Lucas 8

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afa Sisas managig fwainig elni kembig la fapugufe akafnaba elim Godna bog meg mom sihinwagiakafna. Afa heafna 12 pela patalfuiag elim mungwal wangoh minefeafna.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Afa mingnag angwafig gafa Sisasim patalfuna. Enag angwafigbi autunam sa Sisas ehengelni nihinai sanel amtakwaligim lambi ningitigifeni afa gihim wangenefeni. Enag ehe esini, ehengelni unehlagba Maria Makdala kembig lanai. Eheba autunam Sisas elegeg la gohug sanel amtakwalig ehena nihinai lambi ningitigina.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Afa mingba Joana fena afa Susana fena, afa mingnag angwafig apaiyena enag Sisasim patalfuna. Afa Joanaba Kusana angwag, enag elbi Herotna lalam gose fahigeule fena. Afa sonag el angwafigbi heafgelni gawigba Sisas mi afa patalfuiag el mi kwagani.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Afa mungwali kembig el ambe minefenam Sisasnai yi laskuhlagenaba asa Sisas lasug mo sihini og,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “El enaig eseg kon gug aso la laitiageg afa maia laitiage kagba afa mingnag mo mina la apaiyeg. Afa sa el mungni pigafugba afa sa twafig mo ambe apaiyegim lambigafig.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Afa mingnag mo fungisigig yi apaiyegim ikagna puguiageg. Eba bite mas bitegwelna feg mo. Afa maia osu pugu laugogba asa aftukuhla skofegim afa sa melig mungwali pigiageg.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Afa mingnag mo usieg weg amtakwalig la apaiyegba afa sa usieg nahlum wahe puguiagegim asa ehem sagfla fakag.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Afa mingnag mo suialag bite la apaiyegim fug leg skofeg. Enaig 100 fug leg skofeg. Sisas enag lasug mo sihi fwahanam afa sa esona og, amban anginaba eba sa ne higi.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Afa patalfuiag el ambe Sisasim sihini og, “Sa ne kam lasug mog mom sihin.”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Afa ehe wahigi sihini og, “God enaig membeg nengel sa ne anwenafi enag Godna bog meg nihe mas autunam ambala puguna mo. Afa ka mingnag elim lasug mo sihig;
10 Jesus respondeu:
11 Afa Sisas enaig esona og, “Hwa lasug mog moba enaig eseg, kon gugba eba Godna mom ogfug.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ambangel sa Godna mo higigim afa mas patalfug mo enaba naho ofenaiba kon gug lofug mina la apaiyeg. Afa God maia ena mo elni olug yi laitinugeba afa el amtakwalig Satan blogim ena moba lambinig afa Satan enaig onigig fe og, masa Godim olug oniginibi afa God ehem lambfe.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Afa kon gug sa fungisigig yi apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim ikagna sifakale flag. Afa sa kon bagag mas numwehe pekag mo eba gohugum afa amtakwaligim awaieg. Eba enaig eseg eba el Godim oniginagim afa maia mingnag el ehem kinig i afa ninimu mo i faigbi eba ehena olug onigig tigefu pefe enaba onigig wetitifeg.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Afa kon gug usieg weg la apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim afa heafna gagim onigigim. Afa ehe fwina kigim onigkahba og na haig haig gawigim upuguiage. Afa na sa enaig onigig blogim ehem kike fakagba mas fug lugwe.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Afa kon gug sa suialag bite la apaiyeg eba enaig eseg el sa Godna mom higigim afa heafgelni suialag olug onigig la fwinam kehligim asa patalfug eba naho sa ehengelni nihe pugu suialag feg.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Afa Sisas enaig esona og, “El mas wiba gaflanam sime skaubi kumohlai eba awai. Eba heafa gaflagim sime sisi yi folfugba asa el enam nangugim afa sa ambeg lala megamba saiyeg.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Afa haig haig gawig sa saiyeg meagam gohka eba ambala puguia minefefe. Afa enag meagam kumo fwahag enaba eba ambala puguiba asa mungwalig el enam anwena fife.