Atos 15
Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NTLH
1 Kenokaʼ Judea huadari hua̱e̱ʼeri Judeayaʼ Antioquía jakyo onʼbatiakuyate. Huamaʼbuy huanigpe̱i̱kaʼeritaj huaboaʼda onʼmanmadikaʼpo, konig Moisésa oʼmanaʼuyate huabokereken huasiʼdak oktegdik moʼe̱ne. Okteghueʼ e̱e̱ʼnayo Diosa nopoʼkoreahueʼ moʼe̱a̱pone. Huaboaʼda onʼmanmadikaʼuyate.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kenda onʼmanmadikaʼnok Pablo Bernabéere Judea huamanmadikaʼeriere huayahuaya nogpaʼ nogpaʼ eʼkaʼtaj i̱ghuaʼda onʼmanaʼuyate. Beʼa buttida yaaʼ nopo̱e̱hueʼ o̱ʼnenok Jerusalén huakkaʼ jakyo Jesúsen huataʼmoneritaj kenpaʼti huanigpe̱i̱kaʼeri huairitaj kenda kanʼbatiaʼpakeʼpo Pablotaj Bernabéeretaj kenpaʼti sueʼda Antioquía huanigpe̱i̱kaʼeritaj onʼmataʼmonaʼuyate.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ken Antioquía huanigpe̱i̱kaʼeri onʼmataʼmonaʼnok onʼhuaʼuyate. Fenicia huadaribayo kenpaʼti Samaria huadaribayo onʼpokonhuaʼdepo onʼmanbatiaʼpakonhuaʼuyate. Nog aratbuta konig kenomeyen adhueaʼpaneʼ namaʼda o̱gkikaʼuynig konigti o̱gkikaʼpo, Diostakon aʼnigpe̱i̱kayaʼpo kenpaʼda onʼbatikuyate. Kenda ʼuruaʼda onʼmanbatiaʼpakonhuaʼnok huamaʼbuya onʼpe̱e̱depo huakkaʼda onʼdurugpakuyate.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Pablo Bernabéere Jerusalényo̱ eʼnokye̱deʼte ayaʼ huaknopo̱e̱ʼeri Jesúsen doce huamataʼmoneri huanigpe̱i̱kaʼeri huairiere durugda onʼmato̱e̱po onʼmadokoeʼuyate. Ken nog huakkaʼ jakyo nog huakkaʼ jakyo Diosa oʼtihuapoknok Jesústaj onʼmanmadikaʼonhuaʼnok huakkaʼda onʼnigpe̱e̱meʼ. Pablomeya̱ onʼbatiaʼpaknigʼa,
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 sueʼda fariseo aratbut Jesústaj oʼnoknopo̱e̱meʼpo onʼbodpo onʼmanaʼpo:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 ¿Diostaj kanʼnopoʼkoreʼpo menpaʼ nog aratbuta Moisésen eʼmanaʼtaj nigpe̱i̱kaʼdik ya̱ʼne? Jesúsen doce huamataʼmoneri huanigpe̱i̱kaʼeri huairierea o̱gkupopakpo huayahuaya onʼmananhuaʼpo.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ken huakkaʼda enʼbatiaʼpakonhuadeʼte Pedro oʼbodpo oʼmanaʼpo:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Diosa ayaʼ aratbuten huanopoʼ oʼmaki̱e̱ʼikaʼ. Nog aratbuttaj oʼbaeʼpo oroʼtaj oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyne. Konig oroʼtaj aʼnenda Diosen Noki̱re̱g boyoʼkemeʼne konigti nog aratbuttakon oʼbayokemeʼ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Konig Diosa oroʼtaj diʼ moʼe̱ne konigti nog aratbuttaj diʼ oʼmaepo. Nogomey Diostaj oʼnoknopo̱e̱nok Diosa oʼmanopoʼtihuekemeʼ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Diosa nog aratbuttaj oʼmanopoʼtihuekemeʼ, menaʼpo opuda̱ta oknopo̱e̱hueʼdik moʼi̱kaʼ. Ken Moisésa oʼmanaʼpo oʼmadoyaʼuyate. Kenda oroʼen adhueaʼpaneʼ kikahueʼdik o̱ʼnikaʼuyate. Oroʼkon kikahueʼdik o̱ʼe̱ne. Konige̱po kenda Moisésa oʼmanaʼuyate nog aratbuttaj manikahueʼ yanikaʼ.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Dios oroʼtaj diʼ moʼe̱po, katetehueʼda moʼnopoʼtihuekepo onteʼti kurudyo̱ moʼnoeanhuahuikaʼapone konigti Dios nog aratbuttaj diʼ oʼmaepo katetehueʼda oʼmanopoʼtihuekepo, onteʼti kurudyo̱ oʼmanoeanhuahuikaʼapo. —Pedroa oʼmanaʼuyate.