Marcos 5

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ken akodpen Gadara huadaribayo oʼbetatoʼuyate.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Jesús eʼkotdeʼte kubarakbayaʼ nogbokerektida oʼhuatiakuyate. Kentaj dakhueʼda noki̱re̱ga̱ oʼnopoʼtounhuahuikaʼuyate.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Kubarakbayo oʼnoikaʼuyate. Kentaj sirobijtoneʼa̱ tinukuhueʼdik o̱ʼnuyate.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Nogok nogok sirobijtoneʼa̱ huabaʼtaʼkoypiʼ kenpaʼti huaʼitakpi onʼtinukuʼeaʼnigʼa teyda o̱ʼe̱po sirobijtoneʼtaj oʼtipukpukikaʼ kenpaʼti oʼbakpukikaʼuyate. Kentaj to̱e̱hueʼdik o̱ʼnuyate.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Huameʼnoe kenpaʼti sikyo oʼhuaʼepo oteʼyo kenpaʼti kubarakyaʼ oʼsagkiaʼikaʼpo huida̱ huataʼ oʼbitakpo oʼayagsikatokaʼpo oʼkikaʼuyate.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Jesústaj oʼtiahuaypo huikudate oʼtisakotuyate.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 —‍¿Katedik i̱ʼe̱? —‍Jesúsa onaʼuy. Huakkaʼda noki̱re̱g o̱ʼnenok,
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 adyonda oroʼtaj taʼmonahueʼ moeʼ. —‍Jesústaj diga̱ʼ oʼnonaʼuyate.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Kente oteʼte huakkaʼda huakyariʼ onʼpeʼnok,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 —‍Huakyariere a̱ʼe̱ya̱ʼpo yanʼkud, oroʼtaj yamanaʼ. —‍Jesústaj dakhueʼda noki̱re̱ga̱ oʼnonaʼnok,
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 —‍Yanʼkud. —‍Jesúsa eʼmanaʼte noki̱re̱ga̱ huabokerektaj oʼnenonpo dos mil huakyaritaj onʼhuankudonnok ayaʼda huaduk onʼbahuarakpo kubogyo onʼbaajpo e̱ʼpo̱gyo̱ onʼbataʼkoʼtuyate.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Huakyariʼ huamato̱e̱ʼeriomeya̱ kenda onʼtiahuaydepo onʼmepukeʼpo aʼmanbatiaʼpakyaʼpo huakkaʼ jakyo onʼbakeʼtuyate. Taʼbayo kenpaʼti aʼmanbatiaʼpakyaʼpo onʼhuaʼuyate. Kenda Jesúsa oʼkaʼ onʼpe̱e̱depo Jesústaj onʼhuahuaʼpo
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 oʼnokye̱po ken huabokerektaj huakkaʼ dakhueʼda noki̱re̱ga̱ huaboaʼda enʼmaoro̱kondeʼ onʼtiahuayʼuyate. Ken huabokereka dakaʼ eʼhuadpo yudtaj oʼotpo huadakda o̱ʼe̱po huadakda oʼnopo̱e̱po. Kentaj onʼtiahuaydepo onʼmeʼpukuyate.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Aratbut ke̱yo̱ Jesúsere e̱ʼhua̱e̱a̱ onʼtiahuaydepo kenda Jesúsa oʼkaʼde eatiahuayʼa huakkaʼ jakyo hua̱e̱ʼeritaj onʼmanbatiaʼpakpo, Jesúsa dakhueʼda noki̱re̱gtaj oʼmaoro̱kaʼde kenpaʼti huakyariyo enʼhuankudondeʼte huakyariʼ huaduk onʼbahuarakpo e̱ʼpo̱gyo̱ onʼbataʼkotnig onʼmanbatiaʼpakuyate.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kenda onʼpe̱e̱depo “Oroʼenbayaʼ yahuadeʼ.” Jesústaj diga̱ʼda oʼnonaʼuyate.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Jesús kusiʼpetoneʼyo aʼhuayaʼpo eʼhuaddeʼte ken huabokerekyaʼ dakhueʼda noki̱re̱g oko̱ro̱kaʼniga̱ “onere eʼhuaʼtaʼ ijpaki,” Jesústaj onaʼnok,
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 —‍Doere huahueʼ ya̱e̱ʼ. O̱ʼnen jakyo yahuatiʼ. O̱ʼnen huabettaj yamanbatiaʼpak. “Dios Huairi meʼtinepahuiʼpo beʼyareaʼdene.” Dakaʼ yamanbatiaʼpaktiʼ. —‍Jesúsa ken huabokerektaj onaʼuyate.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ken huabokereka aʼmanbatiaʼpakhuayaʼpo oʼhuaʼpo Decápolis huadaribayo huakkaʼ jakyo huaboaʼda oʼmanbatiaʼpakonhuahuaʼpo “Jesúsa dakhueʼda noki̱re̱gtaj mekmaenameʼne, beʼyareameʼne,” oʼmanbatiaʼpakonhuahuaʼuyate. Ayaʼada onʼpe̱e̱depo “Kenpihuay, ʼurunanada Jesús Huairia oʼkameʼte,” onʼbatiaʼpakuyate.