Atos 20
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs VC
1 ʼUttaʼda eaʼpak enʼbatikdeʼte Pabloa huanigpe̱i̱kaʼeritaj aʼmaboroayonyaʼpo oʼbakupopakaʼuyate. Oʼmanmadikaʼdepo, “ijhuaʼdey,” oʼmanaʼdepo Macedonia huadaribayo oʼbakhuaʼuyate.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Macedonia huadaribayo nog huakkaʼ jakyo nog huakkaʼ jakyo oʼbataʼhuadunhuaʼpo Jesústaj huanigpe̱i̱kaʼeritaj dakaʼda oʼmaboroaypo oʼmanmadikanhuaʼuyate. Nogokaʼ Grecia huadaribayo o̱kye̱ʼuyate.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ke̱yo̱ bapaʼ puug oʼmataʼunhuahuaʼpo Siria huadaribayo huaʼdikda e̱ʼe̱a̱da kusiʼpetoneʼyo huakuddik e̱ʼe̱a̱da judío aratbut Pablotaj aʼarakenyaʼpo onokkupobonok Pablo oʼnopo̱e̱depo kusiʼpetoneʼyo huahueʼ o̱ʼu̱yate. Konige̱po huaʼite onteʼti Macedonia huadaribayo ijhuaʼapoy, huaboaʼda oʼnopo̱e̱ʼuyate.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Nogda huakkaʼ jakeri kenpaʼti nogda huadaribayo hua̱e̱ʼeri Pabloere onʼhuaʼuyate. Sópater Berea jak hua̱e̱ʼeri oʼhuaʼuy. Tesalónica jak hua̱e̱ʼeri, Aristarco kenpaʼti Segundo onʼbahuaʼpo, Derbe jak hua̱e̱ʼeri Gayo kenpaʼti Timoteo onʼbahuaʼpo Asia huadaribayo hua̱e̱ʼeri Tíquico Trófimoere onʼtahuaʼuyate.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Dagte huakkuru kenomey onʼhuaʼdepo huakkaʼ jak Troasyo oroʼtaj monige̱ʼuyate.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Filipos huakkaʼ jakyo judíoen fiestate oroʼ oʼbapeʼuy. Kenda fiestate judío aratbut biahueʼ pan bapeʼdik o̱ʼnikaʼ. Fiesta oʼpokandepo kusiʼpetoneʼyo oʼhuaʼuy. Cinco huameʼnoe e̱ʼpo̱gte oʼhuaʼunhuaʼpo Troas huakkaʼ jakyo o̱kye̱ʼdepo Troasyo siete huameʼnoe o̱ʼunʼuy.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Domingote pan aʼbapeyaʼpo konig Jesúsen huataʼmoneri o̱gkikaʼuyatenig oroʼ o̱gkupopakpo, Pabloa oroʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj monmadikanhuaʼpo. Emeʼte ijhuaʼapoy oʼnopo̱e̱po ijhueʼda monbatiaʼpakonhuaʼpo nopote sikyoda monbatiaʼpakbeduyne.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Jak kutayaʼnada eʼbakariyaʼ oʼkupopakuy. Ke̱yo̱da huakkaʼ huakjeysiʼpo oʼbakpaknok.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Huabo o̱ʼe̱po huaboendik Eutico ventanate oʼhuadpo ijhueʼda Pablo oʼmanbatiaʼpakbednok ken huabo diga̱ʼda taytayaʼ oaʼpo oʼtayonpo jak kutayaʼ oʼkotuy. Eʼbueyonʼ oʼdupakaʼpo jakyo onʼhueda̱ʼuy.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ken Pablo oʼhuarakdepo huabotaj huikudate oʼtihuadatoʼpo oʼdokoʼepo,
