Atos 22

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 —‍Kenda ijkadhuahuikamey oʼnontiaʼpakapone. Dakaʼ menʼpe̱e̱ʼ, egomey pogomey. —‍Pabloa huaboaʼda oʼmanaʼdenok
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 hebreo huaʼa kenomeyen huaʼate Pabloa oʼmanaʼnok aratbut onʼpe̱e̱depo nogi̱tinada soataʼda o̱ʼnenok,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —‍Judío aratbut i̱jje̱y. Cilicia huadaribayo Tarso huakkaʼ jakyo ijsiʼpoe̱ʼuy. I̱yo̱ Jerusalényo̱ ijkerekuy. Huamanmadikaʼeri Gamaliela meʼnonmadikaʼonhuaʼikaʼuyne. Ayaʼda adhueaʼpaneʼen eʼmanaʼ o̱gkikaʼnok dakaʼda yoknopo̱i̱kaʼuy. Kenpaʼti Diosen eʼkataʼ ijjeretpakpo ijkikaʼuy konig opud oy boʼkikaʼnig.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Aʼnen Cristoen huaknopo̱e̱ʼeritaj ijbaukikamey. Eʼbaraktaʼ ijpakpo, ijbaepo ijbakudikamey. Huabokerektaj ettoneʼtabetaʼ ijkikaʼuy.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Sacerdote huairi kenpaʼti ayaʼada huatoneʼ huairi huakupopakeria doʼtaj mentiahuayikaʼuyne konigti onbatiaʼpakdik moʼe̱ne. Kenpaʼti Damasco huakkaʼ jakyo judío huamaʼbuytaj kanʼbatotiakeʼpo menʼnigmadoyaʼuy. Ken berobaʼ doʼtaj menʼyokuyne. Kenda ijtohuaʼuy. A̱yo̱ Cristoen huaknopo̱e̱ʼeritaj aʼbaukyaʼpo ijhuaʼuy. Jerusalényo̱ aʼbatotiakyaʼpo kanʼmabitbiteʼpo kanʼbakudeʼpo ijhuaʼuy.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ken dagte ijhuaʼpo Damasco huakkaʼ jakyo meyo̱hueʼda e̱ʼe̱deʼte tokhuad eʼhuadte i̱dada kurudya̱ʼ huakjeytoneʼ doʼtaj beʼtitaʼtenok
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 sorokte i̱jhue̱konʼuy. “¿Menaʼpo diga̱ʼ megkaʼne, Saulo?” Ijpe̱e̱ʼuy.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “¿Beʼa i̱ʼe̱, Huairi?” Yonaʼuy. “Jesús Nazareteri i̱jje̱y. Kentaj diga̱ʼ i̱gkaʼne.” Jesús Huairia menaʼuyne.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Kenomey doere onʼhuaʼuynigʼa huakjey onʼtiahuaypo onʼmeʼpukonpo Jesústaj ʼuruda pe̱e̱hueʼ o̱ʼneʼuy.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “¿Kate kaʼdik i̱jje̱y, Huairi?” Yonaʼuy. “Yaboʼ, Damascoyo yahuaʼ. Ke̱ya̱ʼ kenda kaʼdik i̱ʼe̱a̱ponig noga̱ monaʼapone.” Jesús Huairia menaʼuyne.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Huaboroʼ huakjeya bekpohuiukanʼuynok. Kenomey doere onʼhuaʼuynigʼa doʼtaj menʼtaʼkoypo menʼtohuaʼuyne. Ken Damascoyo menʼtokye̱ʼuy.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ken Damascoyo nogbokerektida o̱ʼe̱po huadik Ananías o̱ʼu̱y. Keʼna Apagbaʼ Moisés eʼmadoyaʼbaʼ dakaʼda oʼnigpe̱i̱kaʼuyate. Ayaʼda judío Damasco hua̱e̱ʼeria Ananías huadakda o̱ʼe̱ onʼhuaaʼikaʼuyate.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías doʼtaj behuatiakuyate. “Huaboaʼda onaʼti tiahuaydik yaeʼ.” Menaʼuyne. Kenpaʼ enaʼte onaʼti huadakda ijtiahuayʼuy. Kentaj ijtiahuayʼuy.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Kenpaʼ menaʼpo: “Oroʼen Apag Dios aʼnennada ontaj bektieʼeaʼuy. Konig Apag Diosa oʼpaknig kaknopo̱e̱ʼpo, Cristo kenpaʼda huadak huakikaʼeritaj on beʼtiahuayʼepo kenpaʼti Jesús Huairitaj huaʼada meʼpe̱e̱ʼpo Diosa oktieʼeaʼuyate.