João 6
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Ɛ́bɛ́légé, Jisɔs achyaá géntoógé mewaá Galilií ɛyigé ákuú ntó nnó géntoógé Tibɛras.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Ne gejamégé bɔɔ́ ákwɔ́lege ji gétúgé ágɛné gepɔgé ufélekpá ɛbi ji apyɛɛ́ bɔɔ́ mameé átoó.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákwɔ́ ájyɛ jwɔ́le né mfaá mekwɛ.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Gébé ɛyigémbɔ, ɛpaá bɔɔ́ Jus ɛwé ákuú nnó ɛpaá koó upú, ɛ́la kwɔ́kwɔ́lé.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ne Jisɔs ábwɛ́gé amɛ agɛ́ ndɛre gejamégé bɔɔ́ áchwɔɔ́ ɛta wuú, ajɔɔ́ ne Filip aké, “Déname mbɔ brɛd ɛfɔ́ ayi akwánege bɔɔ́ bina manyɛ́?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Agií mbɔ manwú meko yi Filip ashúge nyɛ, néndé jimbɔɔ́ akaá mɛ́ genó ɛyigé ji abɔɔ́ mampyɛ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filip ashuú ji meko aké, “Yɛ́ dékpá ɛlé ŋká ɛyi muú utɔɔ́ anyɛɛ́ né ámfaá aneé ne déna brɛd dékáré ukɛ́kɛ́ ukɛ́kɛ́ mbaá bɔɔ́ bina, akwánégé fɔ́ ɛbwɔ́ ako.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Ne maá utɔɔ́ Jisɔs ayifɔ ayi akúu ji nnó Andru meŋmo Simun Pita, aké,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Njyɛ gesa fɔ, alú fana ayi awyaá ntó brɛd ɛta ɛyi ápyɛ ne bɛle ne meshuú ɛpea, yɛ́mbɔ ɛkwánege mbɔ bɔɔ́ bina nnó?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Ajɔɔ́gé mbɔ, Jisɔs aké, “Gáré yɛ́ndémuú ájwɔ́lé ka.” Melú ɛwémbɔ ɛjá dambyanja dɔɔ́, bɔɔ́ abi ájwɔlé wyɛ ande ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ álú genógé dɛlé bɔɔ́ átáa.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Ne Jisɔs asɛ́ ntóo brɛd ɛyímbɔ, achyɛ́ matamé mbaá Ɛsɔwɔ, akaré mbaá bɔɔ́ abi ajwɔlé ɛfɛɛ́. Wyɛmbɔ ntó ne apyɛ ne meshuú ɛyimbɔ ɛ́peá ne yɛ́ndémuú asɛ ndɛre ji akɛlege.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ányɛ́gé agbégé, Jisɔs agaré baá utɔɔ́ bií aké, “Nywerege ayi álaá ɛkágé délyaá yɛɛ́ genógefɔ́”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ne ányweré ayi álaá ágbeé usá úfyáneupeá yɛ́ ɛlé ntó brɛd ɛbɔ ɛlú ɛlé ɛta.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ne bɔɔ́ bina ágɛ́gé gepɔge ufélekpá bina, ɛbí Jisɔs apyɛ́mbɔ, áké, “Gɛ́ muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ wáwálé na, ayi alú manchwɔ́ fa mme.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jisɔs ákágé nnó bɔɔ́ bimbɔ ákɛ́lege mangbaré ji ne utó ápyɛ ji ábɛ́ mfwa, alyaá ɛbwɔ́ ama akwɔ́ afɛ́ tɛ mfaá mekwɛ jimbií.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Nkwalé akwɔ́négé baá utɔɔ́ Jisɔs áshulé áfɛ́ né mbale géntoógé mewaá ɛyigémbɔ,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 ákpɛ ɛ́kpe manchyaá ájyɛ́ né melɔ Kapanɔm. Gébé ɛyigémbɔ utuú ugi, ne Jisɔs abɔ́ alú danchwɔ́ báne ɛbwɔ́.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Ndɛre ajyɛ́ɛ mbyo metometo ammyɛ apyɛ mgbannyi akwɔme.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ɛbwɔ́ ájyɛ́gé genógé ŋkpa nekɛ ɛni, áké ágɛ́ne nkane Jisɔs akɛ́ne mfaá mekɔ manaá achwɔ́ɔ kwɔ́kwɔ́lé ne ɛkpée, ábɔ́ ɛfɔ.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Défɔgé, ɛlé me.