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ken ayaʼda e̱gkupopakada onʼtiaʼpakbatikonʼuy. Bernabétaj Pablotaere onʼmape̱e̱ʼuyate. Konig tiahuayhued o̱ʼneonhuahuikaʼnig Diosa oroʼtaj oʼtihuapokpo nog aratbuttaj oʼkadhuahuaʼpo kenpaʼti oʼbayareamey. Pablo Bernabéerea onʼmanbatiaʼpakonhuaʼuyate.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Kenokaʼ enʼmanbatiaʼpakbatikdeʼte Jacoboa oʼmanaʼpo:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Diosa nog aratbuttaj judío ehueʼtaj huaboaʼda oʼmanopoʼtihuekedemeʼte Diostaj menʼnigpe̱i̱keʼpo Diosa oʼbaemeʼte. Simón Pedroa kenda monbatiaʼpakdene.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ken konig ya̱ʼe̱a̱pet Diosen huamanbatiaʼpakeria onʼmanaʼuyate:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Aʼnenda David huairien aratbut Diostaj dakaʼda onʼnigpe̱i̱kaʼuyate. Nogok Daviden adhueaʼ huayayoa Diostaj nigpe̱e̱hueʼda o̱ʼnuyate. Nogok ijkumejapoy, Diosa oʼmanaʼpo, Daviden aratbuttaj ijmanopoʼkoreaʼaponok. Onteʼti Diostaj onʼnigpe̱i̱kaʼapo.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Ayaʼada nog aratbuta Diostaj ukdik kaʼnikeʼpo Daviden aratbuttaj ijmanopoʼkoreaʼapoy. Nog aratbuta doʼtaj oknopo̱i̱kaʼdik menikaʼ.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ken konig Dios Huairia oʼmanopo̱e̱a̱ʼuyate.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Inomey nog aratbut Diostaj onʼnopoʼkoreaʼdepo Diostaj onʼnigpe̱i̱kaʼnok, “Moisés Diosbaʼ eʼmanaʼ nigpe̱i̱kaʼdik moʼe̱.” Oroʼ ahueʼdik o̱ʼe̱y. Ijjay.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 “Eʼketkaʼ diostaj pakhueʼ yanikaʼpo kenpaʼti vacaen eʼketkaʼ diostaj eʼyokdeʼ ken huaen bapehueʼ yaneʼ. Nogen hua̱to̱e̱ʼtaj bakdejhueʼ yanikaʼ. Kenpaʼti eʼhuerenonukuʼpo eʼbuey huaen bapehueʼ yanikaʼpo hua̱hue̱ya̱ʼ eʼtaʼkot huaen bapehueʼ yanikaʼ. Huamimipiʼ bapehueʼ yanikaʼ.” Kenyoʼda nog aratbut huaknopo̱e̱ʼeritaj monigmadoyaʼ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Aʼnenda kenpaʼti oyda nogya̱ʼ nogya̱ʼ huakkaʼ jakyaʼ Moisésenbaʼ onʼbonapakikaʼ okmapi̱e̱ʼahuaddikte hua̱i̱takeʼ jakyaʼ. —Jacoboa oʼmanaʼuyate.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ken Jesúsen doce huamataʼmoneri huanigpe̱e̱ʼeri huairiere ayaʼda huanigpe̱i̱kaʼeriere ʼuruaʼda Jacobo oaʼ onʼnopo̱e̱po, “sueʼda oroʼen huanigpe̱i̱kaʼeritaj monʼmataʼmonaʼ. Antioquíayo Pablo Bernabéere bottaʼ monʼmataʼmonaʼ.” O̱ʼnuyate. Judas Barsabástaj onʼtaʼmonaʼuyate. Silastaj kenpaʼti onʼtaʼmonaʼuyate. Silas Barsabásere huairi o̱ʼneʼuyate.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ken berobaʼ eʼmadoyaʼ onʼmanigtaʼmonaʼuyate.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Sueʼda oroen huamaʼbuy huabokereka boʼhuahuameʼte opudtaj namaʼda huadik monmadikameʼte. Huabokerekensiʼdak oktegdik moʼe̱ne. Konig Moisés oʼmanaʼuyate nigpe̱i̱kaʼdik moʼe̱ne. Kenpaʼ yanʼmanmadikaʼ manahueʼ o̱ʼemey oroʼ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Bottaʼ oroʼen huaknopo̱e̱ʼeri huadiʼda huamaʼbuytaj Bernabéere Pabloere opudomeytaj eʼtaʼmonaʼtaʼ oʼpakpo onokteteyoʼ Silastaj Judastere oʼbaktieʼeaʼde.