Marcos 6
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NVT
1 Ken, ke̱ya̱ʼ onʼbakhuaʼpo huanigpe̱i̱kaʼeriere Jesús huaenbayokon o̱kye̱ʼuyate.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Okmapi̱e̱ʼahuaddik huameʼnoe e̱ʼe̱deʼte judíoen hua̱i̱takeʼ jakyo huaboaʼda oʼmanmadikaʼuyate. ʼUruaʼnanada oʼmanmadikaʼnok judío aratbut onʼpe̱e̱depo onʼmepukeʼpo,
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Huamenhueaʼeri o̱ʼe̱nigʼa, Maríaensiʼpo o̱ʼe̱nigʼa. Jacobo keʼnen huamaʼbuy o̱ʼe̱ José Simón Judas. Jesúsen huidpopiʼ oroʼere o̱ʼnikaʼ. —O̱daʼpo onteʼti eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼ o̱ʼnepo konig digda onʼhuanopo̱e̱ʼuyate.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 —Nogbayo hua̱e̱ʼeria Diosen huamanbatiaʼpakeritaj eʼpe̱e̱taʼ onʼpakikaʼ. Huadakda o̱ʼne. Eʼbahuaaʼtaʼ onʼpakikaʼ. Keʼnenbayo hua̱e̱ʼerinayo eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼ o̱ʼnikaʼ. Huadakda o̱ʼe̱. Eʼbahuaaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼnikaʼ. Konigti keʼnen huabet keʼnen jakyo hua̱e̱ʼerikon eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼ o̱ʼnikaʼ. —Jesúsa Nazareteritaj oʼmanaʼuyate.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ke̱ya̱ʼ Jesústaj eknopo̱e̱ʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼnenok konig Dios teyda kaʼdik o̱ʼe̱nig Jesúsa kahueʼdik o̱ʼe̱nigʼa kenyoʼda sueʼda dakhueʼda oʼtibataʼteaʼpo oʼbayareaʼuyate.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Keʼnenbayo hua̱e̱ʼeri eknopo̱e̱ʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼnenok Jesúsa kenpihuay oʼnopo̱e̱ʼuyate. Nogok nogda nogda huakkaʼ jakyo meyo̱hueʼda oʼmanmadikaʼuyate.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 “Menhuatiak.” Jesúsa doce huanigpe̱i̱kaʼeritaj oʼmanaʼdepo nogda nogda bottaʼ nogyo̱ nogyo̱ oʼmataʼmonaʼpo,
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Dagte boʼhuahuudhuahuikaʼpo katepiʼ tohuahueʼ yanikatiʼ. Oteypaj nogtiyoʼda yanʼtohuaʼ. Huenpu aypo huakupepiʼ tohuahueʼ yaneʼ.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Huaʼiot yanʼotpo, nogtida ʼopiot yanʼotpo nogda tohuahueʼ yaneʼ.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Jakyo boʼkuddepo ke̱yo̱yoʼda yanikatiʼ. Huakkaʼ jakyaʼ yanʼhuaʼepo ke̱yo̱ yanʼtayikatiʼ.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Jak hua̱ta̱e̱ʼeria opudtaj pakhueʼ e̱e̱ʼnayo kenpaʼti eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼ e̱e̱ʼnayo ken jakyaʼ huakkaʼ jakyaʼpiʼ yanʼbakhuatiʼ. Yanʼo̱ro̱kdepo Diostaj dakhueaʼda oʼkaʼdey ayaʼada kanʼnopo̱e̱ʼpo soroka eʼitimabette yanʼitihuekeadtiʼ. Kenomeytaj Diosa diga̱ʼnanada castiga oʼmagkaʼapo. Sodoma huakkaʼ jak hua̱e̱ʼeritaj kenpaʼti Gomorra huakkaʼ jak hua̱e̱ʼeritaj sueʼda castiga oʼmagkaʼapo. —Jesúsa doce huanigpe̱i̱kaʼeritaj oʼmataʼmonaʼpo oʼmanaʼuyate.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ken doce huanigpe̱i̱kaʼeria onʼbahuaʼudhuahuikaʼpo nog huakkaʼ jakyo nog huakkaʼ jakyo onʼhuaʼpo huadak huaʼa onʼmanbatiaʼpakpo “yanʼnopoʼkoreaʼ, Dios Huairitaj yanoknopo̱e̱ʼ,” onʼmanaʼpo
