Lucas 7
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Mɔ Zozi yuelɩ ɛjɔlɛ ɛhɩka kʋalaa kan kele menian'n-mɔ, ɔ kɔ hɔ Kapɛɛnawɔmʋn.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Anɩn Lɔmʋn nzalafʋ kpain'n kʋn wɔ Kapɛɛnawɔmʋn ɛbɛlɛ. Nzalafʋ kpain sɔ'n, ɔ le yɩ́ akʋa kʋn mɔ yɩ́ nwʋn cian yɩ́ kpa ɔ. Akʋa sɔ'n kɔ fʋkɛ kpa ɔ le de ewue wu.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Mɔ nzalafʋ kpain'n tɩlɩ Zozi angan'n, ɔ kɔ sʋan zufʋ mgbain'n mmie-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fɛ́lɛ Zozi maan ɔ bála a yɔ maan yɩ́ akʋa nɩn anwʋn sa.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Bɛ kɔ hɔ Zozi anwʋn ɛlɔ bɛ kɔ bʋtʋ yɩ́. Bɛ́ nwan: “Sʋanlan sɔ'n dɩɛ, ɔ fata kɛ ɛ bʋa yɩ́.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ kulo yɛ́ Zufʋ mân'n. Yɩ́ yɛ̂ ɔ'a si yɛ́ Nyanmɩan sua nɩn ɔ.”
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Ɛhɩ a, Zozi nʋn bɛ́ bɛ kɔ hɔ.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Ɛhɩka ati yɛ̂ mɩ́n muonun m'an mma man wɔ́ ja sʋ ɔ, afɩ mɩn nzɛ nvata man. Nan kan ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋnmgba cein, mɩ́n akʋa nɩn anwʋn 'ba sa.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Mɩ́n, n ne mɩ́n nyunnun mgbain mɔ bɛ sie mɩ́n ɔ. Mɩ́n kʋsʋ, n ne nzalafʋ mɔ mɩn sie bɛ́ ɔ. Sɛ mɩn kan mɩn kele nunhan kʋn kɛ: ‘Kɔ!’ a, ɔ kɔ. Sɛ mɩn kan mɩn kele nunhan kʋn biekun kɛ: ‘Bala!’ a, ɔ ba. Sɛ mɩn kan mɩn kele mɩ́n akʋa'n kɛ: ‘Yɔ like ɛhɩ’ a, ɔ yɔ.”
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fʋa nzalafʋ kpain'n. Ɔ kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ han kɔ hele menian'n-mɔ mɔ bɛ si yɩ́ sʋ'n kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ: Izalayɛ mân nɩn anun ɛwa muonun, sʋanlan m'ɔ le dedi kɛ sʋanlan ɛhɩ'n, n nwunlin man bie lé.”
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Bɛ́ mɔ nzalafʋ kpain'n sʋanlɩn bɛ́'n kɔ sa kɔ hɔ awulo. Bɛ 'ju ɛlɔ a, akʋa nɩn anwʋn a sa bɔkɔɔ.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ hɔ Galile mân nɩn anun kulo kʋn asʋ. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Naɩn. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nʋn meninsʋnman sili yɩ́ sʋ.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Bɛ hɔlɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju kulo nɩn anʋan nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ 'nɩan an, anɩn bɛ nʋn fuin kʋn lɛ sɩn kɔ asielɩɛ sʋ. Sʋanlan'n mɔ bɛ lɛ kɔ a sie yɩ́'n, ɔ tɩ belenzua bangɔlɔ yɛ̂ yɩ́ nin tɩ kunlannvʋɛ. Kulo nɩn asʋ menian dɔʋn kpa nʋn kunlannvʋɛ balasua'n wɔ ɛbɛlɛ.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Mɔ Zozi nwunlin balasua'n, yɩ́ nwʋn kɔ yɛ yɩ́ koun nán ɔ a se yɩ́ kɛ: “N'ɛ sun kʋ́n!”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Zozi kɔ kpunnge alaka'n, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ han yɩ́. Bɛ́ mɔ bɛ lile alaka nɩn anun'n kɔ jinlan, Zozi nwan: “Kpafɛlɛ, mɩɩn kan mɩn kele wɔ́, fi ewue nun tínnge!”
