Lucas 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Jnda̱ na seineiⁿ Jesús chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ na tyondye nnꞌaⁿ, quia joꞌ tjaaⁿ tsjoom Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Tsjoomꞌñeeⁿ mꞌaaⁿ cwii capeitaⁿ na matsa̱ꞌntjom cwii siaⁿnto sondaro. Ndoꞌ mꞌaaⁿ cwii mosoomꞌm na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom, mañeꞌcueꞌ na nioom wiiꞌ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Quia na jñeeⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús, jñoom ntꞌom nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos na cꞌoocalꞌana tyꞌoo na candyoya Jesús na nntseinꞌmaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ mosoomꞌm.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Jnda̱ tquiena na mꞌaaⁿ Jesús, ñequio ñꞌoom tyꞌoo tyoluena nnoom:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Ee jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom jaa nnꞌaⁿ tsjaaⁿ Israel, ndoꞌ sꞌaaⁿ watsꞌom ꞌnaaⁿyâ.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Quia joꞌ tja Jesús ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Quia maꞌooquiena waaꞌ capeitaⁿ, jñom tsaⁿꞌñeeⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na ya ñꞌoom jom ñꞌeⁿndye na cꞌoocaluena nnom Jesús:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Meiⁿ cweꞌ na nndyocatjomñê ꞌu, ticatseixmaaⁿ. Ndoꞌ ntyjeeⁿ na meiiⁿ cweꞌ ñꞌoom na nntsuꞌ, nnꞌmaⁿ mosoomꞌm.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ee jom mꞌaaⁿ nacje ꞌnaaⁿꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom jom. Ndoꞌ mati mꞌaⁿ sondaro nacje ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Quia na nntsoom nnom cwii joona: “Luaaꞌ cjaꞌ”, wjaa tsaⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ quia na nntsoom nnom cwiicheⁿ: “Candyoꞌ luaa”, ndyo. Mati quitsoom nnom cwii cwii mosoomꞌm: “Catsaꞌ luaa”, ndoꞌ nntsꞌaa.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Quia na jndii Jesús ñꞌoomwaaꞌ, jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ. Taqueeⁿ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na ꞌoontyjo̱ naxeeⁿꞌeⁿ, tsoom:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Quia na jnda̱ tyꞌelcweeꞌ nnꞌaⁿ na jñom capeitaⁿ, jliuna na jnda̱ nꞌmaⁿ moso na wiiꞌ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Jnda̱ tuii na luaaꞌ, tja Jesús tsjoom na jndyu Naín. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoom na mañequiaaⁿ tyꞌena ñꞌeⁿñê ñequio jndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Quia na jnda̱ teindyoona ꞌndyootsꞌa tatiom nnom tsjoom, jliuna na cwicaluiꞌ nnꞌaⁿ na ꞌoocatyꞌiuu tsꞌoo, tsaⁿsꞌa jnda cwii yuscu na jnda̱ ljoñe. Tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ macanda̱ ñenquii tuiiñe. Jndye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ tyꞌelaꞌjomndye ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Ta Jesús yuscuꞌñeeⁿ tioo na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom juu. Tsoom nnom:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Quia joꞌ tjantyjaaⁿꞌaⁿ, tyeⁿnquioomꞌm yuu na njom tsꞌoo. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cho juunaꞌ, tyꞌemeiꞌntyjeeꞌna. Matsoom nnom tsꞌooꞌñeeⁿ:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ndoꞌ teicantyja tsꞌaⁿ na jnda̱ tueꞌ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matseineiiⁿ. Tquiaa Jesús jom lꞌo̱ tsoñeeⁿ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Jeeⁿ ndyaꞌ seicatyꞌuenaꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ. Tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyoluena:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ndoꞌ tjantyꞌee ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na luaaꞌ sꞌaa Jesús chaꞌwaa tsꞌo̱ndaa Judea ñequio njoom na niom ndiocheⁿ joꞌ joꞌ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoom na mañequiaa Juan, jlaꞌcandiina jom chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ. Quia joꞌ tꞌmaaⁿ wendye naⁿꞌñeeⁿ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Jñoom joona na cꞌootaꞌxꞌena ꞌndyoo Jesús, ¿aa jom cwiluiiñê nquii na nncwjeeꞌcañoom tsjoomnancue oo aa nncwindooꞌna cwiicheⁿ?
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ndoꞌ quia na jnda̱ tquieꞌcañom naⁿꞌñeeⁿ Jesús, jluena nnoom:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ tyotseinꞌmaⁿ Jesús jndye nnꞌaⁿ na wii ñequio ntycu na tcuu wjaanaꞌ. Mati tyotseinꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ na maleichuu jndyetia, ndoꞌ sꞌaaⁿ na ntyꞌiaa nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Jnda̱ chii tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jñom Juan:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ndoꞌ mañequiaanaꞌ na neiiⁿꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na ticwjiꞌñe cantyja ꞌnaⁿya.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Jnda̱ na tyꞌelcweeꞌ nnꞌaⁿ na jñom Juan, to̱ꞌ Jesús na matseineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nacañomꞌm cantyja ꞌnaaⁿꞌ Juan. Matsoom:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Quia joꞌ ¿chiuu waa na saacantyꞌiaꞌyoꞌ? ¿Aa ntyꞌiaꞌyoꞌ jom na cweⁿ liaa na jeeⁿ jnda? Ntyjii nchii joꞌ. Queⁿꞌyoꞌ cwenta, nnꞌaⁿ na cwicweeꞌ liaa na jnda, joona jeeⁿ lꞌue mꞌaⁿna ndoꞌ ya cwicꞌeeⁿna quiiꞌ lanꞌiaaⁿ ntꞌmaⁿ.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Quia joꞌ ¿chiuu waa na saacantyꞌiaꞌyoꞌ na saꞌyoꞌ? ¿Aa ntyꞌiaꞌyoꞌ na cwiluiiñê profeta? Mayuuꞌ na joꞌ jom. Ndoꞌ tꞌmaⁿti matseixmaaⁿ, nchiiti meiⁿnquia profeta.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ee waa ljeii na matseineiⁿnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Matsonaꞌ:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ tsjoomnancue, tijoom ñetꞌoom cwii profeta na tꞌmaⁿti cwiluiiñe chaꞌna Juan. Sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ, tsꞌaⁿ na cjeti machꞌee, juu tꞌmaⁿti cwiluiiñe yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nchiiti Juan.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Chaꞌtso nnꞌaⁿ na jndye ñꞌoom na seineiⁿ Juan mandiñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom tsꞌiaaⁿnda̱a̱ nnꞌaⁿ cwentaaꞌ gobiernom, ñequio chaꞌtso ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ, teitsꞌoomndyena sꞌaa Juan ee jlaꞌno̱ⁿꞌna na xcwe machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, lꞌana na ticwilꞌue ñꞌoom na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena, joꞌ chii tînquiandyena na nntseitsꞌoomñe Juan joona.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Matseijomnaꞌ ꞌo chaꞌna yocanchꞌu na tileicatjoomꞌ na cwinquiooꞌ na meindyuaandye tsꞌom nataa. Cwilaꞌxuaana nda̱a̱ ncꞌiaana, cwiluena: “Cwitjo̱o̱ꞌâ tsmaaⁿ na macoco tsꞌaⁿ sa̱a̱ ꞌo tiñeꞌcalaꞌjnomꞌyoꞌ. Cwitaayâ som tsꞌoo sa̱a̱ mati tiñecatyueeꞌyoꞌ.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ee tyjeeꞌcañoom Juan, tsꞌaⁿ na ñeseitsꞌoomñe nnꞌaⁿ, jom tîcwaaⁿꞌaⁿ nantquie na ya, meiⁿ winom tîcꞌom. Sa̱a̱ ꞌo cwinduꞌyoꞌ: “Tsaⁿjndii matseixmaaⁿ.”