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ajɔ́ɔgé mbɔ matɔɔ́ ágɔ ɛbwɔ́ mansɛ ji akpɛ né mmu ɛkpée, áké ápɛ́le ɛ́kpe ɛtaré mɛ́ mbale mewaá né mbaá ayi ɛbwɔ́ ájyɛ́ɛ.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Bií ujyage, gejamégé bɔɔ́ abɔ alu né ɛgbɛ́ géntoógé mewaá ɛwefɔ, ágɛ́ nnó ɛlé ɛ́kpe ɛma ne ɛbɔ́ ɛlú né mbale nnyi. Ápɛ ágɛ sé Jisɔs wɔ́, ne ate nnó ji abɔ́ akpɛɛ́ fɔ́ ɛ́kpe ɛwémbɔ ne baá utɔɔ́ bií wɔ́, baá utɔɔ́ bií ábɔ́ áfɛ́ ɛbwɔ́ ambií.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Wyɛ né bií bimbɔ, makpe fɔ́ átané né melɔ Tibɛras achwɔ́ táré né mapea gentoge mewaa kwɔ́kwɔ́lé ne mbaá ayi Ata Jisɔs abɔ́ ajelé brɛd bɔɔ́ anyɛ́ɛ.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ápɛ́ Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií né makpe yimbɔ ágɛ́ wɔ́. Akpɛ makpe yimbɔ áchyaá géntoógé mewaá ɛyigémbɔ áfɛ́ né melɔ Kapanɔm ákɛ́lege Jisɔs.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Agɛ́gé ji, ágií ji aké, “Ménlɛré ndé gébé wɔ ɔchyaá géntoógé mewaá ɔchwɔɔ́ wé?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Me ngarégé ɛnyú wáwálé nnó dékɛ́légé fɔ́ me gétúge gepɔge ufélekpá ɛbi ɛnyú dégɛné. Dékɛ́lege ɛlé me gétúgé dényɛɛ́ brɛd dégbeé.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Détulégé fɔ́ mmyɛ dékɛ́légé menyɛɛ́ ayi áchɔ́ge, mmyɛ́ge mmyɛ dékɛ́légé ɛlé menyɛɛ́ ayi achyɛgé geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Ji yimbɔ ne me Maá Ntɛ Mekwaá nchyɛgé nyɛ ɛnyú. Ntɛ wa Ɛsɔwɔ apyɛ ukpɛkpɛ uno fɔ ne alɛ́rege nnó ji achyɛɛ́ me utó bií, nnó nchyɛge bɔɔ́ geŋwá ɛyigembɔ.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Ne bɔɔ́ bimbɔ ágií ji áké, “Ɛsé dépyɛɛ́mbɔ nnó ne dépyɛ́ɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Utɔɔ Ɛsɔwɔ bimbɔ úlú nnó ɛnyú défyɛɛ́ metɔɔ́ ne muú ayi ji atɔmé.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Bɔɔ́ bimbɔ ama agií ji áké, “Ndé ufélekpá ɛbi wɔ ɔmáge pyɛ nnó ɛsé dégɛ́ ne dékámé ne genó ɛyigé wɔ ɔjɔɔ́ge?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Ukwéne antɛ sé anyɛ́ nyá mana né mashwɔ́ne, wyɛ ndɛre asamé né mmu bɔ ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, ‘Achyɛɛ́ ɛbwɔ́ brɛd ayi atané né mfaánebuú ányɛ́’.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Ne Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Me ngarége ɛnyú wáwálé nnó ɛpɔ́fɔ́ Mosis ne achyɛɛ́ ɛnyú brɛd ayi átané mfaánebuú, ɛlé Ntɛ wa ne achyɛ́ge ushuú brɛd ayi mbɔɔ́ ayi atané né mfaánebuú.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Brɛd ayi Ɛsɔwɔ achyɛge ɛlé muú ayi atané mfaánebuú ne achyɛgé bɔɔ́ geŋwá ɛyi gélá gébyɛɛ́.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Jisɔs ajɔɔ́ge mbɔ, bɔɔ́ bimbɔ áké, “Ata chyɛ́gé ɛsé brɛd yimbɔ yɛ́ndégébé.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ne Jisɔs agaré yɛ́ ɛbwɔ́ aké, “Me ne nlú brɛd ayi achyɛ́ge geŋwá. Yɛ́ndémuú ayi achwɔ́ɔ ɛta wa mesa ammyɛ sé ji, ne muu ayi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me mmwɔ́lé manaá nto ɛpyɛ sé ji.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Ne ngare mɛ́ ɛnyú nnó ɛnyú dégɛ́ me yɛ́mbɔ défyɛɛ́ matɔɔ́ ne me wɔ́.