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 dakhueʼda noki̱re̱gtaj onʼmaoro̱kaʼpo kenpaʼti dakhueʼtaj huasihuaa onʼbatikubataʼtepo onʼbayareaduyate.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Jesúsa ʼuruaʼnanada oʼkikaʼnig huabada aratbut onʼbatiaʼpakikaʼnok Herodes huairia oʼtipe̱e̱depo,
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 —Elías Diosen huamanbatiaʼpakerikudak oʼnoyhuadmeʼte Jesús o̱ʼe̱taj. —Nogomeya̱ onʼbatiaʼpakuyate.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Herodes kenda oʼpe̱e̱depo,
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Herodías oʼpaknok Herodes huairi Juantaj huabakuda̱ʼ jakyo oʼkudameʼte. Herodías Herodesen huamaʼbuy Felipeen hua̱to̱e̱ e̱e̱ʼtada Herodesa oʼkoreameʼtenok.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 —Huamaʼbuyen hua̱to̱e̱ koreahueʼdik i̱ʼe̱ne. —Juana onaʼnok
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Herodíasa Juantaj diga̱ʼ oʼhuadiaypo eʼaraktaʼ oʼpaknigʼa arakhueʼdik o̱ʼe̱meʼte.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Juan huadakyoʼda oʼkikaʼ kenpaʼti Diosenyoʼda oʼkikaʼ Herodesa oʼnopo̱e̱po Juantaj dakaʼ oʼtiokikameʼnok Herodíasa arakhueʼdik o̱ʼe̱meʼte. Juantaj oʼpe̱e̱po nopoenkahueʼ e̱e̱ʼpiʼ durugda oʼpe̱e̱meʼte.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Herodesen cumpleaños fiestate Juantaj arakdik i̱jje̱y Herodíasnayo oʼnopo̱e̱meʼte. Fiestate Herodesen huairi Galilea huairitaj oʼbatobapemeʼte.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 — ausente —
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 — ausente —
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Hua̱ye̱taj oʼhuahuatupo,
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Herodes huairitaj oʼhuahuaʼdepo,
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Herodes kenda oʼpe̱e̱depo paiʼda eknopo̱e̱a̱da “Ayaʼda katepiʼ on iʼpak menatiʼ kenda ijyokapoy. Buttida ijjay.” Oaʼnig. Ayaʼada onʼpe̱e̱nok nogda eaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼe̱po
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 “Huabakuda̱ʼ jakyo yahuatiʼ. Juantaj yahue̱renokteg. Ya̱gkutotiak. Herodíasen hua̱yo̱butaj yayok.” Herodesa sorotatataj onameʼtenok
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 huabakuda̱ʼ jakyo Juantaj o̱ʼhue̱renoktegpo baegte oʼtotiakpo Herodíasen hua̱yo̱butaj oʼyokmeʼnok keʼna hua̱ye̱taj oʼyokmeʼte.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Kenda Juanen huanigpe̱i̱kaʼeria oʼnoknopo̱e̱depo onʼtiakpo huabuey onʼtohuaʼpo o̱gkubarakkaʼuyate.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Nogok Jesúste doce huamataʼmoneria onʼkoredepo kenda oʼkadhuahuaʼmey Jesústaj oʼnonbatiaʼpakuyate. Ayaʼda oʼmanmadikikaʼmey oʼnonbatiaʼpakuyate.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Huakkaʼnada onʼbatiakikaʼnok onʼbahuaʼikaʼnok menokapiʼ bapehueʼdikda o̱ʼnepo,
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Kente aratbut ehueʼ e̱ʼnikaʼyo kusiʼpete Jesús keʼnen doce huamataʼmoneriere onʼbahuaʼuynigʼa.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Enʼhuaʼte huakkaʼada onʼbatiahuaypo Jesústaj onʼnoki̱e̱ʼpo ayaʼ huakkaʼ jakyaʼ ke̱yo̱ yanʼbetapet onʼnopo̱e̱po onʼbaketonhuaʼpo huakkuruda onʼbakye̱ʼuyatenok.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jesús oʼkotpo huakkaʼtada oʼbatiahuaypo kenomey konig oveja o̱ʼnepo huabet to̱e̱hueʼonig o̱ʼnenok Jesúsa oʼmatinepahuiʼpo huaboaʼda oʼmanmadikaʼuyate.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Huaboaʼ eʼsikonyakte Jesústaj onʼhuatiakpo,