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ndoꞌ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, jnda̱ tyja̱caño̱o̱ⁿya ꞌo. Ja matseijomndyo̱ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ, macwaꞌa ndoꞌ maꞌua. Sa̱a̱ ꞌo cwinduꞌyoꞌ na ja cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jeeⁿ cwaꞌ, jeeⁿ ꞌuu. Ndoꞌ mati cwinduꞌyoꞌ na ja matseixꞌiaaꞌndyo̱ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌtjo̱o̱ndye nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Sa̱a̱ tintsꞌaa ee chaꞌtso ljoꞌ na machꞌee Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwitꞌmo̱o̱ⁿnaꞌ na jndo̱ꞌ tsꞌoom.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Cwii tsꞌaⁿ fariseo tqueeⁿꞌñê Jesús waⁿꞌaⁿ na nlcwaꞌna. Ndoꞌ tjaquieeꞌ Jesús quiiꞌ waaꞌ fariseoꞌñeeⁿ ndoꞌ tjacjom nacañomꞌ meiⁿsa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Cwii yuscu tsjoomꞌñeeⁿ na cweꞌ luaaꞌ mꞌaaⁿ ñꞌeⁿ naⁿnom, quia na jñeeⁿ na wacatyeeⁿ Jesús nacañoomꞌ meiⁿsa waaꞌ fariseo, jndyoñꞌoom cwii tsioo na tuiinaꞌ ñꞌeⁿ tsjo̱ꞌ canchiiꞌ na njom ncheⁿꞌ cachi.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Jndyomeintyjeeⁿꞌeⁿ nacañoomꞌ ncꞌee Jesús. To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matyꞌioom ndoꞌ cwiquiaa ndaannoom nacjooꞌ ncꞌee Jesús. Ñequio sooxqueeⁿ tyoweeꞌñê ncꞌee Jesús. Tyoꞌom ncꞌee ndoꞌ tyoñꞌoomñê ncheⁿꞌ cachiꞌñeeⁿ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ndoꞌ juu tsꞌaⁿ fariseo na tqueeⁿꞌñê Jesús na catseijomñe ñꞌeⁿñê, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na luaaꞌ. Quia joꞌ seitioom naquiiꞌ tsꞌoom: “Tsaⁿmꞌaaⁿ, xeⁿ mayuuꞌ cwiluiiñê profeta, jnda̱ seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ꞌñeeⁿ yuscumꞌaaⁿꞌ na manquiuꞌ jom, ndoꞌ ljoꞌ mayaaⁿꞌ. Ee tsaⁿmꞌaaⁿꞌ, tsꞌaⁿ na cweꞌ luaaꞌ mꞌaaⁿ ñꞌeⁿ naⁿnom.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Quia joꞌ tso Jesús nnom fariseoꞌñeeⁿ:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Tso Jesús:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ tîcanda̱a̱ nntioomna, sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ, wendyena seitꞌmaⁿ tsꞌoom. Quia joꞌ ¿cwaaⁿ cwii na wendye naⁿꞌñeeⁿ nncꞌoom na jndati ntyjii ñꞌeⁿñê?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Tꞌo̱ Simón, matsoom:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jnda̱ joꞌ taqueeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ yuscuꞌñeeⁿ, matsoom nnom Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 ꞌU tîcꞌuaꞌ ntsmaaⁿꞌa chaꞌna waa costumbre, sa̱a̱ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ cantyjati na jndyo̱quia̱ꞌa waꞌ, tyoocjaameintyjeeⁿꞌeⁿ na maꞌom ncꞌa̱.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 ꞌU tîcwjaaꞌndyuꞌ seitye xqua̱a̱ⁿ sa̱a̱ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ jnda̱ tyꞌoomñê ncheⁿꞌ cachi ncꞌa̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Joꞌ chii matsjo̱o̱ njomꞌ chaꞌtso na matseitjo̱o̱ñê jnda̱ seitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ, joꞌ na jeeⁿ jnda ntyjeeⁿ ja. Sa̱a̱ juu tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿꞌ tsꞌom nquii na titꞌmaⁿ matseitjo̱o̱ñe, meiiⁿ na matseitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ juu, maxjeⁿ ticueeꞌ na jnda ntyjii ñꞌeⁿndyo̱.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Jnda̱ chii matsoom nnom yuscuꞌñeeⁿ:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Nnꞌaⁿ na meindyuaandye ñꞌeⁿñê nacañoomꞌ meiⁿsa, to̱ꞌna na cwiluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Sa̱a̱ matsoom nnom yuscuꞌñeeⁿ:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.