Lucas 7

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sisas elim mo sihi fwahanim asa ika Kaperneam kembig gam seifu ikana.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Afa enanai yiba amini misog el heafna gafugag elim gihna faka auguiafna. Eheba 100 amiim nangwaghiageule. Enag fwina heafna gafugag elim membena. Enag gafugag elbi ati lahagim meiye ofefna.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Afa amini misog el higinaba og Sisas ati blog enanai yi ga asa Ju elni misog elim ningitigina og ma afu Sisasim sihinibi sa ma blo ehena gafugag elim wangene fefati.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Afa sa ehengel afu Sisasnai apukenam Sisasim wasneig mona sihini og, “Hai, sona elbi suialag el ehem sa kweagfu.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Eba ehe bigim Ju elim membenigim afa laskuhlag lala kangelni nimblanig.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Afa sa Sisas wankana muhla wan opugufnaba afa amini misog el heafna hihem sihiwagenam ningitigina og, ma afu gwesim Sisasim sihini ehengel afu enaig esogona og, “Saglag luwal, mangigim ne ehegepuseg blo og, kaba mangwal suialag el mo na ne kana lala gamba blo.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Afa og, kaba mangwal suialag el mo na ka blo nem sihina esug mo behig sihiba sa ma kana gafugag elbi wangene fei.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ka enaig sihifeg kaga ka sa misog elim ahnai skaufen. Ka gafa ati soldiaba feg enag kam ahnai skaufinig. Afa sa ka ming elim sihinafe aublo eba ehe blofe. Afa ka kikeafna gafugag elim sihinafe hwam gafugafe eba ehe ika esefe.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Sisas ena mom higinam ehena olug fingi fena afa el asa ehem patalfuna enam sihini og, “Ka nem nufunam sihinig mas ka ambanim Israel lanai elimba olug onigi kwania feg enaig elbi nanguna mo.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Afa el sa amini misog el ningitigina enag pese lala gam afuafnaba nanguni gih elbi enaba ati pugu suialafena.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Afa managig fwainig Sisas Nain kembig gam ikafnaba afa sa patalfuiag el apaiyena afa mingnag kaksag el apaiyena enag Sisas wan ikana.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Afa wan ikana kembig bogna mengig muhla wanpuguafnaba afa el ehgam elim lahagim fliubiegohna enag apukefeagini. Afa kaksag el afagim wanig ambena, ehena alagagba ati lahana afa enag lahag elbi eba gwenag mungu fena.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Afa sa Ainiyag enag angwafigim nangunam fwinam aflafenam afa enaig sihifena og, “Nofeka ufwe.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Afa sa Sisas ika muhla gohnam asa lahag elim gig simem ningana tuhuna maia el gwese ufuhiefnaba. Afa sa Sisas enaig esona og, “Luwal kwablog ka nem osihina, sa buihia.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Maia enaig esonaba asa enag elbi buihianam mo lagwagenaba afa sa Sisas pese afag nangum ningihiana.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Afa mungwali el Godna wasneigim nangunim embefini. Afa sa Godna unehlagim fingi finim afa enaig esogona og, “Godna mo fla sihiaule el kwania bigim olyi pugunig afa God ati blog heafna elim kwaganigim.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Afa sa mungwali el distrik Judia ahkawag minefenam ena mom sihiageafuna. Sisas sa lahag elim ese fatina enam mom.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Jonna patalfuiag el Jonim sihinagini, Sisas sa mungwali eseagenaba enam.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Afa Jon heafna patalfuiag elim sambaganigim awamonim asa ogna Sisas nangum ningitigi eheningi sa ma ika ahpukenam Sisasim ahsihinai og, “Neaho sa Jon sihi fwahanaba naho ne blo awai naiba ming el me kangelbi nengenafo?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Afa ika ahpugunam asa enaig esohona og, “Eba Jon bula laitiag el kam ningitigiba na ka ahblog ehe nem sahna og, neaho sa God nem ningihiagim sihi fwahanam ena me awai ming el me?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Afa sa enenam Sisas kaksag elim haig haig gihnam suiala feitifeafna afa sanel amtakwalig elni nihinai lambiningitigi feafna, afa kaksag el nofug hafinigna nofug bahia skofena.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Afa Sisas wahigi sambaganigi elim enaig sihifeni og, “Se pese ahkanam Jonim ahsihina mangwal sa ne mungwali ahnangug afa ahigig, afa nofug hafinig el bahia skofeg afa el mong lilig fegna buihiakag afa enehna wagene fiahsaig afa ang tetini ati mo higig afa melig pigieg el puguiagafeg, afa gawig fwainig el Godna suialag mo higig.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Afa el sa kam oniginig ehengelni olug onigiba eba wasneig afohiefufe. Enaig elbi sa ma sifakali.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Afa maia sambaganigi pese Jon nangu ahkanaba afa sa Sisas elim sihini ehe Jonim enaig esona og, “Autunam ne bite behig la afunam asa ne Jonna mo higini. Ne haig elim nanguni? El enaig pos lofug efef petla fakafefugu, enaigim ne nanguni me? Amo, Jonba mango enaig mo.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Mangwalfigim ne membig afu nangug? Ne membig nangug el suialag nemug lofug gu me? Jonba mango enaig mo. Eba el suialag lofugnaba lala suialag la ga.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Haisegba ne afug? Ne Godna mo fla sihiaule elim ne nangug me? Ei, Jonba enaig el. Ka nem nufuna mo sihinig hwa elbi mingnagim mo fli sihifule elim gosenig.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Enag elbi autunam Godna Buk ati sihi fwahana enaba God esog;
