Mateus 17

New Testament in Denya (CM:anv:Denya) (ANV_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndɔ ɛ́kéné ɛ́kógé, Jisɔs asɛ Pita, Jɛmsi ne Jɔn meŋmo Jɛmsi ákwɔ́ áfɛ́ né mfaá mékwɛ́ ájwɔlé ɛbwɔ́ ɛbwɔ́.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ne áké apɛ́le Jisɔs akwɔré gefɔɔ́, ushu bií ugɛ́nege ɛké nésáné ŋmɛ ne mandeé jií abwɔlé áshwánege mané mané.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ɛbwɔ́ áké ápɛ́le, ágɛ́ nkane Mosis ɛbwɔ́ ne Ɛlija ákwɔmé mbélépó ájɔɔ́ge mejɔɔ́ ne Jisɔs.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Pita ajɔɔ́ ne Jisɔs aké, “Ata ɛlɔ́ ndɛre ɛsé délú fa. Mbɔgé ɔkɛ́lege ntɛnege nyɛ ɛnyú baá óto álɛɛ́ fa, ama ɛta wyɛ, ama ɛta Mosis ne ama ɛta Ɛlija.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Wyɛ nkane Pita alu jɔɔ́ge mbɔ, áke ápɛ́le gekó gefɔ́ pópó gégɛ́nege mané mané gékweré ɛbwɔ́ ako mme ne meko muú atané né mmu gekó ɛyigémbɔ aké, “Gɛ́ge maá wa ayi mbwi metɔɔ́ na, metɔɔ́ ɛgɔɔ́ me ne ji, wuúge ne ji.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Gébégé baá utɔɔ́ bina álɛɛ́ áwuú meko yimbɔ, ɛfɔ ɛkwɔ́ ɛbwɔ́ metɔɔ́ ákwé pyó ne mashu mme.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Yɛ́mbɔ Jisɔs achwɔ́ ta ɛbwɔ́ ne ajɔɔ́ aké, “Kwilege mme défɔ́gé sé.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Áké ápɛ́le ágɛ́ sé muú yicha wɔ́ ɛkosé Jisɔs ji mbií.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ndɛre ɛbwɔ́ áshulege mékwɛ́ ájyɛɛ́ Jisɔs áji ɛbwɔ́ ɛtu aké, “Dégarégé muú fɔ́ genó ɛyigé ɛnyú dégɛné mbɔ kpaá tɛ me Maá Ntɛ Mekwaá akwilége né negbo.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Jisɔs ájɔɔ́ge mbɔ, baá utɔɔ́ bií ágií yɛ́ ji áké, “Ulannó ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ájɔɔ́ áké Ɛlija abɔ́ mambɔ mbɛ akere meso fa mme gemɛge nnó Muú yi Ɛsɔwɔ akwere ji ɛla gefwa achwɔ́?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Jisɔs ajɔɔ́ aké, “Ɛlú wáwálé nnó Ɛlija abɔ́ mambɔ mbɛ achwɔ́, akwyɛɛ́ unó uko nnó ubɛ cho.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Yɛ́mbɔ ngárege ɛnyú wáwálé nnó Ɛlija achwɔ́ mɛ́ ne bɔɔ́ ákaá fɔ gefɔgé muú ayi ji alu wɔ́, ápyɛ gabo ne ji nkane ɛjií ɛbwɔ́. Wyɛmbɔ ntó ne ɛbwɔ́ áchyɛge nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá ɛfwyale.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne baá utɔɔ́ bií bimbɔ álé kaá yɛ́ nnó mechɔ́ ɛwé ji abɔ́ ajɔ́ge mbɔ, atome mbɔ lé ne Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ɛbwɔ́ ákérégé meso ábané gejamégé bɔɔ́. Mende fɔ achwɔ́ tó mano mbɛ ushu wuú, anɛ ji mmyɛ aké,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 “Ata, gɛ me meshwɛ, maá wa mende ameé gesasa. Ne nemeé ɛníné mbɔ nechyɛge ji ɛfwyale dɔɔ́. Népyɛɛ́ ji akwene yɛ́ndégébé né mewɛ né gébé ɛyigéfɔ akwene né nnyi.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ne nchwɔ́ ne ji mbaá baá utɔɔ́ byɛ yɛ́mbɔ ápulé nnó ápyɛ ji atoó meti ɛpɔ́.