Atos 28

Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afa mangigi yi ka suialag apukenam afa sa kam enanai yi el sihigoni og, “Hwa biteba Malta.”
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Afa el ena kembig la nai kam suiala fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba asa ehengel kam wanafunam suwi wehlagnibi asa ka mungwali nanai yi numbwagini.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Afa maia Pol lihi lambi suwi la wehlanaba afa pou nanai yi sefu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga la tige luguafna.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu la nai sanel mas ehem susug faina mo afa glau mangig sanel ati enag susug faigba eba lahafe.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Afa Pol ningam fufsia fiaflanaba asa sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mangwal fena mo.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga nisag me awai ehem ikagna lahai me. Afa nanguafohun mas ehem haig esena mo asa ehengel nai onigini og eba god me.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Afa gwenana muhla nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe saglagluwal fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungu osuna wanana.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Afa ehena alagba nolug gih i embwele taf i feagenaba asa ehe kife la gifini. Afa Pol sefu ika nangunam asa beten ena afa ningana tuhnam afa suialafe fatina.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Afa ehe maia enaig esenaba asa gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambefenaba asa Pol suiala fetifena.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ehe kam sifakale gonugum afa maia ka bot la afuofefnaba asa ehengel kam haig haig gawig lambwai gonaba asa ka enana afuna.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Afa ka sambaga mungu was yi Malta bite la ka augugim asa ka ming bot Aleksantria la nai enanai yi afuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba seflig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena maia bifwat sah gohug namo awaienaba.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Afa ena kembig fwahinim asa ka Sirakyus kembig apukenam enanai yi ka sambaga mungu osuna auguna.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Afa Sirakyusim ka fwahinim asa ka ming kembig Regium gim apukenam afa ming osuna osupeg ehbegam efef sah blonam asa sambaga osuna kam bot la petla lambkunam Puteoli la lambpuguna.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka ulambinibi ehe kam enaig esogoni og, “Sa ne kam mungwa wik yi wanafla.” Afa enanai yi ka elegeg la gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi fwahinim ka Romna kwania kembig gam kafuna.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambofe asa Apius maket mina la i afa ming kembig seflig ‘Sambaga mungu askafohug lala enanai yi kam ambe ulambinim. Afa Pol nanguagenam Godim sifakalenam afa ehena olug suialafena.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Afa ka afu Rom nai yi saiyenam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neafa nimbe fwaim lala gafiba sama soldia nem anwasa fenafofi.”
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Afa maia sambaga mungu osuna awaienaba asa Pol Ju saglag elim Rom la nai awamoni. Maia ambena laskuhlanaba asa ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim haisegnig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafog mo afa ehe esug kam Jerusalem la nai fligim afa Romna ninga la kam fwahi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangwalim enanai yi kam lahagim nanguni mo. Afa muhla ati kam fwahigim ofifini,
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 afa Ju saglag el mas enam membini mo afa sa ka Sisarna gafugag elim sahana kog, ‘Romna kwania misog el Sisar sa ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Enaig esegba asa ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God sa Ju elim sihi fwahanig ena mo ka onigigim nasa ka kalabus elbi feg.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa ambangel sa Judia nai ambeg mas nem haig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se haig lambfiafu enam mungu ati ka anwenafig.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Asa ehengel mungu nagim fwahinim ogna Pol nangum ambe. Asa enanam kaksag el mungwali ambenaba asa Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fli sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena sa ma enam anwenafi Sisas eba Godna Gisfu Fwahag el.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Afa minganag Pol maia sihinaba ena mo flinim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi asa Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna apuke afuiaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwabugni mo eba nufunam afa Aisaia Godna mo fli sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi fwahani. Ehe enaig esona og;
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Afunam asa enag elim sihigonibi, ena elbi higafufenaba afa mas anwenafini mo. Afa nanguafufenaba mas numwehe nanguini mo.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Afa ehengelni misog onigwagig mas ombuseni mo afa ehegelni angug titie skofena afa nofug kohla skofena. Afa ehengel mas enaig eseg mo eba God sihig ehegelni angug ati higig me, afa nofug ati nangug me, afa olug onigig ati anwenafig me. Afa ka nangum ati waike ambe enaig esigbi eba ka wangenefe laitife. Ais 6:9,10
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 “Afa sa ne anwenafi hwa suialag mo God esegba elim lambig afa God ena mo afwambanai elim gafa fai. Ehengel sa ena mo higife.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Pol ena mo sihi fwahanaba ehengel asa hefum flafihiaginim asa apuke afuiaminefena.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pol kigna lalam baimenam asa enanai yi sambaga yia la gana. Afa ambangel maia ambe ehem nangufinibi afa sa ehe sifakale afena.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Afa ehe Godna mom wasnei fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.