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ken onaʼti jak kutayo oʼbehuikonpo pan oʼpohueseaʼpo oʼbatobapeʼdepo onteʼti oʼmanbatiaʼpakpo oʼtokmeʼuy. Oʼbatikdepo oʼbakhuaʼuy.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Huabotaj eʼnoeʼ onʼtohuaʼnok ayaʼada durugnanada onʼmaeʼuy.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Oroʼ huakkuruda oʼhuaʼuy. Asón huakkaʼ jakyo Pablotaj aʼeyaʼpo kusiʼpetoneʼte oʼhuaʼuy. Pablonayo huaʼite eʼhuaʼtaʼ oʼpakuyate.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Asón jakyo Pablotaj oʼhuahuaydepo kusiʼpetoneʼyo oʼbakudonpo Mitilene huakkaʼ jakyo oʼhuaʼuy.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ke̱ya̱ʼ oʼhuaʼuy. Emeʼte Quío hua̱gkutaʼmejte oʼpokonhuaʼpo admeʼtaʼ Samos huakkaʼ jakyo oʼtiakuy. Trogilioyo okmapi̱a̱huaduy. Emeʼte Mileto huakkaʼ jakyo oʼtiakuy.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Efeso huakkaʼ jak Asia huadaribayo o̱ʼe̱. Jerusalényo̱ Pablo i̱da eʼhuaʼtaʼ oʼpakpo judío aratbuten fiesta Pentecostéste eʼbapeʼtaʼ oʼpakpo. Konige̱po i̱da eʼhuaʼtaʼ oʼpakpo Asiayo ijhueʼda e̱e̱ʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼe̱po Efesoyo eʼhuaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼu̱y.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Miletoyo Pablo o̱ʼe̱po, Efeso huanigpe̱i̱kaʼeri huairitaj kanʼtotiakeʼpo oʼmataʼmonaʼuy.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ken huairi enʼbatiakdeʼte
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Botbayokaʼ opudere i̱ji̱kamey. Huadaknopoʼda Diostaj ijnigpe̱i̱kaʼpo Diosen ijkikaʼuy. Opud Diostaj dakaʼ kanʼnigpe̱i̱keʼpo huakkaʼ yonhuikonhuaʼuy. Judío aratbut doʼtaj eʼaraktaʼ onʼpakpo dakhueaʼda meʼnogkikaʼuyne opuda̱ Efeso huairi kenda moʼnopo̱e̱.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Dakaʼda eʼmanmadikaʼ opudtaj aʼtihuapokyaʼpo oʼnonmadikikaʼuyne. Jak kurute huakkaʼ aratbuta eʼpe̱e̱te oʼnonmadikikaʼuyne kenpaʼti opuden jakyaʼ oʼnonmadikikaʼuyne.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Dakhueaʼ eʼkaʼ yanʼbatik Diostaj yanʼnopoʼkoreaʼ, Jesucristo Huairitaj yanoknopo̱e̱ʼ. Judíotaj kenpaʼti nog aratbuttaj oʼnonaʼikaʼuyne.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Oy Jerusalényo̱ ijhuaʼapoy. Diosen Noki̱re̱ga̱ beʼtaʼmonaʼnok ijhuaʼapoy. Ke̱ya̱ʼ menpapiʼ meʼnogkaʼapone nopo̱e̱hueʼda ijhuaʼapoy.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ke̱ya̱ʼ huabakuda̱ʼ jakyo boʼkuda̱ʼapone. Paiʼda ijnopoʼe̱a̱pone. Diosen Noki̱re̱ga̱ menaʼne.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Kenda menogkaʼapone ijnopo̱e̱po mepuʼkehueʼdikda i̱jje̱y. Doʼhuedda huabidda eʼnoetaʼ pakhueʼ i̱jje̱po kenyoʼda durugda Diostaj ijpe̱e̱po keʼnenyoʼda huadakhuapa aʼkayaʼpo kikaʼdik i̱jje̱y. Diosen kakikeʼpo meʼtaʼmonaʼuynok kenpaʼda eʼdakeaʼtaʼ ijpaki. Diosa diʼnanada o̱ʼe̱po Jesúsa moʼnigbueyʼuynok ayaʼada nopoʼkoreaʼdik ya̱ʼnepo kenpaʼti dakhueaʼ eʼkaʼ Diosa oʼbakkahueaʼapet. Kenda nogyo̱ nogyo̱ durugteda ijmanbatiaʼpakonhuahuikaʼpoda eʼkuhuittaʼ ijpaki, ken.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Ken Dios huairitaj nigpe̱i̱kaʼdik moʼe̱. Kenpaʼti Jesústaj huadak huaʼa opudere ijmanbatiaʼpakikaʼmey. Opudomey doʼtaj onteʼti tiahuayhueʼdik o̱ʼneapone.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 — ausente —
