Romanos 4

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abraham Israel aratbuten adhueaʼpaneʼtaj monʼdiknopo̱a̱tu.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham huadak oʼkikaʼnok “huadakda o̱ʼe̱,” Diosa ahueʼdik o̱ʼe̱. “Huadakda ijkay,” aʼdik e̱e̱ʼpiʼ Diostanayo kenpaʼ ahueʼdik o̱ʼu̱yate.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Diostaj Abraham oknopo̱i̱kaʼuyatenok “huadakda o̱ʼe̱,” Diosa onaʼuyate. Apagbaʼte kenpaʼ oaʼ.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Beʼapiʼ huairien eʼbaaʼnayo huairia huakupepiʼ bayokdik o̱ʼnikaʼ. Katetehueʼ oʼyokne ahueʼdik o̱ʼe̱. Enʼbaaʼte huakupepiʼ bayokdik o̱ʼe̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Moisésenbaʼ oroʼomey oʼkikaʼnok “huadakda moʼe̱ne,” Diosa onahueʼdik e̱e̱ʼtada oroʼomey dakhueaʼ huakaʼeri e̱ʼe̱a̱da Jesucristotaj oknopo̱e̱nok Diosa bokkahueaʼpo “huadakda moʼe̱ne,” monaʼne.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ayaʼada Moisésenbaʼ o̱gkikaʼnok “huadakda moʼe̱ne,” Diosa ahueʼdik o̱ʼi̱kaʼ. Diostaj oʼnoknopo̱i̱kaʼnok dakhueaʼ eʼkaʼ bokkahueaʼpo “huadakda moʼe̱ne,” Diosa oʼmanikaʼnok durugnanada o̱ʼnikaʼ. Aʼnennada Davida Apagbaʼte oʼbatiaʼpakuyate:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Aratbuten dakhueaʼ eʼkaʼ Diosa eʼbakkahueadeʼte durugnanada o̱ʼne.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 “Yokkahueaʼdey, castiga magkahueʼ i̱jje̱a̱poy.” Kenomeytaj Diosa eʼmanadeʼte durugnanada o̱ʼne. Kenda Diosbaʼte Davida oaʼuyate.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Judío aratbut huabokereksiʼdak ektegtaj Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ oʼbakkahueaʼpo “huadakda moʼe̱ne,” oʼmanaʼnok durugda o̱ʼne. Nog aratbut judío ehueʼtaj huabokereksiʼdak okteghueʼ hua̱e̱ʼeritaj Diosa oʼbakkahueaʼpo “huadakda moʼe̱ne,” oʼmanaʼnok durugda o̱ʼne. Abraham Diostaj oknopo̱i̱kaʼnok Diosa okkahueaʼpo “huadakda i̱ʼe̱ne,” Abrahamtaj onaʼuyate oʼnonaʼdene.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Abraham huabokereksiʼdak okteghued e̱e̱ʼted Diosa Abrahamen dakhueaʼ eʼkaʼ okkahueaʼuy. “Huadakda i̱ʼe̱ne,” Diosa onaʼuyate.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Huakkuruda Diostaj Abraham oknopo̱i̱kaʼnok “huadakda i̱ʼe̱ne,” Diosa onaʼuyate. Kenyoʼ aratbut kanʼnopo̱i̱keʼpo huasiʼdak yakteg Abrahamtaj Diosa onaʼuyate. Konige̱po ayaʼ aratbutda huabokereksiʼdak okteghueʼ e̱ʼe̱a̱dapiʼ Diostaj oʼnoknopo̱e̱nok “huadakda moʼe̱ne,” Diosa manikaʼdik o̱ʼe̱. Abraham kenomeyen apag konig moʼta̱e̱ne.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Judío huabokerek onʼsiʼdakoktegdepo konig Abraham huasiʼdak okteghued o̱ʼe̱po Diostaj dakaʼ oknopo̱i̱kaʼuyatenig konigti oʼnoknopo̱i̱kaʼpo Abraham kenomeyen Apag konig onʼta̱e̱.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Abraham Moisésenbaʼ oʼnigpe̱i̱kaʼuynok “ayaʼ huadari onʼtaj o̱ʼnen huayayotaere ijbayokapoy, Abraham,” Diosa onahueʼ e̱ʼu̱ya̱da Abraham Diostaj dakaʼ oknopo̱i̱kaʼnok “huadakda i̱ʼe̱ne,” kenpaʼti “ayaʼ huadari ijbayokapoy,” Diosa onaʼuyate.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 “Huadakda moʼe̱ne,” Diosa moneʼpo aratbuta Moisésenbaʼtaj onʼnigpe̱i̱kaʼnok “huadakda moʼe̱ne,” Diosa onahueʼ oʼmaeapo kenpaʼti huadari bayokhueʼ oʼmaeapo. Huaknopo̱e̱ʼeritayoʼda oʼbayokapo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Moisésenbaʼ enʼnigpe̱i̱kaʼnayo “huadakda moʼe̱ne,” Diosa monaʼapet huakkaʼmona namaʼda onʼnopo̱e̱nigʼa Moisésenbaʼ nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼnenok Diosa castiga magkaʼdik oʼmaeapo. Nogomey Moisésenbaʼtaj pe̱e̱huedda o̱ʼnepo Moisésenbaʼtaj dakhueaʼ kahueʼdik o̱ʼnikaʼ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Diosen kahued e̱e̱ʼted Dios oʼpakpo “huadakda moʼe̱ne,” Abrahamen adhueaʼ huayayo huaknopo̱e̱ʼeri ayaʼtada Diosa oʼmanaʼ. Moisésenbaʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj kenpaʼti Abrahamonig huaknopo̱e̱ʼeritaj “huadakda moʼe̱ne,” Diosa oʼmanaʼ. Konig Abraham oknopo̱i̱kaʼuyatenig ayaʼda oroʼomey oknopo̱i̱kaʼpo Abraham konig oroʼen apag o̱ʼi̱kaʼ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 “Huakkaʼ huadaribayo hua̱e̱ʼeria doʼtaj meʼnoknopo̱e̱a̱pone. O̱ʼna meknopo̱i̱kaʼnig konigti meʼnoknopo̱e̱a̱pone. Doʼhuedsiʼpo o̱ʼneapo.” Diosada Abrahamtaj onaʼuyate. Abraham Diostaj oknopo̱i̱kaʼuyate. Aratbut huakudakaʼda enʼbueytada Diosa oʼmanoyhuada̱ʼikaʼapo kenpaʼti kenda oy ehueʼ e̱e̱ʼtada Diosayoʼda kaʼdik o̱ʼe̱.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham hua̱to̱e̱ere huatoneʼnanada e̱ʼneʼte “huasiʼpo iʼto̱e̱a̱pone, huakkaʼnanada o̱ʼnen adhueaʼ huayayo o̱ʼneapo,” Diosa onaʼuynok Diostaj dakaʼ oknopo̱e̱po huakkaʼnanada adhueaʼ huayayo oʼmato̱e̱ʼuyate.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham aʼti cien años oʼto̱e̱a̱ponigʼa hua̱to̱e̱ Sarakon huatoneʼnada o̱ʼe̱po konig siʼpopakhueʼdikda o̱ʼi̱kaʼuyatenigtaj Abrahama eʼnopo̱e̱piʼ kenda Diosa onaʼuynig dakaʼ oknopo̱e̱ʼpo huasiʼpo ijto̱e̱a̱poy oʼnopo̱e̱ʼuyate.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Konige̱po Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ okkahueaʼdepo “huadakda i̱ʼe̱ne,” Abrahamtaj onaʼuyate.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.