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Sʋanlan'n mɔ ɔ'a wu'n kɔ jasʋ kɔ tanlan asɩ ɔ lɛ jʋjɔ. Zozi kɔ fa yɩ́ kɔ man yɩ́ nin.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Esulo kɔ han bɛ́ kʋalaa, bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Bɛ́ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kpili kpa kʋn a fite yɛ́ afian ɛwa!” Ɛsɛ bɛ́ nwan: “Nyanmɩan a a yɛ́ ɛkpala.”
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, Zude mân'n lɩka kʋalaatin, ɔ nʋn mân mân mɔ bɛ mantan yɩ́'n, bɛ́ kʋalaa bɛ tɩlɩ.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Ninnge kʋalaa mɔ Zozi yɔlɩ'n, Zʋan Batisi menian'n-mɔ hɔlɩ bɔlɩ nun amannɩɛ bɛ helelɩ yɩ́. Zʋan kɔ fɛlɛ yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 ɔ kɔ sʋan bɛ́ yɛ́ Mɩn anwʋn ɛlɔ kɛ bɛ hɔ́ bísa yɩ́ kɛ: “Sʋanlan'n mɔ yɛ sɩ kɛ ɔ lɛ ba'n y'ɔ le wɔ́ anaan sʋanlan sɔ'n tɛ wɔ sian?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Mɔ bɛ juli Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ́ nwan: “Zʋan Batisi a sʋan yɛ́ kɛ yɛ bála a bisa wɔ́ kɛ sɛ sʋanlan'n mɔ yɛ sɩ kɛ ɔ lɛ ba'n y'ɔ le wɔ́ a, sɛ kʋsʋ sʋanlan sɔ'n tɛ wɔ sian an, anɩn ɛ hán héle yɛ́.”
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Tɛmʋn sɔ'n, bɛ́ mɔ ewue lɛ kun bɛ́'n, Zozi kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa. Ɔ kɔ fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ menian'n-mɔ anun'n, ɛsɛ ɔ kɔ tike tike anyɩnsinlinwafʋɛ dɔʋn anyɩn'n.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ Zʋan sʋanlɩn bɛ́'n kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ hán mɔ ɛmɔ a tɩ'n, ɔ nʋn mɔ ɛmɔ a nwun yɩ́'n bɛ héle Zʋan. Ɛmɔ a nwun kɛ anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ anyɩn'n-mɔ a tike tike, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ aja'n-mɔ a tɩnngɛ tɩnngɛ, kokobefʋɛ'n-mɔ anwʋn a tɩ, anzʋtiliwafʋɛ'n-mɔ tɩ ɛjɔlɛ, bɛ́ mɔ b'a wu'n-mɔ a tinnge tinnge, ehianfʋɛ'n-mɔ lɛ tɩ Ɛjɔlɛkpa'n.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Nyila hán sʋanlan mɔ ɔ mminlin man yɩ́ dedi'n m'ɔ le yɩ́ wɔ mɩ́n nun'n.”
