João 11
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 — ausente —
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jesúsa kenda oʼpe̱e̱depo,
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 — ausente —
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 — ausente —
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 —Huaboaʼda huida̱ onʼtaj eʼpaʼeaʼtaʼ boʼtipakmeʼne judío huairia Judeayaʼ. ¿Ke̱yo̱ menpaʼ onteʼti iʼhuaʼapo, huamanmadikaʼeri? —Oroʼ huanigpe̱i̱kaʼeria onaʼuy.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 —Huameʼnoe jeyda o̱ʼe̱nok aratbuta katepiʼ kahuaddik o̱ʼnikaʼ. Diostaj nigpe̱i̱kaʼdik o̱ʼne. Nogmeʼnoetida doce horas oʼtaʼtenok kahuaddik o̱ʼnikaʼ. Doʼtaj huaarak huameʼnoe ehued o̱ʼe̱nok doʼtaj arakhueʼdik meʼnene. Nogok ken horate huabuey Diosa baktieʼeaʼuyne ayaʼ Diosen eʼkadeʼte eʼkuhuitdeʼte doʼtaj arakdik meʼneapone.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Sikyo taʼtehueʼ o̱ʼe̱nok katepiʼ kahueʼdik o̱ʼnikaʼ. —Jesúsa monaʼuyne.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 —Doʼhued huadiʼ Lázaro oʼtaynigʼa, monhuaʼ, ijmaboaʼapoy. —Jesúsa monaʼuyne.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 —Eʼtaynayo oʼyareapo oʼnopo̱e̱y, Huairi. —Oroʼ huanigpe̱i̱kaʼeria Jesústaj onaʼuy.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 O̱ʼa̱ro̱gpo oʼtay oroʼomeya̱ oʼnopo̱e̱po Jesústaj oknopo̱e̱gkahueʼ o̱ʼu̱y. Eʼbueytada “Oʼtay,” oaʼpo Jesúsa oʼbatiaʼpakuy.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Konige̱po,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Opud nogi̱ti doʼtaj menoknopo̱e̱ʼpo Lázarote i̱da ikken huahuahueʼ i̱jje̱mey. Konige̱po durugda i̱jje̱y. Lázarote monhuaʼ. —Jesúsa monaʼuyne.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 —Oroʼomeykon monhuaʼ. Jesúsere aʼbueyyaʼpo monhuaʼ. —Oroʼomey huanigpe̱i̱kaʼeritaj Tomása monaʼuyne. Tomás konogda oʼdikkaʼ Gemelo.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ken Jesúsere oʼhuaʼuy. Betaniayo e̱kye̱deʼte “Bottaʼ bottaʼ huameʼnoe Lázaro kubarakyo oʼhuedde.” Jesústaj oʼnonaʼuy.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betaniayo Jerusalén meyo̱hueʼda o̱ʼe̱. Konig dos kilómetros y medio o̱ʼe̱nok
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 María Martaeretaj aʼbataʼhuade̱ya̱ʼpo huakkaʼ judío huairi Betaniayo onʼtiakdepo, Jerusalénya̱ʼ onʼtiakdepo, aʼmanoeynoeya̱ʼpo onʼtiakuyate. Huidpoa oʼbakbueynok eʼmanoeynoeytaʼ onʼpakuyate.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Jesús oʼtiakde Marta oʼpeeondepo aʼeyaʼpo o̱ʼo̱ro̱kʼuy. Maríanayo jakyo o̱ro̱khueʼ o̱ʼu̱y.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 —Aʼnen bottaʼ bottaʼ huameʼnoete o̱ʼna i̱yo̱ ehueʼ i̱ʼe̱meʼne. On i̱yo̱ e̱ʼe̱meʼnayo doʼhued huidpo Lázaro bueyhueʼ o̱ʼe̱aymeʼ, Huairi.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Oy kenpaʼti katepiʼ iʼpakpo Diostaj eʼtionaʼpaknayo beyokapone, ijnopo̱e̱y. —Martaa Jesústaj onaʼuy.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —O̱ʼnen huidpo oʼnoyhuadapo. —Jesúsa onaʼuy.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 —Nogok keneʼhua̱ya̱ʼ huameʼnoete ayaʼada onʼnoyhuada̱po. Keʼnakon oʼnoyhuadapo ijnopo̱e̱y. —Martaa onaʼuy.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 — ausente —
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 —E̱e̱ʼ, kenda do ijnopo̱e̱y, Huairi. “Aratbuttaj kamanopoʼkoreʼpo Cristotaj ijtaʼmonaʼapoy. Doʼhued Huasiʼpo ijtaʼmonaʼapoy.” Aʼnennada Diosa oʼmanaʼuyate. Diosyaʼ oʼtiakuyate. O̱ʼna Cristo o̱ʼe̱. Diosen Huasiʼpo o̱ʼe̱, ijnopo̱e̱y, Huairi. —Martaa Jesústaj onaʼuy, ken.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Kenda Martaa onaʼdepo huamaʼbuy Maríataj atotiakyaʼpo Maríate oʼhuahuaʼuyate.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 María oʼpeundepo i̱da oʼbodpo Jesústaj oʼhuahuaʼuyate.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Huakkaʼ jakyo Jesús kudhued o̱ʼu̱y. Kenteda Martataj oʼbatiaʼpakpo kenteda o̱ʼe̱po.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ken María i̱da oʼbodpo i̱da o̱ʼo̱ro̱konpo. Judío huairi onʼbataʼhuadpo, onʼmanoeynoeypo Maríataj onʼtiahuaydepo kubarakyaʼ aʼhuikyaʼpo oʼhuaʼ onʼnopo̱e̱po onʼtaʼhuaʼuyate.