Marcos 14
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Ndɔ ɛla ɛpea ɛyí bɔɔ́ Jus ányɛ́ɛ ɛpaá koó upú ne ɛpaá brɛd yi álá muálé. Ánɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ájwɔle geju ákɛ́lege meti nnó áwá Jisɔs bibí.
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 Ájɔɔ́ ne atɛ áké, “Dépyɛgé fɔ́ ji gébégé ɛpaá ɛwéna, ɛ́kágé bɔɔ́ áŋme ummyɛ né melɔ.”
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Ndɛre Jisɔs alu né melɔ́ Bɛtani mmu gepúgé Simun muú ubá anyɛ́ɛ menyɛɛ́, mendée fɔ achwɔ́ kpɛ́ mmu ne ɛ́kpómé maweé gebɛ́ ami majame ŋka dɔɔ́, ɛle lamɛ́nda ayi ɛbwɔ́ ákuú nnó nard. Anené meno ɛ́kpómé ɛwémbɔ agbɛ maweé mimbɔ né mekpo Jisɔs.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Mendée yina apyɛge mbɔ, matɔɔ́ ásɔ́ bɔɔ́ fɔ abi álu ɛfɛɛ́ kpaá tɛ ájɔ́ge ne atɛ áké, “Mendée yina achɔɔ́ mbɔ maweé mína ndé?
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 Mawée amí ákáge kpó, ásɛ gejamégé ŋka ɛyi ɛpwɔɔ́ ŋka ɛyi muu akage pyɛ né ŋmɛ, áchyɛɛ́ mbaá ubyá bɔɔ́ ne wɔ mendée yina ɔ́chɔ́ɔ mbɔ?”
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ ake, “Gɔgé ji abɛ nyame, ndé ɛnyú dechyɛ́ge ji ɛfwyale? Apyɛ mbɔ lé me genchánchágé genó ɛta wa.
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ubyá bɔɔ́ úlú ne ɛnyú, dékáge poó ɛbwɔ́ yɛ́ndégébé ɛyi dékɛ́lege. Ne me mbɛɛ́ nyɛ fɔ́ ne ɛnyú gébé geko.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Mendée yina apyɛ me genó ɛyigé ji akaáge pyɛ, abɔ́ mbɛ agbɛ me maweé mmyɛ nnó gébégé ngboge ánií me niíge.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndé mbaá ayi bɔɔ́ ágárege nyɛ Abya melɔ́mélɔ́ ayina né mme meko, ágárege nyɛ ntó genó ɛyígé mendée yina apyɛ. Nkane ágárege, mbɔntó ne áteé nyɛ ji yɛ́ndégébé.”
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Judas Iscarot ayi alú maá utɔɔ́ Jisɔs ama né géluágé abi áfyaneápeá, ajyɛ báne anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ nnó ákpoó ɛbwɔ́ Jisɔs.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Ɛbwɔ́ awuúgé gejuge Judas, matɔɔ́ ágɔ ɛbwɔ́ ányɛmeno nnó áchyɛ́ge ji ŋka. Ɛfɛɛ́ ne Judas álɔɔ́ mankɛ́légé meti ɛwé ji apyɛɛ́ ne Jisɔs akpɛ ɛbwɔ́ né ámu.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Bií mbɛ ɛbí ányɛ́ɛ ɛpaá brɛd yi álá muálé, gébé ɛyígémbɔ ne áwáne mágɔ́nŋmé gepɛ nnó ányɛ́ ɛpaá koó upú. Baá utɔɔ́ Jisɔs ájyɛ gií ji áké, “Átá ndé mbaá yi ɔ́kɛ́lege nnó ɛsé déjyɛ́ détyɛɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú wyɛɛ́?”
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Ágigémbɔ Jisɔs áferé baá utɔɔ́ bií ápeá, atɔ́ aké, “Chóge né melɔ́ kpaá, detuge nyɛ ne mende fɔ ayi ákpané ŋkwɔ́ manaá né mekpo, kwɔ́lege ji.
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 Dekwɔnégé né gepú ɛyígé ji akpɛné, jɔ́ge ne mbɔɔ́ gepú nnó, ‘Ménlɛré aké dégií wɔ nnó, maá gepú áŋkɛɛ́ alɛ́ nnó ji achwɔgé ajwɔ́lé anyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú ne baá utɔɔ́ bií?’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Ne mbɔɔ́ gepú yimbɔ alɛrege nyɛ ɛnyú maá gepú ayi ákwyɛ́ mɛ́ ábélé né mfaá ɛnyɔ́ŋ, tyɛ́ge menyɛɛ́ sé ɛfɛɛ́.”
