Lucas 20

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tjuꞌnaꞌ cwii xueeꞌñeeⁿ na maꞌmo̱ⁿ Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Mañequiaaⁿ ñꞌoom naya na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ tquieꞌcañom ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌ tsjoom.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Jlue naⁿꞌñeeⁿ nnoom:
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Quia joꞌ tꞌo̱ Jesús nda̱a̱na:
3 Jesus respondeu:
4 Na tyotseitsꞌoomñe Juan nnꞌaⁿ, ¿yuu jnaⁿ najneiⁿ? ¿Aa namꞌaaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom oo aa cweꞌ ñꞌom ndyuee nnꞌaⁿ?
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Quia joꞌ tyolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena ñꞌeⁿ ncꞌiaana, tyoluena:
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Sa̱a̱ xeⁿ nlꞌuuya namꞌaⁿ nnꞌaⁿ jnaⁿnaꞌ, nlaꞌcwjee nnꞌaⁿ jaa ñꞌeⁿ ljo̱ꞌ, ee cwilayuꞌyana na Juan cwiluiiñê profeta.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Joꞌ chii tꞌo̱o̱na nnoom:
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
8 Jesus disse:
9 To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyotseineiiⁿ ñꞌoom tjañoomꞌwaa nda̱a̱ nnꞌaⁿ, tsoom:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Quia na tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na tquie ntjomꞌñeeⁿ, jñoom cwii mosoomꞌm na mꞌaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na nñeꞌquiana na tseixmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Sa̱a̱ tyotjaaꞌ naⁿꞌñeeⁿ juu, jñoomna juu na tjaa ljoꞌ tjachuu.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Joꞌ chii jñomnnaaⁿꞌaⁿ cwiicheⁿ mosoomꞌm. Mati tsaⁿꞌñeeⁿ tyotjaaꞌna ndoꞌ tyolajnaaⁿꞌna juu, jnda̱ chii jñoomna juu na tjaa ljoꞌ tjachuu.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Jñomnnaaⁿꞌaⁿ cwiicheⁿ moso na jnda̱ ndyee. Juu tsaⁿꞌñeeⁿ jlaꞌquieeꞌndyena, jnda̱ chii tjeiiꞌna juu naquiiꞌ ntjomꞌñeeⁿ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ’Quia joꞌ tso tsꞌaⁿ na ntjoomꞌ joꞌ: “¿Chiuu chiuu nntsꞌaayo̱? Luaa nntsꞌaa, njño̱o̱ⁿ nquii tiꞌjndaa na jeeⁿ candyaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ. Nntsꞌaacheⁿndyo quia na nntyꞌiaana jom, nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilꞌa tsꞌiaaⁿ tyuaaⁿꞌaⁿ, quia na ntyꞌiaana na nquii jnaaⁿ joꞌ, tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana: “Luaaꞌ tsꞌaⁿ na cwiljo ntjom lꞌo̱. Cwa nlaꞌcua̱a̱ꞌa jom cha jaa nljo ntjom lua̱a̱ya.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Joꞌ chii, tjeiiꞌna jom nnom ntjom ndoꞌ jlaꞌcueeꞌna jom.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Nñoom ndoꞌ nntseicwjeⁿ joona. Ndoꞌ nñeꞌquiaaⁿ ntjom ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Sa̱a̱ Jesús nquiee ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱na. Tjeiiⁿꞌeⁿ cwii ñꞌoom na seijoomꞌñe cheⁿnqueⁿ na tsjo̱ꞌ na ya jom. Tsoom:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na tileicatseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaⁿya, majuꞌwiꞌnaꞌ juu chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na toomñe na tiooñe nacjooꞌ tsjo̱ꞌ. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tiñeꞌcatseiyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱, maxjeⁿ nlcoꞌwiꞌnaꞌ jom. Nntseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom tsꞌaⁿ na tioo cwii tsjo̱ꞌ tꞌmaⁿ nacjooꞌ, na seitiuujnda̱a̱naꞌ juu.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Nquiee ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ tyolaꞌjnda̱na na nntꞌuena Jesús, ee jlaꞌno̱ⁿꞌna na nacjoo joona seineiiⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌwaaꞌ. Sa̱a̱ nquiaana nnꞌaⁿ na jndyendye,
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 joꞌ chii jñoomna nnꞌaⁿ na tyꞌequeⁿ cwenta ñꞌoom na matseineiiⁿ. Tyolꞌa naⁿꞌñeeⁿ na ya nnꞌaⁿndyena, cha nntyꞌiaana aa nntseineiiⁿ ñꞌoom na quio majuutinaꞌ nnda̱a̱ nlaꞌquioona jom lꞌo̱ gobiernom na cuꞌxeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ jom.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Joo naⁿꞌñeeⁿ taꞌxꞌee nnoom:
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ndoꞌ jeꞌ Ta, ñeꞌcandya̱a̱yâ, ¿aa matsonaꞌ na nñeꞌquiaayâ tsꞌiaaⁿnda̱a̱yâ nnom César, oo aa ticatsa̱ꞌntjomnaꞌ?
