Romanos 7

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oʼnoepo Moisésenbaʼtaj nigpe̱i̱kaʼdik o̱ʼe̱ne. Oʼbueydepo nigpe̱e̱hueʼdik o̱ʼe̱a̱pone. Kenda dakaʼ moʼnopo̱e̱ne doʼhued judío egomey.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ettoneʼen hua̱to̱e̱ eʼnoeʼted kenpaʼda ʼenhueʼdik yanikaʼ. Moisésenbaʼa oaʼ. Hua̱to̱e̱ ekbueynayo nogtaj to̱e̱pakdik yaneʼ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Hua̱to̱e̱ eʼtanoeʼted ettoneʼ nogbokerekere ekbakdejnayo Moisésenbaʼtaj nigpe̱e̱hueʼ o̱ʼe̱po dakhueaʼ oʼkaʼ. Hua̱to̱e̱ ekbueydeʼte nogtaj to̱e̱pakdik o̱ʼe̱. Onteʼti eʼto̱e̱paknayo dakhueaʼ kahueʼ o̱ʼe̱.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Cristotaj huaknopo̱e̱ʼeri moʼe̱po, egomey, Diosa oroʼomeyen dakhueaʼ eʼkaʼ bokkahueaʼpo “huadakda moʼe̱ne,” moneʼ. Aʼnen Moisésenbaʼ nigpe̱i̱kaʼdik o̱ʼu̱ynigʼa oroʼtehuapaʼ Cristo cruzte moʼnigbueyʼuyate oy oknopo̱e̱po onteʼti Moisésenbaʼtaj nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼe̱ne. Diosa Cristotaj oʼnoyhuada̱ʼuyatenok Cristoen o̱ʼe̱po ʼuruaʼda Diosen kikaʼdik o̱ʼi̱kaʼne.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Aʼnenda katepiʼ oʼpakpo oʼkikaʼuyne. Moisésenbaʼtaj oʼpe̱e̱depo nigpe̱e̱hueʼada nogi̱ti dakhueaʼda oʼkikaʼuynok bueydik moʼe̱ne Diosa oaʼuyate.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Aʼnenda Diosa bokkahueʼpo “huadakda moʼe̱ne,” moneʼpo Moisésenbaʼ kikaʼdik o̱ʼi̱kaʼne oʼnopo̱i̱kaʼuynigʼa oynayo Jesucristotaj oknopo̱i̱kaʼpo Diosen Noki̱re̱ga̱ boʼtihuapokikaʼnok Diosen ʼuruaʼnanada oʼkikaʼne.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 “Moisésenbaʼ dakhueʼ o̱ʼe̱,” ahueʼdik o̱ʼe̱ne. Moisésenbaʼ eʼpe̱e̱deada dakhueaʼ oʼkikaʼuyne kenpaʼti dakhueaʼ huakaʼeri o̱ʼe̱ne huaboaʼda oʼnopo̱e̱ʼuyne. “Nogen katepiʼ entamaeʼ eretpakhueʼ yaneʼ,” Moisésenbaʼ eʼpe̱e̱a̱da dakhueaʼ oʼkaʼpo nogen entamaeʼ oʼeretpakuyne.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Moisésenbaʼ eʼpe̱e̱deada dakhueaʼda o̱ʼe̱depo huaboaʼda oʼnopo̱e̱po nogda nogda dakhueaʼ eʼkikaʼtaʼ oʼeretpakikaʼuyne. Aratbut Moisésenbaʼ to̱e̱hueʼ o̱ʼnepo nigpe̱e̱hueʼdik o̱ʼne.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Aʼnenda nogomeyere Moisésenbaʼ nopo̱e̱hued o̱ʼe̱po dakhueaʼ oʼkikameʼnig. Dakhueaʼ oʼkaʼne nopo̱e̱hueʼ o̱ʼi̱kameʼne. “Huadak oʼkikay,” oʼnopo̱i̱kaʼuyne. “Nogen katepiʼ enʼtamaeʼ eretpakhueʼ yaneʼ,” eʼpe̱e̱deada Diostaj nigpe̱e̱hueʼ o̱ʼe̱po dakhueaʼ oʼkikaʼne huaboaʼda oʼnopo̱e̱ʼuyne. Diosere noeonhuahuikahueʼdik o̱ʼe̱ne oʼnopo̱e̱ʼuyne.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Diostaj huadakaʼda ka̱gkikeʼpo kenpaʼti kanʼdurugpakikeʼpo Moisésa enaʼtada oroʼomeynayo nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼe̱nok “bueydik moʼe̱a̱po,” Diosa monaʼdeʼuyne.