Lucas 19
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Afa Sisas ika Jeriko kembig pugunam ikafnaba ona Jerusalem kembig gam ika.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Afa el mungu ena kembig la gafna ehena unehlagba Sakias eba kig lambigule elni misog el afa ehe kaksag kigna fena.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Afa enag ona Sisasim nangu, og, haig el maia, afa maia kaksag el Sisasim kagfunibi gihwagegohun haiseg nangwag mo. Eba teimona el fena.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Afa sa gof ikanam fik liyi fukonam gafna ogna Sisasim nangu, ati anwenafena, og Sisasba hwa mina blofe.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Afa Sisas ika enanai yi pugunam asa liim fahigeagena maia Sakias gafnaba sa Sakiasim enaig esona og, “Sakias, au ikagna peblo glaba ka neana lalagam ahkagim.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Afa ehe ikagna penam. Afa sa ehena olug afgigeafnaba asa Sisasim suluflana lalagam ahkana.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Afa mungwali el nangwagnim heafgelni olug yi enaig esogona, og, “Ei, sonaba amtakwalig elni lala ika ga.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Afa ahka lala hawagfnaba asa Sakias buihianam enaig esona, og, “Ainiyag sa hig, ming gehnai ka elim gawig fwainigim mimagenifie. Afa gawig sa ka ukwefen kafna eba ka pese sambaga sambaga fenfe.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “Ilawo God ati hwa lalanaiba mungwali elim lambig. Sona el gafa eba Abrahamna luwalig.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nufuna Elbi eba el sa awaie saieg enam yisigin blog ona pese lambim.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Afa maia Sisas mo sihiagofnaba el ena mo higafufna, afa sa Sisas lasug mo enaig sihifeni, og, eba ati Jerusalemgam ika puguagim muhla fena. Ehengel onigini og, eba Godna bog meg ambala ikagna pugufe.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Afa Sisas enaig esona, og, “Saglag el sa ona membia kembig gam ika eba enanai yi sa el ehem misog el fwahife. Afa nengigimba eba pese blonam asa heafna kembigim nangwaghiagefe.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Afa maia akofiba eba heafna gafugag elim ningam pugufewagig enaig elim unetiginam asa kig mimagenim afa sa enaig esonfe, og, ‘Ena kig ne lambinim asa ne gawig enena gafugafeagi maia ikan enanai yi feiba ka sa pese blo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Afa heafna kembig lanai ehem olug fwinam kagagenagini. Afa maia ikanaba afa sa mingnag el ningitigini, og ma afu mo sihi, saglag el sa ikag ena kembig asa enaig sihifife og, ‘Kam oksig masa sonag el kagelni misog el fefe.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Afa maia misog elim fwahiniba asa pese blona ehe blonam enaig esona, og gafugag elim unegon autunam sa ka kig faini enag koka anwenafe hanansi kig mungu mugog el mungwali kikig.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Afa mungu el gose blonam enaig sihifena og, ‘Saglag luwal, neana kig sa ka flag enena gafugafegba ka 10 kig gwesim hilig flag.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Afa misog el ehem enaig esona og, ‘Ne suialag gafugag el ne suialag gafugafeg. Ne weitiaklugim ninumwehea flagba pugu kwaniafeg ka nem fwahaiba sa ne ningam pugufewagig kembigim nangwaghiage.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Afa angigieg gafugag el blona enaig esona og, ‘Saglag luwal, neana kig sa ka flag enena gafugafegba ka afala pugufeg kig gwesim hilig flag.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Afa sa misog el ehem sihina, og ‘Ka nem fwahaiba sa ne afala pugufeg kembigim nangwaghiage.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Afa ming gafugag el blonam enaig esona og, ‘Saglag luwal, neana kig sa ka flag enaba hoka ka lofugna kikegim faka fwahag.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Naigba ka esegba eba ka nem enaig anwenafenag ne wasneig mo sihiaule el nafeg. Afa maia mingnag elbi mangwalba fakigbi afa ne faflafe. Afa maia mingnag el fane ihwagigbi afa ena gafa ne faflfe. Enag sa ka embefeg.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Afa misog el ehem enaig sihifena, og, ‘Ne gafugag el amtakwalig nibeafna moala ka nem kotim enafe. Ati anwenafeg kaba wasneig mo sihiaule el afa kaba ambangel sa mangwal sukug enag ka lambig, afa ambangel sa asona fane ihwagig enag ka lambig.