Lucas 1
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs ARC
1 Na mꞌaaⁿꞌ ꞌu Teófilo, na jeeⁿ ya tsꞌaⁿndyuꞌ, matseiljeiya ñꞌoommeiiⁿ. Majndye nnꞌaⁿ jnda̱ jlaꞌljeii ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús chiuu waa na mayuuꞌcheⁿ na jnda̱ tuii quiiꞌntaaⁿyâ.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Jlaꞌljeiina ñꞌoomꞌñeeⁿ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na toꞌño̱o̱ⁿyâ na tquia nnꞌaⁿ na ntyꞌiaanda̱a̱ chiuu waa na tuii xjeⁿ na jnaⁿcheⁿnaꞌ.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Jaachꞌee xuee mañjom tsꞌo̱o̱ⁿya chaꞌtso na tuii. Jeꞌ machꞌeenaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ na mati ja nntseiljeitcuundyo̱ ñꞌoomwaa na nntseiꞌnaⁿꞌ,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 cha catseiꞌno̱ⁿꞌ na mayuuꞌ ñꞌoom na jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ njomꞌ.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ncuee quia tyomꞌaaⁿ Herodes tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsꞌo̱ndaa Judea, tyomꞌaaⁿ cwii tyee cwentaa nnꞌaⁿ judíos na jndyu Zacarías. Jom tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tmaaⁿꞌ ntyee na seicajndyunaꞌ Abías. Scoomꞌm jndyu Elisabet, cwii tsꞌaⁿ tsjaaⁿ Aarón.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Wendye joona, tyolꞌana na matyꞌiomyanaꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Meiⁿcwii na chaꞌtso ñꞌoom na matsa̱ꞌntjom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom tîcwiꞌnomꞌna, tyolaꞌcanda̱na juunaꞌ.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Sa̱a̱ tjaaꞌnaⁿ ndana ee Elisabet tîcꞌoom jnaaⁿ. Ndoꞌ jeeⁿ jnda̱ tquiendyena.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Quia na tueꞌcañoomnaꞌ tmaaⁿꞌ ntyee na ñꞌeⁿ Zacarías na nndyeꞌntjomna jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ,
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 chaꞌxjeⁿ na waa ñꞌoom nda̱a̱ ntyee, tyoꞌoona xꞌiaa, ꞌñeeⁿ nleijnoomꞌ na nncjaaquieeꞌ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Zacarías teijnoomꞌm na nncjaaqueⁿꞌeⁿ na nntsꞌaaⁿ tsioom suu. Quia joꞌ tjaqueⁿꞌeⁿ ndoꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matseicoom suu.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Yocheⁿ na machꞌeeⁿ tsioom suu jndye nnꞌaⁿ mꞌaⁿ tachꞌeeⁿꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ na cwilaꞌneiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Xjeⁿꞌñeeⁿ teitquiooꞌñe cwii ángel cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom. Meintyjeeꞌ ángelꞌñeeⁿ ntyjaaꞌ tio ntyjaya yuu na cwico suu.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Seiñꞌeeⁿꞌnaꞌ Zacarías quia na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ juu. Jeeⁿ seicatyꞌuenaꞌ jom.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Sa̱a̱ tso ángel nnoom: —Tintyꞌueꞌ, Zacarías. Majnda̱ jndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom na macaⁿꞌ. Ndoꞌ scuꞌ Elisabet nntseincueⁿ yuꞌndaa ndaꞌyoꞌ. Ndoꞌ nntseicajndyuꞌ juu Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu nñequiaanaꞌ na jeeⁿ neiⁿꞌ ndoꞌ nncjaaweeꞌ tsꞌomꞌ. Mati jndye nnꞌaⁿ nncꞌomna na jeeⁿ neiiⁿna na nluiiñê.