Lucas 8
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ hɔ kulo kulo'n-mɔ asʋ. Bɛ kɔ hɔ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Bɛ kɔ bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ hele menian'n-mɔ.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Zozi 'kɔ a, anɩn mmalasua mmie-mɔ m'ɔ tuli bɛ́ nun wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɔ man bɛ nwʋn salɩ'n si yɩ́ sʋ. Mmalasua sɔ'n-mɔ y'ɔ le: Mali m'ɔ fi Magɩdala mɔ Zozi tulɩ wawɛ ɛtɛ nsʋ yɩ́ nun'n.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Kuza m'ɔ nɩan belemgbin *Elɔdɩ Antɩpasɩ ninnge nɩn asʋ'n, yɩ́ yɩ Zʋanɩn. Suzanɩn nʋn mmalasua mmiekun-mɔ dɔʋn kpa. Bɛ fa bɛ́ anwʋndɩɛ'n bɛ bʋa Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Menian'n-mɔ fi kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Nan mɔ menian dɔʋn yialɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Anɩn sʋanlan kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Cɩan kʋn, ɔ kɔ hɔ *bele egua yɩ́ ebo nɩn asʋ. Bele mma'n bie kɔ gua atɩn nɩn anʋan. Menian'n-mɔ 'sɩn an, bɛ tetia sʋ. Nnʋnman'n-mɔ kɔ suso kɔ li.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Bie kʋsʋ kɔ gua ɛbʋta nɩn asʋ. Kɛmɔ ngɛtɩɛ kpa nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bele'n fifili a, ɔ kɔ yala.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Bie kʋsʋ kɔ gua eminlan mmowe'n-mɔ anun, bɛ nʋn bɛ́ bɛ kɔ fifi nun kʋn. Eminlan mmowe'n-mɔ kɔ fʋ sʋ. Ɔ'a man ɔ'a nyɔ man kpa.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Bie kʋsʋ kɔ gua asɩɛ kpa nɩn asʋ. Ɔ kɔ fifi ɔ kɔ su mma dɔʋn kpa. Bele baka kʋn biala kɔ su mma ɛya kʋn.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ anyɩnndala sɔ nɩn abʋ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ dɩɛ, nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ'n m'ɔ tʋ de Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, Nyanmɩan a yɩ a hele ɛmɔ. Nan menian bʋ nga'n-mɔ dɩɛ, bɛ bu yɩ́ anyɩnndala nun bɛ kele bɛ́. Ɔ man bɛ nɩan yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ bɔbɔ a, bɛ nnwun man yɩ́. Bɛ tie bɔbɔ a, bɛ ndɩ man yɩ́ bʋ.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Anyɩnndala ɛhɩ, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: *Bele mma'n y'ɔ le Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Menian'n mmie-mɔ tɩ kɛ atɩn nɩn anʋan'n mɔ bele mma'n gualɩ'n. Bɛ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, nan kʋsʋ Abɔnsanmʋn ba ɔ yɩ ɛjɔlɛ'n mɔ b'a tɩ'n fi bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun. Ɔ man bɛ nnyan man dedi nán b'a nyan ngʋan.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Mmie-mɔ kʋsʋ tɩ kɛ ɛbʋta'n mɔ bele'n gualɩ sʋ'n. Bɛ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn an, bɛ di yɩ́ nwʋn fɛ. Nan kʋsʋ bɛ mman man ɛjɔlɛ'n nzɔ man ndɩan. Bɛ de bɛ di mɛlɛ kaan sʋa yɛ̂ sɛ emian bie tʋ bɛ́ a, anɩn b'a yaci bɛ́ dedi'n b'a tʋ.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Bele'n m'ɔ gualɩ eminlan mmowe nɩn anun'n, y'ɔ le menian mɔ bɛ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, nan kʋsʋ ɔ 'kɔ yɩ́ nyunnun an, bɛ man nzusue, anwʋndɩɛ nʋn mân elie fʋ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n mɔ b'a tɩ nɩn asʋ. Bɛ nzu man mma dede ɔ mmʋlʋ man.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Bele mma'n m'ɔ gualɩ asɩɛ kpa nɩn asʋ'n, y'ɔ le menian mɔ bɛ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, bɛ fa bɛ sie bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun kpa, bɛ di ɛjɔlɛ nɩn asʋ, bɛ su mma.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 “Sʋanlan fɩ́ɩ́ nzɔ man kanlannɩɛ, ɔ nva ɔ nwula man bokiti, anaan mgba abʋ. Nan ɔ sie yɩ́ kanlannɩɛ'n baka nɩn asʋ, ɔ man bɛ́ mɔ bɛ 'wʋlʋ sua nɩn anun'n, bɛ nwun asɩ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Like biala m'ɔ fɩa'n, ɔ 'tu fite. Nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ biala 'fite jawe nun.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ɛmɔ yɔ́ anzʋɛ, nán bɛ tíe yɩ́ kpa! Ɔ sanlɩn kɛ m'ɔ le kaan'n, bɛ 'ba man yɩ́ biekun. Nan m'ɔ le man fɩ́ɩ́'n, kaan'n m'ɔ susu kɛ ɔ kɔ nyan yɩ́'n, bɛ 'tʋa yɩ́ bɛ de.