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Mɔ bɛ́ mɔ Zʋan sʋanlɩn bɛ́'n salɩ hɔlɩ'n, Zozi kɔ han Zʋan ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ hɔlɩ nɩanlɩn yɩ́ ɛwâ nɩn anun ɛlɔ ɔ? Ndɛɛ mɔ anwʋnman lɛ fita anaan?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nan nzu like dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ hɔlɩ nɩanlɩn ɔ? Ɛmɔ hɔlɩ nɩanlɩn sʋanlan m'ɔ wula taladɩɛ kanlanman anaan? Bɛ́ mɔ bɛ wula esikafʋɛ ndaladɩɛ mɔ bɛ tɩ lɩka kanlanman'n, menian sɔ'n-mɔ gua mmelemgbin'n-mɔ awulo.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Anɩn nzu like dɩɛ fɔ́ʋ́n yɛ̂ ɛmɔ hɔlɩ nɩanlɩn ɔ? Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ anaan? Yuo, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɔ tala Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ bɔbɔ.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Ɔ sanlɩn kɛ Zʋan yɛ̂ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ bɛ wʋlɩ man sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋ́n m'ɔ tɩ kpili tala Zʋan ɔ. Nan kʋsʋ sʋanlan bɔbɔ m'ɔ tɩ kaan sʋa Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun'n, ɔ tala Zʋan kpili.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Bagua'n, yɩ́ lɩlɩ bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n, bɛ tielɩ Zʋan anʋan ɛjɔlɛ'n bɛ man ɔ sɔnɩnlɩn bɛ́. Afɩ bɛ nwunlin kɛ Nyanmɩan atɩn dɩɛ'n tɩ fɔ́ʋ́n.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Nan *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ dɩɛ, like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ yɔ man bɛ́'n, b'a ndie man. Ɛhɩ ati b'a man Zʋan a nzɔnɩn man bɛ́.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Zozi kɔ tʋ sʋ kɛ: “Nwan bɔbɔ yɛ̂ n vá ajulisʋ menian ɛhɩ-mɔ n zusu bɛ́ ɔ? Nwan yɛ̂ bɛ soman yɩ́ ɔ?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Bɛ soman mmatʋnman nganngan mɔ bɛ gugua gua nɩn asʋ, mɔ bɛ lɛ tɛtɩan bɛ se bɛ́ manngʋn'n-mɔ kɛ:
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Ɔ sanlɩn kɛ Zʋan Batisi walɩ, ɔ nni man alɩɛ, ɛsɛ ɔ nnʋn man nzan, nan kʋsʋ ɛmɔ nwan: ‘Wawɛ ɛtɛ yɛ̂ ɔ wɔ yɩ́ nun ɔ!’
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Mân Baa'n kʋsʋ a a, ɔ di alɩɛ, ɔ nʋn nzan, ɛsɛ ɛmɔ nwan: ‘Bɛ nɩ́an sʋanlan ɛhɩ, yɩ́ dɩɛ, ɔ njʋnlɩn ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kɛ alɩɛ nʋn nzan ɛjɔlɛ ala yɛ̂ ɔ jʋnlɩn ɔ. Yɩ́ manngʋn y'ɔ le bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n ɔ nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Nan kʋsʋ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ de Nyanmɩan bɛ di'n, bɛ kele kɛ Nyanmɩan tɩ bɛngɛlɛfʋɛ sakpa.”
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 *Falisifʋɛ kʋn fɛlɛlɩ Zozi kɛ ɔ bála a li like yɩ́ awulo. Mɛlɛ mɔ bɛ lɩla mgba nɩn asʋ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n,
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 kulo sɔ nɩn asʋ balasua kʋn kɔ wʋlʋ ɛbɛlɛ. Balasua sɔ'n si tutu. M'ɔ tɩlɩ kɛ Zozi wɔ Falisifʋɛ nɩn awulo ɛbɛlɛ ɔ lɛ didi'n, ɔ kɔ fa anatɩlɩ bondoman tɛkɛɛ kʋn mɔ yɩ́ gua yɔ sɩ'n kɔ a.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Balasua'n kɔ jinlan Zozi aja ngʋa. Ɔ kɔ sun ɔ kɔ fa yɩ́ nyɩn ɛmʋɩn'n ɔ kɔ lɔlʋa Zozi aja nɩn anwʋn. Ɔ kɔ fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ kɔ cici ɔ kɔ fa Zozi aja'n ɔ kɔ bɔ yɩ́ hue sʋ, ɛsɛ ɔ kɔ fa anatɩlɩ'n ɔ kɔ bɔ yɩ́ ja nɩn anwʋn.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Mɔ Falisifʋɛ'n m'ɔ fɛlɛlɩ Zozi alɩɛ'n nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han yɩ́ ti anun kɛ: “Sɛ sʋanlan ɛhɩ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ sakpa a, ahan ɔ 'nwun kɛ balasua'n mɔ ɔ'a han yɩ́'n tɩ ɛtɛfʋɛ. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ si tutu.”