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Yɛ́ndémuú ayi Ntɛ wa achyɛ́ge me, achwɔ́ɔ nyɛ ɛta wa, ne yɛ́ndémuú ayi achwɔ́ɔ ɛta wa, me mbuú fɔ́ ji.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Néndé me ntané fɔ́ mfaánebuú manchwɔ́ pyɛ ndɛre nkɛ́lege wɔ́, nchwɔ́lé mampyɛ ndɛre muú ayi atɔmé me akɛ́lege.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ne genó ɛyigé muú ayi atɔmé me akɛ́lege nnó, mpyɛ gélú nnó ɛkágé mpyɛ yɛɛ́ muú ama anó né geluágé bɔɔ́ ako abi ji achyɛɛ́ me. Mpyɛ ɛlé ɛbwɔ́ akwilé né negbo né bií bi kwyakwya.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Néndé genó ɛyigé Ntɛ wa akɛ́lege gélú nnó, yɛ́ndémuú ayi agɛ́né me Maá wuú ne áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me, abɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Ne me mpyɛ nyɛ ji akwilé né negbo né bií ɛbi kwyakwya.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ bimbɔ álɔ maŋménégé gétúgé ji ajɔɔ́ aké, ‘Me nlú brɛd ayi atané mfaánebuú ashulé mme’.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Áké pɔ́ nnó Jisɔs maá Josɛf na? Ɛsé dékage mma wuú ne ntɛ wuú. Ɛpyɛmbɔ nnó ne ji aké atané mfaánebuú ashulé mme?
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Ne Jisɔs ashuú yɛ́ ɛbwɔ́ meko aké, “Gɔ́gé maŋménégé ne atɛ,
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 yɛɛ́ muú ayi ákágé chwɔ́ ɛta wa ayi ntɛ wa muú atɔmé me álá aja ji áchwɔ wɔ́ apɔ́. Ne ayi achwɔ́ɔ ɛta wa, mpyɛ nyɛ ji akwilé né negbo né bií bi kwyakwya.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ fɔ abɔ́ asá nnó, ‘Ɛsɔwɔ alɛ́rege nyɛ bɔɔ́ ako meti.’ Ɛwena ɛtɛne nno yɛ́ndémuú ayi awuú ne agií genó ɛyigé Ntɛ wa akɛ́lege, achwɔ́ɔ ɛta wa.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Menjɔɔ́ mbɔ, ɛpɔ́fɔ́ nnó muú fɔ agɛ́ mɛ́ Ntɛ wa wɔ́, ɛkosé me muú ntané ɛta wuú ne ngɛ́ne ji.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ngaré ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndémuú ayi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me abɔɔ́ geŋwá ɛyi gélá gébyɛɛ́.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Me nlú brɛd ayi achyɛge geŋwá.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ukwéne antɛ nyú anyɛ́ nya mana né mashwɔ́ne, yɛ́mbɔ ágbó.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ne gɛ́ brɛd ayi atané mfaánebuú ashulé mme, ji ne alu gefɔɔ́ ɛyigé yɛ́ndémuú ayi anyɛ́ ji agboó fɔ́.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Me nlú brɛd ayi achyɛgé geŋwá, ayi atané mfaánebuú ashulé mme. Yɛ́ndémuú ayi ányɛɛ́ brɛd yina abɛɛ́ ne geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Ne brɛd yina ɛlé menyammyɛ wa ayi nchyɛ́ge nyɛ mbaá bɔɔ́ mme mekó manwene geŋwáge bwɔ́.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ Jus álɔ́ manyɛ́ mbeé metometo ne atɛ áké, “Mende yina achyɛge mbɔ ɛsé menyammyɛ wuú nnó dényɛ nnó?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jisɔs ajɔɔ́ yɛ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ngarége ɛnyú wáwálé nnó, mbɔgé ɛnyú délá dényɛɛ́ menyammyɛ Maá Ntɛ Mekwaá ne dényúu manoó mií wɔ́, débɔ́ fɔ́ geŋwá.