Romanos 9

New Testament in Amarakaeri (PE:amr:Amarakaeri) (AMR_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ken doʼhued aratbut, Israel aratbut doʼhued aratbut e̱ʼe̱a̱da huakkaʼada Diostaj nopoʼkoreahued o̱ʼnepo Cristotaj oknopo̱e̱hued o̱ʼnenok kenomeytaj suhueʼnanada ijmakunhuahuikay. Kanʼnopoʼkoreʼ huakkaʼda ijmatinopo̱i̱kay. Cristotaj kanoknopo̱e̱ʼ huakkaʼda ijpakikay. Dakhueaʼ eʼkaʼ kanʼnopoʼyareʼ kenda huakkaʼda ijpakikay. Doʼhued aratbut kanʼnopoʼkoreʼpo doʼhua Cristotaj ekhueytudtaʼ castiga doʼtaj eʼnigo̱gkataʼ ijpakikay. Do Cristotaj huaknopo̱e̱ʼeri i̱jje̱po buttida ijjay Diosen Noki̱re̱ga̱ meʼnopo̱e̱a̱ʼnok da ahueʼ i̱jje̱y.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 — ausente —
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Israelen adhueaʼ huayayo Israel aratbut o̱ʼne. Diosa huakkaʼda oʼpakpo konig keʼnensiʼpotanig oʼbaepo kenomeytaj oʼbatohuaʼudhuahuaʼpo ʼuruaʼnanada o̱ʼe̱po oʼmato̱i̱kaʼuyate. Kenda doʼa onʼnigkaʼapone Diosa nogok nogok oʼmanaʼuyate. Moisésenbaʼ oʼbayokuyate. Diosen jakyo konig kikaʼdik moʼe̱ne oʼmanaʼuyate. Cristo huamanopoʼyareaʼeri onʼnigtaʼmonaʼapone oʼmanaʼuyate.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Abraham Isaac Jacobere Israel aratbuten adhueaʼpaneʼ o̱ʼnuyate. Jesucristokon Israel aratbut osiʼpoe̱ʼuyate. Cristo Dios o̱ʼe̱po ayaʼenda Huairi o̱ʼe̱. “Cristo ʼurunanada Huairi o̱ʼi̱kaʼ,” ayaʼada monʼbatadiʼkeaʼikaʼ.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 “Huasiʼpo iʼto̱e̱a̱pone, Abraham,” Diosa onaʼuyatenok Isaac oʼsiʼpoe̱ʼuyate. Kenpaʼti “Isaacensiʼpo o̱ʼnen hueretda huayayo o̱ʼe̱a̱po, huayayoensiʼpo o̱ʼnen hueretda adhueaʼ huayayo o̱ʼneapo, Abraham,” Diosa onaʼuyate. Ayaʼ Israelen huayayo Israel aratbut hueretda ehueʼ o̱ʼne. Kenyoʼda kenomeyda huasiʼpo iʼmato̱e̱a̱pone Diosa enak hueretda huasiʼpo Diosensiʼpo o̱ʼne, oʼnopo̱e̱ne.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 — ausente —
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 — ausente —
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Kenpaʼti, “Nogbayoktida teyda ijhuatiakaponok Sara oʼsiʼpopakapo. Huabokereksiʼpo oʼsiʼpoe̱ʼapo,” Abrahamtaj Diosa onaʼuyate.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Kenpaʼti Isaac Abrahamensiʼpo kenpaʼti oroʼomeyen adhueaʼpaneʼa̱ Rebecataj oʼto̱e̱pakuyate. Nogtiedda apag e̱ʼe̱a̱da botsiʼpoaʼ huadapoyo o̱ʼnuyate.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 Isaacensiʼpo siʼpoe̱hued e̱ʼneʼted kenpaʼti dakhueaʼ kahued e̱ʼneʼted huadakpiʼ kahued e̱ʼneʼted, “huasuedtaj huatoneʼmaʼbuya nigpe̱i̱kaʼdik o̱ʼi̱kaʼapo,” Rebecataj Diosa onaʼuyate. Kenpaʼti “Jacobtaj diʼnanada i̱jju̱y. Esaútaj sueʼda diʼ i̱jju̱y.” Apagbaʼ kenpaʼ oaʼ. Ken Dios oʼpakpo Jacobtaj oktieʼuyate. Siʼpoe̱hued e̱e̱ʼted dakhueaʼ huadakpiʼ kahued e̱e̱ʼted Diosa oʼpakpo oktieʼuyate.
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Esaútaj Diosa dakhueaʼ o̱gkaʼuyate ahueʼdik o̱ʼe̱ne. Dakhueaʼ kahueʼ o̱ʼi̱kaʼ Diosa.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 “Beʼtapiʼ diʼ e̱e̱ʼtaʼ ijpakpo diʼ i̱jje̱a̱poy. Beʼtapiʼ eʼtinepahuiʼtaʼ ijpakpo ijtinepahuikaʼapoy,” Moiséstaj Diosa onaʼuyate.