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Afa mo sa ne higi ena mo numwehifibi afa ambangel sa anwenafi eba God ehengelim gwesim hilifenifie, afa ambangel sa anwena awaienig afa ehe enaig onigifig kati weti anwenafig eba God enaig onigigim ehengelni flafatinifie.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Afa ming nanam Sisasna afag i nilite i ogna ambe Sisasim nangui afa kaksag el laskuhlagena Sisasim kagui fakinibi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Afa sa mingnag ambe Sisasim sihini og, “Neana afag i nilite i ambeg ehbegam afohieba ogna nem nangui.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Afa Sisas wahigi pese enaig sihifeni og, “El sa Godna mom higigim patalfug eba naho kana afag i nilite i ba feg.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Afa ming nanam Sisas heafna patalfuiag elim bot la wan ogofnaba og, “Na kwegam malgim afu” asa afuna.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Afa bot lambi lambkuafnaba Sisasba ati nongini afa afuan bu usmuiag la apukeafnaba afa sa bifwat kwania sahblona botim waike waike feflafnaba afa bu bot megam figfna. Eba gwena awaie skofegim ofena.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Afa sa patalfuiag el Sisasim ilafunim sihini og, “Saglag luwal saglag luwal! Glawo bigim goho ati awai ofe.” Afa sa Sisas buihianam bifwatim kwenaba afa sa bifwat gweyi tigeafuna. Afa bu laikwaieg awaiena.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Afa sa Sisas ehengelim enaig saheni og, “Haisegba sa ne enaig embebeba nafig enaigba nengelni olug onigigba weti feg.”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Sisas heafna patalfuiag elim Gerasa kembig ika wan puguna. Ena kembigba Galili buum tigeawagigim ika gifni.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Afa Sisas wan ikan bot mo folfu wan gofnaba afa el mungu ena kembig lanai blo ehem puguni. Ena elbi sanel amtakwalig esenaginibi asa heafna nihi lofug hugfuoiti feagenam ika bitekife la gikiafna.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Afa sa Sisasim nangu eyionam blo Sisasna mong muhla penam fwinam enaig esona og, “Sisas ne wasneig Godna leg, ne haig kam esofena? Mas esi ne kam nofeka amtakwalig klati?”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Afa maia enaig esonaba asa Sisas sanelim fenugena og, “Sa ma elim fwahinim afui.” Afa sona elbi el wahkig numwehefufna maia wasneig wena kikenagi fakifnibi afa eba sanel amtakwalig esenag gifinibi asa we mo kukoiti fefnam asa pugu bite behigam ikafna.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Afa sa Sisas ehem sahna og, “Neana unehlagba amban?” Afa og, “Kaba ami.” Ena mogba eba enaig eseg ehena nihi yi kaksag sanel amtakwalig saiye gohna.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Afa enag sanel amtakwalig Sisasim embefini asa fwina esoflini og, “Nofe ne kam susug kembig megam ningitigi.”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Afa kaksag tata okwe yi mug la ahgagi afo. Afa sanel amtakwalig enaig sihifini og, “Eba sa ne kam tatagam ningitigi.” Asa Sisas gwenaig esena.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Afa ehengel elni nihi nai apukenam asa afu tatana nihi yi seifoalafenaba afa sa tata fapisofe fwaligona bu la apaiye mungwali pigi kumohlana.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Afa tatam nangwaghiagig el enam nangunim kembig gam embem afunam enanai yi ena mo sihiageafuna.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Afa mungwali el ambe Sisas nai yi apukenam ena elim nangunibi ati suiala fenam lofug laitiagenam Sisasna mong muhla gafnaba mo wangeneg lagwageaufna. Ehengel enam nangunim embefeagini.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Afa el enaigim nangunim mo sihiageafuna Sisas sa elim suiala fefatina. Ilawana sa sanel amtakwalig ehena nihi megam saiyenam esenagini ena elbi ati pugu suialafena.