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ne yɛ́ndémuú ayi anyɛ́ɛ menyammyɛ wa ne anyúu manoó ma, abɔɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́, ne mpyɛ nyɛ ji akwilé né negbo né bií bi kwyakwya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Néndé menyammyɛ wa alú menyɛɛ́ wáwálé ne manoó ma ntó málú genó ɛyigé ányú wáwálé.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Yɛ́ndémuú ayi anyɛ́ɛ menyammyɛ wa ne anyú manoó ma, abɛɛ́ muú ama ne me, ne me ntó mbɛɛ muu ama ne ji.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Ntɛ wa menchyɛ geŋwá atɔ́ me, Me ntó nwyaá geŋwá gétú jií. Mbɔntó ne yɛ́ndémuú ayi anyɛ́ɛ menyammyɛ wa abɔɔ́ geŋwá gétú ya.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Gɛ́ brɛd ayi atané mfaánebuú ashulé mme na. Apɔ́fɔ́ ɛké mana ayi ukwéne antɛ nyú ányɛ́ nyá ne ábɛlégé ágboó. Yɛ́ndémuú ayi ányɛ́ɛ brɛd yina abɛɛ́ mebɛ tɛ kwyakwya.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Jisɔs ajɔɔ́ depɔ ɛtiré na né Kapanɔm, gébégé alɛ́rege bɔɔ́ unó né mmu ɛcha mmyɛmenɛne.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Gejamégé aŋkwɔlé Jisɔs áwúgé genó ɛyigé ji alɛ́régé áké, “Genó ɛyigé mende yi alɛ́rege getoó. Yɛɛ́ muú ayi akámege gefɔgé genó ɛyigé na apɔ́.”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yɛ́mbɔ Jisɔs akágé né mmu metɔɔ́ wuú nnó aŋkwɔle bií áŋmɛ́nége gétúgé mechɔ́ ɛwé ji ajɔɔ́. Aké, ne bwɔ, “nnó mechɔ ɛwéna ɛpyɛ nnó ɛnyú deja mmyɛ meso?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ɛ́bɛgé mbɔ, ɛnyú defɛrege nyɛ nnó mbɔgé dégɛ́gé Me Maá Ntɛ Mekwaá ndɛre nkérége meso mbaá ayi ntané yɛ́?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Ɛ́lé Mendoó ne ɛ́chyɛ́ge geŋwá. Menyammyɛ mekwaá apyɛ yɛ genó cháchá! Unó bi Me njɔɔ́ mbɔ ne ɛnyú, utané mbaá Mendoó ne ubi ne uchyɛge geŋwá ɛyi gélágé byɛ́.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Yɛ́mbɔ, ɛnyú abifɔ défyɛɛ́ matɔɔ́ ne me wɔ́.” (Jisɔs akaá mɛ́ tɛ ula ulɔ́ bɔɔ́ abi álá fyɛ matɔɔ́ ne ji wɔ́, ne muú ayi achyɛge nyɛ ji maŋkwaá)
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ne ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Gɛ́ ula bí ngaré ɛnyú nnó, muú akágé chwɔ́ fɔ ɛta wa, mbɔgé Ntɛ wa álá lɛré ji meti wɔ́.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ɛlɔ né gébé ɛyigé na, gejamégé aŋkwɔlé bií ája mmyɛ meso, ámágé kwɔ́le sé ji.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Ne ɛpyɛ́gémbɔ, Jisɔs aké ne áŋbá bií áfyáneapeá, “Nnó ɛnyú ntó dékɛ́légé manlyaá me?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simun Pita ashuú ji meko aké, “Ata, ɛsé demágé lya wɔ défɛ́ ɛfɔ? ɛle wɔ ne uwyaá mekomejɔɔ́ ayi achyɛ́ge geŋwá ɛyi gélágé byɛɛ́.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ɛsé défyɛɛ́ matɔɔ́ ne wɔ ne dékaá nnó wɔ ne ɔlu Muú Ukpea ayi Ɛsɔwɔ átɔmé.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Me ne njyá ɛnyú áfyáneapeá, yɛ́mbɔ muú nyú ama alú danchɔmeló.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ ato lé ne Judas maá Simun Iscarot, yɛ́lé alú né geluágé abi áfyáneapeá, ji ne achyɛge nyɛ Jisɔs maŋkwaá.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.