Lucas 12
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, menian akpɩɩ akpɩɩ kɔ yia Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɛsʋan mɔ bɛ sʋnlɩn nɩn ati, bɛ fʋfʋ bɛ́ nwʋn sʋ. Zozi kɔ li mʋa kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye wɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ fali ayile nɩn anwʋn. Bɛ́ fali ayile sɔ'n y'ɔ le bɛ́ ato ɛnanndɩɛ'n.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Awosin nun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin 'fite jawe nun. Nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin 'tu fite.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Ɛhɩka ati, like kʋalaa mɔ ɛmɔ kɔ yɔ yɩ́ awosin nɩn anun'n, alɩ́ɛ cɩn an, bɛ 'tɩ. Ɛjɔlɛ kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ tu yɩ́ asule nun sua ɛlɔ bɛ kɔ hele sʋanlan'n, bɛ 'jinlan sua'n-mɔ ati asʋ bɛ bɔ yɩ́ kpayɛ.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Ɛmɔ mɔ ɛmɔ tɩ mɩ́n manngʋn'n, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: nán bɛ sulo bɛ́ mɔ bɛ kun anwʋnnaan'n kʋsʋ bɛ ngʋala man yɩ́ nzin like fɩ́ɩ́ yɔ'n.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Mɩn 'ba hele ɛmɔ sʋanlan'n m'ɔ di kɛ ɛmɔ sulo yɩ́'n: Ɛmɔ súlo Nyanmɩan. Afɩ, sɛ ɔ man ɛmɔ wu a, ɔ kʋala ɔ tʋ ɛmɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun. Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ, yɩ́ dein y'ɔ di kɛ ɛmɔ sulo yɩ́ ɔ!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Asʋ bɛ tɔnɩn nnʋnman nganngan nnun an, yɩ́ esika'n ju bie? Nan kʋsʋ Nyanmɩan a lʋa nvi man bɛ́ nun kʋn.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Ɛmɔ ati enyuan'n muonun, Nyanmɩan sɩ yɩ́ kʋalaa anʋan. Yɩ́ ti, nán bɛ sulo, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ anwʋn cɩan Nyanmɩan ɔ tala nnʋnman dɔʋn kpa.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Ɛsɛ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ sʋanlan kʋn kan yɩ́ yuein menian'n-mɔ anyunnun kɛ ɔ tɩ mɩ́n dɩɛ a, *Mân Baa'n kʋsʋ 'kan wɔ Nyanmɩan mmɔfʋɛ'n-mɔ anyunnun ɛlɔ kɛ sʋanlan sɔ'n tɩ yɩ́ dɩɛ.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Nan sɛ sʋanlan kʋn kan yɩ́ yuein menian'n-mɔ anyunnun kɛ ɔ nzɩ man mɩ́n a, Mân Baa'n kʋsʋ 'kan wɔ Nyanmɩan mmɔfʋɛ'n-mɔ anyunnun ɛlɔ kɛ ɔ nzɩ man sʋanlan sɔ'n.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ kɔ tia Mân Baa'n, ɔ 'nyan ɛtɛ face. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ kɔ tia Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n, ɔ nnyan man ɛtɛ face.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Mɛlɛ mɔ bɛ nʋn ɛmɔ kɔ hɔ, mɔ bɛ lɛ kɔ a bua ɛmɔ ndɛɛ wɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun, mgbain'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ le tunmin nɩn anyunnun'n, nán bɛ susu ɛjɔlɛ'n mɔ ɛmɔ 'kan bɛ sa bɛ́ nɩn nɩn anwʋn.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛjɔlɛ m'ɔ di mɔ ɛmɔ 'kan'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba fa wula ɛmɔ anʋan mɛlɛ sɔ nɩn anun.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bian kʋn kɔ kuku yɩ́ nɩn sʋ meninsʋnman nɩn anun. Ɔ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, kan kele mɩ́n nianman'n kɛ ɔ bú ajâ'n mɔ yɛ́ sɩ a sie yɛ́ nɩn anun, nán ɔ fá mɩ́n dɩɛ'n ɔ mán mɩ́n.