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Jesústaj oʼhuatiakdepo Jesúsen huaʼitaʼpote huikudate oʼtihuadpo.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kenda María onaʼdepo oʼhuik. Lázarotaj oʼhuikuy. Judío huairi kenere onʼhuatiakdepo kenere onʼbahuikpo. Maríaomey enhuikte Jesúsa oʼbatiahuaydepo sueʼe̱a̱da o̱ʼe̱po oʼmepuʼketuʼuy.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 —¿Lázarotaj meyo̱ ya̱gkubarakkameʼ? —Jesúsa oʼmanaʼuy.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ken Jesúskon oʼhuikonʼuy.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 —Dapitaʼ Lázarotaj diʼnanada o̱ʼunhuahuikaʼ. —Judíoa onʼhuaaʼuy.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 —Huabokerek ekpobigtaj okpoyareameʼ. ¿Lázarotaj bueyhueʼ ka̱e̱ʼpo menpaʼ Jesúsa yareahueʼdik o̱ʼe̱meʼte? —Sueʼada judíoa onʼbatiaʼpakuy.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Onteʼti Jesúsa huanopoyaʼda sueʼnanada o̱ʼe̱po kubarakte oʼhuatiakonpo Lázarotaj kubarakyo onʼhueda̱meʼte. Huaboroʼhuida̱da kubarak onʼtinokbetaʼuyate.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 —Huaboroʼhuid yanokpokoreaʼ. —Jesúsa oʼmanaʼuy.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 —“Eknopo̱e̱ʼnayo Diosa ʼuruaʼnanada oʼkaʼapo. Dios ʼurunanada o̱ʼe̱ ayaʼada onʼtiahuaypo onʼnopo̱e̱a̱po,” onaʼdene. —Jesúsa Martataj onaʼuy.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ken huaboroʼhuid eʼtinokbetaʼ oʼnokpokoreaʼuy. Jesúsa kurudyon oʼmabopo,
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 — ausente —
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 — ausente —
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eʼbueymeʼada oʼnoyhuaddepo o̱ʼo̱ro̱kpo huaʼitaj huabaʼtaj huakoktakon huabid telaa eʼtihui̱yi̱g o̱ʼo̱ro̱konʼuy. Ken konig Lázaroa o̱ʼo̱ro̱kuy.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Judíomey Maríataj aʼtaʼhuade̱yaʼpo onʼhuatiakmeʼtenigʼa kenda Jesúsa oʼkaʼ onʼtiahuaydepo huakkaʼada oʼnoknopo̱e̱ʼuy.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Sueʼada fariseo huairitaj onʼbahuahuaʼpo, kenda Jesúsa oʼkaʼde fariseo huairiomeytaj onʼbatiaʼpakuyate.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ken fariseoere sacerdote huairiere nog judío huairiere onʼkupopakdepo,
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Kentaj batikahueʼ e̱e̱ʼnayo ayaʼada kentaj oʼnoknopo̱e̱a̱po, kentaj ayaʼada onʼnigpe̱i̱kaʼapo. Jesús oroʼen huairi o̱ʼe̱. Aratbuta onʼbatiaʼpakapo Roma huairia kenda onʼtipe̱e̱dete boʼhuadiayapone, sorotataj moʼtitaʼmonaʼapone. Oroʼtaj mogkaʼapone. Kenpaʼti oroʼen Diosen jak onʼsakaʼapo. —Judío huairi huayahuaya onʼbatiaʼpakuyate.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 — ausente —
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 — ausente —
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 — ausente —
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 — ausente —
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Caifás kenda eʼmanadeʼte “Jesústaj monig oʼarakapo.” Judío huairia huaboaʼda onʼbatiaʼpakuyate.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Judío huairia eʼaraktaʼ onʼtipaknok ke̱yo̱ huakkaʼ judío aratbut e̱gkupopakyo onteʼti Jesús huahueʼ o̱ʼu̱y. Nogyo̱ oʼhuaʼuy. Efraín huakkaʼ jakyo oʼhuaʼuy. Oroʼ huanigpe̱i̱kaʼeriere oʼhuaʼuy. Efraínyo sueʼda aratbut o̱ʼneʼuy. Kenpaʼti Efraín kurute sueʼada aratbut o̱ʼnuy. Oroʼomeyere o̱ʼi̱kaʼuy.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Aʼti judío huakkurueri isiʼpo mabueyhueʼ e̱e̱ʼ okkahuehueʼ fiesta o̱ʼe̱a̱po. Nogya̱ʼ nogya̱ʼ nog huakkaʼ jakyaʼ nog huakkaʼ jakyaʼ Jerusalényo̱ huakkaʼda judío aratbut onʼbahuaʼuy. Fiesta ehued onʼbahuaʼuyate. Fiestayaʼ aʼbapeyaʼpo aʼmayaʼpo Diostaj ʼuru ʼuhua e̱ʼhua̱e̱ʼ onʼnigbatiarakuyate ʼurunopoʼda Diostaj aʼnigeyapo. Konige̱po fiesta kahued konig huakkuruda onʼhuaʼuyate.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Jerusalényo̱ o̱ʼnedepo onʼhuaʼepo Jesústaj oʼnonmabopo. Diosen jakyo o̱ʼnedepo,
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 “Beʼapiʼ Jesústaj eʼtiahuaynayo oroʼtaj monatiʼ.” Sacerdote huairiomey fariseo huairiere onʼmanaʼuyate. Jesústaj huabakuda̱ʼ jakyo kanʼtohueʼpo kenda onʼmanaʼuyate.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.