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Afa mungwali el Gerasa distriki nai Sisasna wasneigim oniginim embefeaginim. Sisasim wasneig mo sihini og, “Hwa bite fwahanam pese ika.” Asa Sisas ehengelim fwatinam ika bot la fukunam pese ikana.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Afa Sisas akofenaba el sa Sisas suiala fefatina enag Sisasim sahna og, “Sa big ahkai.” Afa Sisas ehem onigihiafna enaig esona og,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Pese nimbeafna kembig gam ikanam sa ne ena mo sihinuwage God sa nem kweagfug ena mom.” Asa gwenaig esena.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Sisas pese bu pahlag ehgam mangig ikafnaba. Afa mungwali el ehe nangum sifakaligna ambe gohna. Enaigba esinibi eba sa ehem nengenaflan.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Afa laskuhlag lala nai misog el blona, ehena unehlagba Jairus. Enag blo Sisasna mong muhla, mong kokni kwakwage penam Sisasim wasneig mona sahna og sa ma ehena lala gam ikai.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Afa ena elbi luwal naini mungu fena, afa ena luwalna krismasba 12 enaig fena. Enag ati lahagim meiofefna.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Afa angwafig mungu enanai fena. Enag angwafigbi wahigehlana afa wahkig sefkufna. Enaig esenaba 12 pela krismas ena. Afa ehena mungwali kig doktam faifinibi afa mas amban ena gihimba nugwe flakana mo, awai.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Afa enag angwafigbi Sisasna masigim blonam lofug angsa boagim tuhna. Maia enaig esenaba ehena wahigehlag gweyi awaiena.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Afa Sisas enaig sahna og, “Amban kam ninganaba otuhug?” Afa mungwali el esogona og, “Siseme, siseme” afa Pita esona og, “Saglag luwal, eba mungwali el nem mug yi pugunag!”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Afa Sisas esona og, “Eba maia kam ningana tuhugba, afa kana wasneig gweyi hugofug kag eba kati anwenafeg el kam tuhug.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Afa enag angwafig ati anwenafena ehe ambala olyi gofna asa kiafigig ehem ofefnaba asa mungwalig elni nofla blonam mong kokni kwakwagena nof bosug mo bite gam Sisasna kig muhla fisihli penam asa esona og mangwal ehe esegba asa kana gihimba ikagna awaieg.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Angwafig, ati ne kam olug oniginaba nem peseg suiala feg asa ma neana olug enesieg gofi.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Afa Sisas maisim sihiagofnaba afa Jairusna gafugag el blona Jairusim sihina og, “Ati neana legba lahag, nofe ne saglag elimbi kinig fai.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Afa Sisas ena mo higinam afa sa Jairusim sihina og, “Nofene kinigfe sa ne kam olug onigina eba sona luwalba neana suiala fefe.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Afa sa Sisas enag misog elni lala gam ikana. Afa ika lala apukenam afa lala megam oseifofnaba kaksag elim mo afwambala lasanam asa Pita na, Jon na, Jems na afa alag i afag i ahfena enag lala megamba saiye afuna.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Afa el ena lala nai luwalim aflafinim wewatinaufna afa Sisas sihini og, “Nofeka wewatona eba mas lahag mo eba esug ehe nongi.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Afa el ena mo higinim afa titige watona og, eba ati nufuna lahafeg.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Afa sa Sisas luwalna ningam kehlanam asa enaig esona og, “Luwal buihia.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Afa sa luwalna sungwag pese blo sigeagenam asa buihiana. Afa sa Sisas esoni og fane ehem fai.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Afa sa alag i afag i olug mungu ahwagofenaba Sisas sihini og, “Hwaig sa pugugba nofeka elim ahsihin, magofi.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.