Romanos 4
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Atiaba enam nufunam feba sa big biafna simp Abrahamim onigini. Mango maia ehe anwenafena?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Atiaba Abraham suialag gafugag fegba asa God ehem og ne afsug el feg eba ehe sa ma elni nof la hefum fingi fei. Afa Godna nof la asa ehe enaig esefe.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Afa el sa gafugafegim asa kig flag ehe mas enaig og ka esug flag amo eba heafna ehenge pusnanam flag.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Afa amban el sa olug onigig nai yi mungu feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwenafeg God amtakwalig elim suialafenag asa God enaig elni olug onigigim nangunagim asa og ne afsug el.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Afa Devit gafa gwenaig esog elim God sa esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig fwainig eba enaig el sa ma suialag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Afa ambangelni amtakwaligim God sa fwahanigim afa gigafenig eba enaig el sa ma suialag augufi.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Afa ambanna amtakwaligim Ainiyag sa mas suwignig mo enaig el eba sa ma suialag augufi. Sam 32:1,2
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Afa Ju el nihi lofug sa kokohiagig. Atiahog enaig el mungu sonag suialag auguiagba fli me? Amo, sonag suialag auguiag afwambanai el gafa flifi. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godim olug onigina asa God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ansi maia God Abrahamim ena moba sihina? Atiaho ehe nihi lofug kwafona? Amo, Abraham nihi lofug kofwag fwainig fiahfenaba asa enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Asa sumi yi ehe nihi lofug mo kwafona afa enag eba ogfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungu nangugum asa og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kokohiagig fwainig afa Godim olug oniginigbi asa God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Afa ehe gafa nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kofwag afa ming gafa ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam patalfug. Asa enanam Abraham nihi lofug kofwag feg fwainig gafena.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nupbiagenam asa mungwali bitem ihlafiahgefe. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom patalkug asa ka ehem enag mo sihi fwahag faig. Amo, Abraham Godim olug onigig fenaba asa God ena nai yi nangunam esog nemba afsug el afa ka nem enag mo sihi fwahag faig.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Afa el fwina onigig asa nihe mo patalkug afa atiaba God enaig elim mo sihi fwahag faigbi asa elni olug onigig eba meg behig afa enag mo sihi fwahag wasneig fwainig feg.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Asa nihe mo ogfug mungwali elbi amtakwalig asa God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig fwainig feteba eba mas el enam filafiti.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Asa God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi fwahag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag sa ma ena mom anwenafi eba nufunam feg asa God mungu gafugafegim afa ehengelim esmunagim kwaganig. Afa el sa nihe mom patalfug God eba mango enag elim mungu eseni mo. Amo, el amban Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi fwahag faife. Asa Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Afa Godna ginof la God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg asa haig haig el mungwali bite nai nem sefli kagelni Alag feg.” Afa Godna nof la Abraham ehe bigelni alag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God sa ma lahag elim ilafoi afa mangwal sa mas gohug mo asa ehe mo behig esog sa apukeg.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfoklafe afa Abraham anwenafena eba mas pugui asa ehe Godna mo sihi fwahagim nufunam olug onigig asa ehe haig haig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba fwina nupbiagefe.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Afa Abraham 100 yia muhla feg afa ehe onigig kana elig mas wasneig mo eba mungwalofug lahag el lofeg afa Sara mas luwal foklai asa heafna olug onigig mas auwiauwig mo eba gwese wasneig go.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Afa ehe Godna mo sihi fwahag flanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem wasneigna afa sa ehe Godim fingi fena.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Afa ehe ati anwenafeg God fwina wasneig nafeg asa mangwal ehe sihi fwahag eba ehe nufunam esefe.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Asa God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg asa ehe afsug el feg.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Afa enag moba Godna ginof la go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungu esona mo.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Afa enag mo bigelim gafa fenig asa bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim lahag la naim ilafo fatig.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Afa bigel amtakwalig el finibi asa ehe Sisasim angoluwag elni ninga la fwahanaba sa lahana. Afa God ehem biteg fenai ihlaflatigim nofkenag faig asa big Godna nof la afsug kabag el afohie.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.