Atos 7
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Ɛhɩ a, *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ bisa Etiɛnɩn kɛ: “Asʋ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n tɩ ananhɔlɛ ɔ?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Etiɛnɩn kɔ bua yɩ́ kɛ: “Mɩ́n nianman nʋn mɩ́n sɩ-mɔ, ɛmɔ tíe! Mɛlɛ mɔ anɩn yɛ́ nan *Abalahamʋn wɔ Mezopotamin mân nɩn anun'n, asannan nán ɔ'a tu ɔ'a tanlan Halan'n, Anunminnyanmʋn Nyanmɩan'n yɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ helelɩ yɩ́.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nyanmɩan hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: Abalahamʋn, fi wɔ́ mân nɩn anun tu, jasʋ wɔ́ afilie nɩn abʋ anwʋn nán kɔ mân'n mɔ mɩn 'ba hele wɔ́ nɩn anun.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Mɔ Nyanmɩan hanlɩn sɔ'n, sakpa Abalahamʋn fi Kalide mân nɩn anun ɔ kɔ tu, ɔ kɔ a kɔ tanlan Halan. Halan ɛbɛlɛ yɛ̂ yɩ sɩ wuli ɔ. Mɔ yɩ́ sɩ wuli'n, Nyanmɩan man ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ tu, ɔ kɔ a kɔ tanlan mân ɛhɩ mɔ ɛnɛ ɛmɔ tɩ nun ɛwa nɩn anun.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Mân sɔ nɩn anun, Nyanmɩan a mman man yɩ́ like, ɔ'a mman man yɩ́ asɩɛ bɛ́ ja kʋn mgban. Kʋsʋ Nyanmɩan bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba kɛ ɔ 'fa mân sɔ'n man yɩ́, ɔ nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ mɔ bɛ lɛ ba a yɩ́ nzin'n. Tɛmʋn mɔ ɔ 'kan ɛjɔlɛ sɔ'n ɔ kele Abalahamʋn'n, anɩn Abalahamʋn wʋlɩ man baa.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ biekun m'ɔ hanlɩn helelɩ Abalahamʋn'n: Wɔ́ sasʋ'n-mɔ mɔ bɛ lɛ ba a wɔ́ nzin'n, bɛ 'ba ha mân fʋfɔlɛ anun bɛ kaci nganga. Bɛ 'ba hele bɛ́ ahʋlʋwa dede afʋɛ ɛya nnan.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Bɛ́ mɔ bɛ kɔ fa bɛ́ bɛ kɔ yɔ bɛ́ nganga'n, mɩ́n yɛ̂ mɩn 'bua bɛ́ ndɛɛ ɔ. Mɩn yɔ yɩ́ sɔ yue a, bɛ fi mân sɔ nɩn anun bɛ 'tu bɛ ba bɛ sʋ mɩ́n ɛwa lɩka ɛhɩ anun.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Mɔ Nyanmɩan hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Abalahamʋn bɛ kɔ li nyɩhyɛ. Nyɩhyɛ sɔ'n, yɩ́ nzɔlɛ y'ɔ le mmian nun ɛkpɛ'n. Ɛhɩka ati yɛ̂ Abalahamʋn wʋlɩ yɩ́ wa belenzua Izakɩ m'ɔ lili ɛlɛɔcʋɛ'n, ɔ kpɛlɩ yɩ́ mmian nun nɩn ɔ. Izakɩ kʋsʋ kɔ kpɛ Zʋakɔbʋ dɩɛ'n. Zʋakɔbʋ kʋsʋ kɔ kpɛ Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n mgbain'n-mɔ dɩɛ'n.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Mgbain sɔ'n-mɔ anun mmie-mɔ kɔ fa bɛ́ nianman Zozɛfʋ anwʋn ɛkpɔ. Bɛ kɔ tɔnɩn yɩ́. Bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ Ezipiti mân nun ɔ kɔ kaci kanga. Nan kʋsʋ anɩn Nyanmɩan nʋn yɩ́ san.