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Baá utɔɔ́ bimbɔ ájyɛge, ágɛ́ wyɛ yɛ́ndégenó nkane Jisɔs ajɔɔ́, átyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú bwɔ́ ɛfɛɛ́ ábele.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 Nkwale akwɔ́négé, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií makpo áfyaneápeá, áfɛ́ manyɛ́ menyɛɛ́ yimbɔ.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ndɛre ájwɔlé ányɛɛ́ menyɛɛ́ Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ngarege ɛnyú wáwálé nnó muú nyú ama achyɛge nyɛ me maŋkwaá.” Mbɔɔ́ yimbɔ alu mbɔ fa anyɛ́ menyɛɛ́ ne me.
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Baá utɔɔ́ bií áwúgé mbɔ, ála mmyɛ meshwɛmeshwɛ, yɛ́ndémuú agige ji áké, “Ata nnó ɛ́lé me?”
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛlé muú ayi ɛse ne ji détúge nyɛ amu manta mbya né mmu akpáŋkpa.
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 Ne Maá Ntɛ Mekwaá agbóo nyɛ wyɛ ndɛre ŋwɛ Ɛsɔwɔ abɔ́ ajɔɔ́ mɛ́ tɛ gachií. Utoŋkwa ubɛ ne muú ayi akpóo nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá. Ɛ ɛ́! Mbɔgé nnó ábɛ́ dambyɛ́ muú yimbɔ, mbɔ ɛlɔ́ kpaá ɛpwɔ.”
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ányɛ́ɛ menyɛɛ́, abɔ́ ntó brɛd áchyɛgé matame mbaá Ɛsɔwɔ né mmyɛmenɛ́ne, agyá ntó brɛd yimbɔ ubauba, akaré mbaá baá utɔɔ́ bií ajɔ́ge aké, “Gɛ́ge menyammyɛ wa na. Sɛ́ge dényɛ́.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Jisɔs abwɛɛ́ ntó amó ne mmɔɔ́ né mmu, achyɛ́gé matame mbaá Ɛsɔwɔ, achyɛ baá utɔɔ́ bií ányú átu atɛ.
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Gɛ́ge manoó ma amí magbɛ́le mbaá gejamégé bɔɔ́ gétúgé menomenyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ ányɛ́ ne ákwaá.
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó ndɛre nnyú mbɔ mmɔɔ́ mína kwyakwya, mmagé nyú sé amícha kpaá tɛ nnyú nyɛ ami makɛ gébégé Ɛsɔwɔ aké agbarege gefwa jií.”
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Ne ɛbwɔ́ ánérégé, ákwá ɛkwɔ áfɛɛ́ Ɛsɔwɔ átané ákwɔ́ mfaá Mekwɛ Olif.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jisɔs ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Ɛnyú ako deboó nyɛ delyaá me ndɛre ásámé mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ aké, ‘Nwane nyɛ membame mágɔ́ŋme ne ɛkwɔ́ mágɔ́ŋme ɛláa nyɛ tyátyá.’
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ne nkwílégé né negbo, mbɔ nyɛ mbɛ ne ɛnyú né gebagé mewaá Galilií.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Ájɔgémbɔ, Pita aké, “Yɛ́ bɔɔ́ ako ne ábó alyaá wɔ, me nlyágé fɔ́ wɔ.”
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Jisɔs ashuú ji meko aké, “Pita gɔ́ ngaré wɔ nnó utuú bina fí gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ akú ukúkúle upea, wɔ ɔshyaá nyɛ ukúkúle ulɛɛ́ nnó ɔ́kágé me.”
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Yɛ́mbɔ Pita aké, “Yɛ́ ɛbɛ́ lé negbo, ngbóo ne wɔ, nshyáá fɔ́ wɔ.” Wyɛ́mbɔ ntó ne abifɔ ako ájɔɔ́.
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ako áfɛ́ né melu ɛwé ákuú nnó Getsɛmanɛ. Ákwɔ́négé ɛ́wu, agaré ɛbwɔ́ aké, “Jwɔ́lege fa, kpaá tɛ nnérege manɛ́némmyɛ.”
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Ajɔgémbɔ asɛ́ Pita, Jɛmsi ne Jɔn nnó akwɔ́lé ji. Nkane ájyɛ alɔ mambɔ gejamégé meshwɛ ne masómé né metɔɔ́.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Masómé amí malú me metɔɔ́, maténe me meti negbo. Yɛ́mbɔ jwɔ́lege fa debɛ peé.”
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Atégé yɛɛ́ mmyɛ mbɛ gachyɛɛ́ ató mano mme, amo ushuú mme, anɛmmyɛ nnó mbɔgé meti ɛ́lú, Ɛsɔwɔ apyɛ ɛfwyale ɛwémbɔ ɛkoó ji koóge.
