Mateus 22
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NVT
1 Ken onteʼti Jesúsa ken konig oʼmanbatiaʼpakpo, oʼmanmadikaʼuy.
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Dios Huairitaj eʼnigpe̱i̱kaʼ ken konig huairiensiʼpo e̱ʼta̱to̱e̱pak fiesta o̱ʼe̱. Gobierno huairiensiʼpo oʼto̱e̱pakaponok huairia fiesta oʼnigkaʼuyate.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Huakkaʼtada kenokaʼ yanʼtiaktiʼ fiesta aypo monʼbapeʼ ikken oʼmanaʼdemeʼte. Ken aypo eʼmahue̱ydeʼte huanabaʼ oʼmataʼmonaʼuyate. “Kenomeytaj ijmanaʼmey kentaj yanʼbatotiak.” Oʼmanaʼuyatenok. Huanabaʼa “Yanʼtiak.” Enaʼtada tiakhueʼ o̱ʼneʼuyate. Eʼtiaktaʼ pakhueʼ o̱ʼnepo tiakhueʼ o̱ʼneʼuy.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Nogomeytakon huanabaʼtaj oʼmataʼmonaʼpo, “Kenomeytaj yanʼtiak ijmanaʼdemey. Vaca huasihuada ijbatiarakamey. Vacasiʼpo ijbatiarakamey. Vacaere aypoere oʼhue̱yde. Oyedda eʼto̱e̱pak aypotaj yanʼtiak. Huairia monaʼne.” Yanʼmanatiʼ.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Onʼhuaʼdepo onʼmanaʼnigʼa. Nigpe̱e̱hueʼ o̱ʼnepo onʼtierikpo ehuaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼneʼuy. Sueʼada eʼpe̱e̱a̱da taʼbayo onʼhuaʼuy. Noga̱ huabahuayaʼ jakyo onʼhuaʼuy.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Nogomey onʼpe̱e̱depo huairien huanabaʼtaj onʼmabitbituy. Dakhueaʼda onʼmagkaʼuy. Nogte onʼbarakuy.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Huairia kenda oʼmatipe̱e̱depo huakkaʼda oʼbahuadiaypo “Yanhuatiʼ. Kenomey huabarakeritaj yanʼbarak. Kenomeyen huakkaʼ jaktaj yanʼmakhui̱g.” Hua̱ʼen sorotatataj oʼmanaʼuyate.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Kenokaʼ “Eʼto̱e̱pak fiesta ayaʼda oʼkaʼdey ayaʼ aypo eʼmahue̱ydeʼtada kenomey eʼtiaktaʼ pakhueʼ o̱ʼnenok
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 jak nopoyo kente aratbut onʼkupopakikaʼ kente yanhuatiʼ. Ayaʼtada moʼbahuahuayapetnigtaj, ‘Yanʼtiak, eʼto̱e̱pak aypo monʼbapeʼ.’ Yanʼmanatiʼ.” Huairia huanabaʼtaj oʼmanaʼuyate.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Huanabaʼ onʼpe̱e̱depo kurute onʼhuaʼuy. Ayaʼda onʼbahuahuaydepo huairien jakyo onʼbatotiakpo aypo aʼbapeyaʼpo onʼbatotiakpo huadakda dakhueʼdaere onʼbatotiaknok jakyo hueda̱ʼda o̱ʼu̱y.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Ayaʼda onʼkuddepo ʼuru eʼto̱e̱pak huaok onʼbaenigʼa nogbokerekatida othueʼ o̱ʼu̱yate. Gobierno huairi oʼkudondepo othueʼ oʼtiahuayʼuyate.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 “ʼUru eʼto̱e̱pak huaok othueʼ e̱e̱ʼa̱da menpaʼ i̱yo̱da iʼkud, huadiʼ.” Huairia enaʼtada keʼna aʼtokhueʼda o̱ʼu̱yate.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Huamataʼkoypiʼ huaʼitakpipenkon yanʼtinukuʼ. Sikki̱re̱gyo̱ yanenʼ. Ke̱yo̱ kenpaʼda oʼhuikonhuahuaʼapo kenpaʼti paiʼda oʼnopoʼunhuahuaʼapo.” Huairia huanabaʼtaj oʼmanaʼuyate, ken.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 “Doʼhued huasiʼpotaj yanoknoponhuatiʼ.” Diosa huakkaʼtada oʼmanaʼikaʼ. Sueʼada oʼnoknopo̱e̱nok sueʼtada Diosa oʼbaktieʼeaʼapo. Dios Huairitaj eʼnigpe̱i̱kaʼ in konig fiesta o̱ʼe̱. —Jesúsa oʼmanbatiaʼpakpo oʼmanmadikaʼuy.