Lucas 10

New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jnda̱ teinom nmeiⁿꞌ, tjeiiꞌñe Jesús ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ, ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ wendyena. Jñoom we we, we wendyena na cꞌoojndyeena ticwii tsjoom ndoꞌ ticwii joo yuu na quia nncjaa nqueⁿ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Tsoom nda̱a̱na: —Jndye nnꞌaⁿ mꞌaⁿ na tyoondye ñꞌoom naya. Matseijomnaꞌ naⁿꞌñeeⁿ chaꞌcwijom lqueeⁿ na jnda̱ tmaⁿ. Sa̱a̱ naⁿntjom na nntyje lqueeⁿ, meiⁿchjoo tijndye. Cweꞌ joꞌ cataⁿꞌyoꞌ nnom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cajñomtyeeⁿ ntꞌomcheⁿ naⁿntjom na nnteiꞌjndeii ꞌo na nntjeiꞌyuuꞌndyoꞌ ñꞌoom naya nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ndoꞌ tsotyeeⁿcheⁿ nda̱a̱na: —Catsaꞌyoꞌ. Queⁿꞌyoꞌ cwenta, majño̱o̱ⁿya ꞌo quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na wiꞌndye. Matseijomnaꞌ ꞌo chaꞌcwijom canmaⁿ na mꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿ lobo.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Tintsaañꞌomꞌyoꞌ ꞌnaⁿ na cwicañjom sꞌom, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ lcoom. Ndoꞌ nchii na nlaꞌchjuundyoꞌ na nlaneiⁿꞌyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ nato.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Meiⁿnquia wꞌaa na nntsquieꞌyoꞌ, canduꞌjndyeeꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ wꞌaaꞌñeeⁿ: “Quiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ya mꞌaⁿꞌyoꞌ ñꞌeⁿ ntyjeeꞌyoꞌ.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ndoꞌ nnꞌaⁿ wꞌaaꞌñeeⁿ xeⁿ cwilaꞌxmaⁿ na catoꞌñoom nayaꞌñeeⁿ, quia joꞌ caljonaꞌ quiondyena, sa̱a̱ xeⁿ na ticalaꞌxmaⁿna na nntoꞌñoomna juunaꞌ, quia joꞌ calcweꞌnndaꞌnaꞌ ñꞌeⁿndyoꞌ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ndoꞌ wꞌaa yuu na nntsquieꞌyoꞌ, joꞌ caljooꞌndyoꞌ. Nchii cweꞌ cwii ndoꞌ cwii wꞌaa nncꞌomꞌyoꞌ. Cwaꞌyoꞌ ndoꞌ cweꞌyoꞌ nantquie na nñeꞌquiana nda̱a̱ꞌyoꞌ. Ee tsaⁿntjom maxjeⁿ tseixmaaⁿ na coꞌñoom na mawantjoom.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Meiⁿnquia tsjoom na nntsquieꞌyoꞌ ndoꞌ nntoꞌñoomna ꞌo, cwaꞌyoꞌ meiⁿnquia nantquie na nñeꞌquiana nda̱a̱ꞌyoꞌ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Calanꞌmaⁿꞌyoꞌ nnꞌaⁿwii na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ ndoꞌ canduꞌyoꞌ nda̱a̱na: “ꞌO nnꞌaⁿ, juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, matseindyooꞌñenaꞌ jo nda̱a̱ꞌyoꞌ.