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Ee jom tꞌmaⁿ nntseixmaaⁿ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tixocꞌom winom meiⁿ nta na wjeeti. Ndoꞌ chaꞌwaa naquiiꞌ tsꞌoom nncꞌoom Espíritu Santo meiiⁿ na ndi njoom tsꞌom tsiaaꞌ tsoñeeⁿ.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom jndyendye nnꞌaⁿ tsjaaⁿ Israel nlcweꞌ nꞌomna jo nnom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaana.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Jom nndyojñeeⁿ jo nnom Ta Jesucristo cwii tjo̱o̱cheⁿ na nndyo. Ndoꞌ nndiꞌntjoom nnom ñequio najndeii na ñejndiꞌntjom Elías. Nntsꞌaaⁿ na caljoya nꞌom nnꞌaⁿ ñꞌeⁿ ndana cha nnꞌaⁿ na cwilaꞌquieꞌ nꞌom, nnquiooꞌ nꞌomna cantyja na jndo̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na cwilꞌa yuu na matyꞌiomyanaꞌ. Luaaꞌ nntsꞌaaⁿ cha nntseijndaaꞌñeyanaꞌ naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na nncꞌom cwentaaꞌ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Quia joꞌ tso Zacarías nnom ángel: —¿Chiuu nntsꞌaayuunaꞌ na luaaꞌ nluii? Ee ja luaa jnda̱ tquiendyo̱ ndoꞌ mati scuya jnda̱ tquieñê.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Tꞌo̱ ángel nnoom, tso: —Ja jndyuya Gabriel na mandiꞌntjo̱ⁿya nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jom jñoom ja na catseicandiiya ꞌu ñꞌoom nayameiiⁿ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Sa̱a̱ queⁿꞌ cwenta, jeꞌ nnta̱ꞌ na matseiꞌneiⁿꞌ jnaaⁿꞌ na ticatseiyuꞌ ñꞌoom na matsjo̱o̱ njomꞌ. Ndoꞌ nnaaⁿnndaꞌ na nntseineiⁿꞌ juu xuee quia na nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoomwaaꞌ.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ndoꞌ joo nnꞌaⁿ na tyomeindooꞌ Zacarías, jeeⁿ tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomna chiuu waa na jeeⁿ yo tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Sa̱a̱ quia na jlueeⁿꞌeⁿ taleicatseineiiⁿ, joꞌ na jlaꞌno̱ⁿꞌna na waa na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom. Cweꞌ tyotsꞌo̱o̱ lꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na. Ee jnda̱ ta̱ꞌ na matseineiiⁿ.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Quia na jnda̱ jnda̱a̱ꞌ xuee na mandiꞌntjoom naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ, tjalcweeⁿꞌeⁿ waⁿꞌaⁿ.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Jnda̱nquia teitquiooꞌ na jndeiiñe scoomꞌm Elisabet. Tyomꞌaaⁿcheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ wꞌaana cwii ꞌom chiꞌ.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Quia joꞌ tso juu Elisabet: “Luaa naya machꞌee Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyo̱. Seijndaaꞌñê na cantycwii na cwicaluiꞌjnaaⁿꞌndyo̱ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na tjaaꞌnaⁿ jndaaya.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Joꞌ joꞌ chiꞌ na jnda̱ yom na teitquiooꞌñe ángel Gabriel nnom Zacarías, ndoꞌ majñomnndaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom cwiicheⁿ tsjoom na jndyu Nazaret, tsꞌo̱ndaa Galilea
