Marcos 11

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jerusalén meyo̱hueʼda e̱ʼe̱deʼte Betfagéte kenpaʼti Betaniate kenpaʼti oteʼ Olivoste o̱ʼnedepo, bottaʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 —‍Butukda yanʼhuatiʼ. Huakkaʼ jakyo yanʼhuatiʼ. Ke̱yo̱ burro ʼuhua enukuʼ boʼhuahuayapone. Ken burrote bepiʼ huadhued o̱ʼne. Yanogkujpo doʼtaj menigtotiak.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 “¿Manaʼpo boʼtohuaʼ?” Beʼapiʼ enaʼnayo “Huairia oʼpaknok oʼkay. Huaboaʼda onteʼti oʼtotiakapoy.” Yaʼnonatiʼ. —‍Jesúsa bottaʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj oʼmanaʼuyate.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ken onʼhuaʼpo dagte akbogpete burro ʼuhua enukuʼ onʼhuahuaypo oʼnogkujuyate.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 E̱gkujte huabokerek kenteda o̱ʼnepo,
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Konig Jesúsa oʼmanaʼnig kenda onʼmanaʼnok “tohuaʼdik moʼe̱,” onʼmanaʼuyate.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Jesúste burrotaj onʼtohuaʼpo kenomeyen huaokaʼ burrotaʼpite onʼhueda̱ʼnok Jesús oʼhuaduyate.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Kente Jesús oʼpokapo onʼnopo̱e̱po dagte huakkaʼda kenomeyen yudtaj onʼbahueda̱ʼpo nogomeya̱ o̱hue̱y ʼopi baʼkutaj onʼbaktega̱ʼdepo dagte onʼbahueda̱ʼuyate.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Huakkurute hua̱e̱ʼeria kenpaʼti huataʼpoeria ayaʼada huaboaʼda ʼuttaʼda onʼdaʼpo:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Oroʼen adhueaʼpaneʼ David huairionig hueretda huakhuairi oʼtiakde, Jesús Huairi oʼtiakde. Dakiti Dios, monʼdurugpak, huakkaʼ monʼdurugpak. —‍Aratbuta ʼuttaʼnanada oʼnokoyʼuyate.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ken konig Jerusalényo̱ Jesús oʼkudpo kenpaʼti Diosen jakyo oʼkudpo, ayaʼtada dakaʼ oʼtiahuaypo osikdenok Betaniayo doce huamataʼmoneriere oʼhuaʼuyate.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Emeʼte Betaniayaʼ oʼnoro̱kdepo Jesús aypotaʼ o̱ʼe̱po
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 adteda hue̱ymey higuerataj oʼtiahuaynigʼa huada oʼpakpo oʼhuahuaʼnigʼa huakutayoʼda o̱ʼu̱yate. Huadajok ehued o̱ʼu̱yate.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Konige̱po higuerataj onaʼpo:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Onteʼti Jerusalényo̱ onʼtiakdepo Jesús Diosen jakyo oʼkuddepo huaboaʼda ʼuhua huabahuayaʼeritaj huabakbaeʼerieretaj oʼmaoro̱kaʼpo huakupe huakabiaʼerien kutopa oʼmakmaenaʼpo tukkuʼ ʼuhua huabahuayaʼerien huahuadtaj oʼmakmaenaʼuyate.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 “Konig dag ekapaʼ Diosen jakyo katepiʼ topokhueʼdik moʼe̱ne.” Jesúsa i̱ghuaʼda oʼmanaʼuyate.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Oʼmanmadikaʼpo:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Kenda sacerdote huairi Moisésenbaʼ huamanmadikaʼeriere onʼpe̱e̱po Jesústaj onʼmeʼpukuyate. Jesúsa eʼmanmadikaʼte huakkaʼnanada aratbut onʼpe̱e̱po ʼurunanada o̱ʼe̱ onʼmepukeʼnok huairia Jesústaj onʼmeʼpukpo huaboaʼda eʼaraktaʼ onʼpakpo monig eʼaraktaʼ oʼduknigʼa.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Esikdeʼte Jesúsa huakkaʼ jakyaʼ o̱ʼo̱ro̱kuyate.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Emeʼte sikyoedda onteʼti onʼhuaʼdepo higuera huaʼihuityaʼ ayaʼda eʼaydeʼ onʼtiahuayʼuyate.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro onteʼti okkahuehueʼ o̱ʼe̱po,
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 —‍Diostaj dakaʼ yanoknopo̱e̱ʼ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 “In oteʼ yatohuaʼ, Dios. E̱ʼpo̱gyo̱ yaen.” Beʼapiʼ enaʼnayo Diosa yakaʼapet dakaʼ eknopo̱e̱ʼnayo oʼkaʼapo. Konig onaʼnig o̱ʼe̱a̱po.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Eknopo̱e̱ʼnayo ayaʼtada katepiʼ boʼpakpo boʼtionaʼpaknok Diosa boʼyokapone.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Apag Diostaj yanʼtionaʼpakpo beʼapiʼ ontaj dakhueaʼ e̱gkameʼnayo yakkahueaʼ. O̱ʼnen Apag Dios kurudyo̱ o̱ʼi̱kaʼpo keʼna opudtaj dakhueaʼ eʼkaʼ bokkahueapone kenpaʼti.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Nogtaj okkahueahueʼ e̱e̱ʼnayo o̱ʼnen Apag Diosakon opudtaj okkahueahueʼ moʼe̱a̱pone. —‍Jesúsa oʼmanaʼuyate.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Onteʼti Jerusalényo̱ onʼtiakdepo Jesúsa Diosen jakyo eʼhuaeʼte sacerdote huairi Moisésenbaʼ huamanmadikaʼeri judío huairitoneʼere onʼhuahuaʼdepo,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 —‍¿Yabayareadhuatiʼ. Beʼa menaʼuy? —‍Jesústaj oʼnonaʼuyate.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 —‍Huakkuru doʼtaj meʼnakonen. Opud enaʼnayo keʼna “yabayareaʼ,” menaʼuyne do kenpaʼti oʼnonaʼapone.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 “Bautiza yamagkadhuatiʼ.” ¿Beʼa Juantaj yanaʼuyate, Diosa huabokerekapiʼ? Menaʼtok. —‍Jesúsa oʼmanaʼuyate.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Menpaʼ oʼapo huairia huayahuaya onʼbatiaʼpakpo:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 “Huabokereka Juantaj onʼtaʼmonaʼuyate.” Oroʼa enaʼnayo aratbuta oroʼtaj dakhueʼda mogkaʼapet konige̱po Diosen huamanbatiaʼpakeri Juan o̱ʼe̱ʼuy aratbut oʼnoknopo̱e̱nok. —‍Judío huairia huayahuaya onʼbatiaʼpakpo,
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 —‍Beʼa Juantaj yanuyet oroʼ nopo̱e̱hueʼ o̱ʼe̱y. —‍Huairia Jesústaj oʼnonaʼuyate.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.