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Afa Sisas esona, “Ka nem nufuna mo sihinig Jon bula laitiag el mungwali elim autunaim pugu gosenig. Afa ambangel sa wetiklug saiyeg Godna bog megam enaba Jonim gosinig.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Afa kig lambiule el i afa gwenanai amtakwalig el i ena mo higinim afa sa ehengel og Godna mina eba ihlafeg. Afa ehengel ati Jonna ninga la bu la apaiyeg.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Afa Farisi el i afa nihemo anwena el i Jonna ninga la bula apaiyegim mas esig mo. Asa ehengel oksig Godna sawiegim patalfuiagim.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Afa Sisas esona og, “Afa ka glauwaba elni niheba ugu opugun fibi eba sa ka haig lasug mo sihife? Eba haig el maia?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Afa ofenaiba luwal fane sugwafog la auguiaba afa gosis seaflahba mingnag luwalim unegonigim afa enaig esogona og, ‘Kagelbi fuf i anba i guwagihbi afa nengel mas ahfei afa kangel wewatoahba afa nengel mas wegoi.’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Afa glaunai el enaig luwal lofug enaig esig, Jonba mas wain bug i afa fane i neagena mo eba ogna Godna unehlagim fingi fe afa el esogona og ‘Sanel amtakwalig ehem seifo gohna!’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Afa maia ka Nufuna El blogba afa ka bu i fane i wanegba afa ne enaig esogog, ‘Sa nangu enag elbi bu i fane i ati fwinam waneg. Afa ehe kig lambiule el mi afa ming amtakwalig el mi wana.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Afa elni nihe Godna onigigim patalkuba eba ambala pugufe enaig niheba eba ihlafeg.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Afa Farisi el mungu Sisasim unenam ogna fane ahga afa sa Sisas ehem ningi ikanam asa fane ehena lala ahga flafnaba.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Afa mina angwafig ena kembig gafna ehe Sisas enag lala gam higinam asa sanda fun botolna flanam asa ubluna.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Afa ehe Sisasim nobna patalkuiafnaba afa ehena nob mo Sisasna mong yi apaiyenaba asa ehe heafna lapogni titehiagenam afa sa Sisasna mogum kehlanam kikige flana afa sa sanda bug mo mongim susulenagena.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Afa Farisi el sa Sisas i hawagfna enag ehem nangunam enaig oniginagenam og, “Afa sona elbi atiaba mo flaule el nemug fegba eba sa angwafigni nihem anwenafei asa ehem ningana tuhunaba enam. Afa sonag angwafigbi eba amtakwalig nihe feageaka.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Sisas ati ehena onigigim anwenafenam afa esona og, “Saimon, ka membeg saka nem mo sihina.” Afa Saimon esona og, “Ei, tisa sese.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Afa sa Sisas ehem enaig esona og, “Sambaganigi el kig elni ahlambana ena mo sihina og, ming elbi 100 kig enaig flana afa ming elbi eba 10 kig mungu flana.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Afa eheningi mas mungwag ahfaina mo afa enag el sa kig faig eheningim sihini og, mangofi ka gwesim fwahag. Afa sa ne onigig amban maia ehemba fwina membenag?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Afa Saimon wahigi Sisasim sihina og, “Eba amban sa numwehenag.” Afa Sisas esona, “Ei neana onigig ihlafeg.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Afa Sisas wahigi angwafigim nangunam Saimonim sihina og, “Sa hwag angwafigim nangu. Ka neana lala gamba blonaba mas ne ka bu faina mo mungum sugimba. Afa sonag angwafigbi eba heafna nobna kana mungum suflagim afa lapogni mo nobim kana munginai titeageg.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Afa mas ne kam kikige flana mo ka blog ma glawo pugugba hwag angwafig kana mungim kikigeaflag.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Afa mas ne kam wel bug na misogim susulenagena mo. Afa hwa angwafigbi eba sanda bug fla blugim enena kana mungum susulenageg.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Afa ka nem sihinag, sa nangu sona angwafigbi kam fwina membenag enaba ogfug God ati ehena kaksag nihe amtakwaligba flafatinag. Asa big anwenafi afa amban sa amtakwalig nihe weti esegba asa God flafatinag enag elbi ehena membegba eba weti feg.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Afa sa Sisas angwafigim enaig sihifena og, “Ati ka neana amtakwalig niheba flafatinag.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Afa el enanai yi mungwali wahe auguiafnaba fane ahgag sime la, ena mom higinim hefum sihiaginim afa og, “Sona elbi amban maia nasa amtakwalig nihem lambaitifefug?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Afa sa Sisas enag angwafigim enaig sihifena og, “Nimbeafna olug onigig ati suialafeg afa glawaba eba ati ne God i ahfeg neana olug sama aflahlana gofi.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.