Atos 20
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC
VC Versão Católica
1 Afa enag flafihiagig mo maia weti fenaba asa Pol Kristenim awamonim asa wasneihiagenam og ne yi auguiafufe. Afa sa enana mo fwahanam asa Masedonia gam ikana.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Afa enanai yi kaksag kembig fapugu fiahkafnaba kaksag mo elim wasneihiageikan ika Grik la ika pugunam enanai i sambaga mungu was fatina.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Afa Pol Siria gam bot la ikagim ofefnamba asa higina Ju el mo sihiag ofifinibi ona ehem tigi asa ehe ming onigig flanam og nasa Masedonia mina gam asa Jerusalem gam pese ika.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Afa Sopater Pirusna leg eba Beria nai el afa Aristarkas i Sekundus i afa sambaganigi Tesalonaika nai afa Gaius Derbe nai fena afa Tikikus i Trofimus i eba Esia nai ahfena afa Timoti fena asa mungwali Pol wanikana.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Afa ehengel gof afunam Troas la kangelim nengegon naflafiba.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Afa buyis Bret Yist Fwainig awaiyeba asa kangel Filipaim fwahinim bot la afufe. Afa maia afa la pugufeg osuna awaiegba asa ka afu Troas la mo apukenam enag elim ulambfi. Enanai yi elegeg la gohug osuna ka fifi.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Afa Sande kangel laskuhlanam Ainiyagna fane flini. Afa Pol ogna liana ika afa sa ehe Godna mo sihiagegohun ika mongkuk luputiegna puguna.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ena lala meg ka laskuhlanamba eba sisi yi gofna afa enanai yiba kaksag lam kagi fwatini.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Afa luwal kwamblog heafna unehlagba Yutikus ena lala meg sigagla gafenamba noftutu fiaufena. Afa maia Pol mo mungwanam sihiagofnaba eba ati nongifini afa ehem sa noninai bite gam tigefu pekana. Afa apaiyena kehlinimbi ati lahana.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Afa Pol penam ehena nihiginim ningana kikenagenam afa esona og “Nofeka kusguni eba nofkena gi.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Afa pese sisi yi megig gam fukoli afunam afa Ainiyagna fane flinim afa fane mo ahagagini. Afa mo sihiagiaflan ikan si huguiakanaba Pol lasana ikana.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Afa ena luwal pese buihianamba asa heafna lala gam wanigafuna, afa sa ehengelni olug suiala feskofena.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Pol kangelim esoni og, “Ne gof sip yi Asos gam afufe afa kaba bite mina sum blofe. Afa enanai yi sa ka nem blo ulambnam sa big sip yi mungwal afufe.” Asa ka enaig esini.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Afa maia ka ehem Asos la uflinim asa ehe sip yi fukonamba sa ka mungwal Mitilini gam afuna.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Afa ka sip yi Mitilini fwahinim afa ming osuna ka Kios la apukenam afa ming osuna ka Samos la apukenam afa ming osuna ka Miletus gam apukena.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol ona Jerusalem gam ikagna ika puguiba sama Pentikos buyis pugui. Afa ehe oniginam masa ka se fwina Esia provins la gafufe asa ka sip yi Efesusim kwegfu afuna.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Afa Pol Miletus la gafena Efesusna sios saglag elim mo ningihiana og, “Kam ambe nangu.”
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Afa maia ambe apukenamba afa esoni og, “Ilawana ka Esia provins la pugunam nem nangwagnam afa blo ilawofeg enamba ati ne anwenafig asa ka haig haig eseagena.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Afa Ju el ogna kam haig haig minafenaginim asa tigifati asa enam ka kinig flag. Afa ka kefum ahnai skaufegim asa ka nobna Ainiyagna gafugafeg.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ne ati anwenafig ena mo sa nem kwaganig eba ka mas kehlagufi. Asa ka nem laskuhag fohug la i afa nengelni mungu mungu lala i sihinigiafena.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ju el mi afa Grik el mi ka gwenaig esonig sa olug waikifinim Godim onigini asa Sisas Ainiyagim olug onigina fufum.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Afa ilawo Sungwabug kam kukusenagba ka Jerusalem gam ako afa ka mas anwenafeg mo enanai yi mangwal kam fefe.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Afa kati anwenafeg mungwali kembig ka ikafba Godna Sungwabug kam sihina el kam ona kalabus yi fatinim afa haig haig kinig kam pugunafe.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Afa ka mas onigig kikefumba afa kaba mungu onigig feg Ainiyag Sisas gafugag kam faig ka sa gafugag ukwian auwigi enaba Godna aflafeg suialag mo ka sihiageg.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Afa ka mungwali kembig wagiakafna Godna bog meg mo nem sihinifini. Ilawo ka nem lasanigba afa ka anwenafeg ne mas kam pese nangui.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 — ausente —
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Afa Godna Sungwabug nem siosna misog el kanog fwatig asa nimbefum mi afa mungwali sios el mi numwehifim asa el sipsipim nangwaghiagfafefe asa enaig fi. Enamba ati Ainiyag heafna tafna enag elim mungwali lambig.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ati ka anwenafeg maia ka nem lasanig ikaiba minginag el ogna ambe nem amtakwalhiagi. Enaig sangwali malang lofug ambe sipsipim kwaskofife.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Afa minginag nengel nai apukenam waikefenam nem mwakwal mo sihigonigba asa ehengel membeg ne ehengelim patagafufe.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Asa enam numwehifibi afa nofeka eteti sambaga mungu yia osuna sinaini wahkig ka nem nobna waihe sihinifini.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Afa glau ka nem Godna ninga la alasan afa heafna aflafeg mo sama nem kwagani asa nengel suialaflifig afa enaigba God heafna elim enaig esenig.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ka mas ambana silvam, golim afa lofugum membena mo, eba awai.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ati ne anwenafig ka mas nem esoni ka kike kiafena ningana gafugafegim kefum feg afa kikeafena mungwa gafuganaim kweafug.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Enaig ka mungwali eseagegba eba ka nem ogfunug sa big minginag auwiauwig elim kwaganim. Afa ka Sisas Ainiyagna mo onigig ehe enaig esog ‘Afa enanam ne flagba eba suialafeg afa enanam ne faigba eba fwina suialag nemog feg.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Afa maia Pol mo sihi fwahanam asa ehe ehengel nenam mongkokini kwakwagenim sa betenini.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Afa ehengel mungwali wewatonam afa ehem ningana kikenagim asa esogona niasabam eyi ne ikafife.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Afa ehena mom oniginim asa ehe esona ehengel ehem mas pese nangui afa sa ehengelni olug fwina kinia skofena. Afa sa sip gim wanigafuna.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.