Atos 20

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛfwyale ɛwémbɔ ɛbyɛgé, ɛbɛlégé mboó ndɔ, Pɔl akuú bɔɔ́ Jisɔs achyɛ ɛbwɔ́ majyɛ, atamé ɛbwɔ́ ne alyá afɛ́ né gebagé mewaá Masedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Akɛne né geba ɛyigémbɔ geko afyɛ́ɛ bɔɔ́ Jisɔs ɛshyɛ ne ájyɛ́ né gebagé mewaá Gresse.
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Akwɔ́négé ɛwu, abɛlé amfaá alɛɛ́. Ne nkane abɔ alu mankpɛ ɛ́kpe ajyɛ né gebagé mewaá Siriya, awu nnó bɔɔ́ Jus ásɔ́ mala manwá ji. Ɛfɛɛ́ ne ajya mankéré meso, ne akoóge ne ɛgbɛ Masedonia akéré meso.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ndɛre ajyɛ bɔɔ́ abi álu gelua ne ji ɛle Sopata maá Pyrhɔs ayi atané melɔ Bɛroa; Aristakɔs ne Sɛkundɔs abi átané melɔ Tɛssalonika ne Gayɔs ayi atané melɔ Debe, Timɔti, Tikikɔs ne Trɔfimɔs abi átané gebagé mewaá Ɛsya.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ɛbwɔ́ abɔgé mbɛ, ákwɔ́négé né Truus ágií ɛsé. Ɛse dela né Filipi. Ne gébégé ɛpaá brɛd ayi alá muale ɛkoógé,
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 ɛse dekpɛ ɛ́kpe né Filipi mankwɔlé ɛbwɔ́. Ɛsé dekɛ nnyinnyi né ndɔ ɛta. Débanégé ɛbwɔ́ né melɔ Truus, debɛlé ɛfɛɛ́ uwyaá kpogele.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Bií mbɛ né uwyaá ukwɔnege, ɛse ne ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs déjwɔlé melu ɛma manyɛ menyɛɛ́ gejeé. Ndɛre Pɔl alu manjyɛ dondo, alɔ mangaré mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ, ne ashií garégé garégé kpaá tɛ metɔɔ́ utuú.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Ábɔ́ álwɛ́ gejamégé mawɛ né maá gepu né mfaá ɛyɔŋ mbaá ayi ɛsé debɔ́ déchome.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Gesagé muú ayi akuú ji Yutikɔs abɔ́ ajwɔlé né maá menombí. Ndɛre Pɔl agarege mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ajyɛ mbɛ, maá yimbɔ alɔ mambɛlé gejya. Abɛlé kpaá aloó mfaá maŋɔ́ɔ ɛyɔŋ alɛɛ́ akwé mme. Áké ájyɛ bwɛ ji, agbo mɛ́.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Pɔl akwɔlé ɛbwɔ́ ajyɛ fyále gesagé muú yimbɔ mme ne aké ne abi atɛné, “Deligé sé, agbó wɔ́, alu mebɛ!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ne Pɔl akéré mfaá ɛyɔŋ anyɛɛ́ge menyɛɛ́ gejeé, ama lɔ mangaré mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ kpaá tɛ bií ujya ne ale ajyɛ.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Ɛwyagé ɛbwɔ́ ágbaré gesagé muú yimbɔ áfɛ́ ne ji mmu mebɛ ne matɔɔ́ bwɔ́ ákwené.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Ɛsé ako abi dekɛne ne Pɔl, dejyɛ kpɛ́ ɛ́kpe, defɛ́ né melɔ Asos gétúgé Pɔl abɔ́ agaré ɛsɛ́ nnó debɔ mbɛ, ji akɛne mewaá mewaá abané ɛsé ɛwu.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ábánégé ɛsé né Assɔs, ɛse desɛ ji dekpɛ ɛ́kpe defɛ né melɔ Mitylɛn.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Bií ujyagé ɛsé dema kpɛ́ ɛ́kpe dekɛ nnyinnyi dekwɔné kwɔ́kwɔ́lé ne Kiɔs ne dékɛne wyɛ dejyɛ. Bií ujyagé dékwɔné né Samɔs. Bií ɛbi fɔ ujyagé ɛsé dékɛ dekwɔné Miletus.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Ɛsé debɔ́ dékɛné mbɔ, dekoó Ɛfɛsɔs koóge getúgé Pɔl abɔ akɛlege nnó dejyɛ wáwá, déchɔ́ge sé gébé né Ɛsya nnó ji akwɔ́né Jɛrosalɛ nsa nnó bií ɛpaá Pɛntikos ukwɔne.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ndɛre dekwɔné Miletus, Pɔl alɔ meko né Ɛfɛsɔs nnó ágaré ákpakpa ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs nnó áchwɔ́ ábané ji ɛfɛɛ́.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ɛbwɔ́ áchwɔge, alɔ manjɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dekaá nkane ɛsé delu mɛ́ chóncho, lɔ né bií mbɛ ɛbi nkwɔne né mme Ɛsya kpaá tɛ fi.