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Sa̱a̱ jom seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ cweꞌ na ñeꞌcꞌomna cwenta jom. Tsoom nda̱a̱na:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ cwii tsjo̱ꞌñjeeⁿ no̱o̱ⁿ. ¿ꞌÑeeⁿ ꞌndyoonnom luaa ndoꞌ ꞌñeeⁿ xueeꞌ ljeiiwaa?
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
25 Então Jesus disse:
26 Tîcanda̱a̱ nncꞌomna jom ñꞌeⁿ ñꞌoom na matseineiiⁿ. Yacheⁿ jlaꞌcheⁿna na tjaweeꞌ nꞌomna ñꞌoom na tꞌo̱o̱ⁿ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Jnda̱ joꞌ tquieꞌcañom ntꞌom nnꞌaⁿ saduceos namꞌaaⁿ Jesús. Joona nnꞌaⁿ na cwilue na xocataꞌndoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Taꞌxꞌeena nnoom, jluena:
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Luaa tuii. Tyomꞌaⁿ ntquieeꞌ naⁿnom ñenquii tsꞌaⁿ ntseinda. Juu tsaⁿtquiee tocoom ndoꞌ tyuaaꞌ tueeⁿꞌeⁿ, tjaa ndana ñꞌeⁿ scoomꞌm.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Jnda̱ chii tsaⁿ na jnda̱ we tocoom ñꞌeⁿ scuuꞌ xioom, ndoꞌ mati jom tueeⁿꞌeⁿ, tjaa ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Quia joꞌ tsaⁿ na jnda̱ ndyee tocoom ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ. Ndoꞌ majoꞌti chaꞌtso ntquieeꞌndyena cwii ndoꞌ cwiindyena toꞌñoomna jom na scuuna ndoꞌ tja̱na. Meiⁿcwii ndana tjaaꞌnaⁿ ñꞌeⁿñê.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ndoꞌ na cwiimacanda̱ tueꞌ yuscuꞌñeeⁿ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Quia joꞌ quia na nntaꞌndoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿ꞌñeeⁿ cwiindye joona na saaⁿꞌaⁿ? Ee chaꞌtso ntquieeꞌndye naⁿꞌñeeⁿ scuuna jom.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱na, tsoom:
34 Jesus respondeu:
35 Sa̱a̱ mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na majnda̱ majndaaꞌya na laꞌxmaⁿ na nntaꞌndoꞌxcona na jnda̱ tja̱. Ndoꞌ laꞌxmaⁿna na nncꞌomna tiempo na nncuaaxco tsjoomnancue. Naⁿꞌñeeⁿ taxocꞌuncona, meiⁿ naⁿnom, ndoꞌ meiⁿ naⁿlcu.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Meiⁿ taxocwjenndaꞌna ee nntseijomnaꞌ joona chaꞌna ángeles. Ndoꞌ ncꞌe na cwicandaana na nntaꞌndoꞌxcona, joꞌ chii matseijomnaꞌ na cwitaꞌndoꞌna chaꞌna wandoꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nntaꞌndoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, maquiiti Moisés tꞌmo̱o̱ⁿ na ljoꞌ ñequio ñꞌoom na seiljeiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌoom nioom zarza. Naquiiꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ tsoom na Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ Abraham, Isaac, ndoꞌ Jacob.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ee jom nchii cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa lꞌoo, jom cwentaa nnꞌaⁿ na cwitaꞌndoꞌ. Joꞌ chii maxjeⁿ maꞌmo̱ⁿnaꞌ na chaꞌtso nnꞌaⁿ cwitaꞌndoꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Cwantindye nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés tꞌo̱o̱na nnoom, jluena:
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ndoꞌ taticanda̱a̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ saduceos na cwii nntaꞌxꞌeetina nnoom.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Tso Jesús nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ:
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ee naquiiꞌ libro na chuu Salmos, maquiiti David tsoom:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 hasta xjeⁿ na jnda̱ tsa̱ꞌa nnꞌaⁿ na jndoo ꞌu na cꞌomna nacje ꞌnaⁿꞌ.”
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Cweꞌ joꞌ mawaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ:
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Luaa ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, ñequio na ndye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 —Queⁿndyoꞌ cwenta na tilꞌaꞌyoꞌ chaꞌna cwilꞌa nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ee joona jeeⁿ neiiⁿna na nncoꞌnomna na cweeꞌna liaa na jnda na teiꞌncoo. Ndoꞌ lꞌue nꞌomna na nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndye nnꞌaⁿ joona na quia naⁿꞌñeeⁿ na xmaⁿndyena ñequio na jndooꞌ jndye nnꞌaⁿ. Mati na nncwindyuaandyena yuu na matseitꞌmaaⁿꞌñetinaꞌ joona naquiiꞌ lanꞌom. Ndoꞌ na nncwindyuaandyena yuu na yati cwiwiñꞌoomꞌ na waa xuee.
46 — Cuidado com os
47 Ndoꞌ cwintyꞌuetyeⁿnquiona ꞌnaaⁿ yolcu na jnda̱ ljondye na tja̱ noom. Juu xjeⁿ na cwilꞌana na ljoꞌ, jeeⁿ teincoo ñꞌoom cwilaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha tino̱o̱ⁿ na ljoꞌ cwilaꞌxmaⁿna. Tꞌmaⁿti lcoꞌwiꞌnaꞌ naⁿꞌñeeⁿ nntsꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.