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Mɔ bian nɩn anʋan tɔlɩ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Anianman, nwan yɛ̂ ɔ yɩlɩ mɩ́n kɛ m múa ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, anaan n jé ɛmɔ ninnge nɩn ɔ?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kʋalaatin kɛ: “Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn! Ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye wɔ anwʋndɩɛ anyɩnbʋlʋ nɩn anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ man sʋanlan kʋn nyán yɩ́ nwʋn dede sɛɛ, nán yɩ́ anyanbɛnwʋn'n yɛ̂ ɔ man yɩ́ ngʋan ɔ.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Ɛhɩ, ɔ kɔ bu anyɩnndala kʋn ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Anɩn esikafʋɛ kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ sʋn ebo ɔ kɔ tɩ yɩ́ sɩsakaa.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Ɔ lalɩ jʋnlɩnlɩn an, ɔ kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Anɩn mɩn 'yɔ yɩ́ sɛ? N nne man lɩka mɔ mɩn 'sie mɩ́n ebo nɩn asʋ ninnge nɩn ɔ.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Ɛsɛ ɔ kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Ɛ 'nwun like m'ɔ di kɛ mɩn yɔ'n. Mɩn 'ba bubu mɩ́n esie'n-mɔ mɩn si yɩ́ mgbili mgbili kpa, Mɩn si ɔ yue a, mɩn 'fa mɩ́n *bele'n kʋalaatin ɔ nʋn mɩ́n ninnge'n kʋalaatin mɩn wula nun.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Afɩ sian'n, mɩn 'kan mɩn kele mɩ́n nwʋn kɛ: Eja, a li afʋɛ kɔ yɔ nyɛ nyɛ junman kpili kpa a sie. Yɩ́ ti, tanlan asɩ de wɔ́ ɛnwʋnmɩan, di alɩɛ nʋn nzan gua sʋ nán di mân.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “M'ɔ hanlɩn sɔ'n, nán Nyanmɩan a han a hele yɩ́ kɛ: ‘Belenzua jibilito! Ɛnɛ kɔngɔɛ ɛhɩ dein, ɛ 'wu. Ninnge nwala'n mɔ a nyan yɩ́'n, ɛ 'fa man nwan?’”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Kɛ ɛjɔlɛ'n tɩ yɩ́ man sʋanlan m'ɔ kpʋnndɛ anyanbɛnwʋn'n ɔ man yɩ́ nwʋn nɩn anɩn. Nyanmɩan ɛlɔ a, sʋanlan sɔ'n le man like fɩ́ɩ́.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛhɩka ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: alɩɛ'n mɔ ɛmɔ 'di'n ɔ nʋn taladɩɛ'n mɔ ɛmɔ 'wula'n, nán bɛ susu yɩ́ nwʋn.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ɔ sanlɩn kɛ ngʋan'n tɩ like cɩnnjɩn kpa ɔ tala alɩɛ'n. Yɛ̂ anwʋnnaan'n kʋsʋ tɩ cɩnnjɩn kpa ɔ tala taladɩɛ'n.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Ɛmɔ tʋ́ bɛ́ nyɩn bɛ nɩ́an mosunmosun kʋajɛ'n-mɔ. Bɛ nnua man like yɛ̂ bɛ ndɩ man like. Bɛ le man kunman anaan esie mɔ bɛ gua nun like ɔ, kʋsʋ Nyanmɩan ta bɛ́. Ɛmɔ anwʋn cian ɔ tala nnʋnman'n-mɔ!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Ɛmɔ anun benin yɛ̂ ɔ fa nzusue tʋ yɩ́ nwʋn an, ɔ 'cɛ asɩɛ nɩn asʋ ɔ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Sɛ ɛmɔ ngʋala man m'ɔ tɩ kaan nɩn anun an, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ susu yɩ́ bʋ nga nɩn anwʋn ɔ?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Ɛmɔ nɩ́an kɛ ebo nɩn anun ndile'n-mɔ mɔ bɛ le ndetele'n-mɔ kpɩn fifi'n. Bɛ nni man junman, bɛ nnwʋn man ɛtanlan. Nan kʋsʋ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ belemgbin Salomʋn muonun nʋn yɩ́ anyanbɛnwʋn'n m'ɔ nyanlɩn yɩ́'n, taladɩɛ m'ɔ tɩ kanlanman kɛ ndetele'n-mɔ, ɔ'a nwula man bie lé.