Atos 27
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Enag misog el ati mo sihi fwahag kagelim Itali gam bot la ningitigife asa Pol fena afa minganag kalabus el apaiyena Juliusna ninga la fwatina. Julius eba 100 soldiam nangwaghiageule. Ehe soldia fenam Sisar nai yi sefu gofena.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Afa Adramitium kambig la nai na bot hwanai yi pugugba afa kagel ena bot la fukwaligim afa provins Esiana bupahlag enaig ika ofe. Afa Masedonia nai el Aristarkas ehe Tesalonaika nai luwal na kam patag ikanaba nasa ka mungwali afuna.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Afa ming osuna kagel Saidon kembig la apukenaba afa Julius Polim suialafiaflanam asa Polim fwahanaba sama ikanam hihem nangwagiba sa ehem kwegfui.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Afa enag kembig fwaha afuofefnaba afa efef kam blo botim finkfink lambfiegofena asa ka wahigi Saiprus bite ehegam efef fwainig gam ka afuna.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Afa ka misosuf afu Silisia afa Pamfilia muhla apukenam afa sa ka gwesim mo afa Maira la Lisiana provins apukena.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Afa enanai yi soldia misog el Aleksantriana botim nangunam ona Itali gam ika. Asa ena bot la kam ika wanfukog.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Afa ka maisim nengigim afuiaskag asa ka Nidus kembig apukeg. Afa efef kam blo plauplau hiageaba nasa ka Salmone mo kwegfugum afa sa ka Krit bite gam wahigi efef fwainig gam afug.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Afa ka ehegepusibi ka bupahlag afuiag enaba seflig bu nofug laikeg fwainila apukeg eba Lasea kembig muhla.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Afa ka maisim fiaskafnaba enana Ju elni fane foiyuog enag osuna ika awaieg enanaba bu amtanafiagena afa efef kwania fiagena enaba mango suialagna mo na bot ika. Nasa Pol enaig sihifeni og,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Sa kam higini, ati ka anwenafeg big afuiba eba big kinig flifi. Bigim mungwali, bot i, gawig i bigim awaiyefe.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Afa soldia misog el Polna mo mas higina mo, afa botna alag i afa bot flaukuiaule el i ogna ahka asa ehe eheningina mo higini.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Afa ehengel onigini og masa bot gohonai yi gofiba ese amtakwalig osuna pugufe. Afa mungwal esogona, “Sana gihafu sa big Finiks yi apukenam enanai yi auguiafiba nengifibi maia amtakwalig osuna ika awaiyeba.” Afa enanai yi Krit ehegam bite suialag la efef fwainig la auguiafna.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Efef weti sahigifinibi asa ehengel onigini ogma bigim enag efef sama bigim bot la lambkuiafi. Asa anka bu la nai fli bot la fatinim asa Krit yi bupahlag afuiafna.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Afa afuiafnaba managig fwainig bifwat kwania gweyi Krit mina sah blona. Ena bifwatibi seflig angmog nai bifwat blona.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Afa bifwat botim plauplau fiaflagba kokawo ufu kam ehegepuse skofegba nasa ka botim fwahigbi sa bifwat kam bot la lambig lambku.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ka afu weti bite Kauda ehegam apukegba enanai yi bifwat mas fwina sahig mo. Afa kangel auguiag bot weti botim wena kehla ubluiafnaba we ona pigi.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Asa enag el weti botim pitigi flinim kwania bot sisi folfunim asa wena kwania bot nahlum wena wahe kikeawagini og masa bifwatni bot bambuhia kaminefefe nasa enaig eseawagini. Afa el embefini og masa bot Afrikana bu weg pahlag ikanam heugonam toafofe asa ehengel sel pitigi flinim anka bu la flifainiba asa efef enegigim botim flaukuiagifini.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Afa ming osuna bifwat gwenaig esegofnaba asa el gawig bu la lambaitifini.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Afa minganana gwenaig esenaba afa sa ehengel botna gawig enaba lambaitifinibi eba selna, we i, enaig lambaitifini.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Afa wahkig of simbiage gwese gofenaba afa mas kangel osu mi bagnofut mi nanguni mo. Bifwat gwenaig esegifinibi ka enaig onigini eba bigim awaiyefe.