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Onteʼti akodpen kusiʼpetoneʼyo Jesús eʼkumejdeʼte aktaʼbogpete huakkaʼada aratbuta onʼtikupopakuyate.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jairo judíoen hua̱i̱takeʼ jak huairi o̱ʼu̱yate. Jesústaj oʼhuatiakpo oʼtiahuaydepo huaʼite huikudate oʼtisakotpo,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 —‍Doʼhued huayetsiʼpo huabueydikte meke̱ne. Betayareʼpo kanoeʼpo huabaʼa beʼtatibataʼtepo doere bohuaʼ. —‍Jesústaj diga̱ʼda onaʼuyatenok.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Jairoere Jesús oʼhuaʼuyate. Eʼhuaʼte huakkaʼada onʼtahuaʼpo aratbutpoyaʼ aʼdayaʼpo oʼnogkaʼuyate.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Huakkaʼ aratbut e̱gkupopakyo ettoneʼ o̱ʼe̱po dakhueʼda o̱ʼe̱po doce huabayok oʼtipokde mimi batikhueʼ o̱ʼunhuahuikaʼuyate.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Nogtaj nogtaj huamadakkaʼeritaj oʼbahuahuaeʼikaʼuynigʼa ayaʼda keʼnen huakupe eʼyoktada yareahueʼ o̱ʼe̱po nogi̱ti nogi̱ti oʼdakhueʼpakikaʼuyate.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Jesúsa huakkaʼtada oʼbayareaʼikaʼ aratbuta onʼbatiaʼpaknok oʼpe̱e̱depo Jesústaʼpiyen oʼhuatiakpo e̱gkupopakyo Jesúsen yudtaj oʼnejpo,
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 “Keʼnen yudtaj eʼnejnayo ijyareapoy.” Huanopoʼada oʼnopo̱e̱po,
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 oʼnejpo mimi oʼbatikonpo “ijyarudi” oʼnopo̱e̱ʼuyate.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Betapiʼ huaboaʼda ijyareadi Jesúsa oʼnopo̱e̱po huakkaʼ aratbutyo huataʼpiyon oʼkorudpo,
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 —‍Huakkaʼada aratbutpoyaʼ mondaʼene aʼdayaʼpo mogkaʼne. “¿Beʼa meʼnej?” ¿Menaʼpo iaʼ? —‍Jesúsen huanigpe̱i̱kaʼeria oʼnonaʼuyate.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jesúsanayo beʼa meʼnejne oʼnopo̱e̱po oʼtiokpokubereʼuyate.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ken Jesúsa beʼyareadne ettoneʼa̱ oʼnopo̱e̱depo diga̱ʼda oʼmeʼpukpo Jesústaj oʼhuahuaʼpo huaʼite huikudate oʼtisakotpo, “oʼnejne i̱dada ijyarudi,” Jesústaj buttida onaʼuyate.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 —‍Doʼtaj oknopo̱e̱nok oʼyareaddene. Dakda i̱ʼe̱po dakaʼda yahuatiʼ, sion. —‍Jesúsa onaʼuyate.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Jesúsa ettoneʼtaj eʼbatiaʼpakte Jairoen jakyaʼ huabokerekakon o̱kye̱yakpo,
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jesúsanayo kenda oʼpe̱e̱po nigpe̱e̱hueʼ o̱ʼe̱po,
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 —‍Pedro Jacobo Juanereyoʼda do Jairoere huaʼdik o̱ʼne. —‍Oʼmanaʼpo oʼhuaʼpo
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 huairien jakyo o̱kye̱yakdepo huakkaʼ aratbuttaj oʼbatiahuayʼuyate. Ettoneʼsiʼpo eʼbueytaʼ diga̱ʼda onʼbahuikpo onʼsagkiaʼuyate.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Oʼkuddepo,
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Jesústaj onʼtierikuynigʼa ayaʼtada oʼmaoro̱kaʼdepo ettoneʼsiʼpoen huaoj hua̱ye̱ keʼnen huatahuaʼeretere ettoneʼsiʼpobuey eʼhuedyo oʼbatokudpo,
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 muneʼyoen huabaʼtaʼ oʼbaʼpadpo,
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 I̱dada muneʼyo̱siʼpo oʼbodpo oʼhuaeʼuyate. Doce huabayok oʼto̱e̱ʼuyate. Diga̱ʼda onʼmepukeʼpo “kenpihuay” o̱daʼuyate.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 “Ken boʼtiahuaynig betapiʼ manbatiaʼpakhueʼ yaneʼ.” I̱ghuaʼda oʼmanaʼpo, “muneʼyo̱siʼpotaj aypopiʼ yanʼyok,” oʼmanaʼuyate.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.