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Mbɔ mpyɛ utɔɔ́ ba nkane maá defwɛ Ɛsɔwɔ ne mpɔ́ fɔ́ ne nepa, nlu ne gejamégé manse né amɛ. Ngɛ́ ntó gekpɛ́kpɛ́gé ɛfwyale ne gébé gefɔ́ nlu ne manse né amɛ gétúgé gekpɛ́kpɛ́gé ɛfwyale ɛwé bɔɔ́ Jus achyɛge me.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Ɛnyú dekaá nkane mbɔ ngarege ɛnyu mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ne nkɛne upú, upú nlɛrege ɛnyú ne mbi fɔ geno ɛyige gekage póo ɛnyú wɔ́.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Wyɛ meko wu ama ne mbɔ́ ngaré bɔɔ́ Jus ne bɔɔ́ Grek nnó ábɔ́ manlyá gabo, akéré mbaá Ɛsɔwɔ ne áfyɛ matɔɔ́ ne Ata Jisɔs Kras ɛsé.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ne nana njyɛ né Jɛrosalɛ nkane Mendoó Ukpea ɛgaré me ne nkaá fɔ́ genó ɛyi gepyɛ nyɛ me ɛwu wɔ́.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Genó ɛyigé nkaá gelu nnó yɛndé melɔ ɛwé nkwɔnégé, Mendoó Ukpea ɛgarege me nnó áchyɛge nyɛ me ɛfwyale ne áfyɛ nyɛ me denɔ né Jɛrosalɛ.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Yɛ́mbɔ nsɛ yɛ gemɛ ya nnó nlu muú wɔ́, nkɛlege le manéré utɔɔ́ ɛbi Ata Jisɔs afyɛ me amu nnó ngaré abya melɔ́mélɔ́ nkane Ɛsɔwɔ alɛré bɔɔ́ galɔ́gálɔ́ nnó ɛbwɔ́ ápó.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Ne mbɔ nkɛne metɔɔ́ metɔɔ́ ɛnyú ngarege nkane gefwage Ɛsɔwɔ gelu, ne nkaá nnó ɛnyú degɛné sé me.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Gɔge me ngaré ɛnyú nana nnó muú alagé meso, anogé né ɛgbɛ ɛwé Ɛsɔwɔ, ji mbɔɔ́ ne akaá, me mpɔ́ wyɛ.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Mbɔ ngaré mɛ ɛnyú yɛndé genó ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege mampyɛ ne mbi fɔ́ yɛ genó gema wɔ́.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Delagé meso. Bage gemɛ nyú ne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi Mendoó Ukpea ɛfyɛ ɛnyú né amu. Pɛge ɛbwɔ́ wyɛ nkane membamé magɔŋme ápɛle magɔŋme jií, tege nnó Ɛsɔwɔ akwɔ mɛ gewugé ɛchomelé bɔɔ́ Jisɔs ne manoó maá wuú nnó ábɛ́ bɔɔ́ bií.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Njɔge mbɔ nendé nkaá nnó ntigé nyɛ meso, ukwala utanege nyɛ dafyɛ uchwɔ́ báne ɛnyú ne uchwɔge ulyágé fɔ́ magɔŋme yina.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ne bɔɔ́ fɔ átanege nyɛ ntó metɔɔ́ metɔɔ́ nyú nnó abwɔlé bɔɔ́ Jisɔs akwɔlé ɛbwɔ́.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Sɛ́ge gébé détégé nkane mbɔ́ nchyɛge yɛ́ndémuú majyɛ́ né aŋmɛ́ alɛɛ́ utuú ne ŋwɔmese ne manse.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ne náná ayi áfyɛɛ́ ɛnyú né amu Ɛsɔwɔ, nchyɛge ɛnyú majyɛ́ nnó dewuge le mekomejɔɔ́ wuú ayi álɛrege nkane ápyɛ ɛnyú debɔɔ́ nyɛ ɛshyɛ, ne debɔ nyɛ ntó mejé ɛwé Ɛsɔwɔ ábelé mbaá bɔɔ́ bií ako. Ɛnyú dekaá nkane geŋwá ya gelu.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Ɛnyú dekaá nkane mbɔ nlu ne ɛnyú, nnɛrege fɔ́ mwɔle né ŋka muú yɛ mandeé jií.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Mbɔ mpyɛ utɔɔ́ ne amu ya ne ɛse ne bɔɔ́ ba degɛ́ne geno ɛyige dekɛlege.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Unó uko ɛbi mbɔ mpyɛ ulɛré nnó muú abɔ́ mampyɛ utɔɔ́ ne amu jií nnó apoó bɔɔ́ bi álá pɔ́ ne ɛshyɛ. Tege ntó nkane Ata Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́ nnó, ‘Méjé ɛlu ne muú yi achyɛge ɛchyɛ ɛpwɔ́ muú yi agile nnó áchyɛgé ji chyɛge.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Ne Pɔl anerege manjɔɔ́ unó bi, ɛbwɔ́ ako ató mano mme, anɛmmyɛ.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Ne ɛbwɔ́ ako alɔ manli, átyaá ji ne átamé ji nnó akɛ́ pere!
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Ɛbwɔ́ ábɔ́ ásomege dɔɔ́ gétúgé Pɔl abɔ aké, Ɛbwɔ́ ámágé gɛ́ sé ji ne ɛbwɔ́ ájyɛ tí ji ákwɔné né mbaá ayi akpɛ́ne ɛ́kpe.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.