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Jisɔs ashuú meko aké, “Ɛ ɛ́ ɛnyú njyɛ ɛnina delu untantamé bɔɔ́ abi dela fyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ cháchá wɔ́. Nkoge mbɔ metɔɔ́ ne ɛnyú nnó? Mmage bɛ́ ne ɛnyú ndɔ ɛnií ne défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ? Chwɔ́ge me ne maá yimbɔ.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Achwɔ́gé ne maá yimbɔ Jisɔs anyá meló nchyɛ yimbɔ atané ji mmyɛ. Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ maá yimbɔ atoó.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ɛwyágé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ála ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ ne baá utɔɔ́ bií ágií ji áké, “Ulannó ne ɛsé dépulé meló nchyɛ yimbɔ mambuú apwɔ?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Melo nchyɛ yimbɔ apwɔ ɛnyú mambú gétúgé metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛlu dada. Ngárege ɛnyú wáwálé nnó, metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ yɛ́ ɛbɛ́ ɛlé ŋénéŋéné ɛke nyiné mbwɛ́ ngboŋ, dekage gáre mékwɛ́ ɛwéna nnó, ‘Kwilé fa cho né mbaá yicha,’ ne ɛkwilége. Yɛ genó gefɔ gepwɔɔ́ fɔ́ ɛnyú mampyɛ.”
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 [Yɛ́mbɔ Ɛnyú dékage buú gefɔ́gé meló nchyɛ yina wyɛlé mbɔgé dénɛge mmyɛ ne délyage menyɛɛ́ kpékpé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ ne mmyɛmenɛne.]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Bií fɔ́ ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií alú melu ɛma né Galilií, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ɛla gachyɛɛ́ áchyɛ́ge nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá né amu bɔɔ́ nchyɛ.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Áwáne nyɛ ji ne ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔnégé Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ji akwilé né negbo. Jisɔs ajɔɔ́gé mbɔ, baá utɔɔ́ bií ála mesómé mesómé ndɛre áwuú mbɔ.”
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií áchwɔ́ né melɔ Kapanɔm, ndɛre ɛbwɔ́ álu ɛwu, ánsɛlé ŋka makpo ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ áchwɔ́ bane Pita ágií ji áké, “Nnó menlɛre nyú achyɛge fɔ ŋka makpo ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Pita akame aké, “Achyɛge.” Gébégé ji ákere meso né mmu gepú, gemɛgé nnó ánené meno, Jisɔs abɔ́ mɛ́ mbɛ ajɔɔ́ ne ji aké, “Simun nwyaá nkwɛ mangií wɔ. Nde ufɔɔ́ bɔɔ́ abi afwa mme ásɛle ŋka makpo ne maŋka yifɔ ɛta bwɔ́? Ásɛle na le mbaá ambɔɔ́ melɔ wa mbaá aŋkɛɛ́ bɔɔ́?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Pita ashuú ji meko aké, “Ásɛle mbaá aŋkɛɛ́ bɔ.” Ajɔge mbɔ Jisɔs aké, “Mbɔ ɛbyɛnnó baá ambɔɔ́ melɔ áchyɛge fɔ́ ŋka makpo.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Yɛ́mbɔ ɛsé dekɛ́légé fɔ́ nnó depyɛ matɔɔ́ ásɔ́ bɔɔ́ abi. Shule né gentógé mewaá, ɔŋme ɛno wyɛ. Meshuú mbɛ ayi ɔbɔɔ́, néné meno wuú ɔgɛne nyɛ ŋka wyɛ, ɛkwanege machyɛɛ́ ŋka makpo ya ne ɛjyɛ. Bɔ ɛji ɔchyɛɛ́ ɛta bwɔ́.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.