Romanos 9
Amanab Naineri NT (AMN_NAI) vs NVT
1 Kaba Kraisna el eso kana mo inim feg afa ka mas mwakwale afa Godna Sungwag gaba kana onigigim sihinag ka mas mwakwale.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Afa ka kikeafgel nai elim hugna kusgunigim afa kana olug gwese hugna kinig gofuf.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Afa koka kikeafna nilitem Israel wa nai elni kug wa guhunam so kwagan. Eso God ka kikefum amtakwalig wa nai wahiag afa ka mas Krais nai yi go mo. Afa enag mas pugui.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Afa ehengel eba Israel wa nai el afa God ehengelim enaig onigig fenig kana luwalig eso heafna nalig unehlag ehengelim faig. Afa God mo sihi kike wahiag ehengelim faigim afa nihe mo ehengelni ninga wa wahiag. Afa ehengel ati anwanafig Godum fingi fig minam afa Godna sihi wahiagim fig.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Afa ehengelni simbianigagna unehlagba nalig feg afa Krais eba ena simbianigag wa nai afa ehe God fegim eso mungwali gawigim sisyi fenig. Eso el ehem higeg fingi hufum. Eba inim.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Afa ka mas enaig esoi Godna mo sihi wahiag tigefu peg. Amo, eba mungwali Israel wa nai el mas enanai saho Godna el agfohie mo.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Afa mungwali Abrahamna simbiangag mas Godna luwalig fig mo. Amo, God enaig Abrahamim esona og, “Nana inim simbiangag Aisak nai yi puguiagef.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Eso enaig moba wagfug Abrahamna mungwali simbiangag mas Godna luwalig fig mo eba amangel el Godna mo sihi wahiagna luwalig fig eba naho Abrahamna inim simbiangag fig.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Afa Godna mo sihi wahiag eba enaig esog God og, “Ming yia ka piske boiba afa Sara luwal ati wanigaf.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Afa mang ena mungo mo Rebekana sambaga luwal ahgof eba mungo Awagna feg eso eba bigelni simbianga Aisak.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Afa afag mahimsi fukwawagig hwainig fiahfenaba afa ehenigi mas lahlag nihe afa amtakwalig nihe ahfe hwainig. God ati kwefihiage wahiana eso ehe ogna mungom kanog wahia eso ehe Rebekam esona, “Eba eteg suminigim ahnai skaugfenafe.” Afa ehe enaig esog eso heafna sawieg kifutig gofi afa ehe elni gafugagim mas oniginam enaig ese amo, ehe heafna onigigim mungo pahlukuna.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Afa ming ginof enaig esog, “Ka Isoim mo wahiagim afa Jekopim mo ka membenag.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ahnaig so big esogof? Ateaho God mas lahlag kwefihiag el feg mo? Amo, eba awai.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Eso ehe Mosesim enaig esog;
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Eso enaig mas elni onigig mi afa gafugag mi pahlukui. Afa Godna kwefihiage wahiag eba heafna afafegim pahlukug.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Afa Godna mo enaig goheg God autunam Isip nai misog elim enaig esona, “Afa ka nem misog el wahiagba eso mungwali el kana kigmogim nangui afa so mungwali bite nai el kana unehlagim anwanafi.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Eso eba enaig eseg amanim God ogna afafena eba ehem afafenag afa God amanim ogna angug nihlinage eba ehe esenaf.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Afa ka enaig onigig feg ne kam ogna enaig sahna fena, “Afa ateamba enag inim fegba ahnaig esegba God elim esog ne amtakwalig nihena feg? Afa aman mas Godna sawiegim fingi fati?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ne mangig el mahim? Ne ateaho enaig eseg eso ne Godum piske esonag? Afa el sob efigba eso mas enag sob elim esonag og, “Ahnaig esegba ne kam ohonai efeg?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Afa el sob efugum so ma heafna membugum pahlukui. Afa ehe mungo liginai sambaga sob efugigim eso ming eba lahlag gafugagna maunum afa mingba nahasna maunum.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Afa mang God eseg eba gwenaig. Afa ehe ogna tutonbusug elim olug kakagim eso heafna kigmog wagfun. Afa enag elim ehe so olug kakagenigim afa ehe ehengelim ati numwehenuge wahiag amtakwale aitiag figim eso God ogma enag elim olug wahigifenam eso ehe mahimsi eso mas ikagna eseg mo.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Afa ehe enaig eseg eso ehe ogna heafna lahlag gawigim wagfun eba lahlag nemug feg afa elim so ehe afafenig afa enag elim ati numwehenuge wahiag heafna lahlag gawig wa saho agfohiegim.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Eso God bigim gaba awamonig afa mingnag el Ju nai fig afa mingnag el afwambanai fig enam bigim awamonig eso mungwali el ehem fingi fig.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Afa Godna mo fa sihiaule el Hoseana buk wa God gwenaig esog og;
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 — ausente —
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Afa Aisaia Israel elim oniginim afa enaig esog;
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Afa ming mo autunam Aisaia so sihina eba gwenaig feg afa ehe og;
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ahnaig so big esogof? Afa afwambanai el mas enaig onigig fi so ka Godna nof wa afsug el agfo. Eba ehengel olug onigigbi eso God ehengelim esenigbi eso ehengel Godna nof wa afsug fif.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Afa Israel el enaig onigig fini og ka so Godna nof wa afsug el agfo eso ehengel hugna kifutigni nihe mo pahlukuiagim eba mas enaig el fini mo.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ahnaig esegba eso enaig esini? Enaba enaig eseg Israel el mas olug onigini mo afa ehengelni onigig enaig eseg kawo kifutig gafugafinim eso ka afsug el fi. Afa mahim el enaig sihififni og Sisas mungo elim piske wambug eso ehengel enam moanagig afa enag ofenaiba hun ehengelim moelig fetifeg.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Afa Godna ginof enam enaig esog;
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.