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pablo Bernabéere Jesucristotaj onʼnigpe̱e̱po nog huakkaʼ jakyaʼ nog huakkaʼ jakyaʼ ke̱ya̱ʼ aratbut onʼhuadiaypo eʼbaraktaʼ onʼpakpo Jesúsen huadak huaʼa onʼmanmadikameʼte.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ken, Judas Silaseretaj oʼmataʼmonay. Kenda opudtaj oʼnigmadoyaʼne konigti kenomey ʼuruaʼda monaʼapone.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ayaʼda Moisésa oʼmanaʼuyate oroʼnayo manahueʼ o̱ʼnene. Kenda opud kikaʼdik moʼe̱ne oroʼere Diosen Noki̱re̱gere oʼnopo̱e̱po oroʼa oʼnonaʼne.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Huaen eʼketkaʼ diostaj eʼyokdeʼ ken huaen bapehueʼ yanikaʼ. Konigti mimi bapehueʼ yanikatiʼ. Kenpaʼti eʼhuerenonukuʼpo eʼbuey huaen bapehueʼ yanikaʼ. Nogen hua̱to̱e̱ʼtaj bakdejhueʼ yanikaʼ. Kenpaʼda oʼnonaʼne. Kenda eʼnigpe̱i̱kaʼnayo huadakda boʼkikaʼpo. Kenpaʼda oʼnigmadoyaʼne.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Antioquíayo onʼmataʼmonaʼdenok onʼhuaʼuyate. Ayaʼtada huanigpe̱i̱kaʼeritaj onʼbakupopakandepo berobaʼ eʼnigmadoyaʼ onʼbayokuyate.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Kenokaʼ huamaʼbuy berobaʼ onʼtiahuaypo onʼbonaʼpakdepo berobaʼte ʼuruaʼda onʼmaboroaymeʼtenok huakkaʼda onʼmadurugpakuyate.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas Silasere Diosen huamanbatiaʼpakeri o̱ʼnepo huamaʼbuytaj ʼuruaʼda onʼmaboroaypo onʼmanmadikaʼonhuaʼnok ken huamaʼbuya Diosen dakaʼda o̱gkikaʼuyate.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ijhueʼmon ke̱yo̱da o̱ʼneonhuahuaʼdepo Antioquía huamaʼbuya. Jerusalén huaknopo̱e̱ʼeritaj onʼmataʼmonaʼuyate.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Silasnayo ehuaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼe̱po huahueʼ o̱ʼu̱yate.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablo Bernabékon huahueʼda Antioquía huakkaʼ jakyo o̱ʼnepo nogomeyere Jesús Huairien huadak huaʼa onʼmanbatiaʼpakonhuahuaʼpo onʼmanmadikaʼonhuaʼuyate.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Nogok Pabloa Bernabétaj onaʼpo:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Juan Marcostaj Bernabéa eʼtohuaʼtaʼ eʼpaktada
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pablonayo eʼtohuaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼe̱po. Panfilia huakkaʼ jakyaʼ oʼbakkumejmeʼnok Juana Pablomeyere nogyo̱ nogyo̱ Jesúsen huadak huaʼa aʼmanbatiaʼpakyaʼpo huahueʼ o̱ʼemeʼnok Pabloa eʼtohuaʼtaʼ pakhueʼ o̱ʼu̱y.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Huakkaʼda huayahuaya onʼmahuadiayudpo konigti pakhueʼ o̱ʼnepo nogyon nogyon onʼbakhuaʼuyate. Bernabé Marcostaj oʼtohuaʼpo huaboroʼ kusiʼpeyo Chipre hua̱gkutaʼmejyo oʼnoktegʼuyate.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablonayo Silastaj oeʼuyate. Diosa kabatihuapokeʼ huamaʼbuya onʼtionaʼpakdepo onʼmataʼmonaʼdenok onʼbakhuaʼuyate.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Pablo Siria huadaribayo ohuaʼepo Cilicia huadaribayokon oʼhuaʼepo, “Jesucristotaj dakaʼda yanʼnigpe̱i̱kaʼ.” Nogya̱ʼ nogya̱ʼ huanigpe̱i̱kaʼeritaj onʼmaboroayʼuyate.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.