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Nogbayaʼ nogbayaʼ ayaʼda iʼtiahuaymetnig ayaʼda iʼpe̱e̱metnig iʼbatiaʼpakonhuahuikaʼapo, Jesucristoen iʼmanbatiaʼpakonhuahuikaʼapo.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ¿Oy menaʼpo ijhueʼda iʼhuad? Yaboʼ. Bautiza yakaʼ. Jesucristotaj yaknopo̱e̱po eʼtionaʼpakte Diosa o̱ʼnen dakhueaʼ eʼkaʼtaj menopoʼtihuekeʼapone. Bekkahueaʼapone,” Ananíasa menaʼuyne.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ken, Jerusalényo̱ ijkumejdepo Diosen jakyo ijtionaʼpakpo konig eʼyorokpaʼ ijtiahuayʼuy.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Huairitaj ijtiahuayʼuy. Menameʼne: “Jerusalénya̱ʼ i̱dada yabakhuaʼ kenda doʼtaj iʼmanbatiaʼpaknig i̱yo̱ aratbut eʼpe̱e̱taʼ pakhueʼda moʼe̱a̱pone.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ayaʼda huaknopo̱e̱ʼerien hua̱i̱takeʼ jakyo ijbahuahuaʼuy. O̱ʼnen huaknopo̱e̱ʼeritaj huabakuda̱ʼ jakyo ijbatohuaʼpo, ijmabitbitdepo ijbakuda̱ʼuy. In aratbut kenda onʼnopo̱e̱.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 O̱ʼnen huamanbatiaʼpakeri Esteban kenokaʼ enʼarakte do kenteda ijbopo Estebantaj huaarakeri huadakda o̱gkaʼ ijnopo̱e̱ʼuy kenpaʼti huaarakerien yudtaj ijmata̱to̱e̱po i̱jje̱ʼuy.” Jesús Huairitaj yonaʼuy.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Judío ehueʼtaj nog aratbutte oʼtaʼmonaʼapone. Yahuatiʼ.” Jesús Huairia menaʼuyne. —‍Kenda Pabloa huakkaʼ judío e̱gkupopakte oʼmanaʼuy.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kenda eaʼte judío aratbuta Pablotaj onʼpe̱e̱nigʼa huaboaʼda ʼuttaʼda onʼbasagkiaʼuy.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Batikhueʼ onʼbasagkiaʼudhuaʼpo kenpaʼti onʼhuadiaypo yudtaj oʼnokhuinhuinpo soroko̱gʼ kurudyo̱ o̱ʼneneʼpo
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 “Sorotataen jakyo yanʼkuda̱ʼ,” kenpaʼti “menaʼpo judío aratbut kentaj ʼuttaʼda onʼbasagkiaʼenok kenda eʼnopo̱e̱ʼtaʼ ijpaki Pablotaj yanʼbitbit.” Sorotataj huairia oʼmanaʼuy.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Aʼbitbityaʼpo enʼtinukuʼete,
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kenda enadeʼte capitán sorotataj huairitaj oʼhuaʼpo onatoʼpo:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Huairi Pablotaj oʼhuatiakonpo, onaʼpo,
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 —‍Romayo hua̱e̱ʼeri a̱ʼe̱ya̱ʼpo huakkaʼ huakupe ijbayokuy. —‍Huairia onaʼnok,
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Kenomeya̱ Pablotaj onʼbitbitaynig oʼnokbahuaʼuy. Kenpaʼti huairia Pablo Romayo hua̱e̱ʼeri o̱ʼe̱ oʼnopo̱e̱depo oʼmeʼpukpo okhuaʼuy.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Emeʼte kate Pabloa yakameʼte judío huairia kenda kanʼhuaeʼpo sorotataj huairia eʼnopo̱e̱ʼtaʼ oʼpakpo Pabloen sirobij eʼtinukuʼ oʼkujpo kenpaʼti judío sacerdote huairitaj kenpaʼti judío huairitoneʼtaj ka̱gkupopakeʼ oʼbahuaaʼpo. Ken onʼkupopakdepo kenomey e̱gkupopakyo Pablotaj oʼtohuaʼuy.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.