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Sa̱a̱ meiⁿnquia tsjoom na nntsquieꞌyoꞌ na tiñeꞌcalaꞌljo nnꞌaⁿ ꞌo, caluiꞌyoꞌ tsꞌom nataa ndoꞌ canduꞌyoꞌ:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Cwilaquiaayâ tsꞌo jnda̱a̱ na niom tsjomꞌyoꞌ na chuuꞌ ncꞌa̱a̱ꞌâ. Nmeiiⁿ cwilꞌaayâ na cwitꞌmo̱o̱ⁿyâ na ꞌo tiñeꞌcatoꞌñoomꞌyoꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sa̱a̱ calaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ juu na matsa̱ꞌntjoom nnꞌaⁿ matseicandyooꞌñenaꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Quia joꞌ tsotyeeⁿcheⁿ nda̱a̱na: —Nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱ quia na nncueꞌntyjo̱ xuee na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, nlcoꞌwiꞌtinaꞌ nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, nchiiti nnꞌaⁿ tsjoom Sodoma.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ’Wiꞌ nntjomꞌyoꞌ ꞌo nnꞌaⁿ tsjoom Corazín. Mati ꞌo nnꞌaⁿ tsjoom Betsaida, ee xeⁿ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoom Sidón ñꞌeⁿ Tiro tꞌmo̱o̱ⁿya juu najndeii na matseixmaⁿya chaꞌxjeⁿ tꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱ꞌ ꞌo, tyuaaꞌ jlaꞌcanda̱a̱ꞌndye naⁿꞌñeeⁿ na teindyuaandyena na tcweeꞌna liaa na ta̱a̱ ndoꞌ tioona tsjaaꞌ nqueⁿna na cwitꞌmo̱o̱ⁿna na cwilcweꞌ nꞌomna.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Cweꞌ joꞌ, xuee na nntuꞌxeⁿndye nnꞌaⁿ, tꞌmaⁿti nlcoꞌwiꞌnaꞌ ꞌo nchiiti nnꞌaⁿ tsjoom Tiro ñꞌeⁿ Sidón.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 ꞌO nnꞌaⁿ tsjoom Capernaum, ¿aa ndyaꞌ cwilatiuuꞌyoꞌ na cañoomꞌlueecheⁿ nntseiwendyenaꞌ ꞌo, cweꞌ ee na jndye tsꞌiaaⁿ sꞌaaya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ? Maxjeⁿ nntiom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌo yuu na njoomticheⁿ na macoꞌwiꞌnaꞌ nnꞌaⁿ.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 ’Tsꞌaⁿ na mandii ñꞌoom na cwiñeꞌquiaꞌyoꞌ, mañꞌoomya joꞌ mañeeⁿ. Sa̱a̱ ꞌñeeⁿ na ntsꞌo̱o̱ ꞌo, maja machꞌee tsaⁿꞌñeeⁿ na ntsꞌo̱o̱ⁿ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ na ntsꞌo̱o̱ ja, nquii na jñom ja machꞌee tsaⁿꞌñeeⁿ na ntsꞌo̱o̱ⁿ.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Quia na jnda̱ tquienndaꞌ ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ we naⁿꞌñeeⁿ na jñom Jesús, ñequio na neiiⁿna jluena: —Ta, hasta naⁿjndii tueeꞌndyecje nda̱a̱yâ ñequio xueꞌ.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Tso Jesús nda̱a̱na: —Ntyjiiya na jnda̱ tyuiiꞌ najndeii na ñeseixmaⁿ Satanás. Ñejomto tiooñê chaꞌcwijom tioo chom tsuee.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ja jnda̱ tquiaya najnda̱ꞌyoꞌ, cha meiiⁿ candyueꞌyoꞌ canduu ñꞌeⁿ caljo̱, meiⁿchjoo tjaa ljoꞌ nntjomꞌyoꞌ. Ndoꞌ nnaⁿndyoꞌ ñequio chaꞌtso najndeii na matseixmaⁿ Satanás na mꞌaaⁿ nacjoꞌyoꞌ. Meiⁿcwii nmeiⁿꞌ xocalꞌa nata̱ꞌ ꞌo.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Sa̱a̱ tincꞌomꞌyoꞌ na neiⁿꞌyoꞌ cweꞌ cantyja na cwitueeꞌndyecje naⁿjndii nda̱a̱ꞌyoꞌ. Cꞌomꞌyoꞌ na neiⁿꞌyoꞌ ncꞌe na jnda̱ teiljeii ncueꞌyoꞌ cañoomꞌluee.