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ndile'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ebo nɩn anun ɛnɛ, mɔ ɛhɩnman bɛ 'ju bɛ gua sɩ̂n nun'n, sɛ Nyanmɩan sesie bɛ́ sʋa, ɔ yɔ sɛ mɔ ɔ ngo nɩan man ɛmɔ ɔ ngɔ tala man bɛ́ ɔ? Ɛmɔ dedi'n tɩ kaan!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Yɩ́ ti, nán bɛ di yalɛ bɛ susu alɩɛ mɔ ɛmɔ di ɔ nʋn nzue mɔ ɛmɔ nʋn nɩn anwʋn.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Ɔ sanlɩn kɛ, ninnge sɔ'n-mɔ kʋalaatin, eyuadɩ nɩn anun menian'n-mɔ mɔ bɛ nzɩ man Nyanmɩan'n, bɛ́ yɛ̂ bɛ susu yɩ́ nwʋn ɔ. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ Asɩ'n sɩ kɛ ɛmɔ a hian yɩ́ nwʋn.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Ɛmɔ lí mʋa bɛ kpʋ́nndɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n. Sɛ ɛmɔ nyan yɩ́ a, Nyanmɩan 'fa yɩ́ bʋ nga'n-mɔ kʋalaatin man ɛmɔ.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Ɛmɔ mɔ ɛmɔ tɩ kɛ ayɛmʋa kpule kaan'n, nán bɛ sulo. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a yɔ Nyanmɩan fɛ kɛ ɛmɔ lí yɩ́ Belemgbin Mân'n bie.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 “Ɛmɔ tɔ́nɩn ɛmɔ anwʋndɩɛ'n-mɔ bɛ fá yɩ́ esika'n bɛ hyé ehianfʋɛ'n-mɔ. Ɛmɔ kpá esika kotoku m'ɔ ndɩtɩ man, mɔ nun esika'n nvo man bɛ síe Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ. Awofʋɛ ngʋala man ɛlɔ kɔ kɔ wua, nvɔlɛ kʋsʋ ngʋala man yɩ́ di.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Afɩ, lɩka mɔ ɛmɔ anyanbɛnwʋn'n wɔ'n, ɛbɛlɛ kʋsʋ yɛ̂ ɛmɔ ahʋnlɩn'n wɔ ɔ.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Ɛmɔ wówula bɛ́ junman taladɩɛ'n, bɛ sʋ́sɔ bɛ́ kanlannɩɛ'n.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Ɛmɔ yɔ́ kɛ ngʋa mɔ bɛ́ mɩn a hɔ atɔnvɔlɛ mɔ bɛ lɛ nwʋnndɛ yɩ́ ɔ. Ɔ ju ɛbɛlɛ mɔ ɔ 'bɔ anʋan nɩn ala, anɩn b'a tike.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Nyila hán ngʋa ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ́ mɩn 'ba a, anɩn bɛ lafɩlɩ man'n! Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩnlɩan'n 'kaci yɩ́ nwʋn ɔ wula junman taladɩɛ. Ɔ 'man yɩ́ ngʋan'n-mɔ tɛtanlan asɩ tɔbɩlɩ nɩn a nwʋn ɔ man bɛ́ like bɛ di.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Sɛ ɔ sa ba alɩmunnun anaan alɩbahɩan nán ɔ ba tʋ bɛ́ kɛ bɛ lafɩlɩ man an, nyila hán bɛ́!
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Ɛmɔ tɩ́ ɛjɔlɛ ɛhɩ abʋ kpa. Sɛ awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n sɩ dɔɛ'n mɔ awofʋɛ'n 'ba a, ahan ɔ nna man nán awofʋɛ nɩn a nyan atɩn a a bu yɩ́ sua nɩn anʋan'n.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ɛmɔ kʋsʋ, ɛmɔ bɔ́bʋa bɛ́ nwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ *Mân Baa'n 'ba a dɔɛ mɔ ɛmɔ nzusu man kɛ ɔ 'ba nɩn asʋ.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, asʋ yɛ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɛ lɛ bu anyɩnndala ɛhɩ ɛ kele yɛ́ ɔ, anaan ɛ lɛ bu kele menian'n-mɔ kʋalaatin ɔ?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Yɛ́ Mɩn nwan: “Akʋa kpa'n m'ɔ sɩ ngɛlɛ'n y'ɔ le benin? Yɩ́ y'ɔ le nunhan'n mɔ yɩ́ mɩn'n 'fa yɩ́ awulo'n wula yɩ́ sa nun kɛ ɔ nɩ́an sʋ, ɛsɛ tɛmʋn'n ju a, ɔ mán yɩ́ manngʋn'n-mɔ alɩɛ.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Nyila hán akʋa sɔ'n mɔ yɩ́ mɩn 'ba ju a, anɩn yɩ́ sa wɔ́ yɩ́ nwʋn ɔ lɛ di yɩ́ junman'n!