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Afa wahkig gofenaba fane mas ahagana mo afa Pol buihianam ehengelim sihini og, “Afa ne kana mom patalfuite asa big Krit yi auguiafite eba mas ne enag kinig flite.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Afa sa kana mo hig sa ne fwina wasnei eba mas nem awaiye eba bot mungu he awaiyefe.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ka Godna gafugag el afa amu sinaini heafna of la nai el blo kam muhla puguna.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Afa ehe kam esonag og, ‘Pol nofeka embefe. Sa ne ika Sisarna nofla gofum. God nem suialafiaflag asa el sana mungwali go mas awaiyeg mo.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Enaig esegba sa ne nimbefum fwina wasnei kikefba Godim ati ka oniginag asa kam mangwalim ehe sihi fwahanag eba nufunam pugufe.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Afa bifwat botim flanam ukunam bupahlag enanai yi bigim kukufe laitife.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Afa 14 osuna maia awaiyenaba bifwat kam Mediterenian bu la esim esim lambfieg gohug. Mungkug luputiegna afa bot la nai el onigini og ati big bite muhla ofi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Afa sa wena bu gihinimba 40 mita enaig fena. Afa mwakwalig gwesim hilifi gihinimbi eba 30 mita enaig fena.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Afa embefini og eba bot masa ika fun la kunam tutoahiafe afa sa botna masigim anka sambaga sambaga lambinim bu la laitini og sa ma bot wasnei gofi afa ehengel Godim sahnafohun ika sihuguiakana.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Afa minganag bot la nai el og nawo botim fwahi afu. Afa ehe mwakwalini og ka anka botna nofbosugam afati afa ehe weti botim wena kihlinim asa flifatiniba asa bot bu la pe gofena.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Afa Pol misog el mi soldia mi sihini og, “Afa sonag bot la nai el bigim wanaflag fwainigba eba bigim awaiyefe.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Asa soldia weti botna wem kofu fwahanaba asa bot bu sisi wagiakana.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Afa si ambafiafnaba Pol enaig membena og ma mungwali fane ahagai asa ehengelim sihini og, “14 osuna ne ehegepusia flag ne fwina enam onigifinim asa ne mas ahagana mo.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ilawaba ka nem wasneig mo osihin sa ne fane lambi ahaganam wasnei. Eba mas ne amban mungu awaiye eba mungwal suialag apukefe.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ena mo sihi fwahanam asa ehe bret flanam Godim suialag onam sa kowagnam nena.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Afa ena mo maia olugim fingi feskofenaba asa ehengel gafa fane lambinim ahagana.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Afa kangel bot la auguiag elbi eba 276 enaig fena.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Afa fane ahagaginim maia ehem ihla fiasainaba asa ena mo lambinim bu la laitinibi asa bot hefuhe fena.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Afa maia osu oblofenaba bot la nai el enam bite fahigiaginim afa mas bupahlag bitem anwenafini mo. Afa nangunibi engig ehegam ikagifini asa ehengel ena onigini og sama efef botim bu laikeyeg fwainig mina ukui.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Afa sa anka wegim koflinim bu megam fatinim afa sa we pitigi fli fwahinimbi asa aga botim waike waike fefugufnaba afa selim nofbosugam kikiagi fwahini sama efef botim engig la flaukui.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Afa engig bu megam kwania fegofnaba asa enanai yi botna gose ikag ika nanai yi kunam wasnei gofnaba afa sumi nai mo bu tutoitifena.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Afa soldia enaig oniginam og eba kalabus el masa bu sus afunam mangigi yi apukenam embem afufe. Asa ogna kwaskofi.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Afa ehengelni misog el mo ogna Polim kweafu asa ehe kweni og, “Nofeka enaig esi.” Afa ehe enaig esona og, “Amban ne bu susim anwenafegba asa apaiyenam bu sus afuian ehegam mangigi yi apukena.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Afa minganag mo bot yi nai kukwehiag la gwese lefiba asa ne afuian mangigi yi apuke.” Asa gwenaig esini mungwali afuna suialag apuke minefena.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.