Hebreus 6
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NTLH
1 Konige̱po Jesucristotaj nogi̱ti nogi̱ti eʼmanmadikaʼtaʼ onʼtipakne. Opudomey nogi̱ti nogi̱ti eknopo̱e̱a̱taʼ onʼtipakne. Nogi̱ti nogi̱ti Diostaj eʼnigpe̱a̱ʼi̱kataʼ onʼtipakne. Huakkuruda eʼmanmadikaʼ moʼnopo̱e̱depo, “Dakhueaʼ eʼkikaʼtaj Diostaj nopoʼkoreaʼdik moʼe̱ne.” “Jesústaj oknopo̱i̱kaʼdik moʼe̱ne.” Kenda moknopo̱e̱denok onteʼti manmadikahueʼdik o̱ʼneapone.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Kenpaʼti “Jesucristotaj moknopo̱e̱depo bautiza o̱gkaʼdik moʼe̱ne.” “Huaknopo̱e̱ʼerien huairi ka̱e̱ʼpo yanʼtibataʼtepo yanʼtionaʼpak.” “Nogok ayaʼ eʼbueyte Diosa oʼmanoyhuada̱ʼapo.” “Dakhueaʼ huakaʼeritaj castiga oʼmagkadhuahuikaʼapo.” Kenda eʼmanmadikaʼ moknopo̱e̱denok onteʼti konigti manmadikahueʼdik o̱ʼneapone.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Konige̱po Jesucristoen huadak huaʼa nogi̱ti nogi̱ti eʼmanmadikaʼtaʼ oʼpakne. Opudomey nogi̱ti nogi̱ti Jesucristotaj eʼnigoknopo̱e̱ʼtaʼ onʼtipakne. Kenpaʼti opudomeya̱ nogi̱ti nogi̱ti eʼnigpe̱i̱kataʼ onʼtipakne.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Diosen ʼuruda huaknopo̱e̱ʼeri o̱ʼnenig konigti ijbatiaʼpakapoy. Konig dakdarionig o̱ʼne. Nogok nogok ehuiʼ sorokyo oʼhue̱kud. Huadakbuaʼda oʼtipakboaʼpo, Diosa ʼuruaʼda moʼnigtipakboaʼne. Konigti ʼuruda huaknopo̱e̱ʼeritaj Diosa oʼbatihuapokikaʼnok ʼuruaʼda o̱gkikaʼ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Diosen huaʼa kenpaʼda eknopo̱e̱batiknayo konig o̱ʼne ijbatiaʼpakapoy. Konig dakhueʼdarionig o̱ʼne. Nogok nogok dakhueʼdariyaʼ eʼpidbada oʼtipakboikaʼ. Huadari huato̱e̱ʼeria oʼmahui̱gapo. Konigti Diosen huaʼa huaknopo̱e̱batikeritaj castiga oʼmagkaʼapo. Konige̱po Diosen huaʼa oknopo̱e̱batikhueʼada dakaʼ yanʼnigpeonhuahuikaʼ.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Huiyokdikaʼ edapiʼ opudomeytaj Diosa ʼuruaʼda moʼmanopoʼyareaʼnok nogi̱ti nogi̱ti huadakda boʼkikaʼapone, dakaʼ ijnopo̱e̱y, huadiʼda egomey pogomey.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Diostaj dakaʼ moknopo̱e̱po Cristotaj huaknopo̱e̱ʼeri huamaʼbuytaj ʼuruda okbatikhueʼda boʼtihuapokikameʼne. Diʼ moʼe̱po boʼtihuapokikameʼne. Nogi̱ti nogi̱ti boʼtihuapokikameʼne. Diosa kenda okkahuehueʼdik moʼe̱a̱pone. Dios buttida huanopo̱e̱ʼeri o̱ʼe̱po huadak boʼkikaʼnok okkahuehueʼdik moʼe̱a̱pone.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Opudomey boʼeretpakpo ʼuruaʼda boʼkadhuahuikaʼdepo, Diosen boʼkadhuahuikaʼdepo, Jesucristo onteʼti eʼtiakdeʼte konigti boʼeretpakpo Diosen aratbuttaj diʼ moʼe̱po yanʼbatihuapokikaʼ. Ken konig eʼkikaʼnayo Diosere durugda moʼnoeonhuahuikaʼapo.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Jesústaj oknopo̱e̱po tinosikhueʼ moʼnepo, oknopo̱e̱po sigda sigda okbatikhueʼ moʼne. Eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼ i̱hue̱y nopo̱e̱hueʼ yaneʼ. Huakkaʼmon aʼneneri aratbuta Diostaj ʼuruaʼda oʼnoknopoeonhuahuikaʼpo dakaʼ onʼnigonhuahuikaʼuy. Diosere onʼnoeonhuahuikaʼapo. Konigti ya̱gʼkikaʼ. ʼUruaʼda yanoknopoeonhuahuikaʼ. Dakaʼ yanʼnigonhuahuikaʼ. Kenda ijpakpo oʼnonaʼne.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ken Abraham Diostaj oknopo̱e̱po oʼnigonhuahuaʼdepo huasiʼpo huayayokon oʼmato̱e̱ʼuyate.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 “Buttida ijjay Diosa meʼpe̱e̱ne.” Judío aratbuta enaʼnayo eʼmaboy batikdik o̱ʼne. Buttida oaʼ ayaʼada onʼnopo̱e̱. Da eaʼnayo Diosa castiga megkaʼapet onʼnopo̱e̱.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 “Diosere durugnanada moʼnoeonhuahuikaʼapone.” Israel adhueaʼpaneʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj kenpaʼti ayaʼ huaknopo̱e̱ʼeritaj Diosa oʼmanaʼuyate. Kenda Diosa oʼmanaʼuyate, dapitaʼ oʼkaʼapo. Nogpaʼda kahueʼ o̱ʼe̱a̱po. Kenpaʼti nogpaʼda manahueʼ o̱ʼe̱a̱po. Kenda oroʼomey huaknopo̱e̱ʼeri dakaʼ aknopo̱e̱yaʼpo “Dios i̱jje̱po da ahueʼdik i̱ji̱kay.” Diosa monaʼuyate.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 “Diosere durugnanada moʼnoeonhuahuikaʼapone.” Diosa kenda monaʼuyate. Kenpaʼti “Dios i̱jje̱po da ahueʼ i̱ji̱kay.” Diosa kendakon monaʼuyate. Kenpaʼti Diosa namaʼda ahueʼdik o̱ʼi̱kaʼnok oroʼomey oknopo̱e̱po oʼnopoʼdurugpakikaʼne. Jesucristoa oroʼomeytaj bokkahueaʼnok dakaʼ oknopo̱i̱kaʼne. Kenpaʼti Jesucristo oroʼomeytaj moʼnopoʼyareaʼdene oknopo̱e̱dene. Diosen buttida huaʼa batikhueʼda o̱ʼe̱a̱po oknopo̱e̱ne. Diosere durugnanada oʼnoeonhuahuikaʼapone dakaʼ oknopo̱i̱kaʼne.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 — ausente —
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 — ausente —
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.