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Mañejuuti xjeⁿꞌñeeⁿ, tioo na neiiⁿꞌ Jesús ncꞌe Espíritu Santo. To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na matseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tsoom: —Matseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ ꞌu Tsotya̱ya na cwiluiindyuꞌ na matsa̱ꞌntjomꞌ cañoomꞌluee ñequio nnom tsjoomnancue. Ee jnda̱ tantyꞌiuuꞌndyuꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cweꞌ jndo̱ꞌto nꞌom ñequio nnꞌaⁿ na jeeⁿ tꞌmaⁿ cwilaꞌno̱ⁿꞌ. Ndoꞌ jnda̱ seicano̱o̱ⁿꞌ joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cje cwilꞌa. Mayuuꞌ Ta, ee luaaꞌ waa na tjaweeꞌ tsꞌomꞌ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Jnda̱ joꞌ seineiⁿnndaꞌ Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwindye, tsoom: —Nquii Tsotya̱ya Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌtso nnom jnda̱ tioom lꞌo̱o̱ya. Tjaa ꞌñeeⁿ matseiꞌno̱ⁿꞌ chiuu tseixmaⁿya na cwiluiindyo̱ Jnaaⁿ, macanda̱ nqueⁿ ntyjeeⁿ. Meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ matseiꞌno̱ⁿꞌ chiuu tseixmaⁿ Tsotya̱ya, macanda̱ ja na cwiluiindyo̱ Jnaaⁿ mantyjiiya. Ndoꞌ mati meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na nntseiꞌno̱ⁿꞌ chiuu tseixmaⁿ Tsotya̱ya, mañequia na nntseiꞌno̱ⁿꞌ.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Quia joꞌ taqueeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, tsoom nda̱a̱na na ñenquieena: —Jeeⁿ neiiⁿ nnꞌaⁿ na cwintyꞌiaanda̱a̱ tsꞌiaaⁿ na cwintyꞌiaꞌyoꞌ na matsꞌaaya.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jndye profetas ñequio reyes na tyotsa̱ꞌntjom, jeeⁿ tyocantyjaaꞌ nꞌomna na nntyꞌiaanda̱a̱na tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ na cwintyꞌiaꞌ ꞌo na matsꞌaa ndoꞌ na nndyena ñꞌoom na cwindyeꞌ ꞌo na mañenquia, sa̱a̱ tîcantyꞌiaana meiⁿ tîcandyena.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Teintyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Taxꞌee nnom Jesús na cweꞌ ñeꞌcantyꞌiaaꞌ chiuu nntsꞌaaⁿ. Matso: —Ta, ¿cwaaⁿ na tseixmaⁿya na catsꞌaa cha na nndaya na ticantycwii na nncwaꞌndo̱ꞌa?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Tꞌo̱ Jesús nnom, tsoom: —¿Chiuu tꞌmaⁿ ljeii na mawaa? ¿Chiuu matseiꞌno̱ⁿꞌ na matseiꞌnaⁿꞌ juunaꞌ?
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ, matso: —Ljeiiꞌñeeⁿ luaa matsa̱ꞌntjomnaꞌ: “Cꞌoomꞌ na candyaꞌ tsꞌomꞌ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaꞌ ñequio na xcweeꞌya tsꞌomꞌ, ñequio chaꞌwaa na jnda ntyjiꞌ, ñequio chaꞌwaa na jnduꞌ ndoꞌ ñequio chaꞌwaa na jndo̱ꞌya tsꞌomꞌ.” Ndoꞌ mati matsonaꞌ: “Cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ xꞌiaꞌ chaꞌxjeⁿ na jnda ntyjiꞌ ñequio nncuꞌ.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Quia joꞌ tso Jesús nnom: —Majoꞌndyo ñꞌoom na tꞌo̱ꞌ. Catseicanda̱ꞌ nmeiⁿꞌ, quia joꞌ nndaꞌ na nncwandoꞌ.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Sa̱a̱ tsaⁿꞌñeeⁿ na ñeꞌcwjiꞌyañe cheⁿnqueⁿ taxꞌeennaaⁿꞌaⁿ ꞌndyoo Jesús, tsoom: —¿ꞌÑeeⁿ juu cwiluiiñe xꞌiaya?