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Mɔ anɩn Falisifʋɛ'n lɛ kan ɛhɩ yɩ́ ti anun'n, Zozi kɔ kuku yɩ́ nʋan sʋ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Simʋn, man n gán ɛjɔlɛ kʋn n géle wɔ́.”
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Zozi nwan: “Anɩn menian nnyuan tua sʋanlan kʋn kalɛ. Nunhan kʋn tua jɛtɛ fufue mma ɛya nnun, yɛ̂ kʋn'n kʋsʋ tua jɛtɛ fufue mma abulanun.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Kɛmɔ bɛ́ menian nnyuan'n nun bie fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ kalɛ'n tua'n, sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ bɛ bʋsɩa'n kɔ fa kɔ hye bɛ́. Menian nnyuan sɔ'n, nunhan benin yɛ̂ ɛ de di kɛ ɔ 'kulo bian'n bʋ sʋ ɔ?”
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simʋn kɔ bua yɩ́ kɛ: “Mɩn de mɩn di kɛ nunhan mɔ yɩ́ kalɛ dɩɛ'n tɩ kpili nɩn ɔ.”
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ kɔ fa balasua'n kɔ hele Simʋn, yɩ́ nwan: “Simʋn, a nwun balasua ɛhɩ? Kɛ m malɩ wɔ́ awulo ɛwa'n, a mman man mɩ́n nzue m'an nwunnzin man mɩ́n ja nɩn anwʋn. Nan balasua ɛhɩ dɩɛ, ɔ le yɩ́ nyɩn ɛmʋɩn'n ɔ'a nwunnzin mɩ́n ja nɩn anwʋn, ɔ'a fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ'a cici.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 N juli ɛwa'n, a ndɔ man mɩ́n nun. Nan yɩ́ dɩɛ, kɛ n wʋlʋlɩ ɛwa nɩn angʋnmɩn yɛ̂ ɔ falɩ mɩ́n ja'n-mɔ bɔlɩ yɩ́ hue sʋ ɔ.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 A ngua man ngo m'ɔ ban fanlan mɩ́n ti nɩn asʋ. Nan yɩ́ dɩɛ, anatɩlɩ kpa yɛ̂ ɔ'a fa ɔ'a gugua mɩ́n ja nɩn anwʋn ɔ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yɩ́ sɔ ati, mɩɩn kan mɩn kele wɔ́ kɛ balasua ɛhɩ, ehulo kpili'n mɔ ɔ'a hulo mɩ́n'n dunman nun, yɩ́ ɛtɛ'n kʋalaatin, yɩ́ ɛtɛ bobolobe'n kʋalaa m'ɔ sʋ'n, b'a fa yɩ́ kʋalaa b'a hye yɩ́. Nan sʋanlan mɔ yɩ́ ɛtɛ nɩn a nzʋn man mɔ bɛ kɔ fa bɛ kɔ hye yɩ́'n, ehulo'n m'ɔ le yɩ́'n tɩ kaan sʋa.”
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele balasua'n kɛ: “B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n-mɔ b'a hye wɔ́.”
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ́ nʋn yɩ́ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n kɔ han yɩ́ bɛ́ ti anun kɛ: “Sʋanlan ɛhɩ muonun ɔ tɩ yɩ́ dɩɛ sɛ dede m'ɔ fa sʋanlan ɛtɛ ce yɩ́ ɔ?”
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Mɔ bɛ 'kan sɔ bɛ́ ti anun'n, Zozi kɔ han kɔ hele balasua'n kɛ: “Wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan, kɔ alʋacɩcɩɛ nun.”
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.