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Kenokaʼ fariseo huamanmadikaʼeria oʼnokhuaʼdepo “Jesúsa namaʼda kaeʼ kentaj kate onaʼdik o̱ʼe̱,” huayahuaya onʼbatiaʼpakuyate. Jesúsa namaʼda eaʼnayo dakhueaʼda oaʼ huaaʼdik o̱ʼe̱a̱pone. Onʼbatiaʼpakuyate.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Konige̱po Jesúste onʼmataʼmonaʼuyate. Sueʼda fariseomey sueʼda Herodes huamanmadikaʼeria Jesúste onʼhuahuaʼuy. Oʼnonaʼpo:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 ¿Menpaʼ Romano gobierno huairitaj huakupe yokikaʼdik o̱ʼe̱? ¿Yokhueʼdikpiʼ o̱ʼe̱, huamanmadikaʼeri? —Fariseo huamanmadikaʼeria Herodes huamanmadikaʼeria Jesústaj oʼnonaʼuy.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Jesúsa namaʼda yaaʼapetpiʼ namaʼda kaeʼpo meʼnonaʼne. Jesúsnayo oʼnokotpo,
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Men huakupe gobierno huairitaj yokdik ya̱ʼi̱kaʼ. Menʼtiahuayʼeaʼ. —Jesúsa oʼmanaʼuynok.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesús oʼtiahuaydepo,
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 —Romano gobierno huairien huakok huadikere o̱ʼe̱. —Jesústaj oʼnonaʼuy.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Kenpaʼ onʼpe̱e̱depo, kenpihuay, ʼuruaʼda oaʼ onʼnopo̱e̱po Jesústaj oʼnokhuaʼuy.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Saduceo huamanmadikaʼeria aratbut kubarakyaʼ onteʼti noyhuadhueʼ o̱ʼneapo onʼbatiaʼpakikaʼuy. Kenmeʼnoete Saduceoa Jesústaj onʼhuahuaʼpo oʼnonaʼpo:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —“Huabokerek eʼto̱e̱pakada huasiʼpo to̱e̱hueda̱da eʼbueynayo keʼnen huamaʼbuy ayhuataj to̱e̱pakdik o̱ʼe̱po huamaʼbuykudaktaj huasiʼpo kanigto̱e̱ʼ.” Moisésa aʼnenda oʼmanaʼuyate.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ken oroʼere siete huamaʼbuy o̱ʼnuy. Huakkurueria oʼto̱e̱pakdepo nogok okbueyʼuyate. Sigpiʼ huasiʼpo to̱e̱hueʼada okbueyʼuy. Nog huamaʼbuya ekbuey ayhuataj oʼto̱e̱pakuy.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Konigti huakkuruerien ayhua oʼto̱e̱po huasiʼpo to̱e̱hueʼada okbueyʼuy. Konigti ayaʼada huamaʼbuy o̱gkaʼuy. Ayaʼda huamaʼbuya huakkuruerien ayhuataj onʼto̱e̱pakdepo onʼtimabueyʼuy. Sieteaʼ huamaʼbueya ayhuataj onʼto̱e̱pakdepo onʼmabueyʼuy.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Taʼpotaʼ ayhuakon oʼbueyʼuy.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ¿Nogok aratbut kubarakyaʼ onteʼti enʼnoyhuaddeʼte keʼna ayhua beʼed hua̱to̱e̱a̱ʼtaj ya̱ʼe̱a̱pet? Ayaʼada huamaʼbuya onʼto̱e̱ʼuy, huamanmadikaʼeri. —Saduceoa Jesústaj oʼnonaʼuy.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 —Opud Apagbaʼ nopo̱e̱hueʼda moʼe̱ne. Kenpaʼti Dios teyda o̱ʼe̱ oknopo̱e̱hueʼda moʼe̱po namaʼda moʼnopo̱i̱kaʼne.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Aratbut onʼbueydepo onteʼti kubarakyaʼ onʼnoyhuaddepo to̱e̱pakhueʼdik o̱ʼneapo kenpaʼti hua̱yo̱bu kato̱e̱pakeʼpo bayokhueʼdik o̱ʼneapo. Aratbut kubarakyaʼ onteʼti onʼnoyhuaddepo konig Diosen huataʼmoneri kurudyo̱ o̱ʼne konigti o̱ʼneapo. Diosen huataʼmoneri to̱e̱pakhueʼ o̱ʼnikaʼ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Aratbut kubarakyaʼ onteʼti onʼmanoyhuadapo nopo̱e̱ʼdik moʼe̱ne. Apagbaʼte Diosa kenpaʼ oaʼuyate. Moisésenbaʼte konig boʼtiahuayikaʼ.
