João 4

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Afa kaksag el Sisasim patalfuna asa bu la laiti fena. Afa mungu mungu Jonim patalfuna afa farisi el enag mo higig.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Afa Sisas ehe mas elim bu la laitina mo eba heafna patalfuiag el elim bu la laitini.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Afa maia Sisas anwenafenaba farisi el enag gafugam mo sihiagini asa ehe Judia provins fwahanam Galili provins pese ikana.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Afa enag mina Galili yi gam ikagba eba Samaria provins la pugunam asa Galili la ika pugug.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Afa ehe Samaria ikafenaba afa Sikar kembig la puguna. Autunam Jekop heafna leg Josep bite faina. Enag kembig hwa bite la muhla feg.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Afa Sisas Jekopna bume la pugunam afa ehena kig ewiauwina asa enanai yi hehefena. Eba osu misosuf gigni.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Afa Samariana angwafig mungu bu efigim blona asa Sisas ehem sahna og, “Kam bu efi fai, kau ne.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Afa heafna patalfuiag el kembig gam afuna fane lambigim.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Afa enag angwafig sineminafena asa ehem sihina og, “Neba Ju el afa ka Samarianai angwafig haisegba ne kam bum sahnag?” (Afa ehe enaig esog asa Ju el mas Samariana enag kaf mungu la ahgai.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Afa Sisas sihina og, “Ne mas anwenafeg mo mangwal God elim asa esug faig afa kaba amban maia. Afa ne enam anwenafegba afa ne kam bum sahnaiba asa ka nem nofkenagag bu faife. Enag bu sama wahkig nofkenagag nem fai.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Afa angwafig sihina og, “Saglag, ne sobini mo buba efi yi afa bume eba mungwanam pekag. Hanai yi sa ne enag nofkenagag bu efife?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Kagelni simp Jekop enag bume kukona afa ehe heafna luwaligna afa heafna sisna asa enag bume bu ahgafufena. Ehe enag bume kagelim faig. Atiaho ne oningig ne kwania el asa kagelni simpim Jekop filafeg.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Afa Sisas wahigi sihina og, “Amban ne enag bu negba eba nem pese bu hefefe.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Afa amban hwa bu nefe asa ka nem fai eba mas nem pese bu hefei. Afa enag bu el nai yi sefu go enaig bu eba logifife afa mas awaiye eba elim wahkig nofkenagag faife.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Afa angwafig ehem enaig esog, “Saglag, enaig sa kam enag bu fai asa ka mas bu hefei afa pese bloi wanai efi yi.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Afa ehe angwafigim sihina og, “Sa ikanam nimbiafna alagagim wani blu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Afa angwafig wahigi esona, “Kana alagagba awai.” Sisas sihina og, “Enag moba ne sihigba eba nufunam.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Afa ming mo ne sisage afa nufunam nemug autunam ne afala gohug saglag ne lambig afa ilawo sa ne ahwag eba mango neana alagag mo.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Afa ehe Sisasim esona og, “Saglag, ka anwenafeg neba Godna mo fli sihiule el.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Kagelni simbianingag enag Samarianai mug gim enaig esog enanai yi kagel sa Godim sahni afa heafna unehlag fingi fi. Afa nengel Ju el enaig esogog kagel Jerusalem la mungu sa enaig esig.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ehe enaig esog asa Sisas sihina og, “Kana mo higinam sa suialag kehlafe. Autunai la nengel enaig esifi. Ehengel mas enag mug la afa Jerusalem la ambenam asa Apina unehlag fingi fifi.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Afa nengel Samaria nai el mas Godim numwehe anwenafig mo asa nengel heafna unehlagim mas suialag fingi fig mo. Afa kagel Ju el Godim suialag anwenafig asa ehem fingi fig. Afa God kagelim Ju elim kano fwatig asa heafna mo ehengelim faig asa enag mina ehe mungwali elim kweafug.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ati meyini ofe afa el mas oningig hanai yi sa Godim fingi fefe afa suialag el ilawo enaig eseg ehe Sungwabug wasneigni afa nufunam nihena Apim fingi fi. Afa God membeg enaig el sama gwenaig ehem eseni.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 God eba suialag sungwabug afa el ogna ehem nufunam ahnai skaufinig asa Sungwabug wasneigni afa nufunam oningig Godim fingi fig.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Afa angwafig sihina og, “Ka anwenafeg Godna Gisfu Fwahag El asa blofe (el ehem seflig Krais) afa maia ehe bloiba afa enag el Godna mungwali oningig bigelim sihinig asa ambala ogfunife.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Afa Sisas sihina og, “Biningi asa sihiag ahfegoba. Eba kike enag el.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Afa sihiage fegofenaba heafna patalfuiag el ambenam eheningim nangwagini. Afa ehengel oningig Ju elni tisa mas angwafig i mo sihiag ahfei asa ehengel sineminafini. Afa ehengel mas angwafigim sahani mo, “Mango ne membeg?” Afa Sisasim mas sahani mo, “Haisegba ne angwafigim mo sihinag?