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 na mꞌaaⁿ cwii yuscundyua na jndyu María, tsaⁿꞌñeeⁿ mawaa ñomcaaⁿꞌaⁿ ñequio cwii tsaⁿsꞌa na jndyu José tsjaaⁿ David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Jnda̱ tjaquieeꞌ ángel yuu na mꞌaaⁿ, tso nnoom: —Xmaⁿndyuꞌ, ꞌu na tꞌmaⁿti naya na macandaꞌ. Nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom mꞌaaⁿñê ñꞌeⁿndyuꞌ. Quiiꞌntaaⁿ chaꞌtso ntyjelcuꞌ, ꞌu matioꞌnaaⁿñetyeeⁿ.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ndoꞌ María quia na jñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ, jeeⁿ seiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ jom ndoꞌ jeeⁿ tyomꞌaaⁿꞌ tsꞌoom ljoꞌ maꞌmo̱ⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Quia joꞌ tso ángel nnoom: —María, tintyꞌueꞌ. Ee ꞌu tꞌmaⁿ naya jnda̱ teijnomꞌ na macandaꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Luaa nluii, nndeiindyuꞌ ndoꞌ nntseincuiꞌ cwii tyochjoo ndoꞌ nntseicajndyuꞌ juu Jesús.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Jom nluiitꞌmaⁿñê. Nntseicajndyunaꞌ jom Jnda nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ nandyeticheⁿ. Ndoꞌ nñequiaaⁿ na nluiiñe rey chaꞌxjeⁿ ñeseixmaⁿ David na tyotsa̱ꞌntjom.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Maxjeⁿ nljotyeⁿ na nntsa̱ꞌntjoom ntseindacantyjo Jacob, ndoꞌ tijoom cantycwii cantyja na nntsa̱ꞌntjoom.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Tso María nnom ángel: —¿Chiuu nntsꞌaayuunaꞌ na nluii na luaaꞌ? Ee tyoomꞌaaⁿya ñꞌeⁿ tsaⁿsꞌa.
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Quia joꞌ tꞌo̱ ángel nnoom, tso: —Juu Espíritu Santo nntsꞌaaⁿ cwii tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ñꞌeⁿndyuꞌ. Ndoꞌ juu na jndeii na matseixmaⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ nandyeticheⁿ, nncꞌoomnaꞌ ñꞌeⁿndyuꞌ. Ee joꞌ na nluiiñe yuꞌndaa na ljuꞌ tsꞌom, ndoꞌ nntseicajndyunaꞌ juu Jnda nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ndoꞌ queⁿꞌ cwenta, mati nomnnꞌaⁿꞌ Elisabet meiiⁿ na jnda̱ tquieñê majndeiiñê cwii tyochjoo. Jeꞌ chiꞌ na jnda̱ yom na jndeiiñê. Ndoꞌ jom tsꞌaⁿ na cwilue nnꞌaⁿ na tileicꞌoom jnda.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Ee tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na xocanda̱a̱ nntsꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ndoꞌ tso María nnom ángel: —Ja tsꞌaⁿ mandiꞌntjomtyeⁿ nnom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Catsꞌaanaꞌ ñꞌeⁿndyo̱ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na jnda̱ tsuꞌ. Quia joꞌ mana jluiꞌ ángel na mꞌaaⁿ.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Jnda̱ joꞌ seijndaaꞌñe María, seityuaaⁿꞌaⁿ tjaaⁿ. Tjaaⁿ cwii tsjoom naquiiꞌ ntsjo̱ tsꞌo̱ndaa Judá.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Tueⁿꞌeⁿ waaꞌ Zacarías. Tjaqueⁿꞌeⁿ ndoꞌ tquiaaⁿ na xmaⁿñe Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Jnda̱ na jndii Elisabet jndyeeꞌ María na tquiaa na xmaⁿñê, quia joꞌ seijndeii yuꞌndaa tsꞌom tsiaⁿꞌaⁿ. Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ tjaquieeꞌ Espíritu Santo chaꞌwaa naquiiꞌ tsꞌoom.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Ndoꞌ jndeii seineiiⁿ, tsoom: —Quiiꞌntaaⁿ chaꞌtsondye tyja̱a̱lcuuya, ꞌu na matioꞌnaaⁿñeti Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ matioꞌnaaⁿñê yuꞌndaa na njom tsꞌom tsiaꞌ.