Lucas 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, belemgbin kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Sezaa Ogusɩtɩ'n kɔ man atɩn kɛ bɛ há bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ *Lɔmʋn ɛhɩnlɩn mân nɩn anun'n.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Mɔ alimʋa menian ɛha sɔ'n 'ju sʋ'n, anɩn Kiliniusɩ tɩ kʋnmanna wɔ Sili mân nɩn anun.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Ɔ sɛ kɛ anɩn sʋanlan kʋn biala kɔ yɩ́ kulo maan bɛ kɛlɛ yɩ́ dunman.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Zozɛfʋ kʋsʋ fi Nazalɛtɩ, Galile mân nɩn anun, ɔ kɔ hɔ Zude mân nɩn anun kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Betelehɛmʋn nɩn asʋ, lɩka mɔ bɛ wʋlɩ belemgbin Davidi'n. Ɔ sanlɩn kɛ Zozɛfʋ muonun tɩ Davidi afilie nɩn anun sʋanlan.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Ɔ nʋn yɩ́ yɩ Mali bɛ 'kɔ a man bɛ kɛlɛ bɛ́ dunman.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, anɩn Mali lɛ nwʋnnzɛ.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Nan mɔ bɛ juli Betelehɛmʋn'n, nán yɩ́ kʋ a han yɩ́, ɔ'a wʋ. Ɔ 'wʋ yɩ́ bamuan baa nɩn an, ɔ kɔ wʋ belenzua kʋn. Ɔ kɔ fa ɛtanlan kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn, ɔ kɔ la yɩ́ abalanda nɩn anun lɩka kʋn. Ɔ sanlɩn kɛ sua sɔ'n tɩ dabɛlɛ kʋn nʋn abalanda. Dabɛlɛ nɩn anun an, b'a sike sʋanlan. Abalanda nɩn an, b'a hye nun nnyuan. Ɔ le menian'n-mɔ lɩka yɛ̂ naan'n-mɔ kʋsʋ dɩɛ. Lɩka'n mɔ naan'n-mɔ didi'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ b'a sesie adɔman'n dabɛlɛ nɩn ɔ.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kɔngɔɛ sɔ kʋnmgba'n, anɩn mmʋa ɛnɩanfʋɛ mmie-mɔ wɔ Betelehɛmʋn anwʋn ɛbɛlɛ ebo kʋn asʋ. Menian sɔ'n-mɔ da ɛlɔ, bɛ sisa bɛ́ mmʋa'n-mɔ.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ɛbɛlɛ ala, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ fite bɛ́, yɛ́ Mɩn anunminnyanmʋn'n kɔ ta kɔ si kɔ yia bɛ́. Esulo kpili kpa kɔ han bɛ́.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Bɔfʋɛ'n nwan: “Nán bɛ sulo! Ɔ sanlɩn kɛ, mɩn 'ba han ɛjɔlɛ kpa kʋn mɩn kele ɛmɔ. Ɛjɔlɛ kpa sɔ'n 'ba man mân'n kʋalaa di fɛ kpa.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Ɛnɛ kɔngɔɛ, b'a wʋ Ngʋandefʋɛ'n wɔ Davidi kulo nɩn asʋ b'a man ɛmɔ. Ngʋandefʋɛ sɔ'n, y'ɔ le *Kilisi'n m'ɔ tɩ yɛ́ Mɩn'n.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Nzɔlɛ'n mɔ ɛmɔ 'fa bɛ nwun yɩ́'n, y'ɔ le ɛhɩ: Baa sɔ'n, b'a fa ɛtanlan b'a fʋfɔ yɩ́ nwʋn b'a tʋ yɩ́ abalanda nɩn anun lɩka mɔ naan'n-mɔ didi'n.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Kɛ ɔ 'kan sɔ nɩn ala, nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ mmiekun-mɔ dɔʋn kpa kɔ a kɔ bʋka yɩ́ sʋ, bɛ́ kʋalaa, bɛ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 Bɛ́ nwan:
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Mɔ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ mɔ bɛ salɩ fʋlɩ nyanmɩansʋ'n, mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ nwʋn kɛ: “Bɛ mán yɛ hɔ́ Betelehɛmʋn, nán yɛ hɔ́ nɩ́an like'n mɔ yɛ́ Mɩn a han yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ a hele yɛ́'n yɛ́ nyɩnsʋ.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ han bɛ kɔ gua sʋ, bɛ́ nʋan y'ɔ le Betelehɛmʋn. Sakpa kʋsʋ, bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ Mali nʋn Zozɛfʋ nʋn baa adɔman'n. Adɔman'n la abalanda nɩn anun ɛbɛlɛ, lɩka mɔ naan'n-mɔ didi'n.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Mɔ mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ juli ɛlɔ, mɔ bɛ nwunlin baa'n yuelɩ'n, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ'n mɔ bɔfʋɛ'n walɩ hanlɩn yɩ́ batʋnman nɩn anwʋn'n kʋalaa kɔ hele bɛ́.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ bɛ hanlɩn'n kɔ sin menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kʋalaa anwʋn.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Yɩ́ kʋalaa mɔ bɛ hanlɩn'n, Mali falɩ sielɩ yɩ́ ti anun, tɛmʋn biala ɔ jʋnlɩn yɩ́ nwʋn.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Mɔ mmʋa ɛnɩanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ. Bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ kannvʋ Nyanmɩan bɛ yɩ yɩ́ ayɛ wɔ ɛjɔlɛ'n mɔ b'a tɩ mɔ b'a nwun yɩ́ nɩn anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ kʋalaa yɔlɩ kɛ bɔfʋɛ'n kpɩnlɩn hanlɩn helelɩ bɛ́'n.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ adɔman'n nyanlɩn mɔlɛ kʋn'n, anɩn ɔ di kɛ bɛ kpɛ yɩ́ mmian nun. Bɛ kɔ kpɛ yɩ́ mmian nun'n bɛ kɔ tʋn yɩ́ Zozi. Dunman sɔ'n, bɔfʋɛ'n lili mʋa bɔlɩ helelɩ Mali kʋalaaka nán ɔ'a nwʋnnzɛ.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Ɛhɩ anzin, mɔ Mali efian etue tɛmʋn'n juli'n, kɛ Moyizɩ mala'n kpɩn kele'n, Zozɛfʋ nʋn Mali bɛ kɔ fa baa'n kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn. Bɛ 'kɔ a fa yɩ́ bɛ kele yɛ́ Mɩn.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Ɔ sanlɩn kɛ b'a hɛlɛ wɔ yɛ́ Mɩn mala nɩn anun kɛ: Bamuan baa belenzua biala mɔ bɛ kɔ wʋ yɩ́'n, bɛ fá yɩ́ bɛ wúla Nyanmɩan asa nun.
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Bɛ kɔ yɩ Mali ati tɛɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn mala'n kele'n kʋsʋ. Tɛɛ sɔ'n, bɛ 'yɩ a, bɛ le abubule nnyuan anaan mɔlɔnʋnman nnyuan.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simeʋn. Ɔ tɩ sʋanlan kpa ɛsɛ ɔ man Nyanmɩan anyɩnnzɔ kpa. Ɔ tɩ ɔ lɛ nwʋnndɛ sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba ɔ de Izalayɛ ati'n. Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wɔ yɩ́ nun.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Wawɛ'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ 'nwun yɛ́ Mɩn Kilisi'n kʋalaaka nán ɔ'a wu.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Cɩan mɔ Zozɛfʋ nʋn Mali bɛ 'fa baa'n bɛ kele yɛ́ Mɩn kɛ mala'n kele'n, Nyanmɩan Wawɛ'n kɔ hyʋɩn Simeʋn ɔ nʋn yɩ́ kɔ a Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Ɔ kɔ a kɔ tʋ bɛ́, ɔ kɔ le baa'n kɔ tʋ yɩ́ sa sʋ, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Yɩ́ nwan:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Sian'n, yɛ́ Mɩn, wɔ́ anɔhʋba nɩn a kpɩn sʋ.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Ɔ sanlɩn kɛ m'an nwun sʋanlan'n mɔ ɔ 'de yɛ́ ti'n,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 mɔ a hyɩhyɛ a sʋan yɩ́ mân'n kʋalaa anyunnun'n.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Sʋanlan sɔ'n tɩ kanlannɩɛ.