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Moisésenbaʼ eʼpe̱e̱deada dakaʼ nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼe̱po Diostaj dakhueaʼ oʼkaʼuy. Dakhueaʼ oʼkaʼnok “castiga o̱gkaʼdik moʼe̱a̱pone,” Diosa monaʼuyne.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Moisésbaʼ Diosenbaʼ o̱ʼe̱. Kenpaʼda huadak o̱ʼe̱. Kenpaʼda buttida o̱ʼe̱.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Moisésenbaʼ huadakda o̱ʼe̱. Moisésenbaʼtaj eʼnigpe̱i̱kaʼnayo Diosa castiga o̱gkahueʼ moʼe̱a̱pone. Moisésen huadak huaʼataj nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼu̱ynok “castiga o̱gkaʼdik o̱ʼnene,” Diosa monaʼuyne. Moisésen huadak huaʼa oʼpe̱e̱depo dakhueʼda o̱ʼe̱y, dakhueaʼda huakaʼeri o̱ʼi̱kay oʼnopo̱e̱ʼuyne.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Moisésenbaʼ huadakda o̱ʼi̱kaʼ. Diosen Noki̱re̱ga̱ Moiséstaj oʼnopo̱e̱a̱ʼuyate. Donayo dakhueaʼ huakaʼeri i̱jje̱po dakhueaʼ ijkikaʼuy.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Huadak eʼkikaʼtaʼ eʼpakada kahueʼdik i̱ji̱kay. Dakhueaʼ eʼkaʼtaʼ pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da dakhueaʼ ijkikay. Kenda ijkikaʼnignayo nopo̱e̱hueʼda i̱jje̱y.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ken dakhueaʼ eʼkaʼtaʼ pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da dakhueaʼ ijkikaʼpo konige̱po Moisésenbaʼ oyda huadak o̱ʼe̱ ijnopo̱e̱y.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Doʼada dakhueaʼ eʼkaʼtaʼ pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da ijkikay. Doʼhued huanopoyaʼda dakhueaʼ beʼkikaʼne.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 — ausente —
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 — ausente —
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Kenda dakhueaʼ eʼkaʼtaʼ pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da ekaʼnayo doʼhued huanopoʼapiʼ namaʼda meʼnopo̱e̱a̱ʼnok dakhueaʼ ijkay.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Doere konigti huadak eʼkaʼtaʼ eʼpakada dakhueaʼ oʼkikay.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 — ausente —
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 — ausente —
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Nopoʼdurugpakhueʼda i̱ji̱kay. Huataʼda dakhueaʼ eʼkaʼ batikahueʼdik o̱ʼe̱ne. Beʼa tihuapokdik moʼe̱. Beʼa nopoʼyareaʼdik moʼe̱. Batikhueʼ e̱e̱ʼnayo kenpaʼda oʼbueyapoy.
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Diostaj eʼnigpe̱i̱kaʼtaʼ eʼpakada oroʼen huanopoʼa dakhueaʼ eʼkikaʼtaʼ oʼpak. Diosanayo dakhueaʼ eʼkikaʼ moʼnopoʼyareaʼne. Jesucristo Huairitaj moʼnigtaʼmonaʼuyatenok moʼnopoʼyareaʼne. “Dakiti Dios” onaʼne.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.