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Abrahamen Dios i̱jje̱y. Isaacen Dios i̱jje̱y. Jacoben Dios i̱jje̱y.” Diosa oaʼuyate. Kenpaʼ eaʼte inomey huabokerek aʼnenda onʼbueyonʼuyate. Diosere onʼnoeonhuahuikaʼ. Eʼbueyen Dios ehueʼda o̱ʼe̱. Dios aratbut huanoikaʼerien Dios o̱ʼe̱. —Jesúsa oʼmanaʼuy.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Jesústaj onʼpe̱e̱depo ʼuruaʼnada oaʼ huakkaʼada aratbuta onʼtinopo̱e̱ʼuy.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 — ausente —
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 — ausente —
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 — ausente —
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 —“Dios Huairitaj diʼnanada yanikaʼ. Huanopoʼabetaʼ huakkaʼda yanʼpakpo Diostaj diʼ yanikaʼ. Hua̱so̱ʼa̱betaʼ huakkaʼda yanʼpakpo Diostaj diʼ yanikaʼ. Huanoki̱re̱ga̱betaʼ huakkaʼda yanʼpakpo Diostaj diʼ yanikaʼ. Eʼnopo̱i̱kaʼa yanʼeretpakpo Diostaj diʼ yanikaʼ.”
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Kenda Diosen hueretda eʼmanaʼ iʼnigpe̱i̱kaʼpo kikaʼdik o̱ʼe̱. Huakkuruda kenda eʼmanaʼ o̱ʼe̱.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Diosen taʼpotaʼ eʼmanaʼ konigtimon o̱ʼe̱. “Konig huataʼ diʼda moʼi̱kaʼne konigti nog aratbuttaj diʼda yanʼmaikaʼ.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Kenda ijjaʼnig Moisésen eʼmanaʼpiʼ konigti ayaʼda o̱ʼe̱. Kenpaʼti Diosen huamanbatiaʼpakeri eʼmanmadikaʼpiʼ konigti ayaʼda o̱ʼe̱. —Jesúsa oʼmanaʼuy.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Fariseo huamanmadikaʼeri Jesústaj e̱gkupopakte,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 —¿Cristotaj katiaʼ moʼtinopo̱e̱ʼ? ¿Beʼed adhueaʼ huayayo o̱ʼe̱? —Jesúsa oʼmanaʼuy.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 —Davidtaj Diosen Noki̱re̱ga̱ oʼnopoʼto̱e̱denok, “Cristo doʼhued Huairi meʼta̱e̱ne.” ¿Menaʼpo Davida kenpaʼ yaaʼuyate?
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 “Doere teyda yamanaʼikaʼ. Ayaʼda o̱ʼnen takaʼ oknopo̱e̱hueʼ hua̱e̱ʼerikon nogokaʼda huaboaʼda ontaj nigpe̱i̱kaʼdik o̱ʼneapo.” Doʼhued Huairi Cristotaj Diosa onaʼuy, aʼnennada Davida oaʼuyate.
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 “¿Doʼhued Huairi Cristo o̱ʼe̱,” David eaʼnayo Cristo Daviden adhueaʼ huayayo menpaʼ e̱ʼdik ya̱ʼe̱? —Jesúsa oʼmanaʼuy.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Fariseo onʼpe̱e̱depo konig aʼtokhueʼdikda o̱ʼnepo kate onaʼdik o̱ʼe̱ nopo̱e̱hueʼda o̱ʼnuy. Onaʼti onahueʼ o̱ʼnuy.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.