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Tꞌo̱ Jesús, tsoom: —Ndiꞌ, tꞌoom cwii tsaⁿsꞌa. Jnaaⁿ Jerusalén na wjaacueeⁿ tsjoom Jericó ndoꞌ tioondye naⁿcantyꞌue cjoomꞌm. Tjeiiꞌna ꞌnaaⁿꞌaⁿ, jlaꞌquieeꞌndyena jom, ꞌndyena jom na majaaweeⁿꞌeⁿ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ndoꞌ seijomnaꞌ na wjaacue cwii tyee cwentaa nnꞌaⁿ judíos juu natoꞌñeeⁿ. Ndoꞌ quia na ljeiiⁿ juu tsꞌaⁿ na tquieeꞌñe, tjanquiaañê, chii teinoomꞌm.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Majoꞌti sꞌaa cwii tsꞌaⁿ levita. Jnda̱ na mawjaawiñoomꞌm joꞌ joꞌ ndoꞌ ljeiiⁿ juu, majoꞌti tjanquiaañê chii teinoomꞌm.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Sa̱a̱ cwii tsꞌaⁿ ndyuaa Samaria na wjaa natoꞌñeeⁿ, quia na tjawiñoomꞌm tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ juu tioo na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Tjantyjaaⁿꞌaⁿ juu. Tioom seitye ñꞌeⁿ winom yuu na tquieeꞌñe, jnda̱ chii seityeeⁿ liaa. Jnda̱ joꞌ teiꞌcaljoom juu quiooꞌ na ñeljoom. Tjañꞌoom juu wꞌaa na cweꞌ cwiquieya nnꞌaⁿ. Joꞌ joꞌ teixꞌeeⁿ juu.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Cwiicheⁿ xuee quia na mawjaⁿ, tjeiiⁿꞌeⁿ we tsjo̱ꞌñjeeⁿ sꞌom denarios, tquiaaⁿ joonaꞌ nnom tsꞌaⁿ na waaꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ. Tsoom nnom: “Cateixꞌeeꞌ jom ndoꞌ xeⁿ nlcaⁿtinaꞌ sꞌom, quia nndyo̱lcwa̱ꞌa, ntseicanda̱a̱ꞌndyo̱.”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Quia joꞌ taxꞌee Jesús ꞌndyoo tsaⁿ na matseiꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés, tsoom: “¿Chiuu matseiꞌtiuuꞌ, ꞌñeeⁿ cwii na ndyeendye naⁿꞌñeeⁿ cwiluiiñe xꞌiaaꞌ tsꞌaⁿ na tioondye naⁿcantyꞌue nacjooꞌ?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ, matso: —Juu tsꞌaⁿ na tyꞌoom na wiꞌ tsꞌom ñꞌeⁿñê cwiluiiñe xꞌiaaⁿꞌaⁿ. Ndoꞌ tso Jesús nnom: —Cjaꞌ, ndoꞌ majoꞌti catsaꞌ.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Tjatjati Jesús ñequio nnꞌaⁿ na cwiꞌoo ñꞌeⁿñê. Tquiena cwii tsjoom chjoo. Ndoꞌ cwii yuscu na jndyu Marta, seiljo joona waaꞌ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mꞌaaⁿ tyjee tsaⁿꞌñeeⁿ na jndyu María, juu tjacjoo cwii ntyjaaꞌ Jesús na mandii ñꞌoom na matseineiiⁿ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Sa̱a̱ Marta, tileicaluiꞌñê na jeeⁿ matseinꞌoomꞌñê. Tjantyjaaⁿꞌaⁿ Jesús, tsoom nnom: —Ta, ¿aa mandoꞌ na ñenco̱ maꞌndii nomtyjo̱ na catseiꞌnꞌo̱o̱ⁿꞌndyo̱? Catsuꞌ nnoom na cateijneiⁿ ja.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Tꞌo̱ Jesús, tsoom nnom: —ꞌU leii, Marta, tꞌmaⁿ matseiñꞌeeⁿꞌnaꞌ ꞌu na jndye ñꞌomtiuu mꞌaaⁿꞌ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Sa̱a̱ ñecwii waa na macaⁿnaꞌ, ndoꞌ nomtyꞌiuꞌ María jnda̱ tjeiiꞌñê cwii na yati cwentaaⁿꞌaⁿ, na mañeeⁿ ñꞌoom naya. Ndoꞌ tjaa ꞌñeeⁿ nncwjiꞌ na matseixmaaⁿ juunaꞌ.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.