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Aypo to̱e̱hueʼ o̱ʼnenok nog jakyo nog jakyo huakkaʼ jakyo meyo̱hueʼda aypo kanʼbaepo yamataʼmonaʼ. —Huanigpe̱i̱kaʼeria oʼnonaʼuynigʼa,
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 —Opuda̱ aypo yanʼbayok. —Jesúsa oʼmanaʼnok,
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 —¿Meniga̱ʼ pan moʼto̱e̱? Yanʼhuaʼpo yanʼtiahuayʼ. —Jesúsa oʼmanaʼuyate.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 “Huakupo huakupoaʼ mire̱bate yanʼbahuad.” Jesúsa oʼmanaʼnok
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 cien kenpaʼti cincuenta huakupo huakupoaʼ onʼbahuaduyate.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ken Jesús huabaʼte cinco pan bottaʼ biigere oʼbapadpo kurudyo̱ oʼmabopo Diostaj dakiti oʼtionaʼpakdepo pannopote oʼposakeaʼpo huanigpe̱i̱kaʼeritaj kanʼbayokeʼpo oʼbayokeʼuyate. Bottaʼ biigkon okpukpukpo ayaʼtada oʼbayokeʼuyate.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ayaʼada onʼbapeʼpo noteyyaʼ o̱gkaʼuyate.
42 Todos comeram à vontade,
43 Onʼtiokayonpo doce kusogyo̱ hueda̱ʼda huataʼsuj onʼdohueaʼuyate. Pan biig huaboroʼ huaenmo boroʼtaʼsujmonere onʼtihueda̱ʼuyate.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Cinco mil huabokerek ken pan onʼbapeʼuyate.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 “Kusiʼpeyo yanʼkudpo Betsaidayo akudpen huakkuru yanoktegtiʼ.” Jesúsa huanigpe̱i̱kaʼeritaj oʼmanaʼdepo huakkaʼ aratbuttaj jakyoda oʼmataʼmonaʼuyate.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Oʼmataʼmonaʼdepo Diostaj aʼtionaʼpakyaʼpo Jesús oteʼyo oʼbehuikpo ijhueʼda oʼtionaʼpakʼuyate.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Eʼsikdeʼte kusiʼpetoneʼ e̱ʼpo̱gnopoyo o̱ʼe̱nigʼa Jesúsyoʼda huadarite o̱ʼu̱yate.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 E̱ʼpo̱gnopoyo diga̱ʼ oʼbapoknok eʼnokhuayaga̱ʼtada huahueʼ o̱ʼnuyate. Sikyoedda Jesúsa hua̱hue̱tiudte oʼbahuatiakpo meyo̱hueʼda oʼbatipokaynigʼa,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Kusiʼpetoneʼyo oʼkudpo huanigpe̱i̱kaʼeriere onʼhuaduyate. Eʼkudte bapoka oʼbatikonʼuy. Huakkaʼnanada onʼmepukeʼpo “kenpihuay” o̱daʼuyate.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Jesús oʼpaknok Diosa pan oʼbiameʼ nopoenkahued kenpaʼti Jesús Diosen Huasiʼpo o̱ʼe̱ oknopo̱e̱hued o̱ʼnenok diga̱ʼnanada onʼmeʼpukuyate.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 E̱ʼpo̱gtoneʼ oʼnoktegdepo Genesaret huadaribayo onʼbetdepo oʼnokye̱ʼuy.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Enʼkotdeʼte Jesús o̱ʼe̱ aratbut oʼnoki̱e̱ʼdepo,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Jesúste dakhueʼ e̱ʼhua̱e̱ʼ aʼmanpatotiakyaʼpo nogyon nogyon onʼbaketpo huaboaʼda Jesúste asukte onʼmanpatotiakuyate.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Meyo̱piʼ Jesús oʼhuaʼepo jak kuruyo huakkaʼ jakyopiʼ dagte dakhueʼ e̱ʼhua̱e̱ʼ onʼmanpahueda̱ʼpo “O̱ʼnen huaok huakubogpi kanʼnejatueʼpo,” Jesústaj diga̱ʼ oʼnonaʼnok ayaʼada onʼnejdepo Diosa oʼbayareadʼuy.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.