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ: yɩ́ mɩn'n 'fa yɩ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin wula yɩ́ sa nun.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Nan sɛ akʋa sɔ'n kan kele yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Mɩ́n mɩn nyanlɩn walɩ man’, sɛ ɔ tɩ tɔ ngʋa ɛhɩnlɩn-mɔ asʋ ɔ bʋ bɛ́, sɛ ɔ didi, sɛ ɔ nʋn nzan ɔ bʋ a,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 yɩ́ mɩn'n 'ba cɩan ɔ nʋn dɔɛ m'ɔ nzusu man nɩn asʋ. Ɔ 'pinnin akʋa sɔ'n kpa. Ɔ m'an ɔ nwun yalɛ kɛ ngʋa'n-mɔ mɔ bɛ bɔ bala ɛtɛ'n nwun yɩ́'n.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Akʋa m'ɔ sɩ like mɔ yɩ́ mɩn kulo, m'ɔ nzesie man yɩ́ nwʋn ɔ nyɔ man like sɔ'n, bɛ 'fin yɩ́ sʋnman.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Akʋa kʋsʋ m'ɔ nzɩ man like mɔ yɩ́ mɩn kulo, m'ɔ kɔ yɔ like sɔ'n m'ɔ di ɛbʋ́ɛ'n, bɛ 'gonun bɛ fin yɩ́. Sʋanlan mɔ bɛ kɔ man yɩ́ ninnge dɔʋn'n, bɛ 'bisa yɩ́ dɔʋn. Sʋanlan kʋsʋ mɔ bɛ kɔ fa ninnge dɔʋn bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun'n, bɛ 'bisa yɩ́ dɔʋn m'ɔ tala sʋ.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “M'an a m'an ju sɩ̂n m'an tʋ asɩɛ nɩn asʋ. Mɩn kulo kɛ ahan ɔ'a sɔ dada angʋnmɩn!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Ɛsɔnɩan kʋn mɔ bɛ lɛ ba sɔnɩn mɩn'n, ɔ 'ka mɩ́n ngʋnmɩn an, ahan b'a sɔnɩn mɩ́n a yue!
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ m malɩ menian'n-mɔ anzʋnunjɔ ɛman asɩɛ nɩn asʋ ɛwa ɔ? Mɩn 'bua ɛmɔ kɛ cɛcɛ, nan m malɩ bɛ́ afian ɛsɛcɩɛ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, menian nnun mɔ bɛ wɔ awulo kʋn anun'n 'ba bu bɛ́ nwʋn nun. Menian nsan 'ba han bɔ nun bɛ nʋn nnyuan jinlan sʋ. Nnyuan'n kʋsʋ abʋ 'ba yɔ kʋn bɛ nʋn nsan'n jinlan sʋ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Sɩɛ'n nʋn yɩ́ wa belenzua'n 'ba fʋ sʋ. Baa belenzua'n kʋsʋ nʋn yɩ́ sɩ 'ba fʋ sʋ. Nian'n nʋn yɩ́ wa balasua'n 'ba jinlan sʋ. Baa balasua'n kʋsʋ nʋn yɩ́ nin 'ba jinlan sʋ. Ahelenian'n nʋn yɩ́ helenin 'ba fʋ sʋ. Yɩ́ helenin'n kʋsʋ nʋn yɩ́ 'ba fʋ sʋ.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Ɛsɛ Zozi kɔ han kɔ hele meninsʋnman'n kɛ: “Sɛ ɛmɔ nwun kɛ esue nɩn a munlan lɩka mɔ sɛnzɛ'n tɔ nɩn an, anɩn ɛmɔ nwan esue'n lɛ ba tɔ. Sakpa kʋsʋ, ɔ tɔ.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Yɛ̂ sɛ ɛmɔ nwun kɛ anwʋnman fi ngʋa ɔ fita kɔ sɔlɔ a, anɩn ɛmɔ nwan wawa'n lɛ ba kpɩn. Sakpa kʋsʋ, ɔ kpɩn.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Apoo mma! Ɛmɔ sɩ anwunno nʋn asɩ nzɔlɛ'n-mɔ ngʋnmɩn ngʋnmɩn. Nan ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ nnwun man mɛlɛ'n mɔ yɛ wɔ nun'n nzɔlɛ nɩn angʋnmɩn ɔ?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ muonun njʋnlɩn man, bɛ nyɔ man like m'ɔ sɛ kɛ bɛ yɔ'n?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Sɛ sʋanlan bie kɔ sanman wɔ́ a, mɛlɛ mɔ ɛ nʋn yɩ́ lɛ kɔ a yɩ ndɛɛ'n, bɔ mɔndɩnlɩn ɛ nʋn yɩ́ bɛ sésie bɛ́ afian. Sɛ a nyɔ man yɩ́ sɔ nán ɔ nʋn wɔ́ kɔ sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ nɩn aja sʋ a, sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ'n 'fa wɔ́ wula nzalafʋ'n-mɔ asa nun. Nzalafʋ'n-mɔ kʋsʋ 'tʋ wɔ́ fiadɩ.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ, sɛ kalɛ babulu kʋn ka nán ɛ tualɩ yuelɩ man an, ɛ 'ka fiadɩ sua nɩn anun ɛbɛlɛ.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.