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Zozi anin'n nʋn yɩ́ nianman'n-mɔ, bɛ kɔ a bɛ kɔ tʋ yɩ́. Nan kʋsʋ meninsʋnman'n mɔ b'a yia yɩ́ nwʋn nɩn ati, ɔ man b'a ngʋala man yɩ́ nwʋn ɛlɔ ju.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Bɛ kɔ bɔ Zozi amannɩɛ kɛ: “Wɔ́ nin nʋn wɔ́ nianman'n-mɔ jijin ahanmɩan ɛlɔ, bɛ kulo kɛ bɛ nwun wɔ́ nwʋn.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, nán Zozi a se bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kɛ: “Mɩ́n nin nʋn mɩ́n nianman'n-mɔ y'ɔ le menian mɔ bɛ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, mɔ bɛ nanndɩ sʋ'n.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ɛlɛhʋn kʋn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Bɛ mán yɛ kpɛ́ asue'n yɛ hɔ́ yɩ́ nzin ɛlɔ ebue kʋn.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Nan mɔ bɛ 'kpɛ asue'n, anɩn Zozi la ɛlɛɛ nɩn anun ɔ lɛ dafɩ. Kʋnmgba ala, anwʋnman kpili kʋn kɔ tu asubula nɩn anyɩnsʋ. Asutue'n kɔ bɔ nzue kɔ gua ɛlɛɛ nɩn anun.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ɛhɩ, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpunnge yɩ́ bɛ kɔ tinnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Kpain, kpain, yɛ lɛ wu o!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ dedi'n wɔ nin?” Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn, esulo kɔ han bɛ́. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le ɛhɩ? M'ɔ jʋjɔ kele anwʋnman nʋn asutue dede bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ!”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ kpɛ Galile asue'n. Bɛ kɔ hɔ kɔ ju yɩ́ nzin ɛlɔ ebue kʋn, Zelazɩ'n-mɔ mân nɩn anun. Mân sɔ'n nʋn Galile mân'n, bɛ́ nyɩn'n wɔ sʋ.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Mɔ Zozi 'ju asɩ nɩn ala, kulo nɩn asʋ sʋanlan kʋn kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ'n, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun. Yɩ́ nwʋn gua sʋ, nán ɛnɛ bie ɔ. Ɔ nna man sua ɛlɔ. Ɔ la asielɩɛ'n-mɔ asʋ.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 M'ɔ nwunlin Zozi'n, ɔ kɔ tɩan. Ɔ kɔ hɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun. Ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa, Yɩ́ nwan: “Zozi, Anwunno Nyanmɩan Kpili Awa, ɛ se mɩ́n sɛ? Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, n'ɛ se mɩ́n sa fɩ́ɩ́.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 M'ɔ man ɔ lɛ kan sɔ'n, y'ɔ le kɛ Zozi lɛ man wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ wɔ yɩ́ nun'n tu. Wawɛ ɛtɛ'n tɔ yɩ́ sʋ mɛlɛ'n bie anun. Bɛ fa ngɔnzɔngɔnzɔ bɛ cɩ yɩ́ sa nʋn yɩ́ ja a, ɔ bubu nun. Wawɛ ɛtɛ'n cʋɩn yɩ́ kɔ ɛwâ nɩn anun.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɛ li sɛ?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Wawɛ ɛtɛ sɔ'n-mɔ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ n'ɔ man bɛ kɔ gua kunman kpʋnlʋn-mgbʋnlʋn nɩn anun.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ɛbɛlɛ lɩka sɔ'n, anɩn mgbolike dɔʋn kpa lɛ didi bʋka nɩn asʋ. Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ bʋtʋ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hɔ́ wʋ́lʋ mgbolike sɔ'n-mɔ anun. Mɔ sʋanlan'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ man bɛ́ atɩn.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ kɔ fite. Bɛ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ mgbolike'n-mɔ anun. Mgbolike fatule kʋn'n kɔ tʋlʋ bʋka'n bɛ kɔ hɔ kɔ gua asue nɩn anun, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ nʋan.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ nɩan mgbolike'n-mɔ asʋ'n nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ nwanndi. Bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpayɛ kulo, ɔ nʋn nanmue'n-mɔ asʋ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ walɩ nɩanlɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ'n. Bɛ 'ba ju Zozi anwʋn ɛbɛlɛ a, sʋanlan'n mɔ anɩn wawɛ ɛtɛ'n-mɔ wɔ yɩ́ nun nɩn anyɩnsʋ a tɩ. Ɔ wula taladɩɛ ɔ tɩ Zozi aja abʋ ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, esulo hanlɩn bɛ́.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ fitelɩ, mɔ bɛ hɔlɩ wʋlʋlɩ mgbolike'n-mɔ anun, mɔ bɛ 'kɔ a gua asue nɩn anun, mɔ bian nɩn anyɩnsʋ tɩ'n, bɛ́ mɔ bɛ nwunlin yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ'n kɔ han yɩ́ kʋalaa kɔ hele sian mma'n-mɔ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Zelasɩ mân nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaa kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ fi bɛ́ mân nɩn anun ɔ jásʋ. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn esulo kpili kpa a han bɛ́. Mɔ Zozi fʋlɩ ɛlɛɛ nɩn anun mɔ ɔ 'sa kɔ Galile'n,
