Lucas 19

New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Quia na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús tsjoom Jericó, tjawinoom quiiꞌ tsjoom.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Joꞌ joꞌ tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿtya na jndyu Zaqueo. Tsaⁿꞌñeeⁿ cwiluiitquieñê jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom sꞌom cwentaaꞌ gobiernom.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Tyoqueⁿñê na nncwajnaⁿꞌaⁿ ꞌñeeⁿ joꞌ na Jesús, sa̱a̱ tileicanda̱a̱ ee jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ ndoꞌ na catꞌa̱a̱ꞌñê.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Joꞌ chii jleinoom, tjañetyeeⁿ, tjawaaⁿ cwii tsꞌoom sicómoro na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús ee na joꞌ joꞌ nncwinom tsaⁿꞌñeeⁿ.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Quia na tueꞌcañoom Jesús joꞌ joꞌ, jlunda̱a̱ñê, tsoom nnom: —Zaqueo, catseityuaaꞌ, candyoꞌcueꞌ ee xuee jeꞌ macaⁿnaꞌ na caljooꞌndyo̱ waꞌ.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Quia joꞌ seityuaaⁿꞌaⁿ jndyocueeⁿ. Ñequio na neiiⁿꞌeⁿ seiljoom Jesús waⁿꞌaⁿ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Sa̱a̱ quia na ntyꞌiaa nnꞌaⁿ na luaaꞌ, chaꞌtsondyena tyolaꞌncjooꞌndyena, jluena: —Cwa jndaaꞌ tjaqueⁿꞌeⁿ na nljooꞌñê waaꞌ tsꞌaⁿ na matseitjo̱o̱ñe nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ndoꞌ teintyjeeꞌ Zaqueo, tsoom nnom Jesús: —Aa ndiꞌ, Ta, xcwe ꞌnaⁿya na niom manñequiaya nda̱a̱ ndyeñeeⁿꞌ ndoꞌ xeⁿ na xꞌua̱ya ꞌnaaⁿꞌ tsꞌaⁿ, jeꞌ manntseilcwa̱ꞌa ñequiee ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na tjeiiꞌa.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Tso Jesús nnoom: —Xuee jeꞌ juu na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, jnda̱ tyjeeꞌnaꞌ wꞌaawaa. Ee mati tsaⁿmꞌaaⁿ cwiluiiñê tsꞌaⁿ tsjaaⁿ Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 Ee ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee jndyo̱calꞌua̱ ndoꞌ jndyo̱cwjiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ nnꞌaⁿ na cwitsuundye añmaaⁿ.
10 Porque o
11 Nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌtiuuna tyuaaꞌ nleitquiooꞌ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ee manndyooꞌ mꞌaaⁿ Jesús tsjoom Jerusalén. Joꞌ chii, tsotyeeⁿ ñꞌoom na tjañoomꞌ nda̱a̱na.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Tsoom: —Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ cwiluiiñe. Tjaaⁿ tquia cwiicheⁿ ndyuaa na nncoꞌñoom tsꞌiaaⁿ na nntseixmaaⁿ rey, ndoꞌ xeⁿ jnda̱ nndyolcweeⁿꞌeⁿ.
12 Então Jesus disse:
13 Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncjaⁿ, tqueeⁿꞌñê qui nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnoom. Tꞌmaⁿ sꞌom teijndeiiyaaⁿ nnom cwii cwii tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom nda̱a̱na: “Calꞌueendyoꞌ chiuu nlꞌaꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿ na nntantjomꞌyoꞌ ñꞌeⁿ joonaꞌ yocheⁿ na ja nncwja̱.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomꞌm, jndoona jom. Joꞌ jñoomna nnꞌaⁿ ndyuaa yuu na tjaaⁿ, tyꞌecalue naⁿꞌñeeⁿ: “Jâ ticalꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na tsaⁿmꞌaaⁿꞌ nluiiñê rey cwentaaya.