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Nyanmɩan kɔ le yɩ́ fi yɩ́ amannɩnhunlun'n kʋalaatin anun. Ɔ manlɩn yɩ́ ngɛlɛ ɔ manlɩn Falaʋn m'ɔ tɩ Ezipiti mân nɩn asʋ belemgbin'n kɔ bu yɩ́ sʋanlan. Falaʋn kɔ fa Zozɛfʋ kɔ sie mân nɩn asʋ ɔ nʋn yɩ́ awulo nɩn asʋ kpain.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ɛhɔɛ kʋn kɔ kpɩn Ezipiti nʋn Kanaân mân'n kʋalaatin anun. Yɛ́ nan-mɔ nwunlin yalɛ kpa, afɩ anɩn bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 “Mɔ Zʋakɔbʋ tɩlɩ kɛ bɛ nyan *bele Ezipiti mân nun'n, ɔ kɔ li mʋa ɔ kɔ sʋan yɩ́ mma'n-mɔ mɔ bɛ tɩ yɛ́ nan nɩn ɛlɔ kʋn.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Mɔ Zʋakɔbʋ sʋanlɩn yɩ́ mma'n-mɔ Ezipiti mân nun m'ɔ tɩan yɩ́ kpɛ nnyuan'n, Zozɛfʋ kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́ nianman'n-mɔ. Falaʋn kɔ nwun lɩka mɔ Zozɛfʋ fi'n, ɔ kɔ nwun Zozɛfʋ anwʋn amma.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozɛfʋ kɔ yɩ yɩ́ nianman'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fá bɛ́ sɩ nʋn bɛ́ nwʋn amma'n-mɔ kʋalaatin, maan bɛ bála Ezipiti mân nun. Bɛ́ kʋalaa, bɛ tɩ menian abulasʋ ɔ nʋn nnun.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Zʋakɔbʋ kɔ hɔ Ezipiti mân nun. Ɛlɔ yɛ̂ ɔ nʋn yɛ́ nan-mɔ bɛ wuli ɔ.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Bɛ nʋn bɛ́ fuin'n kɔ hɔ Sisɛmʋn. Bɛ kɔ sie bɛ́ sɛka'n mɔ Abalahamʋn tolɩ nɩn anun. Sɛka sɔ'n, Abalahamʋn tolɩ yɩ́ Emɔɔ amma'n-mɔ asa nun Sisɛmʋn ɛbɛlɛ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Kɛmɔ anɩn anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ Abalahamʋn'n tɛmʋn'n lɛ kpunnge'n, Izalayɛ amma'n-mɔ kɔ li ata bɛ kɔ sʋn dɔʋn dɔʋn kpa Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede belemgbin fʋfɔlɛ kɔ tanlan bia nɩn asʋ. Belemgbin sɔ'n, ɔ'a nzɩ man Zozɛfʋ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Ɔ kɔ laka yɛ́ nan-mɔ ɔ kɔ hele bɛ́ ahʋlʋwa. Ɔ kɔ tinndin bɛ́ maan bɛ kɔ hun bɛ́ mma ngangan'n-mɔ.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Mɛlɛ sɔ nɩn anun yɛ̂ bɛ wʋlɩ *Moyizɩ ɔ. Moyizɩ tɩ baa belenzua kanlanman kpa. Nyanmɩan kulo yɩ́ ɛjɔlɛ. Yɩ́ sɩ-mɔ falɩ yɩ́ fɩalɩ bɛ tɩtɩlɩ yɩ́ dede sala nsan.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Mɔ afɩ bɛ nɩan an bɛ ngʋala man yɩ́ fa fɩa kʋ́n'n, bɛ kɔ yɩ yɩ́ bɛ kɔ fite. Falaʋn awa balasua'n kɔ nwun yɩ́, ɔ kɔ fa yɩ́ ɔ kɔ tɩtɩ yɩ́ kɛ yɩ́ muonun yɩ́ kunnun baa.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Bɛ kɔ hehele Moyizɩ Ezipiti mân nɩn anun amanmuo'n kʋalaatin. Moyizɩ kɔ kaci tunminfʋɛ sʋanlan ɛjʋjɔlɛ nun nʋn junman elie nun.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Mɔ Moyizɩ nyanlɩn afʋɛ abulanan'n, cɩan kʋn yɩ́ nwan ɔ 'kɔ a fua yɩ́ nianman Izalayɛ amma'n-mɔ anwʋn.