Atos 23
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Pablo ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Matsoom nda̱a̱na:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe, tsaⁿ na jndyu Ananías, sa̱ꞌntjoom nnꞌaⁿ na meintyjeeꞌ nacañoomꞌ Pablo na catmeiiⁿꞌna ndaꞌ ꞌndyoo tsaⁿꞌñeeⁿ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ndoꞌ joꞌ matso Pablo nnom tyeeꞌñeeⁿ:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na meintyjeeꞌ joꞌ joꞌ tyoluena nnom Pablo:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Matso Pablo:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pablo ntyjeeⁿ na we ndiiꞌ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ na matseineiiⁿ nda̱a̱. Ntꞌomndye joona cwilaxmaⁿna tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na jndyu saduceos. Ndoꞌ ntꞌomndye joona cwilaxmaⁿna tmaaⁿꞌ fariseos. Joꞌ chii jndeii seineiiⁿ, tsoom:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Quia na jnda̱ tsoom na nmeiiⁿꞌ, jlaꞌntjaꞌndye nnꞌaⁿ fariseos ñꞌeⁿ saduceos. Taticatjoomꞌ jlaꞌneiⁿna.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ee nnꞌaⁿ saduceos cwiluena xocatandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, meiⁿ ángel meiⁿ espíritu, tjaaꞌnaⁿ. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos cwilayuꞌna na mꞌaⁿ ángel, ndoꞌ na mꞌaaⁿ espíritu ndoꞌ na nntandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tjomndye tacwaxua ndyueena na tyolantjaꞌndyena. Ndoꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés na laxmaⁿ nnꞌaⁿ fariseos teiꞌcantyjana, jluena:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Jeeⁿ cwajndii tyolantjaꞌndyena hasta tyꞌue tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ maxjeⁿ nlaꞌcueeꞌna Pablo. Joꞌ chii sa̱ꞌntjoom na cꞌoocatjeiiꞌndye sondaro tsaⁿꞌñeeⁿ naquiiꞌ luee nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye, cꞌooñꞌomnndaꞌna jom naquiiꞌ wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿna.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Quia na jnda̱ teijaaⁿ teitquiooꞌñe Ta Jesús nnom Pablo, matso nnoom:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Teincoo cwiicheⁿ xuee ntꞌom nnꞌaⁿ judíos jlaꞌjomndyena. Tqueⁿtyeⁿna cwii ñꞌoom na wꞌii nacjoona na tacwaꞌna tacwena ndaa hasta xeⁿ jnda̱ jlaꞌcueeꞌna Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Teinom wenꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na tqueⁿtyeⁿ ñꞌoomwaaꞌ cjooꞌ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ na mꞌaⁿ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos. Jluena nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ ꞌo ñequio chaꞌtso naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos, cataⁿꞌyoꞌ nnom tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro na ꞌio catseicwanoom tsaⁿꞌñeeⁿ na mꞌaⁿꞌyoꞌ. Calꞌaꞌyoꞌ na ndooꞌ na tcuuti ñeꞌcataꞌxꞌeendyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Ndoꞌ jâ mꞌaaⁿcꞌeendyô̱ na nlacua̱a̱ꞌâ jom cwii tjo̱o̱cheⁿ na nlquieꞌñꞌomna jom na mꞌaⁿꞌyoꞌ.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Sa̱a̱ tyochjoo jnda yuscu tyjee Pablo jndii na ljoꞌ nlꞌana. Joꞌ chii tjaaⁿ wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿ sondaro. Tjaqueⁿꞌeⁿ seicañeeⁿ Pablo na ljoꞌ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Quia joꞌ Pablo tꞌmaaⁿ cwii capeitaⁿ. Matsoom nnom:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Quia joꞌ capeitaⁿꞌñeeⁿ tjañꞌoom tyochjoo yuu na mꞌaaⁿ nquii tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñeti nda̱a̱na. Matsoom:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱na tꞌueeⁿ tsꞌo̱ tyochjoo, tjañꞌoom juu yuu na ñeꞌwendyena. Taxꞌeeñê nnom, matsoom:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Quia joꞌ matso tyochjooꞌñeeⁿ:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Sa̱a̱ ꞌu tintseiyuꞌ na ljoꞌ ee joona teinom wenꞌaaⁿndyena na mꞌaⁿcꞌeendyena na nlaꞌcueeꞌna jom. Jnda̱ taꞌwiꞌndye cheⁿnquieena na tacwaꞌna ndoꞌ tacwena hasta xjeⁿ na nlaꞌcueeꞌcheⁿna jom. Jeꞌ macanda̱ cwii meindooꞌna xeⁿ chiuu nntsuꞌ ꞌu.