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Anɛnemmyɛ aké, “Ntɛ, Ntɛ yɛɛ́ genó ɛyi gepwɔ́ɔ wɔ gepɔ́. Nnɛne wɔ mmyɛ féré amó ɛfwyale yina átáné me mmyɛ. Yɛ́mbɔ pyɛ genó ɛyigé wɔ ɔkɛlege ɛ́pɔ́ fɔ́ ɛyigé me nkɛ́lege.”
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Ánérégé akeré meso mbaá ayi bɔ Pita álú, achwɔ báne ɛbwɔ́ ndɛre ábɛ́lege géjyá. Ape Pita, agií ji aké, “Simun, nnó ɛnyú dékágé bɛ́fɔ́ peé ne me, yɛɛ́ lé né nchwanekɛ ama?
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 Bɛɛ́ge peé, dénɛ́némmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛ́kágé ɛnyú dékpɛ́ né mmuameno. Matɔɔ́ nyú ákɛ́lege nnó ɛnyú dénɛ́némmyɛ yɛ́mbɔ menyammyɛ nyú áwyá gepwá.”
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Ama lya ɛbwɔ́ akéré meso manɛmmyɛ wyɛ gefɔ́ge mmyɛmenɛ́ne ɛyigé ji abɔ anɛ́ne.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Ne amá akérégé ndɔ ɛyi ɛgbeé ɛpeá né mbaá baá utɔɔ́ bií álú, abané wyɛ ndɛre ɛbwɔ́ ábɛ́lege géjyá néndé géjyá gejá ɛbwɔ́ amɛ dɔɔ́, ne ákaá se meko ayi áshuúge ji wɔ́.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Jisɔs ama ákérégé ndɔ ɛyi ɛgbeé ɛlɛɛ́, abané wyɛ́ ɛbwɔ́ ndɛre ábɛ́lege, anyá ɛbwɔ́ aké, “Délú bɛ́lege géjyá, degbeége mmyɛ? Gékwyá mbɔ, gɛ gébé gekwané ɛyigé áfyɛ nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá né amú bɔɔ́ ubeé.
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Kwilége ka, déjyɛ, gɛ́ muú ayi akpóo me mbɔ, alé chwɔ́ mɛ́.”
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Ndɛre Jisɔs álú jɔɔ́gembɔ, Judas maá utɔɔ́ wuú ayi ama né geluágé abi áfyaneápeá achwɔ́ ne njuné bɔɔ́ ɛnine negbáre bɔ aparanja ne mámbó unɔɔ́. Bɔɔ́ bina ɛ́lé anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ ne átɔmé ɛbwɔ́ nnó áchwɔ́ apyɛ Jisɔs.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Ɛké ɛpyɛmbɔ, Judas abɔ́ mɛ́ mbɛ agaré ɛbwɔ́ aké, “Muú ayi me ntyaáge gɛ́ge ji mbɔ pyɛ́ge, défyɛɛ́ metɔɔ́ metɔɔ́ nyú, déjyɛ ne ji.”
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Judas ákwɔ́négé yɛ́ gébé achɔ sé wɔ́, akoó cho afɛ́ mbaá Jisɔs aké, “Ménlɛré ntamé,” akpá ji atyaá.
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 Bɔɔ́ bina ágɛ́gé, áchwɔ́ ápyɛ ji agbaré ji ne amu matomato.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ápyɛ́gé Jisɔs, metɔɔ́ ɛsɔ́ maá utɔɔ́ wuú ama ajuú aparanja asɔ́ ɛtu memfwɛ́ ɛtukpɛ ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Ɛfɛɛ́ ne Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dechwɔ́ na ne bɔ aparanja ne mámbó unɔɔ́ mampyɛ me nnó me nlu menjó?
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 Me nlú fa ne ɛnyú yɛ́ndé bií, nlɛrégé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né ɛcha upɛ, nnó débɔ́ degɛɛ́ me mampyɛ wɔ́? Yɛ́mbɔ genó ɛyigé ásame mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ gebɔ́ mampyɛ́.”
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Baá utɔɔ́ bií ágɛ́gé mbɔ, áboó, ályaá ji.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Nkane ájyɛ ne Jisɔs, njyɛ gesa fɔ afyale metyɛɛ́ ndeé né menyammyɛ akwɔlege ɛbwɔ́. Áké ágɛ́ne ji, ágbare ndeé yimbɔ nnó ápyɛ ji,
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 apalé ɛji, alyaá abó afɛ́ gejɔ́ŋéné.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Ásɛ Jisɔs áfɛ ne ji mbaá ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ, ánɔɔ́ baá abi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ, ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ ájyɛ chome wyɛ.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Pita ntó akwɔlege ɛbwɔ́ meso gachyɛ, gachyɛ kpaá tɛ akpɛne né mmu dachi ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ. Ɛfɛɛ́ ne ajyɛ bane ámbamé dachi ɛtukpɛ nnó awyagé mewɛ.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 Anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ ako abi ájwɔlé mmu ɛcha ɛso, ákɛlé ammá mpa gebyɔ́ mamma Jisɔs mmyɛ nnó áwá ji. Yɛ́mbɔ ágɛ́ yɛɛ́ ɛma wɔ́.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 Gejamégé bɔɔ́ ákwyɛ depɔ mámma Jisɔs mmyɛ yɛ́mbɔ ɛlé gebyɔ́ néndé ɛbwɔ́ ako ápɔ́ nya meko ama.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Bɔɔ́ abifɔ ákwilé ka, ábyɔge ji gebyɔ́ mmyɛ áké,
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 “Ɛse déwú ndɛre ji ashuú mmyɛ nnó ji ammu nyɛ ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ɛwéna ɛwé akwaá átɛné ne ámu, ne ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔnégé átɛnege ɛwéchá ɛwé álá tɛné fɔ́ ne ámu wɔ́.”