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn Simeʋn lɛ kan'n kɔ sin Zozɛfʋ nʋn Mali anwʋn.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Simeʋn kɔ yeyila bɛ́ sʋ. M'ɔ yeyilalɩ bɛ́ sʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ Zozi anin Mali, yɩ́ nwan: “Nɩan, baa ɛhɩ mɔ Nyanmɩan a yɩ yɩ́'n, ɔ 'ba man Izalayɛ menian dɔʋn fin asɩ, ɔ 'man dɔʋn kʋsʋ jasʋ. Ɔ tɩ nzɔlɛ, menian'n-mɔ 'ba su yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Ɔ 'ba man bɛ nwun menian dɔʋn ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n yuein. Nan wɔ́ dɩɛ, m mo, yalɛ 'ba han wɔ́ ɛkala'n kɛ sʋanlan mɔ b'a wɔ yɩ́ dadɩɛ ɔ.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Mɛlɛ sɔ nɩn anun, anɩn Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ balasua kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ yɩ́ Hanna. Yɩ́ sɩ y'ɔ le Fanuɛ m'ɔ fi Azɛɛ afilie nɩn anun'n. Balasua sɔ'n tɩ sʋanlan kpain kpa. Yɩ́ talua nun, ɔ jalɩ belenzua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ bɛ lili afʋɛ nsʋ yɛ̂ belenzua sɔ'n wuli ɔ.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, Hanna a nja man bian kʋ́n. Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede ɔ lili afʋɛ abulaɔcʋɛ nʋn nnan. Bala sɔ'n kulo Nyanmɩan ɛjɔlɛ kpa. Tɛmʋn biala, kɔngɔɛ o, eyue o, ɔ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ sʋ Nyanmɩan ɔ ci cɩan, ɛsɛ ɔ sɛlɛ Nyanmɩan.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Mɔ Simeʋn anʋan 'tɔ ala, Hanna kʋsʋ kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ kɔ han baa nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ nwʋnndɛ kɛ Nyanmɩan lé Zoluzalɛmʋn amma'n-mɔ ati'n.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Mɔ Zozɛfʋ nʋn Mali yuelɩ ninnge'n mɔ yɛ́ Mɩn mala'n kele'n kʋalaa yɔ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ bɛ́ kulo Nazalɛtɩ. Kulo sɔ'n wɔ Galile mân nɩn anun.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Anɩn baa'n lɛ nyin, ɔ lɛ yɔ sʋanlan. Ɔ tɩ bɛngɛlɛfʋɛ ɛsɛ anɩn Nyanmɩan lɛ yeyila yɩ́ sʋ kɔ.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Afʋɛ daa Zozi asɩ nɩn yɩ́ nin, bɛ kɔ Zoluzalɛmʋn, bɛ kɔ li Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Kɛmɔ afʋɛ daa bɛ kɔ'n, mɔ Zozi lili afʋɛ bulu nʋn nnyuan'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ fɛtɩ sɔ nɩn elie.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Mɔ bɛ lili fɛtɩ'n yuelɩ'n, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin kɔ sa kɔ hɔ. Zozi kɔ ha Zoluzalɛmʋn. Yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin ngɔ nwun man nun.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi wɔ bɛ́ mɔ bɛ nʋn bɛ́ lɛ kɔ nɩn anun bie. Bɛ kɔ nanndɩ cɩan kʋn atɩn asannan nán b'a kpʋnndɛ yɩ́ bɛ́ nwʋn amma nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ afian.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Bɛ kpʋnndɛlɩ yɩ́ dede a, bɛ ngɔ nwun man yɩ́. Bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn, bɛ 'kɔ a kpʋnndɛ yɩ́.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, bɛ 'kɔ a ju a, anɩn Zozi tɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ afian, ɔ lɛ tie bɛ́ ɔ bisa bisa bɛ́ kosuan.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Yɩ́ ngɛlɛ'n m'ɔ fa bua bɛ́ ɛjɔlɛ'n sin menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ lɛ tie yɩ́ nɩn anwʋn.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Mɔ yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin nwunlin kɛ ɔ tɩ bɛ́ afian'n, ɔ sinlɩn bɛ́ nwʋn kpa. Yɩ́ nin nwan: “Mɩ́n wa, nzu ati yɛ̂ a man y'a fɛ sʋa ɔ? Mɩ́n nʋn wɔ́ sɩ y'a kpʋnndɛ wɔ́ dede yɛ́ lʋa a bɔ yɛ́ nwʋn.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Zozi nwan: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ? Ɛmɔ nzɩ man kɛ ɔ fata kɛ mɩn nɩan mɩ́n Sɩ junman nɩn asʋ wɔ yɩ́ awulo nɩn anun ɔ?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Nan mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn bɛ́, bɛ kɔ sa kɔ hɔ Nazalɛtɩ. Ɔ man bɛ́ anyɩnnzɔ. Mɛlɛ biala, yɩ́ nin kacɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ kʋalaatin.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Anɩn Zozi lɛ nyin, ɔ lɛ nwun ngɛlɛ, ɛsɛ ɔ lɛ nyan ehulo wɔ Nyanmɩan nʋn menian'n-mɔ anyunnun.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.