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Asa enag angwafig heafna sob fwahanam ikanam kembig la nai elim sihinig og,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Au ambe elim nangu. Haig haig asa ka eseg enag el ehe kana mo ambala sihig. Atiaho enag el Godna Gisfu Fwahag El maia?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Asa enag el kembig fwahinim afu Sisasim nanguni.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Afa enanam patalfuiag el Sisasim mengigna esoni og, “Tisa, fane afogwa sa ne.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Afa ehe ehengelim sihini og, “Kaba kiafna fane ati feg ka ma enag nefe. Afa enag fane nengel mas anwenafig mo.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Afa patalfuiag el hefum sihiageni og, “Atiame amban el ehem fane flau blu faig me asa ehe mas binilahag mo?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Afa Sisas esog, “Afa God kam ningihiag asa ka heafna sawiegim patalkug. Kana fane eba enag gafugag esenagim asa heafna gafugam auginefe.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Afa nengelni mo enaig esog, ‘Sambaga sambaga was maia asonai lagnufeba.’ Afa ka nem sihinag Godna aso sa nangu afa enag asonai ati lagnufeg asa lambogefe.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Afa Sisas lasug mo pese sihina og, “Autunam gafugag el asonai yiwagig afa ilawo mingnag gafugag el ambe asonai lambifi asa ehengel enag gafugag enanam kig lambifi afa enag asonai wahkig gwese afogwafife asa yiwagig el afa lambig el sama eheningi sifakalafei.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Afa kaksag el gwenaig mo sihig og, ‘Mungu el asonai yiwageg afa ming el blo lambig.’ Enag mo eba nufunam.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Afa mingnag Godna aso nengel mas yiwagig mo ka nem ningitigiba sa ne asonai lambogi. Mingnag el enag aso kwania gafugafig afa henige feskofeg afa ehengelni gafugag ati nengelim kweafug.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Afa angwafig kembig la naim sihini og, “Haig haig asa ka eseg enag el ehe kana mo ambala sihig” afa kaksag Samaria la nai el ehena mo higinim asa Sisasim olug oningini.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Asa Samaria la nai el ambe ehem mengna sihini og, ne kagelim wanai yi wangagim. Asa ehe sambaga osuna ehengelim wangana.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Afa ehe blo sihiagegba afa heafna mo higigim asa kaksag el ehem olug oningig.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Afa ehengel angwafigim sihini og, “Autunam ne sihinaba asa neana mo kagel kehli fwiafena afa ilawo kike heafna mengigim higigim asa kagel anwenafig ehe eba enag el ehe mungwali elim kwaganig.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Afa Sisas enanai yi sambaga osuna ganam afa fwahanam Galili gam ikana.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Afa Sisas hefum enaig esona og, “Godna mo fli sihiule el heafna kembig la nai mas ehem suialafe fli mo.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Afa maia ehe Galili provins pugunaba afa enag kembig la nai el ehem nangunim sifakalini asa maia ehengel Jerusalem la Pasova buyis la afunaba asa ehengel enanai yi heafna mungwali wasneig gafugag nanguni.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Afa ehe pese ikanam Kena kembig la pugunam enanai yi ehe asa bum waikefena wain bug lofena. Afa Kaperneam la nai gavmanna misog el Sisas nangum blona. Heafna leg Kaperneam la gihna gifni.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Afa ehe higinam Sisas Judia fwahanam pese blog asa Sisasim nangwagim blonam sahna og kana leg lahagim ofe sa ne ikai Kaperneam gam ehem suiala fenagim.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Nengel kam mas nufunam olug oningini mo. Nengel enaig oningifig asa ehe wasneig kigmog kagelim ogfug fwainigba asa kagel ehem mas olug oningini.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Afa gavmanna misog el ehem esona og, “Saglag, auna ikagna ahka kana luwal mas sa lahafe.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Sisas wahigi sihina og, “Seka, neana luwal eba gohugimba.” Afa ehe enag mo higinam asa pese fakafe.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Afa meyi minam ikafenaba afa heafna gafugag el ambenam mina la huflinim sihini og, “Neana luwal eba gohugimba mas lahai.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Afa ehe ehengelim sahni og, “Mangigna asa luwalba suialafeg?” Afa ehengel enaig esogona og, “Amu osu misosuf gigni ehem elig liputina.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Afa alag anwenafena amu osu misosuf gigni Sisas kam sihina og “Neana luwal eba gohufe.” Asa ehe heafna mungwali nilitena Sisasim olug oningini.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Afa Sisas Judiam fwahanam Galili puguna asa ehe enaig esena hwaba angigieg kigmog ehe ogfuna.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.