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ'n fi yɩ́ nun tuli'n kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ 'si yɩ́ sʋ. Zozi nwan:
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Sa kɔ wɔ́ awulo, nán kɔ han yɩ́ kʋalaa mɔ Nyanmɩan a yɔ a man wɔ́'n kele menian'n-mɔ.” Bian'n kʋsʋ kɔ hɔ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa mɔ Zozi a yɔ a man yɩ́'n kɔ hele kulo bɔndɩn'n.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Mɔ Zozi fi Galile asue nɩn anzin ɛlɔ ɔ 'sa ba'n, menian dɔʋn kpa kɔ a yɩ́ atɩn ele. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyɩn jin yɩ́ atɩn.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Kaan cɛ, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ kpain'n kɔ a, kpain sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zʋayilusɩ. Ɔ kɔ tu kɔ tɔ Zozi aja nun ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ bála yɩ́ awulo ɛlɔ.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ wa balasua kʋnmgba cein'n mɔ ɔ'a li afʋɛ bulu nʋn nnyuan'n, ɔ lɛ de ewue wu.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn wɔ menian'n-mɔ afian ɛbɛlɛ. Moja tu balasua sɔ'n yɩ́ afʋɛ bulu ɔ nʋn nnyuan ahɩ. Ɔ kɔ sɛcɩ yɩ́ nwʋn esika kʋalaatin wɔ ayile ɛyɔlɛfʋɛ'n-mɔ ɛlɔ. Nan kʋsʋ yɩ́ nwʋn a nza man.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ɔ li Zozi anzin, ɔ kɔ han yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan'n. Ɛbɛlɛ ala, moja'n m'ɔ tu yɩ́'n kɔ kpɛ.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Zozi kɔ bisa menian'n-mɔ kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a han mɩ́n taladɩɛ'n?”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn ɛhɩ'n, Zozi nwan: “Sʋanlan bie a han mɩ́n, ɔ sanlɩn kɛ m'an nwun kɛ anwʋnsɛlɛ kʋn fi mɩ́n nun ɔ'a fite.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Balasua'n kɔ nwun nun kɛ b'a hyɩ yɩ́. Ɛhɩ a, yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́ ɔ kɔ tu kɔ tɔ Zozi aja nun. Menian'n-mɔ kʋalaa anyunnun ɛbɛlɛ, like mɔ yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ hanlɩn Zozi taladɩɛ'n, ɛsɛ kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ yɩ́ nwʋn salɩ ɛbɛlɛ ala'n, ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Mɔ yɩ́ nʋan tɔlɩ'n, Zozi nwan: “Mɩ́n wa balasua, kɔ anzʋnunjɔ nun, nán wɔ́ dedi nɩn a man wɔ́ nwʋn a sa.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Anɩn Zozi anʋan tɛ wɔ ɛjɔlɛ sʋ. Bɔfʋɛ kʋn fi kpain Zʋayilusi awulo ɛlɔ walɩ a, yɩ́ nwan: “Zʋayilusi, wɔ́ wa nɩn a wu, yɩ́ ti n'ɛ jɩjɩ kpain kʋ́n.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Zʋayilusi kɛ: “Zʋayilusi, gua wɔ́ ahʋnlɩn asɩ, nyan dedi ala, nán wɔ́ wa balasua'n, ɔ 'ba hɩn.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Mɔ bɛ juli awulo ɛbɛlɛ'n, Zozi ngɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ atɩn kɛ ɔ wʋ́lʋ lɩka mɔ batʋnman'n la'n bie, sannan Pɩɛlɩ nʋn Zʋan, nʋn Zʋakɩ, nʋn sɩɛ'n nʋn nian'n mɔ bɛ le baa nɩn ala.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Bɛ́ kʋalaa bɛ lɛ di batʋnman nɩn anwʋn yalɛ, bɛ le sun. Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ yáci esuan'n nán batʋnman'n wuli man, ɔ lɛ dafɩ.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ dɩɛ, bɛ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ talua nɩn a wu.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ɛhɩ a, Zozi kɔ sɔ batʋnman nɩn asa, ɔ kɔ tɩan nun. Yɩ́ nwan: “Batʋnman, jasʋ!”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Batʋnman'n kɔ tinnge, ɛbɛlɛ ala ɔ kɔ jasʋ. Zozi nwan: “Bɛ mán yɩ́ like lí.”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin sɩɛ'n nʋn nian nɩn anwʋn. Zozi tualɩ bɛ́ kɛ nán bɛ kan like mɔ b'a nwun yɩ́ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.