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ɔ 'nɩan an, anɩn Ezipiti sʋanlan kʋn lɛ kele Izalayɛ amma'n-mɔ anun kun yalɛ. Moyizɩ kɔ le yɩ́ nianman nɩn ati alɔman ɔ kɔ hun Ezipiti sʋanlan'n.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ɔ jʋnlɩn kɛ anɩn yɩ́ nianman'n-mɔ 'ba tɩ ɛjɔlɛ nɩn abʋ kɛ, ɔ nanndɩ yɩ́ sʋ, Nyanmɩan 'ba le bɛ́ ti. Kanngʋ bɛ ngɔ tɩ man ɛjɔlɛ sɔ nɩn abʋ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn, Moyizɩ 'kɔ a ju a, Izalayɛ amma'n-mɔ anun nnyuan lɛ kʋn ngondin. Ɔ kɔ tila bɛ́. Yɩ́ nwan: ‘Nán bɛ kʋn, nán ɛmɔ tɩ anianman.’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Mɔ Moyizɩ hanlɩn sɔ'n, nunhan'n m'ɔ lɛ bʋ yɩ́ manngʋn'n tua se Moyizɩ kɛ: Nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ falɩ wɔ́ sielɩ yɛ́ sʋ kpain anaan kɛ ɛ búa yɛ́ ndɛɛ ɔ?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ɛ kulo kɛ ɛ kun mɩ́n kɛ anʋ́nman ɛ hunlin Ezipiti sʋanlan nɩn ɔ?
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 “Mɔ Moyizɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ nwanndi kɔ hɔ kɔ tanlan Madian mân nun. Ɛlɔ, ɔ kɔ ja bala ɔ nʋn yɩ́ bɛ kɔ wʋ mma mmelenzua nnyuan.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Ɛhɩ anzin afʋɛ abulanan, Moyizɩ kɔ hɔ ɛwâ nun Sinayi bʋka nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Nyanmɩan bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́ sɩ̂n nun baka kʋn asʋ.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 M'ɔ nwunlin like sɔ'n, ɔ kɔ sin yɩ́ nwʋn. Nan kɛmɔ anɩn ɔ lɛ kpunnge baka nɩn anwʋn ɔ nɩan like sɔ'n kpa'n, ɔ 'tie a anɩn yɛ́ Mɩn lɛ kan kɛ:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 N dɩ wɔ́ nan-mɔ Nyanmɩan, Abalahamʋn, Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ Nyanmɩan. Esulo kɔ han Moyizɩ, yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́, afɩ ɔ ngulo man kɛ ɔ nɩan like sɔ'n kʋ́n.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ɛhɩ a, yɛ́ Mɩn kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: Moyizɩ, yɩyɩ wɔ́ mgbabʋa'n, ɔ sanlɩn kɛ, lɩka'n mɔ ɛ jin'n tɩ nwannzan-nwannzan.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 M'an nwun yalɛ'n mɔ mɩ́n menian'n-mɔ lɛ di ɔ nʋn ɛkpɩnlɩan mɔ bɛ lɛ kpɩnlɩn wɔ Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ'n. M'an ju asɩ mɩn 'ba le bɛ́ ti. Yɩ́ ti, bala maan n zʋ́an wɔ́ Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Moyizɩ sɔ'n, Izalayɛ amma'n-mɔ yɩlɩ yɩ́ tʋlɩ. Bɛ́ nwan: Nwan yɛ̂ ɔ sielɩ wɔ́ yɛ́ sʋ kpain anaan kɛ ɛ búa yɛ́ ndɛɛ ɔ? Yɩ́ dein yɛ̂ Nyanmɩan sʋanlɩn yɩ́ bɛ́ nwʋn ɛlɔ kɛ kpain nʋn defʋɛ ɔ. Nyanmɩan bɔfʋɛ'n m'ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn helelɩ yɩ́ baka nɩn asʋ'n kɔ suan yɩ́.