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Jnda̱ na toꞌñom tsaⁿꞌñeeⁿ nꞌiaaⁿ na nncꞌoom, jndyolcweeⁿꞌeⁿ. Tqueeⁿꞌñê nnꞌaⁿ na tquiaaⁿ sꞌom ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱. Ee ñeꞌcaljeiiⁿ cwanti jnda̱ taꞌntjom cwii cwiindye naⁿꞌñeeⁿ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Tyjeeꞌ tsaⁿ najndyee, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, qui ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿ ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Quia joꞌ tsoom nnom: “Ya saꞌ, ꞌu mosoya, meiiⁿ cachjoo na toꞌñomꞌ sa̱a̱ seicanda̱ꞌ. Joꞌ chii jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ qui tsjoom.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ndoꞌ tyjeeꞌ tsaⁿ na jnda̱ we, tso nnoom: “Nmeiiⁿ sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, ꞌom ndiiꞌ chaꞌxjeⁿ na toꞌño̱ⁿ jnda̱ tantjo̱ⁿya ñꞌeⁿ juunaꞌ.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Quia joꞌ majoꞌti tsoom nnom: “Jeꞌ maqua̱ⁿya ꞌu nncꞌoomꞌ tsꞌiaaⁿ, nntsa̱ꞌntjomꞌ ꞌom tsjoom tꞌmaⁿ.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Tyjeeꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ, tso nnoom: “Luaa sꞌom ꞌnaⁿꞌ, ta, na seiwa̱ naquiiꞌ payom.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Ee ja jeeⁿ nquiaya ꞌu na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿꞌ. Ee ꞌu macoꞌñomꞌ yuu na nchii cwentaꞌ, ndoꞌ quitseiꞌweꞌ yuu na nchii ꞌu jnomꞌ.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Quia joꞌ tsoom nnom: “ꞌU moso ꞌnaⁿya na tia matseitiuuꞌ, majuuti ñꞌoom ꞌndyoꞌ nntsꞌaaya na nncuꞌxeⁿnaꞌ ꞌu. Xeⁿ ntyjiꞌ na ja tsꞌaⁿ na jeeⁿ jnda̱ ñꞌoom tseineiⁿ ndoꞌ na macoꞌño̱ⁿ yuu na nchii cwentaya ndoꞌ na quitseiwa̱ya yuu na nchii nnco̱ jno̱o̱ⁿꞌa,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 quia joꞌ ¿chiuu na tîcjaꞌcaꞌndiiꞌ sꞌom ꞌnaⁿya banco yuu na nncwantjomnaꞌ cha quia na nndyo̱o̱nndaꞌa, nncoño̱ⁿ sꞌom ꞌnaⁿya mandiñꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿnda̱a̱naꞌ?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nacañomꞌm: “Catjeiꞌyoꞌ sꞌom ꞌnaⁿya lꞌo̱o̱ⁿ ndoꞌ quiaꞌyoꞌ juunaꞌ nnom tsaⁿmꞌaaⁿꞌ na tantjom qui ndiiꞌ.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Tꞌo̱o̱ naⁿꞌñeeⁿ, jluena: “Ta, ¿chiuu ndoꞌ mamaleiñꞌoom qui ndiiꞌ na laaꞌtiꞌ?”
25 Eles responderam:
26 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na maniom na maleichuu, nloꞌñomti. Sa̱a̱ tsꞌaⁿ na tjaaꞌnaⁿ na cuaa lꞌo̱, nluiꞌñꞌeⁿ cwanti na maleiñꞌoom.
26 — E o patrão disse:
27 Mati joo nnꞌaⁿ na jndoo ja, na ticalꞌue nꞌom na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya joo, quiochoꞌyoꞌ joona ñjaaⁿñe ndoꞌ ñequio na ndo̱o̱ꞌa catyjeꞌyoꞌ cantyoꞌna.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jnda̱ seineiⁿ Jesús ñꞌoomwaaꞌ, tjatjatyeeⁿ na nncueⁿꞌeⁿ Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Ndoꞌ quia na tjawiñoomꞌm tsjoom Betfagé ñequio tsjoom Betania nndyooꞌ yuu waa ta na jndyu Olivos, jñoom we nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cꞌoona lꞌaa.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Tsoom nda̱a̱na: —Catsaꞌyoꞌ juu tsjoom chjoo na mꞌaaⁿ ndyeyu jo nda̱a̱ꞌyoꞌ, ndoꞌ chaꞌna nntsaaquieꞌyoꞌ joꞌ, nliuꞌyoꞌ cwii snom chjoo na ñjom. Juu quiooꞌñeeⁿ meiⁿcwii ndiiꞌ tyoowaꞌljoo tsꞌaⁿ. Calacanaⁿꞌyoꞌ, nquioñꞌomꞌyoꞌ juuyoꞌ ñjaaⁿ.