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro seicoomꞌm ꞌndyoo tyochjooꞌñeeⁿ na tintseineiⁿ nnom meiⁿcwii tsꞌaⁿ na jnda̱ seicandii jom ñꞌoomwaaꞌ. Jnda̱ chii jñoom tyochjooꞌñeeⁿ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro tꞌmaaⁿ we capeitaⁿ. Sa̱ꞌntjoom na calaꞌjndaaꞌndyena we siaⁿnto sondaro na cwiꞌoocaꞌ ncꞌeeꞌ ñequio ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui sondaro na ntyjondye catso ndoꞌ we siaⁿnto sondaro na cwileicho ncjo lantsa. Sa̱ꞌntjoom na ñjeeⁿ na teijaaⁿ nluiꞌ naⁿꞌñeeⁿ na nncꞌoona tsjoom Cesarea.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mati tsoom na calajndaaꞌndyena quiooꞌ na nncjaawaꞌljoo Pablo, ndoꞌ ya ya calꞌana cwenta jom cha mati ya nncueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿ Félix tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ gobiernom.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ndoꞌ seiljeiⁿ cwii carta na ꞌooñꞌomna na mꞌaaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ.
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Matsonaꞌ: “Ja Claudio Lisias matseicwano̱ⁿ na xmaⁿndyuꞌ ꞌu ta gobiernom Félix.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Tsaⁿsꞌamꞌaaⁿꞌ tꞌue nnꞌaⁿ judíos jom ndoꞌ mawaa na nlaꞌcueeꞌna jom. Sa̱a̱ quia na jndiiya na jom matseixmaaⁿ tsꞌaⁿ tsjoom Roma joꞌ na saayâ ñꞌeⁿ sondaro ꞌnaⁿya. Tjeiiꞌndyo̱ jom luee naⁿꞌñeeⁿ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ee lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na nleijndaaꞌya chiuu na cwiqueⁿna ñꞌoom nacjoomꞌm. Joꞌ chii yati tjo̱ñꞌo̱ⁿ jom jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ndoꞌ ljeiya na cweꞌ cwiqueⁿtona ñꞌoom nacjoomꞌm cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na cwileiñꞌom nquieena. Sa̱a̱ nchaa lꞌuu waa ljoꞌ sꞌaaⁿ na tseixmaaⁿ na nncueeⁿꞌeⁿ oo na nljooꞌñê wꞌaancjo.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Sa̱a̱ jndiiya na cwindo̱o̱ nnꞌaⁿ jom. Joꞌ chii matseicwano̱ⁿya jom na mꞌaaⁿꞌ. Ndoꞌ mati matsjo̱o̱ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiqueⁿ ñꞌoom nacjoomꞌm na cꞌoona na mꞌaaⁿꞌ na calaꞌjndaaꞌndyeyana ñꞌoomꞌñeeⁿ. Cweꞌ laꞌtiꞌ waa na matsjo̱o̱.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ndoꞌ sondaroꞌñeeⁿ jlaꞌcanda̱na ñꞌoom na sa̱ꞌntjom tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱na. Tyꞌeñꞌomna Pablo natsjom hasta na tquiena tsjoom Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Teincoo cwiicheⁿ xuee sondaro na cwiꞌoocaꞌ ncꞌeeꞌ tyꞌelcweeꞌna wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿna. Ndoꞌ sondaro na ntyjondye catso tyꞌecaꞌndyena Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Jnda̱ na tquiena Cesarea, tquiana carta na ñꞌomna nnom gobiernom ndoꞌ tioona cwenta Pablo lꞌo̱o̱ⁿ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Quia seiꞌnaaⁿꞌ gobiernom cartaꞌñeeⁿ, taꞌxꞌeeⁿ ꞌndyoo Pablo cwaaⁿ tsꞌo̱ndaa jnaⁿ. Ndoꞌ ljeiiⁿ na jnaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ tsꞌo̱ndaa Cilicia.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Joꞌ chii matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.