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Moyizɩ yɛ̂ ɔ yɩlɩ bɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun fitelɩ ɔ. Ɔ yɩlɩ asinbɛnwʋn ninnge nʋn atɛlɛ mân sɔ nɩn anun, jenvie kɔkɔlɛ nɩn anʋan nʋn ɛwâ nɩn anun dede afʋɛ abulanan.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Moyizɩ kʋnmgba sɔ'n yɛ̂ ɔ hanlɩn helelɩ Izalayɛ amma'n-mɔ kɛ: Nyanmɩan 'ba sʋan kpɔmanfʋɛ kʋn kɛ mɩ́n ɛmɔ anwʋn. Ɔ tɩ ɛmɔ afilie nɩn anun sʋanlan.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 “Mɛlɛ mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ yialɩ ɛwâ nɩn anun ɛlɔ'n, Moyizɩ yɛ̂ anɩn ɔ di yɛ́ nan-mɔ nʋn nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n m'ɔ lɛ kan ɛjɔlɛ'n kele yɩ́ Sinayi bʋka nɩn asʋ nɩn asafian ɔ. Yɩ́ yɛ̂ Nyanmɩan falɩ ngʋan ɛjɔlɛ'n wulalɩ yɩ́ sa nun kɛ ɔ fá mán yɛ́ ɔ.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Kʋsʋ yɛ́ nan-mɔ ngɔ man yɩ́ anyɩnnzɔ, bɛ kɔ yɩ yɩ́ bɛ kɔ tʋ, bɛ kulo kɛ ahan bɛ sa bɛ kɔ Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Aalʋn kɛ: Bɔ amʋan-mɔ man yɛ́, man bɛ sʋ́a bɛ lí yɛ́ nyunnun. Ɔ sanlɩn kɛ Moyizɩ sɔ'n m'ɔ yɩlɩ yɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun fitelɩ'n, yɛ nzɩ man ɛjɔlɛ mɔ ɔ'a tʋ yɩ́ ɔ.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 “Ɛhɩ a, bɛ kɔ bɔ amʋan kʋn, ɔ tɩ ɛnalɛ baa. Bɛ kɔ yɩ tɛɛ bɛ kɔ man amʋan'n mɔ bɛ́ muonun b'a bɔ'n, bɛ kɔ li yɩ́ nwʋn ndutue.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 “Nan mɔ bɛ yɔlɩ sɔ'n, Nyanmɩan kɔ kaci yɩ́ nzin kɔ si bɛ́. Ɔ kɔ yaci bɛ́ maan bɛ kɔ sɔ anwunno ɛlɔ ninnge'n-mɔ, kɛ b'a kpɩn b'a hɛlɛ wɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata nɩn anun'n kɛ:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Cɛcɛ, nan mɩ́n yɛ̂ ɛmɔ a yɩ a man mɩ́n ɔ.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Ɛwâ nɩn anun ɛlɔ, yɛ́ nan-mɔ 'tu bɛ́ bʋ a, bɛ tu nyɩhyɛ tantɩ nɩn abʋ. Ɛbɛlɛ yɛ̂ anɩn nyɔbʋɛ'n mɔ b'a se b'a hɛlɛ Nyanmɩan mala'n sʋ'n wɔ ɔ. Tantɩ sɔ'n, b'a bɔ yɩ́ kɛ nunhan'n mɔ Nyanmɩan helelɩ Moyizɩ kɛ ɔ nɩ́an sʋ ɔ bɔ́'n.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Yɛ́ nan-mɔ kɔ fa tantɩ'n kɔ wula bɛ́ nzin menian'n-mɔ asa nun. Zozie mɛlɛ sʋ, bɛ le tantɩ sɔ'n dede bɛ kɔ li kunnunmun mân'n mɔ Nyanmɩan fʋanlɩn nun menian'n-mɔ nɩn asʋ. Tantɩ'n halɩ ɛbɛlɛ dede belemgbin *Davidi mɛlɛ sʋ.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 “Nyanmɩan kɔ yɔ Davidi ye. Davidi kɔ sɛlɛ Nyanmɩan atɩn kɛ ɔ 'si sua man Zʋakɔbʋ Nyanmɩan'n.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Nyanmɩan kɔ man yɩ́ atɩn, kʋsʋ yɩ́ wa Salomʋn yɛ̂ ɔ sili Nyanmɩan sua nɩn ɔ.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Nan Nyanmɩan'n m'ɔ wɔ anwunno'n dɩɛ, nan sua mɔ kulo menian'n-mɔ kɔ si nɩn anun yɛ̂ ɔ da ɔ. Kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn yɩ́'n, ɔ hanlɩn kɛ Nyanmɩan nwan:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Mɩ́n bia'n wɔ nyanmɩansʋ,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ninnge ɛhɩ-mɔ kʋalaatin,
