Romanos 7
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC
VC Versão Católica
1 Afa nilite, nengel ati ne nihem anwenafig. Sa hig, eba nofkena elim nihe mo kike lambku. Afa melig pigieg elim eba mas kike labgufi.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Afa ka nem lasug mo osihin, afa nihe mo enaig esog alagag nofkenagafiba heafna angwag sa ma ehi ahgofi. Afa maia lahagba eba ena nihe mo mas ena angwafigim kehlag mo.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Afa alagag nofkenagofiba asa angwafig ming saglag la ikafe enaig angwafig eba mina angwafig. Afa heafna alagag lahagba eba ehe mas nihe mom ahnai skau fenai. Afa ehe ming saglag la ikagba ehe mas amtakwalig nihe feg mo.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 O nilite, neba gwenaig fig. Afa neagafa Krais i ahfegim ahlahawagig asa ne mas nihe mo ahnai skaufenig mo. Afa God Sisasim biteg kife nai ilafo lasug asa ne ehena feg asa big Godna suialag gafugagim esigbi asa fug lugug.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Afa maia big eligni amtakwalig sawiegim ahnai skaufeba afa nihe mo bigelni elig nai yi amtakwalig nihem fuklakukug asa bigelni gafugag eba lahagim upugug.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Afa mangwal sa bigim kike lambugu glau ehe mas bigim enaig esenig mo. Afa big lahag asa mas nihe mo ahnai skaufeg mo. Asa big mas nihe mom Moses ginofegim patalfug mo asa Godna gafugag esigim. Eba autunai mina afa glaunai minaba big fligim asa Godna Sungwabugim patalfug.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Atiaho sa big enaig esogoi nihe mo eba amtakwalig nihe me? Amo, big mas enaig esogoi. Afa nihe mo kam ogfunag amtakwalig nihe eba mango maia. Afa nihe mo esog fwainigba nofeka mingnag elni mangwal gawigim membenim eseagi. Afa eba mas ka enam ambala anwenafi enaba eba amtakwalig nihe feg.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Afa ka enag nihe mo onigigim afa ena mina gam amtakwalig nihe kam haig haig onigigim fingi fenagba asa ka elni gawigim membenig. Afa nihe mo fwainigba amtakwalig nihe eba wasneig fwainig.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Afa autunam ka mas nihe mom anwenafena mo asa ka og, kaba suialag nofkenagag el feg. Afa maia nihe mo pugugba asa amtakwalig nihe wasneigni feg.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Afa maia amtakwalig nihe gohugba asa kam lahag. Afa nihe mo membenag nofkenagag faig afa enag nihe mo kam esenagba asa kam lahag pugug.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Afa ka ambala ati anwenafeg Mosesna nihe mo enaig esog nofeka enaig ese afa amtakwalig nihe ena flagim asa enana kam mwakwalenag. Afa enag mina gam amtakwalig nihe kam tigefatig.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Asa nihe mo eba afsug kabag feg afa ehena mo eba afsug kabag feg afa sufniag feg afa suialag feg.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Haigsegba, atiaho enag suialag nihe mo kam tigifatig. Amo, eba awai. Afa amtakwalig nihe enag suialag nihe mo flagim asa enaig eseg. Afa enaba amtakwalig nihem ambala ogfug. Afa nihe mo amtakwalig nihem esenagba asa enag fwina amtakwaliageg.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ati big anwenafig Godna nihe mo eba Godna Sungwabug yi nai blog. Eba ka bite nai el asa ka amtakwalig nihem ahnai skaufenag.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Afa ka mas enam anwenafeg mo asa ka eseg. Afa mangwal koka ese eba mas ka enam esei. Afa nihe sa ka oksig eba enam ka eseg.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Afa mangwal sa ka oksig asa ka eseg enaba ogfug ka enaig esog nihe mo eba suialag feg.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Asa kike enaig ese mo eba amtakwalig nihe ka nai yi go enag ehe eseg.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Afa ka anwenafig suialag nihe mas kana eligni sawieg la sefu go mo. Afa koka suialag nihe ese eba ka haig ese mo.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Afa suialag nihe koka ese ka mas eseg mo. Afa amtakwalig nihe ka oksig enaba ka eseg.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Afa nihem sa ka oksig asa enam ka eseg afa enaba ogfug eba kike enaig ese mo eba amtakwalig nihe ka nai yi go enag ehe eseg.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Asa ka anwenafeg enaig onigig eba nufunam feg. Afa maia koka suialag nihe ese afa sa amtakwalig nihe muhla go enag kam huguflaukug.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Afa kana olug onigig Godna nihe mom sifakalenag.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Afa ka anwenafeg ming amtakwalig onigig kana elig nai yi go. Afa enag elig yi nai onigig i afa olug yi nai onigig i ahoflago. Afa amtakwalig onigig kana elig yi gafugafego asa enag kam fwina kikegu.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 O kasambam, enag eligni sawieg ona kam tigefati. Afa amban sa enam pigifatife.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Afa ka Godim suialag onag asa bigelni Ainiyag Sisas Krais nai yi ehe enaig eseg.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.