeꞌ mogawa endilisi God naꞌipas basef amama wapotiꞌ naꞌi apeꞌ hiapai bafalomapa Abrahami, naseꞌapam etin siꞌi presen. Ina naseꞌasa epes isima saila miꞌuli anama atona, owaꞌ. Emi egafis sembaleꞌefa God naꞌama etin siꞌi Abrahami, esis wapotiꞌ. Anan naliꞌ nembaleꞌefa God nataga bafalomapa naliꞌ endilisi ma apeꞌ hiapai emi egafipa deiꞌ magiꞌ membaleꞌefa God.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Siꞌi Baibel naꞌi, God fowaꞌ gani naꞌipa Abraham naꞌi,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham ina deiꞌ nati amamaga amama God naꞌipanam naꞌi neandaꞌami. Eaꞌ anan nembaleꞌef endilisi siꞌi natolom eaꞌ. Amama atom deiꞌ nataga
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Anan nembaleꞌefa God endilisi ma nogawa Anan laꞌifinai ma nondaꞌam naꞌama siꞌi fowaꞌ naꞌi nondaꞌama basef amama endilisimi.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Amama atom God okom napoma baleꞌef ananinai eaꞌ naꞌi, “Anan epen buꞌunai.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Fowaꞌ anona profet nandaꞌ basef amama mape Baibeli maꞌi naꞌama maꞌi, “God okom napoma anan epen buꞌunai.”
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Mandaꞌama apeꞌ wapotiꞌ. Apeꞌ membaleꞌefa God nafela Jisas Dembinai apeꞌinai nohafel hiꞌagif. Amama atom God nati baleꞌef apeꞌinai eaꞌ naꞌi apeꞌ epes buꞌupai.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 God nasapaꞌ Jisas nafiꞌi nagaꞌma nakwaha waf aonai apeꞌ mandaꞌanai. Eaꞌ nafelona hiꞌagifa naꞌi apeꞌ epes buꞌupai.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.