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Izalayɛ amma akɔmɩn ketee, akunnun ɛtɛ, anzʋsɛlɛ mma, tɛmʋn biala Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n bɩlɩ ɛmɔ a, ɛmɔ mmɩlɩ man. Like mɔ ɛmɔ anan-mɔ yɔlɩ'n yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ lɛ yɔ ɔ.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ benin yɛ̂ ɛmɔ anan-mɔ a ngele man yɩ́ ahʋlʋwa ɔ? Bɛ́ mɔ bɛ walɩ bɔlɩ sɛsɛfʋɛ kʋnmgba cein nɩn ɛwalɛ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n, b'a sɔ bɛ́ b'a hun bɛ́. Sɛsɛfʋɛ kʋnmgba cein sɔ'n yɛ̂ kɩkaala ɛmɔ a tʋ yɩ́ ɛsʋan b'a hun yɩ́ nɩn ɔ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Ɛmɔ mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ asʋ ɔ falɩ mala'n manlɩn ɛmɔ'n, ɛmɔ a nni man mala sɔ nɩn asʋ!”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Mɔ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ fɛ Etiɛnɩn anwʋn ɛya kpa bɛ kɔ kɩka bɛ́ nʋan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Mɔ bɛ 'yɔ ɛhɩ'n, anɩn Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n jin Etiɛnɩn anzin. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ nwun Nyanmɩan anunminnyanmʋn'n, ɔ nʋn Zozi kɛ ɔ jin Nyanmɩan fama sʋ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Etiɛnɩn kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “M'an nwun kɛ anwunno a buke, Mân Baa'n jin Nyanmɩan fama sʋ.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Mɔ Etiɛnɩn hanlɩn sɔ mɔ bɛ tɩlɩ'n, bɛ kɔ tɛtɩan sɛlɛ kpa, bɛ kɔ totua bɛ́ nzʋ'n. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɩ bɛ kɔ gua Etiɛnɩn sʋ.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Bɛ kɔ hyʋɩn yɩ́ bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo tiba, bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ ɛbʋɛ bɛ kɔ hun yɩ́. Adanzɩɛ mma'n-mɔ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ man kpafɛlɛ kʋn kɛ ɔ nɩ́an sʋ. Kpafɛlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Sɔlʋ.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Mɛlɛ mɔ menian'n-mɔ 'tʋtʋ Etiɛnɩn ɛbʋɛ'n, anɩn Etiɛnɩn lɛ yɔ asɔnɩn kɛ: “Yɛ́ Mɩn Zozi, de mɩ́n ɛkala'n!”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ kʋtʋ ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa kɛ: “Yɛ́ Mɩn, ɛtɛ ɛhɩ mɔ b'a yɔ'n, yaci ce bɛ́!” Ɔ hanlɩn sɔ ala yɛ̂ ɔ halɩ nun ɔ.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.