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 Yɛ́mbɔ ɛbwɔ́ ako apɔ́ meko ama.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Ɛfɛɛ́ ne ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ákwile ka né mbɛ ushuú bɔɔ́ ako ágií Jisɔs áké, “Wɔ ntó ɔpɔ́ ne meko manshuú né depɔ ɛtire bɔɔ́ ájɔɔ́ge mbɔ nnó ɔpyɛ?”
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Yɛ́mbɔ Jisɔs akwene bɔmbɔ yɛ́ meko ashuú ji wɔ́. Ɛtukpɛ ɛma ŋmɛ́re ɛgií ji ɛké, “Wɔ ne ɔ́lú Maá Ɛsɔwɔ, Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa?”
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Jisɔs akamé aké, “Me ne nlú, dégɛne nyɛ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá ajwɔlé né geluɔge ɛnógé né ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ Ɛsɔwɔ ne ndɛre achwɔ́ nyɛ né mfaánebuú mmu geko.”
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ agyá mandeé jií né mmyɛ manlɛré nnó metɔɔ́ ɛsɔ́ ji dɔɔ́, agií ɛso aké, “Ndé gécha démage kɛ́le bɔ ntɛ́sɛ́?
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Pɔ déwú depɔ ɛtiré ji ajɔɔ́ge? Amɛge mmyɛ ne Ɛsɔwɔ, nana deké depyɛ nnó ne ji?” Bɔɔ́ ako akame áké, ɛkwane nnó, “Áwá ji wáne.”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Ɛfɛɛ́ ne bɔɔ́ abifɔ álɔ mánkpo ji matyɛ mmyɛ, áwɛ́ ji ndeé amɛ, átúlege ji, ájɔ́ge aké, “Garé ɛsé muú ayi adoó wɔ?” Ámbamé ɛcha ɛso áchwɔ sɛ Jisɔs ádoó ji maka.
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Ndɛre Pita álu né dachi yimbɔ, maá mesɔ mendée fɔ ama né geluage abi ákpáne defwɛ́ mbaá ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ achwɔ ɛfɛɛ́,
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 agɛ́ ndɛre Pita ájwɔlé áwyáa mewɛ. Apɛ ji dómeé, ajɔɔ́ aké, “Wɔ ntó ɔlu gelua ne Jisɔs muú Nasarɛn yimbɔ.”
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Pita ashya aké, “Chaá-ó nkaá yɛ́ geno ɛyigé ɔ́jɔge mbɔ wɔ́.” Ndɛre Pita akwilé manjyɛ né meno gébámé, menɔmekwɔ mbɛ akú.
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Mesɔ mendée yimbɔ ámá ágɛgé Pita wyɛ alɔ mamma jɔɔ́ ne bɔɔ́ abi átɛné ɛfɛɛ́ aké, “Mende yina alu muú bwɔ́ ama.”
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Pita ama shya wyɛ shya ɛké ɛwyage, bɔɔ́ abi átɛné ɛfɛɛ́ álɔ mánjɔɔ́ ne Pita áké, “Wáwálé gebií gepɔ́ mmu, ɔkágé shya fɔ́ néndé ɔlu muú Galilií.”
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Yɛ́mbɔ Pita álɔ mánkalé aké, “Mbɔgé mbyɔgé le gebyɔ́ mfaánebuú áshulé me mmyɛ, nkágé fɔ́ mende ayi ɛnyú déjɔ́ge mbɔ.”
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 Tɛ́nétɛ́né yimbɔ menɔ mekwɔ akú ukúkúle upeá kɔkɔgɔlɔ́kɔɔ́. Pita ate mekomejɔɔ́ ayi Jisɔs abɔ́ ájɔɔ́ ne ji nnó, “Gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ akú ukúkúle upeá ɔshya nyɛ máŋáne alɛɛ́ nnó ɔkaágé me.” Ateége mbɔ anyɔ meko ngbó ali segé segé.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.