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Afa ne enaig esete sa ne kana kigba benk la fakate. Koka pese blonam asa ming moni nahlum gwesim hilifeg fla?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Afa el muhla afohiafnaba asa enaig esona og, ‘Nengel sa ne ehena kig lambig sa ne faim el sa 10 kig feg.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Afa enaig esogona, og, ‘Saglag luwal sonag elbi ati 10 kig feg.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Afa esona og, ‘Ka nem osihin mungwali el sa mangwalna feasaieg eba ka mingnag pasinfe afa ambangel mangwal lambig fwainig awaieg afa weiti kiki lamfu eba ka mwehla fatinafe.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Afa sonag angoluwag el sa kana afohie ehe mas ka misog el gofugum membig mo enam lambinim wanambanam kana nofla kwagilaiti.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Afa Sisas enaig lasug mo sihi fwahanam asa ehe mo Jerusalemgam ikana.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Afa Sisas ika Betfage afa Betani kembig oliv mug muhla ofenaba. Afa sambaganigi patalfuiag elim ningitigina.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Afa onigitigifnaba enaig sihifeni, og, “Afa ne ena kembig ika ahpugunam afa ne ahnanguiba donki lambag weana kikeagig fwahig mas amban enanai yi pegana mo asa ne wemo ahpigina sa ne osum ahwaniblu.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Afa ma atiaba nem ambanba sahtigiba ‘Mango ahfe?’ Sa ne enaig sohona, og, ‘Ainiyag oka enena gafugafe.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Sisas enaig sihifenugenam asa ningitigina afa ika ahnangunaba gwenaig eseagena mo sa sihinwagenaba.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Asa wemo donkina nihinai ahopigifnaba afa sa donkina alag ehem sahtigina og “Mangigim ne donkina nihinaiba weaba ahpigig.”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Afa ehenigi ehem ahsihina og “Ainiyag enena gafuga ofe.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Afa sa ehenigi lofug mo heafgina ahug funam donkina kigibugi yi ahskonam asa ahwani bluna Sisasim og ma enanai yi fuku gai.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Asa fuku ganam ikana, afa maia akofenaba el heafgelni nihi lofug hugfuhiahlaginim mina la skoafuna.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Afa ma blo oliv mug mina la pugunam enam fwahia pe akofenaba afa sa kaksag patalfuiag el sifakaligna ambeafnaba Godna unehlagim figifini enaigba esinibi eba mungwali wasneigim sa nanguni.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Afa ehengel enaig esogona og;
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Afa mingnagba Farisi el enanaiyi saiye afohiafna ena mungwali afunam Sisasim enaig esuni, og, “Tisa, sa ne kwenim sa ma sonaig esigim fwahi.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Afa Sisas wahgi enaig sihifeni, og, “Afa eba mwalfwaibi afohiefiba, afa sa sona funba Godna unehlagimba figifi.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Afa Sisas blo Jerusalem muhla pugunam ena kembigim nangunam ufwena.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Afa ehe og, “O Jerusalemnai el niasabanig ka membig gla ne anwenafi mangwal sa ma nem suialafeni, eba meagam goh.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Afa nengigimba neana angoluwag el ambenam nem wagigonam minam kagwakafe.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 God sa nem oblon eba ne mas anwenafig mo asa angoluwag nem ambe nugwakale klaitife afa kembig la nai luwalim gafa gwenaig esegonfi. Afa mas mangwalim ga mo fwahi.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Afa Sisas Godna Kwania lala sefukanam gawig gafugag elim ningitigifena.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Afa ehengelim enaig esoni og, “Godna mom enaig esog og, ‘Kana lala eba Godim beten nenag lala afa ne enaig esigbi ofenaiba ukwefelni laskuhlag lala.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Afa mungwali osuna enanai yi Sisas elim ogfu fenugena. Afa sa saglag pris i, nihemo anwena el i, afa saglag el i enag one ehem tigifati.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Afa mungwali ehena mom fwina membeni nasa sonag elni minam kikisegoni asa mas Sisasim tigifatini mo.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.