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Sa̱a̱ ja, ¿ꞌñeeⁿ cwiluiindyo̱ na jndaꞌjom nncuꞌ na cwiluiindyuꞌ tsondyee quii Ta na matsa̱ꞌntjom ja tyjeeꞌcañoomꞌ jndyocandoꞌ ja?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ee quia na jndiiya na matsuꞌ na xmaⁿndyo̱, quia joꞌ mantyjacheⁿ seijndeii yuꞌndaa tsꞌom tsiaya na neiiⁿꞌeⁿ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Matioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌu. Ee matseiꞌyuꞌ na nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seicañeeⁿ ꞌu, na tso ángel njomꞌ.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Quia joꞌ tso María:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 — ausente —
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Ndoꞌ ljooꞌñe María chaꞌna ndyee chiꞌ ñequio Elisabet. Jnda̱ chii tjalcweeⁿꞌeⁿ waⁿꞌaⁿ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nntseincuii Elisabet, quia joꞌ seincueⁿ cwii tyochjoo.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ndoꞌ nnꞌaaⁿꞌaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ jndyena na jeeⁿ wiꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom. Joꞌ chii tꞌomna na neiiⁿna ñꞌeⁿñê.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Xuee na jnda̱ ñeeⁿ na tuiiñe yuꞌndaa, tjomndyena na nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyena costumbre na waa jo nda̱a̱na na cwilꞌana ñꞌeⁿ yoꞌndaa na naⁿnom. Ndoꞌ tyolꞌana na nlaꞌcajndyuna jom xueeꞌ tsotyeeⁿ, Zacarías.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Sa̱a̱ tꞌo̱ tsoñeeⁿ, matso: —Nchii joꞌ, maxjeⁿ Juan njñoom.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Jluena nnoom: —¿Chiuu na luaaꞌ? ndoꞌ tjaaꞌnaⁿ cwii nnꞌaⁿꞌyoꞌ na luaaꞌ jndyu.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Quia joꞌ sꞌo̱o̱ lueena nnom tsotye yuꞌndaa na cwitaxꞌeena chiuu lꞌue tsꞌoom na njndyu jnaaⁿ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ndoꞌ jom tcaaⁿ cwii tsom nda̱a̱na. Seiljeiⁿ nacjooꞌnaꞌ: “Juan xueeꞌ yuꞌndaamꞌaaⁿꞌ.” Ndoꞌ chaꞌtsondyena tjaweeꞌ nꞌomna.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ, jnaaⁿ na matseineiⁿ Zacarías, seitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Jeeⁿ ndyaaꞌ tyueneiiⁿ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ ñꞌeⁿndyena. Tꞌom ñꞌoom chaꞌwaa naquiiꞌ ntsjo̱ tsꞌo̱ndaa Judea cantyja na nmeiiⁿꞌ tuii.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoommeiⁿꞌ, jeeⁿ tyolaꞌwena ñꞌoomꞌñeeⁿ naquiiꞌ nꞌomna. Jeeⁿ tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomna, tyotaꞌxꞌeena nda̱a̱ ntyjeena: —¿Ljoꞌto cwiluiiñe yuꞌndaamꞌaaⁿꞌ? Ee jlaꞌno̱ⁿꞌna na Tyꞌo̱o̱tsꞌom mꞌaaⁿ tsꞌo̱ nacjooꞌ yuꞌndaaꞌñeeⁿ.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ndoꞌ Zacarías, tsotye yuꞌndaa, tooꞌ quiiꞌ tsꞌoom mꞌaaⁿ Espíritu Santo. Tyoñequiaaⁿ ñꞌoom na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌoom. Tsoom:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Tjawijndeii tyochjoo Juan. Tjawijndo̱ꞌ tsꞌoom cantyja najndeii na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ quia na tueꞌntyjo̱ na tsaⁿsꞌa jom, tyomꞌaaⁿ jo ndoꞌ yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom hasta xjeⁿ na seicaꞌmo̱ⁿñê nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.