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Oroʼomey aratbut huataʼda oʼpaknok Diosa tinepahuihueʼ moʼe̱ne. Oroʼomey diga̱ʼda oʼbaaʼnok tinepahuihueʼ moʼe̱ne. Diosayoʼda oʼpakpo moʼtinepahuikaʼne.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Apagbaʼte “Egipto huairi doʼhua eʼyahueaʼuypiʼ do teynanada ayaʼtada kaʼdik i̱ji̱kay ayaʼ aratbut ayaʼ huadaribayaʼda kanoknopo̱i̱keʼpo, doʼhued aratbut o̱ʼnendariyaʼ ijmako̱ro̱kaʼapoy.” Diosa Egipto huairitaj onaʼuyate.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Egipto huairi nopoʼkoreahueʼ ka̱e̱ʼ Diosa oʼpakpo oʼnopo̱e̱ʼuyate. Beʼapiʼ kenpaʼda dakhueaʼ kaʼneʼ Diosa oʼpakpo oʼmaknopo̱i̱kaʼ. Nogomeytaj kanʼnopoʼkoreʼ oʼpakpo oʼmaknopo̱i̱kaʼ.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 “Diosa oʼpaknok nopoʼkoreahueʼdik o̱ʼe̱a̱poy. Nopoʼkoreahueʼdik e̱e̱ʼnayo Diosa castiga menpaʼ o̱gkahueʼdik moʼe̱ne.” Beʼapiʼ yadapetpiʼ.
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Kenda Diostaj dakhueaʼ onahueʼdik o̱ʼe̱ne. Sorokkoso konig o̱ʼe̱ne. Dios konig sorokkoso huakaʼerionig o̱ʼe̱. Oro konig suhuigkosonig e̱e̱ʼpiʼ “¿suhuigkosoda menaʼpo oʼnigkameʼ?” Diostaj onahueʼdik o̱ʼe̱ne.
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Sorokkoso huakaʼeri konigti sorok mamasot oʼto̱e̱po ʼuruaʼnanada koso kaʼdik o̱ʼe̱. Kenpaʼti eʼpaknayo huamanhuada̱ʼ koso kaʼdik o̱ʼe̱. Konigti Dios katepiʼ kenda eʼkaʼtaʼ oʼpakpo kaʼdik o̱ʼi̱kaʼ. Ekkahueaʼtaʼ eʼpaknayo oʼbakkahueaʼapo. Castiga eʼkaʼtaʼ eʼpaknayo nogomeytaj castiga oʼmagkaʼapo. Ken konig o̱ʼi̱kaʼ Dios.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Diosanayo ayaʼada enʼtiahuayte dakhueaʼ huakikaʼeritaj castiga eʼmagkataʼ eʼpakada kenpaʼti Dios teyda o̱ʼi̱kaʼ eʼmaknopo̱e̱a̱ʼtaʼ oʼpakikaʼpo ijhueʼnanada oʼmanigunhuahuikaʼuyate. I̱dada castiga magkahueʼ o̱ʼu̱yate.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Onokteteyoʼ diʼnanada oʼmaikaʼnig kenpaʼti oʼmatinepahuikaʼnig eʼmanopo̱e̱a̱ʼtaʼ oʼpakpo oroʼomeytaj kurudyo̱ moʼnoeanhuahuikeʼ moknopo̱e̱a̱ʼne.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Diosa oʼpakpo judío aratbuttaj kenpaʼti nog aratbuttaj oʼbaktieʼeaʼpo oʼmanopoʼyareaʼ.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Kenda Oseasa Diosen huamanbatiaʼpakeria aʼnennada oʼmanigmadoyaʼuyate:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 — ausente —
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Isaíasa Israel aratbuttaj oʼbahuaaʼuyate: “Israel huayayoen aratbut huakkaʼnanada o̱ʼneapo. Konig kuhuad e̱ʼpo̱gte huakkaʼnanada kuhuad o̱ʼi̱kaʼnig Israel aratbut konigti huakkaʼnanada e̱ʼneʼpiʼ konig Diosa oaʼuyatenig i̱dada aratbuttaj castiga oʼmagkaʼaponok sueʼda huakkaʼmon mabueyhueʼ o̱ʼneapo. Diosere onʼnoeonhuahuikaʼapo.” Isaíasa oaʼuyate.
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 — ausente —
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Kenpaʼti oaʼpo:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Nogdakon eʼmanopo̱e̱a̱ʼtaj ijpaki. Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ bokkahueʼ nog aratbut pakhueʼ e̱ʼnikapiʼ Jesucristotaj oʼnoknopo̱e̱nok Diosa oʼbakkahueaʼdepo “huadakda moʼe̱ne,” oʼmanaʼuy.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Diosa dakhueaʼ eʼkaʼ bokkahueʼpo Israel aratbutnayo Jesucristotaj eknopo̱e̱ʼtaʼ pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da Diosa bokkahueʼpo “huadakaʼ moʼe̱ne,” moneʼpo Moisésenbaʼ eʼkikaʼtaʼ onʼpaknigʼa nigpe̱i̱kahueʼdik o̱ʼnenok Diosa manopoʼyareahueʼ o̱ʼu̱yate. Cristo konig eʼitukaʼ huido̱nig eʼbahuedatokaʼ huido̱nig o̱ʼe̱nok kentaj huakkaʼ judío aratbuta diga̱ʼ okbiraʼpo oknopo̱e̱hueʼ o̱ʼnenok Diosa okkahueahueʼ oʼmaeapo.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 — ausente —
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Apagbaʼ kenda oaʼpo:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.