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Opuda̱da huadaknopoʼda yanʼto̱i̱kaʼ. Opuda̱da dakaʼ yanʼnopo̱e̱po yanʼnigpe̱i̱kaʼ. Huataʼda yanʼtiokaʼikaʼ. Ayaʼda huaknopo̱e̱ʼeritaj Jesucristo oʼmanigbueyʼuyatenok konige̱po Jesúsenyoʼ oʼtamae. Ayaʼda Cristoen huanigpe̱i̱kaʼeritaj dakaʼda yanʼmanigto̱i̱kaʼ. Diosen Noki̱re̱ga̱ kenda monaʼuyne opudtaj.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Doʼhua oʼnokhuaʼapone. Doʼhua eʼnokhuadeʼte namaʼda huamanmadikaʼerikon opudere a̱ʼe̱ya̱ʼpo Jesúsen huanigpe̱i̱kaʼeritaj Diostaj eknopo̱e̱batikaʼtaʼ onʼeretpakpo yanʼbatiakapet. Konig dubakuhua ovejataj eʼbaraktaʼ onʼpakpo o̱ʼnikaʼ konigti namaʼda huamanmadikaʼeria opudtaj Diostaj eʼmaknopo̱e̱batikaʼtaʼ yanʼeretpakapet.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Sueʼda huanigpe̱i̱kaʼeria opud e̱ʼhua̱i̱kayaʼda huaboaʼda namaʼda huadik monmadikaʼapet. Jesúsen huaknopo̱e̱ʼeritaj kenda kanʼnigpe̱e̱ʼpo kanʼkikeʼpo.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Namaʼda huamanmadikaʼeritaj keyoj, ijjay. Bapaʼ huabayok huameʼnoe kenpaʼti sikyo batikhueʼda opudtehuapaʼ Diostaj yonhuikpo Jesúsen huadak huaʼa onʼmaboroayonhuahuikaʼne. Ayaʼtada opudtaj oʼnonmadikikameʼne. Kenda okkahuehueʼ yanikatiʼ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Ken, opudtehuapaʼ Diosa dakaʼ kabatiokikeʼpo Diosen diʼda huaʼa kamanopoʼto̱e̱ʼpo ken huaʼataj moʼnigpe̱i̱kaʼpo teyda moknopo̱e̱po, Diosen huanigpe̱i̱kaʼeriere moʼnoeonhuahuikaʼapo.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Aʼnenda opudere i̱jjunhuahuikaʼuy. Doʼtehuapaʼ opuden huakupe opuden yudtapiʼ pakhueʼ i̱ji̱kamey.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Doʼtehuapaʼ kenpaʼti doere huamanmadikaʼeritehuapaʼ ijbaikamey. Opuda̱ kenda dakaʼ moʼnopo̱e̱ne.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Kenda ijbaikaʼpo paiʼda aratbuttaj ijbayokikamey opud konigti yanʼbaapo paiʼda eʼnahue̱ʼtaj yanʼbayokikatiʼ. “Katetehueʼ huabayokeria durugnanada o̱ʼnikaʼ. Eyokte huabaeʼerinayo sueʼda durugda o̱ʼne.” Kenda Jesús Huairia oaʼuyate. —Pabloa Efeso huanigpe̱i̱kaʼeri huairitaj oʼmanaʼuyate.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Kenda oaʼdepo Pabloa huikudate onʼbahuadpo ayaʼda Efeso huanigpe̱i̱kaʼeri huairiere oʼtionaʼpakuyate.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Pablotaj ayaʼada onʼtaʼbahuikpo onʼdokoʼepo kenpaʼti konig kenomey o̱gkikaʼuynig konigti onʼbuyukeʼuyate.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 “Onteʼti doʼtaj tiahuayhueʼ o̱ʼneapone,” Pabloa oʼmanaʼdenok suhueʼnanada onʼmaeʼuyate. Kenokaʼ kusiʼpetoneʼte onʼtahuaʼuyate.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.