30 com a seguinte ordem:
31 Ndoꞌ xeⁿ mꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ juu na nncwaxꞌee nda̱a̱ꞌyoꞌ chiuu na cwilacanaⁿꞌyoꞌ juuyoꞌ, luaa canduꞌyoꞌ nnom: “Nquii Ta na matsa̱ꞌntjom jâ tjo̱o̱ñê juuyoꞌ.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Quia joꞌ tyꞌena lꞌaa na jñoom joona ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Yocheⁿ na cwilaꞌcanaⁿꞌna snom, jlue nnꞌaⁿ na njmeiⁿꞌ juuyoꞌ: —¿Chiuu na cwilacanaⁿꞌyoꞌ snommꞌaaⁿꞌ?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Quia joꞌ tꞌo̱o̱na: —Nquii Ta tjo̱o̱ñê juuyoꞌ.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Mana tyꞌeñꞌomna snomꞌñeeⁿ na mꞌaaⁿ Jesús. Jnda̱ tioona liaana naxeⁿꞌyoꞌ, teiꞌcaljoona jom.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Yocheⁿ na mawjaawinoom, tyotsa̱ꞌ nnꞌaⁿ liaateincoo ꞌnaaⁿna tsꞌom nato.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Quia na jnda̱ ꞌoowindyoona tsjoom Jerusalén yuu na wjaacue nato ta na jndyu Olivos, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, to̱ꞌna na jndeii tyolaꞌxuaana. Tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja chaꞌtso tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na ntyꞌiaana na tyochꞌee Jesús.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Jluena: —Tsaⁿmꞌaaⁿ cwiluiiñê Rey na matsa̱ꞌntjoom jaa. Macwjeꞌcañoom ñequio xueeꞌ nquii na tjacantyja cwiluii tꞌmaⁿñe. Jom catioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ cañoomꞌluee. Cwiljoya tsꞌoom ñequio nnꞌaⁿ. Catseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ nqueⁿ na mꞌaaⁿ nandyeticheⁿ.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ntꞌom nnꞌaⁿ fariseos na ñꞌeeⁿꞌndye quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na jndyendye jluena: —ꞌU na maꞌmo̱o̱ⁿꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ, catseitiaꞌ naⁿmꞌaⁿꞌ na cwilaꞌjomndye ñꞌomꞌ.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom: —Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, xeⁿ naⁿmꞌaⁿ nlaꞌcheⁿna, quia joꞌ joo ljo̱ꞌ nlaꞌtꞌmaaⁿꞌndyenaꞌ ja.
40 Jesus respondeu:
41 Quia tueⁿꞌeⁿ nnom tsjoomꞌñeeⁿ, ndoꞌ quia ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ juunaꞌ, tyꞌioom cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Tyotseineiiⁿ chaꞌcwijom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tsoom: —Toom cweꞌ xuee jeꞌ cwilaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ ljoꞌ na macaⁿnaꞌ cha nnda̱a̱ ljoya tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyoꞌ. Sa̱a̱ jeꞌ cweꞌ wantyꞌiuuꞌ mꞌaaⁿnaꞌ jo nda̱a̱ꞌyoꞌ.
42 e disse:
43 Ee nncueꞌntyjo̱ xuee na joo nnꞌaⁿ na jndoo ꞌo nlꞌana tiomtsjo̱ꞌ ndiocheⁿ nnom tsjomꞌyoꞌ na nncwañoomꞌnaꞌ joona. Ndoꞌ nnta̱ꞌna ꞌo meiⁿnquia ntyja.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Nlaꞌtyuiiꞌñꞌeⁿna ꞌo ndoꞌ nlaꞌcwjeena ndaꞌyoꞌ. Ndoꞌ nlaꞌtyuiiꞌna niaⁿljo̱ꞌ tsjomꞌyoꞌ. Meiⁿcwii tsjo̱ꞌ taxocaꞌndyena nacjooꞌ xꞌiaaꞌnaꞌ, cweꞌ ncꞌe na ticalañꞌoomꞌndyoꞌ ja na jñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nnda̱a̱ nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jnda̱ joꞌ tjaquieeꞌ Jesús watsꞌom tꞌmaⁿ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ chꞌeⁿ, joo nnꞌaⁿ na cwinda̱a̱ ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjnda joꞌ joꞌ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Tsoom nda̱a̱na: —Waa ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsonaꞌ: “Wꞌaya cwiluiiñenaꞌ wꞌaa yuu na cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.” Sa̱a̱ ꞌo cwilꞌaꞌyoꞌ juunaꞌ chaꞌcwijom tsueꞌtsjo̱ꞌ yuu na cwicatooꞌndye naⁿcantyꞌue.
46 Ele lhes disse:
47 Ndoꞌ ticwii xuee tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tyolꞌueeꞌndyena chiuu ya nlꞌana na nlaꞌcueeꞌna jom.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Sa̱a̱ meiⁿchjoo tileicaliuna chiuu ya nlꞌana ee chaꞌtsondye nnꞌaⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌom ñꞌoom na tyotseineiiⁿ nda̱a̱na.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.